Waarom kunnen mannen nooit iets vinden? Van achter de kassa kijkt Marieke me lachend aan. Ik ben nog bezig met het uitpakken van mijn mandje, zij moet de boel nog door de scanner halen en ik moet mijn briefje nog controleren want anders kan ik straks dat hele eind weer terug. Ik ben dan ook totaal verrast door deze diepgaande vraag van sociaal psychologische…

SUTRA 3: DE TERUGKEER NAAR DE DUALITEIT 1. Dankzij de invloed van de leringen van Yuga en Yatavarta werden alle valse profeten en vadsige koningen onttroond. Wijze mannen en vrouwen zwaaiden voortaan de scepter over de vier windstreken der aarde. Zij vormden een wereldregering die het voedsel eerlijk onder de volkeren verdeelde. Ook gaven zij opdracht…

SUTRA 2: DE TWEE GETUIGEN 1. De eerstgeborene, Yuga, begon te prediken op de leeftijd van twintig jaren. Hij verkondigde vanaf de kansel dat het lagere volk zijn arbeidskracht en zijn ziel aan de rijken verkocht en zich daarom onder een rood banier moest verzamelen om zijn waardigheid te herwinnen. 2. Yuga bracht het tot priester in de wrede en…

Is dit lente of niet? Zo zag het eruit aan het begin van het park waar ik op de eerste zonnige zondag aan het eind van mijn fietstochtje terecht kwam. Ik leg de nadruk op tóchtje want men moet de zaken bij de start van het seizoen niet overdrijven. Er komen nog meer dagen. Bovendien berijd ik een damesfiets op leeftijd, model slagje in het voorwiel…

SUTRA 1: DE VERGADERING VAN DE GODEN 1. Eeuwen verstreken. Nova's vlamden op en doofden weer uit; waterstofwolken kolkten traag rond en balden zich tot nieuwe zonnen samen. Zo nu en dan scheerden sterren rakelings langs elkander; andere botsten in een hel van vuur op elkaar. 2. Op aarde bleef echter alles bij het oude. Vadsige koningen stonden…

Lopen in de bergen, alleen, trekken met mijn bagage op de rug, 's nachts wildkamperen. Losgekoppeld van het menselijk beschaven, me als een spons volzuigen met het oer van de bergen. Het stijgen en afdalen de realiteit van het moment. Met mijn voeten stevig op de grond in contact met het kosmisch geheel. Zo mijn pad zoeken. Meerdere keren heb ik…

Daar zat ik dan, op een vies oud doorweekt matrasje. Het was schemerig. Uit het plafon drupte seconde na seconde een druppeltje water. Het had geregend, gokte ik. Ik probeerde vaak dingen te raden, als ik geluidjes hoorde. Ik had toch niets beters te doen. Maar wat ik nooit kon raden, was of het dag of nacht was. Want het was altijd schemerig in deze…

In Parijs maak ik een kort praatje met het meisje van de bediening. Ze komt uit Rusland, blijkt, en kent haar talen. Ik ook. Ik zeg een aantal dingen in het Russisch en ze moet lachen. Een raar fenomeen is dat; thuis, waar iedereen dezelfde taal spreekt is het van geen belang. In het buitenland kan een gemeenschappelijke taal direct een band scheppen…

Vanavond las ik wat in Cicero. ‘Over vriendschap’. Je zou een verhandeling verwachten over het onderwerp ‘vriendschap’, en daar had ik ook zin in maar nee, het is een dialoog. Het hele boek is een gesprek en is dan ook volgens die strenge regels geschreven en in die vorm gegoten. Hoogst waarschijnlijk dat een ijverige monnik in de middeleeuwen…

Zou ik al symptomen van het alleen zijn beginnen te vertonen? Of zitten mij bepaalde dingen dwars? Ik denk beide. - Op mijn activiteitencentrum heeft een mevrouw het gewaagd mij te vertellen dat ik teveel aandacht opeiste. Dat was een harde klap ofwel een gemene steek onder water. Dit omdat ik me alles aantrek wat er gezegd wordt. Ik meende…

