Zing!
dagcolumn
3.6 met 5 stemmen 
70 Het geheugen is een raar ding. Ik herinner me dat Ischa Meijer ooit zei, dat je moest zingen. Zing, zei hij, zing! Alleen ik weet niet meer waar, wanneer en waarom. Ik weet ook niet meer tegen wie hij het zei of hoe hij het precies zei.
Hij zong zelf ook wel, maar ik zing bij voorkeur niet. En toch mocht ik zijn opmerking wel, zing! In deze tijden is dat een mooie opdracht. Er is al genoeg ellende in de wereld. Er worden burgemeesters bedreigd, raadsleden krijgen vuurwerk naar hun hoofd,…
ZONDAGSE GEDACHTE - NOORDERLICHT
column
4.4 met 5 stemmen 70 Eerder deze week kon de bevolking zich vergapen aan een natuurfenomeen waarvan ik niet eens wist dat het ook in onze contreien te aanschouwen was, ik heb het over het Noorderlicht.
De volgende dag was er een uitgebreid relaas en wetenschappelijk gefundeerde uitleg in het Journaal en tientallen foto’s op de sociale media, van vrienden en van andere.
En ik heb het gemist, want niemand vertelde me wat. Ik heb nog eens gekeken naar het uitgebreide weerbericht voorafgaand aan het spektakel,…
De droefenis van een filmster
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 25 (voor Rachel Roberts (1927 - 1980))
Jij bent geboren op 20 september 1927 in Llanelli, Carmarthenshire. Jij verzette jezelf tegen jouw baptistische opvoeding en jij studeerde aan de University of Wales en de Royal Academy of Dramatic Art op 62 Gower Street in Bloomsbury, Londen. In 1950 begon jij bij een repertoiregezelschap in Swansea te werken. In 1953 debuteerde jij in de filmkomedie 'Valley of Song', naast Maureen Swanson en Rachel Thomas. In 1953 speelde jij ook in 'The Limping Man', naast…
Herinneringen aan de Jan van Rijzewijkstraat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen 9 De lage, witte woningen aan de Jan van Rijzewijkstraat, vermoedelijk eens, na de Wereldbrand, gebouwd onder de Marshallhulp zijn sinds jaar en dag afgebroken
Vandaag de dag neemt Restaurant Het Ketelhuis hun plaats in. Maar de oude fabrieksschoorsteen is er nog
In een Maycrete-woning woonde mijn jeugdvriendje M.
Samen knikkerden we in de gang van de woning met de bonte glazen stuiters en we sloegen de zweep om de kleine houten tollen die rondwervelden en die we eerst een eindje ingroeven in het…
autobiografie
4.0 met 1 stemmen 22 Wat een mens allemaal kan uitspoken zonder dat er ook maar iemand is die hem, zacht gezegd, op de vingers tikt, is soms niet meer te bevatten. Als je een kind wilt afbreken kun je gerust je gang gaan, zolang de drie B's ontbreken.
Dit is mijn verhaal in vogelvlucht van hippie, kunstenaar, christen, christen-anarchist, bewust baanvrij en anti kapitalist. Maar ooit was ik een vrolijk en populair meisje. Ik blonk uit in gymnastiek, dansen, jodelen, schrijven, schoon-schrijven, tekenen,…
Eén stap
verhaal
3.0 met 1 stemmen 21 Hij wist al vóór hij de deur opende dat iemand aan de andere kant zijn naam kende, maar niet waarom. Even had hij overwogen niet open te doen.
Op de stoep stond een vrouw in een lichtgroene mantel. Een veelkleurige muts diep over haar hoofd getrokken.
‘Ik was bang dat u niet open zou doen,’ zei ze.
Ze rommelde in haar handtas. Hij keek naar het dons op haar wangen, dat oplichtte in het dunne middaglicht. Toen hij weer naar haar handen keek, waren die leeg.…
Koersverandering Jesse Klaver (PvdA/GL)
bewering
4.5 met 2 stemmen 40 Ik ben blij met de koersverandering die Jesse Klaver heeft ingezet.
Hij leek eerst weinig op te hebben met het experiment minderheidskabinet van D66, CDA en VVD, wat ik me ook nog kon voorstellen door de brute wijze waarop Yesilgöz deelname van PvdA-GL bot had afgewezen.
Nu hij constructiever lijkt te willen omgaan met het kabinet Jetten I, juich ik dat van harte toe omdat zo een krachtige regering die knopen durft door te hakken met goedkeuring van wisselende meerderheden van het parlement…
Laatste nieuws:
Helaas kon onze nieuwe provider een forse storing dit weekeinde niet voorkomen.
Onze verontschuldiging hiervoor.Redactie, 07-10-2025
De site wordt vanaf dit weekeinde gehost bij een andere provider.
Kleine storingen zijn niet uit te sluiten.Redactie, 22-09-2025
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Bezig met laden
Meer laden...
