Dit weekend las ik in de Volkskrant een sterk essay van cabaretier-filosoof Tim Fransen over het spanningsveld tussen individuele vrijheid en democratie. Het begon met een anekdote waarin hij vertelt hoe hij ooit voor het eerst werd geconfronteerd met het fenomeen van automobilisten die naar elkaar met hun lichten knipperen om te seinen dat er in de directe omgeving op snelheid wordt gecontroleerd. Hij was licht verbijsterd door de paradox die hierin schuilt omdat diezelfde mensen democratisch…

Het was heel lang geleden dat ik met de trein geweest was. Elke coupé stond toen nog blauw van de rook en de asbakjes klepperden dat het een lieve lust was. Als de deur van het toilet openging, raakten reizigers met een staanplaats niet zelden buiten bewustzijn en niemand had nog van Wifi gehoord.
In de wagons werden ook dieren vervoerd, er lag stro op de vloer en de conducteur knipte in je oor als je geen kaartje had.
Daarna pakte hij je bij kop en kont en draaide het raampje open.
Zo lang…

(voor Stanislaw Antoni Grochowiak (1934 - 1976))
Jij bent geboren op 24 januari 1934 in Leszno, met de 'Antoni' windmolen uit 1705. Jouw vader Bronislaw Grochowiak was notaris en hij schreef aan rechtbanken en administratie. Jouw moeder was Pelagia Pawelczak. Jouw zus was Eugenia, geboren in 1924, en jouw broer was Tadeusz, geboren in 1925 en advocaat. Toen Polen door de nazi's werd bezet, woonden jullie in Warschau en tijdens de Opstand in Warschau verborg jij jezelf met jouw moeder in de…

In de spaarzame en onbeduidende begroeiing in een strook naast het fietspad dat de Spoorlaan flankeert stond ik opnieuw te wankelen op mijn benen. Vele attente en uiterst zorgzame voorbijgangers hadden de gevaarlijke lus van metaal of ander mij onbekend materiaal opgemerkt met hun scherpe blikken en zij waren zo vriendelijk mij erop te attenderen.

Fietsend op een viaduct zweef ik over de daken van bedrijvige vrachtwagens die onder mij door razen. Lang geleden stond ik hier met mijn engeltje. Blonde ragfijne krulhaartjes had ie. Stevig in moeders greep stond hij in het zitje met zijn buikje tegen de reling te zwaaien, onder de indruk van het lawaai van al die toeters. Zijn moeder mocht er ook wel wezen.
Ik denk aan onze vrachtwagens. 'Onze'. Officieel hoor ik er bij. Ik weet waar ze heen gaan en terug komen. Ik ken de stemming als de reis…

De eerste keer dat ik ze zie, sta ik te wachten bij de deur van lokaal B14: huidkleurig met dunne naden die haar kuiten en dijbenen volgen tot onder haar rok.
Mevrouw Bonnet staat bij het raam, met haar rug naar ons toe, en praat zachtjes tegen meneer De Bruin. Hij knikt, zijn gezicht gespannen.
‘Ga je naar binnen, of hoe zit het?’ vraagt Sem achter me.
We schuifelen naar binnen. Ik zit helemaal vooraan, recht tegenover het bureau. Als meneer De Bruin het lokaal heeft verlaten, legt…

Volgers van het WK snookeren hebben de afgelopen weken kunnen genieten van hoogstaand spel - vergeleken met de tijd van Hendry is de kwaliteit aanzienlijk omhoog gegaan - en van...ongelofelijke fouten, met name in het voorlaatste frame tussen Allen en Wu Yize. Wat een strijd met wederzijdse blunders: door spanning én vermoeidheid. Want het zijn uitputtingsslagen.
De finale gaat tussen de zeer ervaren Murphy (al meer dan 20 jaar geleden wereldkampioen) en het aanstormend talent Wu: voor mij…