Zachter

Op de radio praat iemand over ‘ingrijpen’ en ‘noodzakelijk.’
Hij zet de radio zachter.
Zijn zoon zit al aan tafel. ‘Waarom doe je dat?’
De vader gaat zitten. ‘Eerst bidden.’
De jongen zucht, maar vouwt zijn handen.
‘Heer, zegen dit eten. En zorg voor de mensen…’ Hij stopt even. ‘Voor de mensen daar.’
De vader slaat een kruis. ‘Amen.’
Ze eten.
Op de radio valt een korte stilte. Dan een andere stem. Tientallen, misschien honderden.
De vader draait aan de knop.
‘Hé,’ zegt de jongen. ‘Nu hoor ik het niet meer.’
‘Niet belangrijk.’
De vader schept de borden vol. Ze eten.
‘Helpt bidden?’
De vader knikt. ‘Ja.’
Op de radio struikelt iemand over een plaatsnaam.

De vader staat op. Pakt de borden.
‘Zal ik helpen?’ vraagt de jongen.
‘Nee.’ Hij zet de borden in de gootsteen. Draait de kraan open.
De jongen blijft aan tafel zitten. ‘Pap?’
Hij kijkt niet om. ‘Ja?’
‘Bid je daar ook voor?’
Zijn handen hangen in het sop.

‘Ja.’

Op de radio: ‘We verwachten verdere escalatie.’
Hij blijft staan bij het aanrecht. Achter hem schuift een stoel.
‘Amen,’ zegt de jongen zacht.

Biografie van deze schrijver

bidden oorlog

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 13