311 resultaten.
Een tweede verslag uit Oosterhout
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
513 geconserveerde en zo lieflijke en tedere metgezellen van onschuldige kinderen uit lang vervlogen tijden aan, die hun vroege, ontluikende levens begeleid hebben aan de vooravond van hun mogelijk turbulente en veelbewogen levens die zich zouden gaan ontvouwen waarin hardheid en ongeluk hun deel zouden worden en hun kinderspel een verre herinnering om vol weemoed…
Herinneringen aan mijn geliefde etage
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
524 En soms passeert inderdaad mijn taxi mijn oude domicilie en dan vervult veel weemoed mij om de voorgoed vervlogen jaren...…
Toen jij nog je chique colberts placht te dragen.....
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
509 "We zijn maar één dood verschuldigd", verklaarde je me en bij het definitieve afscheid weerklonk een treurig en weemoedig chanson uit je zo geliefde Oostenrijk.....…
STILLE ZUCHT
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
3.542 De bruingele pluimen deinen zacht, terwijl ze allemaal in dezelfde richting wijzen, trillen met tere weemoed, verlangen mee te zweven op die voortglijdende lucht.
Maar ze hebben de edele gedachte dat ze zich zorgzaam moeten blijven buigen over wat beneden hen leeft. Dat is een woelige wereld, krioelend, klein en toch zonder maat.…
Blik op "mijn" Piushaven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Met veel weemoed en melancholie aanschouw ik mijn geboortegrond....…
Herinneringen aan het Zondagsconcert
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
583 Zo herinner ik me vol weemoed en verdriet mijn ouderlijk huis nu de eenzaamheid die ik doorkruisen moet is als een onbegaanbaar pad, als een dorre en troosteloze woestijn.....…
WOUDSLAAP
beschouwing
3.5 met 2 stemmen
922 Het zo graag bezochte herfstbos fluistert verschillende talen, die weemoedig, geruststellend of opbeurend mogen klinken.
Het goud glanzende lover verblijdt mensenharten, spreekt daarbij van levensmoeheid van de bomen, die hun laatste pracht tonen, voordat ze kaal worden.…
Studentenleven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
135 Vijfenvijftig jaar zijn sindsdien verstreken en vol weemoed sla ik de jeugd die enthousiast aanstormt op haar toekomst gade...…
Ochtendstilte (2)
hartenkreet
3.5 met 28 stemmen
699 Dwaalblikkend zoekt de ochtendglans haar weg door de nacht terwijl de morgen weemoedig zucht. Op zoek naar hogere en zachtere sferen ligt het veld erbij in wit vertakte mistlagen, waarbij dauwreflectie grasgroen gaat ombuigen tot herfstkleuren.
Verliefd kust de zon de rondingen van haar grote liefde. Koesterend omarmt ze de aarde.…
Ontmoetingen bij de bushalte (vervolg)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 "Tilburgse Bouw Vereniging" verklaarde ik en weemoedig dacht ik aan een interview dat ik daar eens hield met een functionaris tijdens mijn helaas razendsnel gepasseerde journalistieke carrière.....…
"Smile, though your heart is aching"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 "Tilburgse Bouw Vereniging" lichtte ik toe en weemoedig dacht ik aan een interview dat ik eens hield met een functionaris tijdens mijn helaas razendsnel gepasseerde journalistieke carrière........…
"Een kinderhand is gauw gevuld"
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
516 Misschien betekenen de objecten voor de argeloze voorbijganger een weldadige, tot weemoed stemmende herinnering aan een verre, onbereikbare jeugd, die verdrongen is door de hardheid van het leven, ondergesneeuwd, bijna voorgoed vergeten.....…
Herinneringen aan mijn geliefde kindertijd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
453 Er was zoveel méér en vol weemoed en verdriet besef ik dat ik terug zou willen keren; voorgoed terug zou willen keren naar dat verre, onbereikbare land van mijn kinderjaren.....…
Vertier in onze stationshal......
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
647 Men heeft nog geprobeerd van niets iets te maken, schoonheid en "Schwung" te verlenen aan het onooglijke, lelijke en aftandse en mijn mededogen voor de jeugd is groot...Al te spoedig zal het leven hen overrompelen, overspoelen, zullen de taken, verantwoordelijkheden en spanningen op hen rusten en al te spoedig zal de ouderdom hen vol weemoed doen…
Herinneringen aan mijn eerste kamer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
532 Na vier jaar verruilde ik mijn eerste kamer voor een etage, maar altijd zal ik me haar blijven herinneren en weemoedig bekijk ik haar gevel als ik nog eens op weg ben, richting Korvelseweg.....…
Samen naar Oirschot op een dag in augustus 2024
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
483 We zetten via Udenhout en Oisterwijk koers naar Oirschot waar het carillon van de grote kerk, dat aarzelt tussen vrolijkheid, weemoed en melancholie, mijn vriend wel aanspreekt.…
65 gedichten van Sami-dichter Nils-Aslak Valkeapää voor het eerst vertaald in het Fries en in het Nederlands
beschouwing
4.5 met 15 stemmen
817 Teloorgang van cultuur en natuur waarover hij in zijn poëzie met weemoed verhaalt in een sami-taal die eveneens onder druk staat.
