Middernacht en onrustig! Ik moet even weg, om de heldere nacht te ruiken. Mij vrouw had hoofdpijn en is vroeg naar bed gegaan. Ik roep de hond, kleed mij zomers aan en sluit de voordeur achter mij. Die heerlijke atmosfeer, misschien omdat de auto`s niet rijden en mijn herinnering, aan vroegere nachtgeuren. Ik mis op dit moment de terrasjes, druk…

Raden maar! Een jongen die het opnam voor een getreiterd meisje, werd in elkaar geslagen: gabberfeest? Bij een vechtpartij werden vuistslagen en trappen uitgedeeld, waarbij het slachtoffer drie ribben kneusde: Ajax weer op bezoek in de Kuip? Klap op het hoofd met een Duralex-glas leidt tot hersenschudding: LPF-congres? Nee, dat kan natuurlijk niet,…

“Wááánhúúúndritééndééééétíééé!” schreeuwde de moddervette kerel met plakhaar en een armoeiige jaren-70-bril in de microfoon. Even tevoren was ik nietsvermoedend het café ingelopen. Het was buiten stervenskoud, en ik had wel zin in een lekker warm bakkie pleur. Goh, 180. Ik wist niet dat ze ook het gewicht omriepen van die darters. Inderdaad, de meeste…

Toen ik die morgen te voet naar mijn werk ging, merkte ik meteen dat het anders was. De straten lagen er onwerkelijk stil bij. Normaal zou het, zoals altijd, superdruk moeten zijn op het spitsuur, maar nee, alleen geparkeerde auto’s. De verkeerslichten werkten wel. Toevallig had ik groen toen ik aan het kruispunt kwam. De vogels kwetterden en een…

Toen ik thuiskwam ben ik met mijn kleren op bed gaan liggen en in slaap gevallen. Om de dag daarna, nog nat en plakkerig van de regen, wakker te worden. Hoe komt het toch dat ik na zeven of acht glazen sherry al niet meer kan denken aan iets logisch als dat ik mezelf eerst van mijn kleren moet ontdoen voordat ik op bed ga liggen? Is dat uitbreiden van…

Hij noemt het ‘zijn’ stad, Oostende. De plaats die hij dagelijks afschuimt in zijn zoektocht naar de zin van het leven. Voornamelijk een leven de naam amper waardig. Het gevoel van nuchter zijn kan hij niet eens meer omschrijven. De laatste dag dat hij niet dronken was, weet hij zich al lang niet meer te herinneren, het aantal black-outs telt hij niet…

Het is zeven uur 's ochtends. Mijn tong brandt, mijn keel ook. Mijn stamkroeg is pas om acht uur open. Wat te doen in dat uur? Douchen? Detox bellen? Maar in de Detox schenken ze water - niks voor mij. Douchen dus, scheelt weer een half uur. Druipend en bevend kom ik eronder vandaan. Handdoek. Afdrogen. Aankleden. Kan moeilijk in m'n blote…

De beurt om te spreken in het symposium was nu gekomen aan Cypriotis. Hij hief de beker met zijn vrije hand en snel schoot een dienstmaagd aan zijn zij om die te vullen met aangelengde wijn. “Je bent wat je eet”, begon Cypriotis zijn betoog, “aan zijn voedsel herkent men de mens”. Het samenzijn was al zover gevorderd dat zijn wijsgerige disgenoten…