Hector Servranckx noemt zichzelf graaf Hector van Oudenaarde van het Kasteel van la Royère. Hij verschanst zich sinds enkele maanden in de kasteelruïne, terwijl het kasteel in zijn verbeelding nog steeds intact is. Hij wordt in Néchin geduld, zoals men vroeger de dorpsgek op waarde schatte. Er zijn genoeg mensen in Néchin die hem van voedsel voorzien…

Ik stond in de slaapkamer boven voor het raam naar de zonovergoten hei te kijken. Geen mens te zien en dan beweren ze, dat Nederland vol is. Toch zal ik blij zijn, dat mijn huis in het dorp klaar is, dan heb ik weer aanspraak met de bewoners. Nu zit ik er tien kilometer vandaan en kenau Alie is weer bij haar lesbische vriendin in Den Haag. Ondanks haar…

Jammer dat de mensen niet meer zo vriendelijk zijn. Graag mag ik een gesprek beginnen met een vreemde, zoals in de supermarkt of op straat. Met een leuke opmerking lukt mij dat wel. Toch merk je gauw de negativiteit bij sommigen. Vooral als het over de politiek gaat en onze regering. Die komen er niet goed van af. Vanmorgen vroeg aan het ontbijt begon…

Baron Frits Cocosnoot heeft goede zin vandaag en na een machtig ochtendontbijt tuft hij in zijn Bucatti naar de binnenstad van Eindhoven, waar hij even lekker wil shoppen. Butler Piet Motief zal de honeurs op kasteel De Gouden Pollepel wel waarnemen. Frits moet lachen om de waterfonteintjes uit het trottoir en bij een bakker neemt hij koffie verkeerd…

De oudjes zaten achter de geraniums koffie te drinken. Zij zat zich te ergeren aan haar kerel hoe hij de koffie slurpend dronk. Ze dacht aan vroeger, en zei: ''Hé luilebol, ik moet nog denken aan je eerste liefdesbrief. Ik weet het nog uit mijn hoofd. Je schreef, schatje, ik denk alleen maar aan jou, aan de lange blonde haren, je blauwe ogen, grote…

Toen ik op weg was naar het platteland aan het eind van de straat kwam ik de vrouw tegen met het felle rode haar. Gelukkig kon ze nu niet een pot urine leeg gooien, maar ze keek me wel vernietigend aan, en riep toen ze voorbij gelopen was, ouwe zak. Laat maar gaan, dacht ik. Ik had een andere route genomen en kwam in een laan waar een paar villa's…

In de juwelierswinkel hadden al die mooie dingen elkaar veel te vertellen. Niemand stoorde hun gesprek. "Ik woonde kort geleden nog in het mooie kasteel van een deftige graaf," zei een mooie ring met vier diamanten. "Daar was het veel beter dan hier in deze etalage. Waar zal ik volgende week toch zijn?" "Wij edelstenen blijven altijd leven,"…

Sneeuwroosje zou nimmer zijn ontwaakt als de prins op het witte paard daar niet toevallig voorbij was gereden. Hoe toevallig vraag ik mij weleens af. Zocht die prins een schone slaapster die hij wakker kon kussen, of reed hij meestal in de buurt rond om een onoplettende vrouw te schaken? Zo’n half slapende, half dode vrouw zou een heel gemakkelijke…

Op een zoele zomeravond liep de oude baron wat rond in zijn grote tuin, die je wel een park kon noemen. Met vreugde keek hij naar de wingerd en de klimop, die bijna de hele achtergevel van zijn kasteel bedekten. Een nauwelijks hoorbaar zuchtje blies vlak over de grond. Zilveren rillingen gingen door het gras. De bloemen knikten tevreden. Bij de goudsbloemen…

Deze vertelling speelt zich af in de late middeleeuwen, ergens bij Chaam, Meerle of Meersel-Dreef. Een bedaagde baron kuierde rond in het park van zijn kasteel. Het leek wel of het ruisen van de eiken en beuken hem wenkte. Bedaard wandelde de deftige heer mee met de stem van het zacht wiegelende lover. "Ja, in mijn kinderjaren luisterde ik graag…

De familie Norderborg bezit sinds mensenheugenis het landgoed Norderborg. Het is door hun voorouders gebouwd in de zestiende eeuw en men zegt dat Willem van Oranje er incognito heeft gelogeerd. Meerdere malen is het gerenoveerd en technische voorzieningen als elektriciteit, gas en verwarming zijn met de tijd meegegaan. De familie heeft van oudsher een…

"En waarom loopt ge met al die blinkende dingen rond?" vroeg Jo aan Alex. Wel zei Alex "moest ik gekleed zoals u, een firmapoort, binnen stappen dan zou er eens flink gelachen worden". Maar nu zei Alex, die een pak aanhad dat gemiddeld drie salarissen waard was, een ketting, een uurwerk waarvoor de modale burger toch minstens een jaar moest voor…

In deze tijd van oranjegekte is werkelijk niets te dol. Voor pulpzender Veronica nemen stoephoeren in oranje ondergoed strafschoppen, Albert Heijn was in een wip door zijn voorraad van 15 miljoen wuppies heen en met zekere regelmaat kun je op straat probleemloos een kanon afschieten omdat Oranje op TV is. “Leuk, die Oranjegekte,” dacht ik, “ik zet het…

Ja, daar kwam de waanzin al uit zijn oren. Fred keek naar zijn schouder en zag daar een gelig goedje liggen. "Dus zo'n kleur heeft dat wat mensen zo vrezen; waanzin', dacht Fred. "Maar hoe kon het dan zo zijn dat hij nog helder kon denken, of betekende waanzin misschien het in de veronderstelling verkeren zo helder te denken? Hij richtte zijn…