Verhalen over feest

De verkleedkleren gaan weer in de kast, de praalwagens weer in de schuur en de rust op straat is wedergekeerd. Carnaval zit er weer op. Het is mij dit jaar echter opgevallen hoe negatief carnaval in de media wordt neergezet. Ze snappen de lol er niet van, bestempelen het als een groot zuipfeest en als er ergens een vechtpartijtje ontstaat, wordt dat…

Een zuidelijk heuvelflank. De zon doet de druiven zwellen, een magere oogst met een volle smaak. Chardonnay, Pinot Noir, namen die aan het verhemelte blijven kleven. De plukker ritselt tussen de ranken met stompe nagels, behoedzaam, zonder de schil te schenden, het vruchtvlees te kneuzen. De trossen worden onmiddellijk geperst. Gist ontzuurt…

Ik spoel het stof van de bonen, dompel ze onder in een plastic kom. Eén nacht mogen ze weken in de koelkast, dan giet ik ze af en rol ze in de pan tot de waterspiegel borrelt op een vuur dat ik lager draai. Ze garen onder een deksel. De billen en de vale vlerken van de kip houd ik onder de koperen kraan, de zilveren straal. Dan dep ik ze droog, strooi…

Pasen lijkt me een ietwat wankele feestdag te zijn. Altijd valt hij vroeg of laat. Een keertje op tijd lijkt niet haalbaar. Het is wat je noemt een viering met flexibele aanvangsdatum. Wel steeds op zondag. Dat blijft een constante. Verrijzenissen kunnen enkel op die dag mits een voorafgaande veertig dagen regel. Strikt te volgen. Een afslankdieet…

Hij doet het nog, de BOOM, lichtjes verslingerd aan ballen en bellen, in mijn huis staat ie nog steeds recht, overeind. Belazert de kluit niet, want hij vond zichzelf in wortels, fier draagt hij mijn versierselen. Ik zie hem liggen, aanbieding bij de bouwmarkt, tussen de blauwsparren en Nordmannen, ielig weggedoken met een te kort lontje, "die haalt…

De overlevende kalkoenen kunnen weer eens opgelucht ademhalen. Het risico dat ze nu nog, na de feestdagen, op het kapblok belanden, is aanmerkelijk kleiner geworden dan een weekje terug. Hun roep klinkt weer wat luider, de schuwheid ebt weg en ze kijken bij lange niet uit naar volgend jaar! Hier thuis proberen we de overgebleven oesters netjes…

De jaarwisseling is dit jaar ‘betrekkelijk rustig’ verlopen, lees ik in de krant. De nieuwjaarsnachtschade is opgenomen en er zijn deze keer maar drie vuurwerkdoden gevallen. Eigenlijk is er maar sprake van één vuurwerkdode. Twee mannen zijn namelijk gestorven na een ruzie óver vuurwerk. De een hebben ze op een riek geprikt en de ander heeft van schrik…

Ze liggen er, als tastbaar bewijs van weer een dag zonder ruggengraat, samen met de alcoholische versnapering, glas is leeg, de nacht komt laat. Ik rook voor de zoveelste keer mijn laatste, bereik voor wat eens was de bodem van mijn glas, over blijft verbrand eigen as. Compact Drum met Rizzla Rood, Kalmoes tot in den dood.…

Het is Nieuwjaarsdag. Het nieuwe jaar ligt er nog fris en glanzend bij als een ongevouwen euro-biljet, waarvan de waarde maar niet tot mij door wil dringen. Gisteravond heb ik de laatste resten van het oude jaar weggespoeld op een gezellig feestje met een paar vrienden en iets meer onbekenden. Ik maakte onder anderen kennis met Anna en Victor. Anna…

Vorige week werd er met man en macht gewerkt aan het pleintje bij Buurtjeskerk. Verbaasd vroeg ik aan een van de stratenmakers of het plein nu al gerestaureerd moest worden terwijl het er amper in ligt. De man sprak Bargoens, een taal die in deze streek onbegrijpelijk is, hoewel mijn vrouw hem wel direct begreep. Het had iets te maken met een feestelijk…

Wat is vol? Ze zeggen als er niets meer bij kan. Ik vond dat het geval. Er waren meer vaders en moeders, die de woonkamer vulden, dan kleine mensjes, nog eerlijk, onschuldig in hun directheid en wreed met hun eigen willetje. De kamer puilde uit van eigen belang, spelletjes en leed. De lege kanalen, tussen de herrie in, werden gevuld met koffiepraat…

Een uitgeholde pompoen houdt de vlam vast. Het vruchtvlees flakkert op. Geen hond die opwipt van schrik. In tegendeel...we geven geen kik. Een uitzinnig feest, het wulps getast, smoort de koortsdroom. We hijsen de zilveren kelk, laten ons gretig bedwelmen, snuivend aan de flessehals, de genotsduivel die opwolkt. Uit oranje vellen hebben ze grijnzende…

Op de eerste dag van de week kwam Maria Magdalena vroeg in de morgen - het was donker - bij het graf en zag dat de steen van het graf was weggerold. Zij liep snel naar Simon Petrus en naar de andere, de door Jezus beminde leerling, en zei tot hen: 'Ze hebben de Heer uit het graf genomen en wij weten niet waar ze Hem hebben neergelegd.' Daarop…

24 oktober 2003. De weerman had droog weer voorspeld maar ijskoud. Een scherpe noordenwind blies de "oudjes" fel in het gezicht. Ze sidderden en bibberden de inkomsthal al vóór 11.00 u in. De eerste sneeuw van het jaar begon te vallen, eerst gezapig, dan feller en heviger. Ze bleef uiteindelijk met een dun plakje liggen. Gelukkig was het restaurant…

Als ik stop, zal het allemaal veel beter gaan, zei hij. Maar waarom stop je dan niet, vroeg een stem. Een tweede stem, met duidelijk meer impact dan de eerste zei dat het maar eens gedaan moest zijn met al die zever. Stoppen kon iedereen, gestopt blijven bleek de kunst. Velen hervallen in ouwe koeien. Doorgaan is dynamisch, stoppen is een punt achter…

Buiten is het donker. En erg koud. En het is diep in de nacht. Jip ligt in bed. Hij slaapt. Maar dan ineens: Boem, boem, toet, toet! Boem! Wat is dat? Jip wordt wakker. Hij zit rechtop in zijn bedje. En hij wordt erg bang. Want het is zo'n lawaai. Ze schieten. En hij hoort een boot in de verte. En nog een. En hij hoort gillen op straat. Wat…

Buiten is het donker. En erg koud. En het is diep in de nacht. Jip ligt in bed. Hij slaapt. Maar dan ineens: Boem, boem, toet, toet! Boem! Wat is dat? Jip wordt wakker. Hij zit rechtop in zijn bedje. En hij wordt erg bang. Want het is zo'n lawaai. Ze schieten. En hij hoort een boot in de verte. En nog een. En hij hoort gillen op straat. Wat…

Op zijn laatste dagen strompelde het jaar 1987 naar zijn einde. Het jaar had zijn beste tijd gehad. Zijn oude stem kon nog slechts fluisteren, zijn oude ogen konden nog slechts schemerlicht verdragen. Maar, mild en toegeeflijk geworden, ook voor zichzelf, draalde het. Het weer was zacht en vaak motregende het, zodat het asfalt van de straten begon…