"Kun je mij die gele aansteker ff aangeven" vroeg ze op een toon dat ik wist dat er gedonder van kwam. Haast radeloos keek ik naar de bijzettafel en zag een witte, een rode en een blauwe aansteker liggen. Ik had me zo verheugd op een gezellige avond die zou eindigen in een lekkere vrijpartij, Maar de manier waarop ze de vraag stelde gooide al mijn…

Vanavond slofte een oude man de overvolle bar binnen en hees zich op een lege kruk. Zichtbaar verkleumd van de ijzige kou zat hij zich even snel te verlekkeren aan het talrijke vrouwelijk schoon en wenkte me op een vriendelijke manier. “Mag ik wel een heldere?” vroeg hij met een meer dan schorre stem. “U heeft toch geen Mexicaanse griep, hè”, grapte…

Van de woelige plaats Drachten loopt die mooie weg Zuid langs statige boerderijen en mooie weiden, sprekend van ruimte en vrijheid. Hoe heerlijk is het om het Zuid te volgen en de rand van het Olterterper bos te zien naderen. Wanneer deze omgeving heel stil is, kunnen er weleens onbekende, zachte stemmen klinken. De schrijver van het verhaal dat nu…

‘Zeg, Charles?’ ‘Zegt u maar Kees, meneer. Een grapje van mevrouw.’ ‘Áh. En vermoedelijk is ze evenmin lesbisch.’ ‘Ik ben diezelfde mening toegedaan. Mevrouw houdt van grapjes.’ ‘Heeft mevrouw een naam, Kees?’ ‘Nou en of. Ze heet Alie. Uit de heffe des volks, zoals ze zelf graag zegt. Heeft avond-mavo gedaan.’ ‘Is zij gehuwd?’ ‘Ze beweert weduwe…

De kinderen van het bruine beertjecollege gingen op stap met de boswachter in Drenthe. Nu het waren al pubers van dertien jaar maar dat maakt niet uit. Het was een dagje Drenthe voor de beugelbekkies in het vieze en smerige bos volgens hun bescheiden mening. De boswachter was geen populair type volgens de meiden want hij droeg een verkeerd broekmerk…

Toen de dame terugkwam, enigszins op orde gebracht, zette ze zich op een kruk verder. ‘Dan kan ik je beter zien’, verklaarde ze. ‘Lijkt me geen voordeel.’ Ze knikte instemmend. ‘Maar het praat wat makkelijker. Meer afstandelijk ook.’ Ik kon dat onderschrijven. Vrouwen als zij maken mij op korte afstand hypernerveus, Gemengd met een zekere geilte…

Er zijn plaatsen waar je beter niet kunt komen. Het probleem is alleen dat je die niet kent. En als je ze kent dan is het te laat. Zo ook gisteren. Ik loop nietsvermoedend een kroeg binnen, want ik had dorst. Een geldige reden zou je zeggen, maar ik had beter naar een openbaar toilet kunnen gaan, want daar hebben ze een kraan. Daar komt water uit.…

Ik blader in een oud boek en ruik een bekende geur, het herinnert mij aan een dorpje aan de Costa Dorada veertig jaar geleden. Ik las toen op het strand een oud boek dat ik in het appartement had gevonden, het was uitgedroogd en verkleurd en het rook precies zo. De autostrada moest nog aangelegd worden, er was alleen de eeuwenoude smalle kustweg…

Bestaat een diersoort uit kwetsbare individuen en zijn die een populaire prooi voor roofdieren, dan is de enige verdediging hun aantal. Ze offeren een deel van hun populatie op aan roofdieren, maar er blijven genoeg over om de soort in stand te houden. Aantal nakomelingen is selectiecriterium, genen met weinig nageslacht sterven uit en genen met…

Thuis weten ze alles van me, mijn verleden, waar ik wel en niet goed in ben, kortom wie ik ben en ik op mijn beurt hou rekening met mijn omgeving. Is m’n reactie iets anders als men gewend is, vraagt men zich meteen af wat er aan de hand is. Binnen de groep heb ik de vrijheid van een ingespannen paard. Reputatie opgebouwd in jaren kan bij een laatste…