1600 resultaten.
Brief aan Ramon
verhaal
4.0 met 4 stemmen
1.629 Ik lig hier met een onbestemd verdrietig gevoel en heb net als jij moeten leren glimlachen terwijl mijn hart huilt. Je kunt dit echter niet altijd laten zien want hoe begripsvol onze omgeving ook mag zijn, ze zullen het nooit helemaal kunnen begrijpen omdat ze het zelf niet ervaren.
Misschien zullen ook wij hen niet altijd even goed kunnen begrijpen…
Schaduw ontmaskerd
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.532 Ik kan weer ademen.
Het is voorbij, sinds een uur of 24. Ik ben verlost. Bevrijd. Van het wurgende gemis, dat me in zijn greep hield, me het zicht ontnam, dat vasthield aan iets wat al zolang geleden voorbij is gegaan.
Het ziekelijke gevoel van in-compleet zijn maakte me tot een idioot, verzuipend in zelfmedelijden.
Misschien had je me nog langs…
Vergeten bankje
verhaal
4.8 met 6 stemmen
2.352 Bij ‘we moeten praten’ voelde ik het al aankomen, bij ‘ik wil het zelf ook niet, maar het is beter’ wist ik het zeker. Dagen heb ik uitgesteld, weken, misschien wel maanden. Wanneer jij wou praten had ik geen tijd, was niet in de stemming, er was altijd wel iets. Totdat je me zei dat je het zo niet meer kon dat je het me nu zou gaan vertellen, hoe dan…
Het gaat nooit over
verhaal
1.8 met 6 stemmen
960 Hij staat op de spoorbrug. Zijn zicht verdwijnt in het water, dat zes meter onder hem voorbij raast. Een touw, stevig vastgeknoopt rond de leuning van de brug, slaat door de wind tegen zijn been.
Hoe is hij hier terechtgekomen? Hij heeft hier al zo vaak gestaan en iedere keer vraagt hij zich af: "Waarom trekt deze plaats me zo?" De herinneringen…
the Bristlecone
beschouwing
3.1 met 7 stemmen
3.783 Ik zag een keer een documentaire op Discovery Channel over een bepaald type boom in Amerika. Nu behoren bomen niet direct tot mijn interessegebieden, maar deze documentaire trok toch mijn aandacht. Het ging over de zgn. bristlecone, een boom die zich zelfs wist te handhaven in een woestijngebied. In een extreme omgeving die nog geen grassprietje de…
De man met de dubbele ring.
dagcolumn
3.0 met 8 stemmen
64.838 Ik zie hem naderen vanachter een boom. Een opgewonden uitdrukking op zijn tanige gezicht. Hij is niet groot. Een middelmatige man. Op leeftijd. Op een ouderwetse fiets, zo’n degelijke met trommelremmen. Het chroom glimt, een lamp die nog aangedreven wordt door een dynamo steekt groot af onder het breed uitlopende stuur. Er is een regenpak onder de snelbinders…
pensionado
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.375 Dan is het ineens zover, je wordt hartelijk door je collega’s uitgezwaaid met lovende woorden, een spandoek boven de ingang van de SEH afdeling waar ik de laatste 12 jaar doorbracht als regeltante achter de balie en pc.
Bloemen op het aanrecht in de te kleine koffiekamer. Overal A-4tjes met mijn gezicht en leuzen als 'Wil is de spil' en dokters die…
Geen grafsteen/De dood in het hart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
676 Geen grafsteen zal herinneren aan jouw leven, aan onze liefde en vriendschap. In het verre land ben je onvindbaar. En ook mijn verwarde hart en verstand kunnen niet meer vinden, niet meer opsporen wat wij eens deelden. Gezonken is het in een diepe put, in de krochten en spelonken van vergetelheid, van voorgoed vergeten, van afsterven en verloren gaan…
De encyclopedie
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
453 Na de Wereldbrand, na de helse verschrikkingen waaronder hijzelf ook geleden had, begon hij cultuur, kunsten en wetenschappen te vereren. Hij was mijn arme vader, sinds lange tijd niet meer te midden van de levenden.
In mijn ouderlijk huis bevond zich op een houten plank, ondersteund door krullerige metalen ornamenten de "Ensie"-encyclopedie.…
DAG GROTE MAN OP EEN KLEIN EILAND
hartenkreet
4.9 met 15 stemmen
638 Iedereen neemt op zijn eigen manier afscheid in een lange, lange rij. Wij sluiten af....
Dag grote man op het kleine eiland. We zien met eigen ogen hoe groot je was, geliefd door iedereen en gerespecteerd. Van hoog tot laag dragen ze je op handen ....letterlijk, ze zullen je nooit vergeten...net als wij.…
Heimwee naar Afrika
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
507 Mevrouw had haar lange leven doorgebracht aan de zijde van haar man in Tanzania, Nigeria en Kenia. De dubbele ring aan haar vinger getuigde van de lange huwelijksjaren. De "West-Europese Weelde", de overvloed in de winkels, had zij na haar terugkeer niet zozeer verwelkomd. Veel liever had zij genoten van de gastvrijheid, de medemenselijkheid en de…
Verloren in onpeilbare verten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Tegen haar, tegen mijn vriendin, had ik vaak uitgebreid verhaald over "my secret love" die "no secret anymore" was.
Maar mijn vriend verdween in verre tropische sferen en zocht onpeilbare, onnaspeurlijke verre horizonten om daar zijn heil te zoeken....
