Historische schaamte
dagcolumn
4.0 met 4 stemmen
60 Waarom is Spanje het enige land in Europa dat kritisch op Israël durft te zijn? Ik bedoel dan echt kritisch. Niet het lieve kritisch van Nederland dat zich zorgen maakt over de daden van Israël in Libanon, in Gaza, op de Westbank en de bombardementen op Iran, maar dat we vanwege de aanslag van Hamas op 7 oktober wel begrip hebben.
Begrip is wel mooi. Ik heb ook altijd begrip. Ik snap ook dat Poetin met geen mogelijkheid weet hoe hij zijn mislukte oorlog tegen Oekraïne kan beëindigen. Ik…
Praatjes
column
4.2 met 5 stemmen
18 ‘Ik zie hier nog een klein streepje.’
De man voor juwelier Wilting, ik schat de heer Wilting in eigen persoon, draait zich om met een blik alsof ik hem onverwacht bij de ballen heb gegrepen.
Met een glimlach, die ik zelf als ontwapenend zou omschrijven, kijk ik hem aan.
Geintje. In een split second schakelt hij van verbazing naar begrip en pakt zijn ouderwetse zeem, zo eentje die bij het uitwringen een geluid maakt waar je ruggengraat van verbrijzelt.
‘Nou wijs maar aan…
Kniertje
beschouwing
4.3 met 3 stemmen
24 "Voor allen die uitvoeren en niet terug keerden." Die woorden zijn niet alleen in steen gebeiteld, maar in het zachte, zoute geheugen van een dorp dat eeuwenlang leefde op het ritme van de zee. Het vissersvrouwtje in Scheveningen staat daar niet slechts als een beeld, maar als een stille wachter tussen werelden. Haar bronzen huid draagt de matte, verweerde glans van wind en tijd, alsof zij zelf langzaam is teruggekeerd uit een andere dimensie - een wereld waarin de stemmen van de verdronkenen…
Tilburgse taferelen / Vervolg / Een zielloze Schouwburgpromenade
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
10 De langgerekte keten van winkeltjes die de Schouwburgpromenade sierde en die ik zo vaak gepasseerd ben bestaat niet meer en behoort tot het verleden. De slopershamer is eraan te pas gekomen.
En zo is een nieuw, voorheen ongekend stadsgezicht ontstaan, maar de huisvesting van de lange rij van neringdoenden kon in mijn ogen nooit een schoonheidsprijs verdienen of verwerven.
Het is de nu de vraag welke grootse en meeslepende plannen de Gemeente Tilburg heeft met het genoemde troosteloos en…
autobiografie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3 Zondag 12 oktober 2014 bracht de rust die naadloos aansloot op de avond ervoor. De melancholieke regen had plaatsgemaakt voor een waterige herfstzon die door de ramen van het appartement scheen en stofdeeltjes liet dansen in de lucht. De platenspeler zweeg, maar de lichte toon van Remco Campert hing nog merkbaar in de kamer.
Thomas werd als eerste wakker. Met een beker zwarte koffie in zijn hand stond hij in zijn spijkerbroek bij het keukenraam te kijken naar de ontwakende stad. Bjarne kwam…
HET LOVER WISSELT
verhaal
5.0 met 1 stemmen
18 De boomkruinen, struiken en varens in het bos bij Kaatsheuvel blazen steeds een strenge orde. Hun adem is de regeling voor het leven van de dieren, die tussen en onder hun gebladerte wonen. Deze schepsels van de natuur schikken zich er in. Ze leven zoals zonder meer van hen verlangd wordt.
Maar de bomen aan de andere kant van dat hoge hekwerk... Ja, die ruisen klanken van toverachtig bestaan. Zowel voedsel dat de natuur geeft als lekkere hapjes spreken in hun zacht waaien. Wat zijn die…
Celcommercie
bewering
4.3 met 3 stemmen
10 Het lijkt mij onverantwoord dat veroordeelden vanuit de gevangenis een handel(tje) opzetten.
De staatssecretaris noemt het verkoopgedrag van Douglas W. - van de Roemeense helmroof - geen strafbaar feit.
Maar er zal toch wel een andere bepaling zijn die celcommercie onmogelijk moet maken?
Het lijkt me voor het aanzien van politiek en justitie nogal ongewenst dat criminelen zich ontpoppen als gewiekste zakenlieden.
Laatste nieuws:
Helaas kon onze nieuwe provider een forse storing dit weekeinde niet voorkomen.
Onze verontschuldiging hiervoor.Redactie, 07-10-2025
De site wordt vanaf dit weekeinde gehost bij een andere provider.
Kleine storingen zijn niet uit te sluiten.Redactie, 22-09-2025
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Bezig met laden
Meer laden...