Veertig. Voor velen een mijlpaal in hun leven. Een schrikbeeld, en het moment waarop een tussenbalans wenselijk is. Het idee, dat de helft van je bestaan reeds voorbij of overschreden is, laat het angstzweet wel eens parelen. Je bent op een leeftijd gekomen, waar echtscheidingen méér regel dan uitzondering geworden zijn. Bij die groep aanbeland…

Piet Mondriaan: “De schoonheid is voor ons het enige middel dat zuiver de universele kracht die in alle dingen is, manifesteert. Zij is identiek aan hetgeen in het verleden onder de naam van het ‘goddelijke’ gesluierd geopenbaard is en hetgeen ons, arme stervelingen, onontbeerlijk is om te leven en het evenwicht te vinden. Want de dingen op zichzelf…

Voorzichtig druk ik mijn nagels in de palm van mijn hand. Het doet pijn. Ik druk harder, me goed bewust van de druppels bloed die nu langzaam langs mijn pols naar beneden rollen. Gefascineerd staar ik er naar, de waarschuwende signalen die zich verdringen in mijn hoofd negerend. Pijn. Voelbaar, bijna tastbaar, me niet in de steek latend. Pijn is…

Vandaag is de vermaledijde zomertijd weer begonnen. Wat mensen ertoe leidt om dit weekend een uur slaap in te leveren om 's avonds langer licht te mogen genieten is mij een raadsel. Langer licht betekent immers langer herrie, een avond die maar geen nacht wordt en onrustig blijft, buren die voor de meest bekrompen Nederlandse tuinen de veel te rokerige…

Tijd is iets ongrijpbaars, iets onbegrijpelijks. Het mag iets zijn wat door mensen bedacht is, het maakt het daarom niet minder pijnlijk of echt, en de krassen die het achterlaat bloeden net zo erg als elke andere. Maar wat tijd ook mag zijn en wat het ook mag betekenen, Tijd begrijp je en mis je, net zoals bijna alle andere dingen, pas echt, als het…

Het is nog vroeg, er schijnt nog geen zon en het is nog koud. De zon zal zo gaan schijnen, maar nog even rust, geen zon, donkerheid. Ze kan niets zien, ze kan niet kijken. Ze klapt, de lamp gaat aan. Hij straalt, hij schijnt, op mijn hoofd, op mijn gezicht. Ze kijkt naar buiten, twee stralen komen boven de huizen uit. Het wordt al licht. Ze hoort gerommel…

Er was eens een horloge dat door zijn eigenaar werd weggelegd. Het voldeed niet aan zijn tijdsgeest. Het horloge bleef doortikken, terwijl het niet meer gedragen werd. De tijd was voor het horloge zelf. Totdat het stopte met tikken. (Het was een automaat, dat alleen door beweging zelf kon lopen) Toen was het stil. Uren, dagen en maanden verstreken…

TOM Dit verhaal is louter ontsproten aan de fantasie van de schrijver, enige gelijkenis met bestaande personen uit de werkelijkheid is dan ook louter toevallig. De zon had zich reeds lang bij de macht van de nacht neergelegd, en was vertrokken naar de andere kant van de wereld. De nacht had nu alle kracht en macht die hij in zich had…

In de smalle straten van Dichterswijk in Utrecht kon een kind goed spelen: nauwelijks auto's, het paard van de olieman liet dampende bouwwerken achter. We woonden vlak naast een melkwinkel en dichtbij bakkerij Do Schat. Een klein arbeidershuisje met een tuintje vol kiezel en platgetrapt gras, een kippen- en een konijnenhok. Mijn ouders hadden hun opklapbed…