Er zijn overeenkomsten met ons eigen Fryslân waar intensieve landbouw en veeteelt hun uitwerking hebben op het landschap.…
Miss Sarajevo
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
729 Langzaam komt de muziek ‘aangeslenterd’
steeds luider, steeds duidelijker
Ik kan er niet meer omheen
Dan zet de doorleefde, melancholieke stem van Bono in
Weemoedig klinken de gitaren
De muziek ‘wandelt’ langzaam door en ondersteunt zijn stem bijna achteloos…
Daar klinkt de daverende en ontroerende stem van Luciano Pavarotti.…
GELOVEN
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Naar aanleiding van een discussie met iemand over het christelijke geloof, wat in principe een nobele kern in zich draagt, moest ik denken aan de beroemde strofe uit het gedicht ‘Het Huwelijk’ van Willem Elsschot:
Maar doodslaan deed hij niet, want tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren,
en ook weemoedigheid, die niemand…
Zijn levenswerk: een draaiorgel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
551 Mensen verzamelen zich aan de Spoorlaan; sommigen zitten op de trappen; anderen naderen het draaiorgel; allen luisteren naar de futiele maar weemoedige en melancholieke wijsjes die het voortbrengt…
Voor mijn goede, zo betreurenswaardige ouders
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
440 Zesenzestig jaar zijn gepasseerd en ik kan nog slechts weemoedig terugkijken......…
Een zielig dier aan de kant van de weg
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
462 Terugkerend van de Rabobank, waar twee elegante, joyeuze jonge jongens met weemoedige bruine, respectievelijk grijze ogen en gekleed in geruit colbert en pantalon, zoals past bij die zaak, me hadden geholpen met mijn bankzaken en voortwandelend in de smorende, de zenuwen verlammende hitte, trof ik aan de kant van de weg, op een vensterbank, een zielige…
Een zielig dier aan de kant van de weg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.210 Terugkerend van de Rabobank, waar twee elegante, joyeuze jonge jongens met weemoedige bruine, respectievelijk grijze ogen en gekleed in geruit colbert en pantalon, zoals past bij die zaak, me hadden geholpen met mijn bankzaken en voortwandelend in de smorende, de zenuwen verlammende hitte, trof ik aan de kant van de weg, op een vensterbank, een zielige…
Onder goedgunstige vleugels? / Een soort prozagedicht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
540 ....en zo ken en herken ik het panorama van mijn stad dat tevens het panorama van mijn jonge jaren is en dat ik doorkruis en waarneem met veel weemoed;
daar is het lage gebouw van mijn kleuterschool en daar is het doktershuis, zo vaak bezocht tegenover ons oude kerkhof waar de doden voorgoed rusten.…
Ontmoetingen bij de bushalte (vervolg)/Overgegeven aan de onverbiddelijke dood.....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.013 Dienstapotheek waar ik gelukkig medicatie kon bemachtigen tegen mijn zware hoest, zag ik bij de bushalte een dood vogeltje liggen; de oogjes waren gesloten, het rode borstje was zichtbaar; stakerig, kwetsbaar en weerloos staken de pootjes onder het lichaampje uit; het beestje was overgegeven aan de onverbiddelijke, bittere ongenadige dood en een intense weemoed…
Mijn eerste kamer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
417 Als ik het St.Annaplein passeer met de bus, weet ik dat daar achter de gevels van de huizen, achter de welhaast geblindeerde, in het zonlicht blikkerende ramen zich nog steeds de kamer bevindt; mijn eerste kamer, sinds jaar en dag door iemand anders bewoond, wellicht door een jonge student, die daar zijn toekomst begint.
De kamer die de allerliefste…
De stenen spreken
verhaal
3.2 met 5 stemmen
689 Alsof ik de kans krijg voor een herstart, maar kan de euforie met niemand delen, een paar vrienden zijn met onbekende bestemming vertrokken en anderen overleden; maar ik ben niet alleen, de sprekende steen neemt me mee naar: m’n jeugd, m’n dromen en m’n weemoed.…
bewering
4.8 met 4 stemmen
856 Nu het bijna donker is heb ik te berusten in wat ik ben vergeten en waar ik niet toe kwam.…
Zeer verlate kermisimpressie 2012/ "Vanavond gaan we naar de kermis in de stad"
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
455 Nooit heb ik de carrousel met haar bonte lampjes die haar rondjes draait onder de lichte regen - herinnering aan mijn vroegste jeugd - met meer weemoed en verdriet aanschouwd als juist dit jaar.…
Perikelen in een warenhuis/De Speelbal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 en weemoedig en vol van verdriet reciteerde ik stilletjes in mijzelf de verzen die mijn arme, overgevoelige, overleden moeder placht op te zeggen:
"Moesje, toe geef mij een speelbal!
Ik zal er heel zoet mee spelen,
Ik zal er zo zuinig op zijn!"…