Vorige week is Wim T. Schippers overleden. Op de middelbare school werd hij in het lesboek van Nederlandse literatuur genoemd als vertegenwoordiger van de Fluxus-beweging. Een internationale avant-garde kunststroming uit de vroege jaren 60: een mix van beeldende kunst, muziek, theater en literatuur die zich kenmerkte door accent op de actie op het moment zelf, een afkeer van de elitaire kunstwereld en het gebruik van objecten uit het dagelijks leven. Als voorbeeld werd gegeven een ‘event’…

Ik haat Mr. Marvis. Maar dan ook álles van Mr. Marvis. Het wereldbeeld ons opgedrongen door Mr. Marvis, de terreur op tv en in de krantenbijlages met Mr. Marvis en vooral de modellen van Mr. Marvis.
De ultieme leeghoofdigheid die afstraalt van deze flierefluitende nietsnutten met als belangrijkste bezigheden uit speedboten duiken, elkaar met sneeuwballen te lijf gaan of gierend van de lach in - en uit cabrio’s springen.
Mr. Marvis spiegelt ons een wereld voor waarin het deze eeuwig jonge…

Lieke Marsman, Den Bosch, 1990 - Zaltbommel, 2026, poetiseerde en schreef in haar betrekkelijk korte leven veel bij elkaar, waaronder 6 dichtbundels:
1. Wat ik mijzelf graag voorhoud - uit 2010
2. De eerste letter - uit 2014
3. Het tegenovergestelde van een mens - uit 2017…

Lang geleden vloeiden mijn tranen - en allerminst voor de eerste keer - toen ik hen vergezelde in het Noord Brabants Natuurmuseum. Ze waren mijn oude, zo kwetsbare ouders; mama met de mallotige bontmuts die zij in latere jaren vaak droeg; vader in het driedelige grijze kostuum met het vestje. Ik voorzag het onvermijdelijke, onherroepelijke afscheid en mijn
spoedige val in de diepe, onheilspellende krochten van de eenzaamheid. Het afscheid kwam; de ongenadige en wrede dood nam hen weg en ik…

Toen ik nog een kind was zei ik dat mijn moeder raar deed. Het kostte me best veel moeite om dat te zeggen. Ze hadden het uit me getrokken omdat ik alsmaar in een hoek op het schoolplein bleef staan met mijn gezicht tegen de muur. Alsof ik me schaamde dat ik bestond. Gewoonlijk was ik geen stil meisje. De meesters en juffen vonden het gênant nadat ik had uitgesproken wat ik wist over mijn narcistische moeder.
Ik was een normaal kind dat geen ouder zwart zou willen maken. Een normaal kind wil…

Sjors voelt de spanning. Kamer 14 verbergt geheimen. De inrichting heeft meer muren.
Achter elke muur zit een dader.
Therapeute Nova staat met haar rug naar de deur. Ze is zo intensief bezig dat ze de detective en Sjors niet eens binnen hoort komen.
Met trillende handen verscheurt ze een groot houtskoolportret van het weesmeisje. De stukken vallen op de grond. De detective ziet direct donkere klei diep onder de nagels van Nova zitten. Precies dezelfde soort klei die ook in de binnentuin bij het…

Volledig terecht dat Premier Jetten de Molukse gemeenschap welgemeende excuses gaat aanbieden voor de schandalige wijze waarop de Molukkers in Nederland zijn ontvangen en zijn behandeld in een lange reeks van jaren.
Veel Molukkers maken dit niet meer mee maar het zou toch mooi zijn als de regering op een of andere wijze ook een voelbare compensatie weet uit te vinden voor de nog levende Molukkers en hun nazaten.