Alle inzendingen over afscheid

Onterecht worden ook de stress, de emoties en de onvrijheid die het gevolg zijn van de multiculturele samenleving beschouwd als uitsluitend een privéprobleem. Door de indringende aanwezigheid van politieke reclame voor zo'n samenleving en de eindeloos herhaalde idee dat alle mensen broeders worden, verandert een slapende vulkaan echter in een actieve…

In Emmen moet nu maar een mensentuin komen...…

Zenuwachtig loop ik de kamer op en neer, het gaat er van komen, we zijn bijna klaar voor vertrek. Het wachten is op onze nieuwe huurders, 'n jong echtpaar komt tijdelijk in onze woning wonen, voorlopig voor 'n half jaar en dan zie ik wel verder. De deurbel...Stella en Jaap komen binnen en hebben zin in hun nieuwe onderkomen, zelf moet ik er niet…

De laatste schooldag is aangebroken. Ik sta in de hal voor de klas van mijn kind. Alle moeders en bijbehorende kinderen zijn al een beetje gebruind door de zon. We kijken elkaar aan, geven elkaar een hand, een schouder en een dikke kus. “Tot ziens, fijne vakantie hè? Geniet ervan.” Nadat ik de juffen een kleine attentie heb overhandigd, zijn de…

De nacht is mijn vriend, donker lacht hij naar een verleden en ben ik jong, de droom is levensvatbaar. De dag gebiedt werk, een wekker mekkert opstaan, je moet er op uit, de jaren hebben je versleten. Ik dans het koord, heen en weer, uiteindelijk boeit het mij niet meer.…

Omdat onlangs een familielid Abraham ging zien, was ik in mijn oude muziekboek 'Kun je nog zingen, zing dan mee' - 34ste druk uitgegeven in juni 1949 - aan het grasduinen. Ik was op zoek naar een vaderlands lied dat ik in een eigentijdse, op de persoon toegespitste, smartlap kon transformeren. Piet Hein met zijn Zilvervloot leek mij een uitermate…

Doodmoe en intens verdrietig reed ze van haar werk terug naar huis. Haar werk zat erop en zo ook haar aardse leven, dat had ze die nacht besloten. In de ene zak van haar overjas zaten de pillen die ze had verzameld en in de andere de brief voor haar man. Ze zette de auto op de oprit en ging naar binnen waar zoals altijd haar kinderen op haar wachtten…

Ik heb er eventjes helemaal geen zin meer in, bewering zus en zo, een hartenkreet vanuit mijn tenen. Ook vandaag weer vlogen duizenden kauwtjes richting Zuiderpark, roepend en troepend in duistere wolken, vleugel aan vleugel werd niemand geraakt. Het mooie daarvan is dat kauwen in vlucht niet schijten, onbekommerd genoot ik van wat mij overkwam.…

Er is iemand gestorven, het nieuws was er vol van. Dan denk ik 'hallo, word eens wakker, hij was wel al 76'. Laat hem toch.....…

Anoniem tegen schenen schoppen, expres politiek fout zijn, de tent uit lokken, op het verkeerde been zetten, niet zomaar geloven wat er wordt gezegd. Ik deed het met veel jolijt, maar ik moet er mee stoppen. Er vallen namelijk onschuldige slachtoffers. Gluupje zegt sorry tegen Tom Poes, Theo, Frederik en Günter, ik heb mij met u vermaakt. Ik verdwijn…

Het staat vast. Het verleden is voorbij. Vandaag is het ‘t heden. En morgen is voor ons verborgen. Vanuit de enige tas die ze bij zich draagt klinkt het bekende geluid van haar mobiele telefoon. Ze is wakker. Klaarwakker. Op het display verschijnt zijn naam. Toch nog wat onzeker drukt ze op het groene hoorntje aan de linkerkant van het piepkleine…

Zwaar klonken de slagen van de torenklok over de stad. Even, als verblind door het felle zonlicht, greep ze zich vast aan de deur van de trein. Het was alsof ze wankelde. Bekend klonk de tonen die het klokgelui voortbracht in haar oren. In de ene hand de tas die ze met zich droeg. De andere geklemd om de deurstang. Ze hield zich staande. De lichte…

Met een niets ziende blik zat ze voor het raam. Het eentonig geluid van de voortstormende trein hoorde ze niet. Het doel van de reis interesseerde haar niet. Daar zat ze dan. In een coupé tweede klas die stonk. Even had ze de mensen naast en tegenover haar aangekeken. Terwijl de één de Spits doorlas voerde een ander lange gesprekken met zijn mobieltje…

Ik stop op mijn dieptepunt. Drie en dertig punt zes, dat kan echt niet meer op de vijf kilometer..... Glad ijs, ik waag mij daar niet meer op.…

Dan is het ineens zover, je wordt hartelijk door je collega’s uitgezwaaid met lovende woorden, een spandoek boven de ingang van de SEH afdeling waar ik de laatste 12 jaar doorbracht als regeltante achter de balie en pc. Bloemen op het aanrecht in de te kleine koffiekamer. Overal A-4tjes met mijn gezicht en leuzen als 'Wil is de spil' en dokters die…

Ik zag je, je zat in de rookruimte van de kroeg, je kreeg van mij waar je om vroeg, een vuurtje. Rokend kwamen wij aan de praat, bij mij zat er al een stevige borrel in en jij voelde je thuis bij de huiswijn. Ik dacht, meisje mijn, ik wil je niet misbruiken, laten we gewoon roken en drinken en vooral plezier beleven omdat het moment daar is. Haar…

