Alle inzendingen van Bjarne Gosse

Alleen het feit dat Emma Petronella mij in een toestand van onverstandige woede en aandoenlijke boosheid de deur had gewezen, had niet gezorgd voor mijn hernieuwde hang naar alcoholische versnaperingen. Er was een feest in een boerenstal aangekondigd en ik was uitgenodigd om te komen fuiven. De vriend in wiens woning ik tijdelijk verbleef had een fles…

Plotseling kwam er een einde aan het mooie nazomerweer. Ik moest studeren voor school. Die maandag kwam het droeve nieuws, onze leraar Engels, Willem-Jan Maanveld was door de warmte in het weekend bezweken aan een hartstilstand en het lesuur Engels ging niet door. Er moest worden gezocht naar een vervangende leerkracht en dat duurde niet lang, want…

Het was de avond nadat Frits de zwarte kater door ouderdom en uitputting was gestorven en begraven in de tuin van het herenhuis waarin mijn knappe hospita mij een kamer verhuurde. Ik zat op het balkon van mijn kamer en de avondzon scheen over de tuin en het balkon. Ik zag de hortensia in bloei staan, een paar hardnekkige rozen, die het laat augustus…

De situatie met de huisbaas begon uit de hand te lopen. De kamer was duur. Ik had weinig te besteden, en ik had er totaal geen privacy. Zodra ik beter was, besloot ik per direct de huur op te zeggen. Hij reageerde chagrijnig, maar stemde uiteindelijk toch in, en hij gaf me het sleutelgeld terug, want dat had ik nog te goed. Mijn zes jaar oudere vriendin…

Precisiebombardementen, dat was het toverwoord in die tijd. Alsof er zoiets als een schone oorlog bestond. Alsof er in een oorlog niet altijd onschuldige slachtoffers vielen. Ik had al moeite om het huis van mijn knappe hospita schoon te houden, het was veel te groot voor een jongeman en een kater, maar ik had het haar beloofd in ruil voor een korting…

Lange tijd had ik gedacht dat ik het spoor bijster was, ik had neurotische klachten en zocht een uitweg in het uitgaansleven. Ik kwam daar dikwijls Peter tegen en dan wisselden we wat woorden uit om onze platonische vriendschap op peil te houden. Hij was zo'n beetje de enige die mijn warrige gedachten kon volgen. Ik begon me steeds vaker af te vragen…

De dagen na mijn aanvaring met mijn hospita over mijn, volgens haar, povere dichtkunst kreeg ik spijt dat ik mijn gedichtenschrift had vernietigd. Ik had zoveel aandacht voor haar leven gehad, maar aandacht voor hetgeen waar ik me mee bezighield had ze niet. Dat kon ze niet opbrengen in haar haastige leven van glitter en roem. Ik begon er steeds meer…

Ik beschouwde Emma Petronella als een volmaakte vrouw, het deed er voor mij niets meer toe, dat ze vroeger in een mannenlichaam had gewoond. Ze was ook geen transgender meer, een transgender was iemand in de overgangsfase en die had zij voltooid. Ze had het me allemaal uitvoerig verteld toen we wat opener naar elkaar werden en over onze relatie durfden…

Omdat we, een gezin met vier kinderen, aan het water van het Nieuwe Meer woonden, was het niet meer dan logisch dat mijn vader, naast van mijn moeder, ook van vissen hield. Hij was geen ervaren visser. De eerste maanden sloeg hij slechts onvolwassen stekelbaarsjes aan de haak. Er gingen zomers voorbij zonder eetbare vis. Maar tijdens een warme zomerdag…

In de achternaam van Peter had ik mij nooit eerder verdiept, ik noemde hem Peter, meer niet. Ik wist wel dat hij ook Ham heette, dat was zijn achternaam, maar ik noemde hem nooit Peter Ham. Hij bleek ook een zus te hebben, met borderline, die woonde in een kraakpand in Amsterdam, haar naam was Emmanuelle, Emmanuelle Ham. Een sensuele naam die bij…

Het wereldnieuws kwam hard de woonkamer binnen door de radiozender die ik aan had staan om het nieuws te volgen. Terwijl mijn hospita in Amerika was viel het leger van datzelfde Amerika Irak binnen omdat ze Saddam een lesje wilden leren. Ik was tegen deze oorlog, maar ik had niets in te brengen want mijn land volgde de politiek van de Amerikaanse president…

Het telefoongesprek met mijn hospita die mij vanuit Amerika had gebeld, duurde niet lang.  Ze bleef voorlopig bij haar schatrijke minnaar in Amerika, ik hoefde geen huur meer te betalen als ik voor Frits wilde blijven zorgen en op het huis wilde passen. Het leek me geen slechte deal, maar het spookte in mijn hoofd dat dit wel een heel vreemde gang…

Het was vrijdagavond, Emma was al een paar dagen van huis, Frits en ik misten haar enorm, we zaten samen op de bank met op de achtergrond de bluesmuziek van John Lee Hooker. Ik had een glas rode wijn ingeschonken en had op aanraden van Frits een boek met de gedichten van de in 1935 op zevenenveertigjarige leeftijd overleden Portugese dichter Fernando…

Op een verdwaalde zomermiddag vond mijn zwervende vader op de puinstort van de Noordelijke oeverlanden in de Riekerpolder bij Amsterdam een afgedankte motorfiets. Hij kon de verleiding niet weerstaan en nam het vehikel mee naar huis. “Ik ga die motorfiets opknappen, veel sneller dan mijn bromfiets”, vertelde hij aan mijn moeder, terwijl mijn broertje…

In ons slecht verwarmde houten huis stond een oude zwart-wittelevisie te knipperen in de woonkamer. Mijn vader moest in allerijl het dak op om de antenneverbinding te herstellen. Mijn moeder was in alle staten, haar favoriete televisieserie Derrick was op de televisie. Geen aflevering mocht zij missen. Daar zaten we op de bank te kijken naar hoe…

Er was een brug over de rivier, waarover vroeger auto's hadden gereden, maar waar alleen nog fietsers en voetgangers over mochten, omdat de weg was afgesloten en de brug niet langer geschikt was voor autoverkeer. Het fietspad lag in het midden van de brug, aan de zijkanten stonden hekken omdat de brug in verval was geraakt en een gedeelte van de zijkanten…