Het oude sociale contract
dagcolumn
3.8 met 4 stemmen 
48 Het is best leuk zo nu en dan eens een boek erbij te pakken van een wereldberoemde filosoof waar velen wel een idee over hebben, maar die nauwelijks iemand heeft gelezen. Zo las ik onlangs 'Le Contract Social' van Jean-Jacques Rousseau. In het Engels weliswaar, want mijn Frans is te slecht en het boekje was voor een habbekrats in het Engels te verkrijgen.
Wat mij opviel was dat Rousseau een zeer intelligente schrijver was. Soms doet hij voorspellingen en dan slaat hij de plank volkomen mis,…
Een overzichtelijk verhaal
column
4.5 met 2 stemmen 19 Wat je ook doet, de wereld waarin je opgroeide ligt voorgoed in het verleden. De tragiek van de nostalgicus. Herinneringen kleuren gebeurtenissen vaak mooier dan ze waren.
Ik moest denken aan de woorden van Lidewij de Vos, van de politieke partij Forum voor Democratie. Zij sprak over teruggaan naar hoe Nederland ooit was.
Politici van Forum voor Democratie: zijn dat mensen die terug willen naar een situatie die wordt geïdealiseerd, maar die feitelijk nooit echt heeft bestaan? Opvallend hoe…
Nostradamus.
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 34 Er leefde eens een man, geboren onder de Provençaalse zon in de winter van 1503, die Michel heette en afstamde van joodse voorouders die zich hadden bekeerd om te overleven in een wereld die hen niet begreep. Later werd hij iemand anders: Nostradamus, alsof de letters van zijn naam zich herschikten als planeten aan een nieuwe hemel. Zijn jeugd was doordrenkt van Latijn, Grieks en Hebreeuws en de fluisteringen van de sterren, doorgegeven door grootvaders die de oude wijsheid nog in zich…
Een lieflijk torentje in Oisterwijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 23 Als men in Oisterwijk op De Lind een terrasje bezoekt, kan men desgewenst zijn blikken laten dwalen en laten rusten op een heel leuk, romantisch aandoend torentje. Het geeft daar zo onbekommerd en zorgeloos met haar carillon een melodie ten beste die de zorgen van de mensen op het terras verlicht, terwijl de warmte van de dag nog niet heerst en een aangenaam briesje de zintuigen verwent.
autobiografie
4.5 met 2 stemmen 85 Een van Astrid gekregen boek over het leven en het werk van de Spaanse kunstenaar Pablo Picasso bracht Bjarne weer even terug naar de jaren tachtig van de vorige eeuw, toen zijn decadente tekenleraar van de Middelbare school een diavoorstelling over deze kunstenaar aan een gedesinteresseerde klas liet zien. Op Bjarne na zat iedereen te gapen. Misschien had hij het meer in zich om kunstenaar te worden dan tuinder, waar hij voor studeerde.
De plaatjes in het boek brachten niet meer de…
Ken je dat?
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 15 Dat er soms dingen gebeuren waar je niets tegenin kunt brengen, waar je geen oplossing voor weet: kortom dat er dingen gebeuren die je niet kunt stoppen? Ken, herken je dat ook? Van die machteloze toestanden die je op de rem zetten, wat zeg ik: de noodrem als het ware?
Dat er dingen - nare dingen gebeuren waar je niets tegen kunt beginnen?
Nou dat bedoel ik dan… Het zijn vaak eerst kleine dingen waarvan je denkt: het komt wel goed….Dan groeien die kleine dingen iets, alsof ze besprenkeld…
Aan de bruutheid van Netanyahu komt geen eind
bewering
5.0 met 3 stemmen 32 Netanyahu heeft aangekondigd het gebied van de Gazanen nog meer in te perken.
Na 65.000 Gazanen gedood te hebben, na honderdduizenden Gazanen gewond te hebben, na de overlevende Gazanen medische hulp en voedsel te ontzeggen, na de helft van het toch al zo beperkte gebied afgepakt te hebben ('de gele lijn') kondigde de Premier van Israël aan 70 % (of meer) van het gebied af te pakken.
Wat rest voor de Palestijnen in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever is niet meer leefbaar voor de Palestijnen…
Laatste nieuws:
Helaas kon onze nieuwe provider een forse storing dit weekeinde niet voorkomen.
Onze verontschuldiging hiervoor.Redactie, 07-10-2025
De site wordt vanaf dit weekeinde gehost bij een andere provider.
Kleine storingen zijn niet uit te sluiten.Redactie, 22-09-2025
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Bezig met laden
Meer laden...
