Haat tegen de democratie
dagcolumn
4.0 met 2 stemmen
32 Laat ik toch maar eens een moderne Franse filosoof lezen, dacht ik toen ik de titel 'De Haat Tegen De Democratie' las. Het is een boek van Jacques Rancière en het viel mee en het viel niet mee.
Eerst: waar gaat het over? In mijn boek over democratie, dat nog moet verschijnen, ga ik uitleggen dat democratie niet bestaat, maar Rancière schrijft er een heel boek over en aan het eind is hij het met mij eens. Of ik met hem, want hij was eerder. Zijn boek dateert uit 2005. Volgens hem staat de…
Hoera voor de reddingsbrigade
column
4.0 met 7 stemmen
146 Mijn tante vertelde dat haar kleindochter als lifeguard werkte. Hoe stoer is dat? In Zeeland maakte ze deel uit van een reddingsteam aan de kust.
Afgelopen weken hoefden de strandwachten van de Reddingsbrigade zich trouwens niet te vervelen: er was een record aan reddingsacties. Je zou er bijna voor solliciteren, als het niet betekende dat je nat en doorweekt de held moest uithangen.
De stromingen van de zee zijn verraderlijk, vooral de zogenaamde muien: je kunt ernaast staan zonder dat je het…
De echo van de eeuwigheid.
beschouwing
4.0 met 1 stemmen
34 Er bestaat een geluid dat geen begin kent en geen einde draagt. Het is geen geluid van golven die ruisend de rotsen beroeren, geen stroming van de wind die zachtjes blaast of buldert. Het is een trilling die ons allen doordringt, een weerklank die niet toebehoort aan één stem, maar aan de stilte zelf: De Echo van de Eeuwigheid.
De mens broos in zijn tijdelijkheid, luistert onophoudelijk naar dit onhoorbare refrein. Iedere ademtocht is een herinnering dat wij slechts gasten zijn in de woning…
Een traktatie bij de schoenmaker
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
24 Achter het miezerige huisje van de arts met daarnaast de kleine wachtkamer die ik in arren moede zo vaak bezette, bevond zich een merkwaardige werkplaats, haast verscholen en onopvallend en vanaf de straat nauwelijks waar te nemen.
Daar was het domein van de schoenmaker, daar rook het altijd naar leer en daar hingen werktuigen tegen de wand.
En als we onze schoenen ingeleverd hadden, kregen we steevast ulevellen, de kleine snoepjes met een tekst op het kleurige papiertje dat eromheen zat....
autobiografie
4.0 met 1 stemmen
64 Het werken in een grote apotheek in Oekraïne gaf Pavel veel voldoening. De kennis opgedaan met zijn studie kon hij meteen in de praktijk brengen. Hij werd al snel een gewaardeerde collega vanwege zijn kennis over het opnieuw aan de gang krijgen van vastgelopen computers.
Hij was er openhartig over tegen Bjarne, die het fijn vond om te lezen dat mensen zich in moeilijke omstandigheden toch wisten te redden.
Uit Vietnam kwam een kort herinneringsbericht. Het voelde vreemd aan, maar Bjarne…
Dit was het nieuws!
verhaal
3.5 met 6 stemmen
81 Nare feiten stromen binnen, leve de digitale tijd, het nieuws is nog niet gebeurd of je leest en hoort het al! Nare dingen stromen binnen als water naar de zee, of water vanuit de zee, als een tsunami zeg maar!
Nare en gevaarlijke dingen stromen binnen als een vloedgolf van misère, van pure ellende en weet je:
Het nieuws bestaat niet alleen uit nare, gevaarlijke en vervelende dingen natuurlijk maar zeg nou zelf: stel dat de nieuwslezer zou zeggen: het is vandaag een superleuke dag, iedereen…
bewering
5.0 met 1 stemmen
32 Dijksma legt Erdogan het vuur na aan zijn schenen
Dappere Sharon Dijksma, burgemeester van Utrecht en voorzitter van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten, heeft in Istanbul (!) geprotesteerd tegen het vastzetten van de burgemeester van Istanbul door zijn politieke tegenstander Erdogan, al heel erg lang president van Turkije.