Balkenende aan de (Europese) top, zijn partij een flop en Nederland verkiest niet langer deel te nemen aan een old-boys-netwerk. Kleurloos gezichtsverlies, de volgende verkiezingen zullen zulks uitwijzen.…

Dat de bankaire onrust in ons land én in andere landen nog steeds voortduurt, kan en kon onder meer worden afgeleid uit het onlangs omvallen van de zoveelste bank in de Verenigde Staten en de recente gang van zaken bij de DSB Bank van de heer Dirk Scheringa, de man, die het van eenvoudig veldwachter schopte tot gevierd bankier, met een notering in het…

Op een van mijn zwerftochten naar de Oeverlanden kom ik langs begraafplaats 't Huis te Vraag. Tussen 1891 en 1962 zijn daar zo'n 12.000 mensen begraven. Het kerkhof zelf is op sterven na dood, het zou initieel ontruimd worden maar door de nieuwe wet op lijkbezorging is de periode van grafrust verlengd tot latere datum. Sinds 1987 wordt deze necropolis…

I meant what I said. Jij was mijn voorbeeld. Ik voel mij een verrader omdat ik je niet gevolgd ben. Maar die lieve en trouwe Donovan heeft mij duidelijk gemaakt dat afstand geen rol speelde. Ik had allang gezien waar ik van afstamde. Ik ben voortgekomen uit een prachtige man. Een sterke en brutale man. Een man die zomaar uit het niets kon beginnen…

“Af en toe ontmoet je in je leven mensen, die een onuitwisbare indruk achterlaten.” Met deze openingszin begon op 9 juni 2005 mijn eerste inzending ‘Casimir’ die door de redactie op nederlands.nl werd geplaatst. Ik moet toegeven, dat ik me trots en voldaan voelde, vooral door de allereerste positieve reactie van Ridzerd. Bovendien was ik (en ben nog…

Het is 20.30 uur. Een zomerse dinsdagavond. Nog steeds hangt er buiten een tropische hitte. Ik zet mijn fiets naast het gebouw van het verzorgingstehuis waar mijn moeder woont en begeef me naar de lift. Als ik haastig de gang van de 5e verdieping op loop en – weer veel te laat naar mijn zin - naar binnen ga, tref ik mijn moeder aan in bed. Ze draagt…

Opa Olivier was geen verliezer. Hij had zijn leven gestreden voor God, Volk en Vaderland. De strijd tussen recht en onrecht was zijn stokpaardje. Ik jaag farizeeërs, schriftgeleerden en huichelaars mijn tempel uit, was zijn veel gehoorde adagium. Daarmee gaf hij te kennen: wees oprecht, draai er niet omheen. Hij had een hekel aan schijnheiligheid…

Het is me wel duidelijk nu, ik ga dood. En dat is niet erg, want dat overkomt ons allen, ik ben niet alleen. Iets achter laten, een stempel drukken, een indrukwekkend laatste woord, het heeft geen zin als iedereen het leven heeft gelaten. Ik ben benieuwd naar de oorzaak van mijn dood, doe ik 'plop' gelijk mijn oudste broer of ga ik, prostaat kankerend…

Ik heb gepakt. En ben klaar voor ons vaarwel. Kus mij en glimlach die mooie glimlach van je. Vandaag is de dag dat ik verder trek. Ieder wolkje dat ik zie zal ik jouw naam geven. Ieder liedje dat ik fluit zal aan jou zijn opgedragen. Iedere gedachte die mijn in mijn hoofd ronddartelt zal mij bedwelmen. Omdat die gedachten alleen maar over jou zullen…

Ik schreef hier en daar, sores want geen werk, ongelovig vloekend in de kerk. U heeft klaarblijkelijk geen behoefte aan mijn bijdragen, u cijfert mij weg. En dan zeg ik "doei, de groeten, bekijk het maar", ik heb het met u gehad. Daarbij vraag ik mij af of u kreeg wat u wenste. Denk van niet, ik laat u graag achter in frustratie.…

Wilma is te dominant, een scheiding is onvermijdelijk, zij mag Pebbles en ik een weekendregeling, Dino zal het niet begrijpen, vrees ik.…

Mijn hok, mijn directiekamer, zijn mijn benamingen van een heerlijk plekje in het huis waarin wij iets meer dan 6 jaar hebben gewoond. Nog 3 dagen, nog 3 avonden en nog 4 nachten dan hoort het bij mijn verleden, mijn herinneringen. Toen wij hier in november 2001 kwamen wonen voelde het huis eerst niet goed voor mij, het was een links huis. De…

De meeste families hebben er wel een. Zo’n oom die op familiefeesten altijd zorgt voor een vrolijke stemming. Eentje die bij iedereen geliefd is, niet alleen bij zijn generatiegenoten maar ook bij de neven en nichten en zelfs bij de vertegenwoordigers van de generatie daarna. Omdat hij voor ieder van hen aandacht en belangstelling heeft, belangstelling…

Ik ga morgen afscheid nemen van mijn oudste broer, samen met de andere broers en zusters steken we er de fik in. Cremeren dus. Afgelopen avond kon iedereen, die dat wilde, gebalsemd fysiek gedag zeggen, volgens zeggen lag hij er minzaam glimlachend bij. Ik wil hem niet meer zien, in mijn hoofd zitten bewegende plaatjes die mij thuis brengen met z…