De superslimme Erdogan weet constant aan de macht te blijven, vaak met simpele trucs als het creëren van vijanden, die hij onbarmhartig attaqueert.
Eerst zijn…
Laatste nieuws:
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Schrijfwedstrijd de Raadselige Roos van Literair Café Venray
De 32ste editie van de Raadselige Roos, de schrijfwedstrijd voor amateur-schrijvers uit Nederland en Vlaanderen van Literair Café Venray is van start gegaan. Wij nodigen iedereen, die van schrijven houdt, uit (weer) deel te nemen.
Dit kan door een verhaal in te sturen vóór 1 januari 2025.
Het thema voor deze editie is ‘stromen’ en is verplicht voor alle inzendingen.
De schrijfwedstrijd de Raadselige Roos is bedoeld voor iedereen, die graag een prozaverhaal wil schrijven en biedt de deelnemers een podium om hun literaire werk door een deskundige jury te laten beoordelen en met dat van andere schrijvers te vergelijken.
Het ‘Reglement Raadselige Roos 2024-2025’ vindt u op: www.literaircafevenray.nl, onder webpagina ‘Raadselige Roos’.
De spelregels in het kort: uw verhaal bestaat uit minimaal 500 tot maximaal 1500 woorden. Het mag niet eerder gepubliceerd zijn en moet in het Nederlands geschreven zijn. De inzendingen kunnen uitsluitend volgens de spelregels en per e-mail worden ingezonden naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl
Evenals in de voorgaande jaren verschijnen de werken van de winnaars van de Vakjury Proza evenals die van de Publieksjury samen met die van alle genomineerden in de bundel Raadselige Roos 2024-2025.
Naast de bundel, die alle deelnemers krijgen, ontvangen de 1ste prijswinnaars een mooie trofee, een juryrapport en boekenbon, de 2e en 3e prijswinnaars een juryrapport, een boekenbon en natuurlijk alle winnaars de traditionele bos Roojse Rozen.
De bekendmaking van de winnaars en de prijsuitreiking zal plaatsvinden op zondag 6 april 2025 in Hotel Asteria in Venray.
Heeft u nog vragen, bel dan: 06-18938556 of mail uw vragen naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl Raadselige Roos, 27-09-2024
KAIROS van JENNY ERPENBECK heeft de INTERNATIONAL BOOKER PRIZE 2024 gewonnen. Daarmee wint de auteur, samen met vertaler Michael Hofmann, een geldbedrag van 50.000 Britse pond, dat wordt verdeeld.
De International Booker Prize wordt uitgereikt aan de beste roman of de beste korteverhalenbundel die vertaald is naar het Engels en gepubliceerd is in het Verenigd Koninkrijk en/of Ierland. De jury die dit jaar Kairos verkoos bestond uit William Kentridge, Natalie Diaz, Eleanor Wachtel, Aaron Robertson en Romesh Gunesekera.
De andere genomineerde boeken waren:
Not a River – Selva Almada, vertaald door Annie McDermott
The Details – Ia Genberg, vertaald door Kira Josefsson
Het (vertaalde) boek Kairos verhaalt over een liefdesrelatie tussen een studente en een man die wat ouder is en gevestigd is in de samenleving. Hij heeft de oorlog nog meegemaakt en is uit idealisme, hij is socialist, vanuit het Westen naar de DDR getrokken. Zij is geboren ná de oorlog in de DDR, en de verschillen tussen die generaties worden zichtbaar in hun verhouding. Of, sterker nog, zij tweeën symboliseren de geschiedenis van Oost-Duitsland.
Bron: TzumKarel Jong, 29-07-2024
Bezig met laden
Meer laden...