Met lege handen, met een leeg hart en lege armen bleven zijn vrienden achter, radeloos en nutteloos…
Dag lief meisje-deel 2
verhaal
4.4 met 14 stemmen
865 In de vroege ochtend van zaterdag vier oktober reden ze naar het ziekenhuis. Er hing een pijnlijke stilte in de auto totdat haar man zei ‘Kijk, een regenboog!’. Hij wees naar de lucht waar een prachtige regenboog zichtbaar was. ‘Die is voor ons, jongen’, zei ze lachend om geen blijk te geven van haar angst.
Na twintig minuten kwamen ze aan in het…
Dag lief meisje -deel 3
verhaal
3.7 met 35 stemmen
1.309 Na een tijdje werden ze naar een afdeling gebracht waar ze een eenpersoonskamer kregen. Hun meisje, dat inmiddels ook op de kamer was, lag in een glazen bedje. Het naamkaartje met haar volledige naam lag boven haar hoofdje.
Het echtpaar werd even alleen gelaten. De tranen vloeiden rijkelijk, ze probeerden elkaar te troosten. Één ding stond vast: ze…
De LED-lamp
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
474 Na dertig jaar trouwe dienst gaf de lamp het op, althans deze ging aan en uit bij tussenpozen, wat mijn trouwe Ilonka ergerde en op de zenuwen werkte. Ik had de meneer ontboden die voor een nieuwe lamp met LED-verlichting zou zorgen en hij verscheen inderdaad volgens afspraak en monteerde fluks en opgewekt, staande op een trapje, de lamp aan het houten…
De geplande dood
hartenkreet
3.9 met 48 stemmen
1.627 Euthanasie kwam tot voor kort niet in mijn woordenboek voor. Vanwege mijn geloof vond ik dat wij daar niet over mochten beslissen. Naar mijn overtuiging had alleen Jezus daar zeggenschap over. Mijn kijk daarop veranderde toen een fijne vriend van me ziek werd.
Max R. Hubeek, die niet alleen een vriend was maar ook een goede schrijver, werd in december…
Zijn naam was Johan
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
433 Altijd had hij tegenover me gezeten aan de vergadertafel, de mannelijke armen waarin ik best eens had willen rusten en die ik zou willen omschrijven als "apenarmen" voór zich uitgestrekt op de tafel. Hij was altijd betrokken en meelevend geweest tot de dag kwam waarop ik moest vernemen dat de dodelijke ziekte met de onheilspellende naam "slokdarmkanker…
Niet meer te midden van ons?
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
456 Ik kan me voorstellen dat vele vrijgezellen de flatjes in de Nassaustraat bevolken en hij was ongetwijfeld een van hen. Vroeger signaleerde ik hem vaak. Hij droeg koddige, oubollige hoedjes en maakte reisjes naar Antwerpen en Brussel en keerde daarvan terug met CD's van Ella Fitzgerald die hij me trots toonde en dan maakten we een praatje. Zijn plaats…
Het testament
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
460 Altijd als zij het papier tevoorschijn haalde met daarop de details van het testament; de opsomming van de erfstukken, geschreven in haar elegante, keurige en wellicht "flamboyant" te noemen handschrift, dat nooit veranderd was tijdens haar leven, sprongen de tranen mij in de ogen....
Het was, juridisch gezien, in de juiste vorm gegoten, zo beweerde…
De penning van Sint Christoffel
hartenkreet
1.0 met 4 stemmen
556 In de zaak van "Pleïade" aan de Nieuwlandstraat in Tilburg beschikt men over een uitgebreid assortiment "fijnzinnige" artikelen, dan wel prullaria die geschikt zijn voor vele gelegenheden; waarmee men iemand met zich kan verzoenen en waarmee men, figuurlijk gesproken, kan "strelen" of "kussen"....
De verkoopster achter de toonbank spreidt…
WELKOM
verhaal
5.0 met 2 stemmen
530 Als een hernieuwd fraai welkom of een aanstaand afscheid?…
Twee olifantjes aan weerszijden van een dobbelsteen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
478 ...en zo herinner ik me hoe ik hen, de allerliefsten, mijn goede ouders die sinds lange tijd niet meer te midden van de levenden verkeren, naar hun laatste domicilie en mijn laatste ouderlijk huis, namelijk de aanleunwoning, gesitueerd in een stille buitenwijk, bracht en hen het beeldje cadeau deed....
Het was een klein beeldje uit lichtgrijs marmer…
In memoriam mezelf
dagcolumn
4.6 met 29 stemmen
3.241 Ik denk er begin november altijd meer aan dan anders. De bruine bladeren op de grond, de mistige morgens, de nevel over de velden: lang zal ik niet meer leven. In deze herfstige tijden zijn er ook meer sterfgevallen dan in andere jaargetijden. Dat klein beetje neerslachtigheid is soms genoeg om het draadje waarmee je nog aan het leven hing te breken…
Zorgcentrum zuid, vijf jaar na dato
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Er zou een feestelijke gebeurtenis; een optreden van een accordeonist en van een drummer plaatsvinden in een zaaltje van het Zorgcentrum, waarin mijn moeder de laatste tien jaar van haar leven heeft doorgebracht tot het tijdstip kwam van ziekte, dood, crematie en uitstrooiing van haar zilverwitte as op de velden aan de Karel Boddenweg.
De verslaggeving…
Naar huis
verhaal
3.6 met 7 stemmen
2.147 Ze mochten niet eens afscheid nemen van elkaar!
Wanneer iemand een beetje oplettender was geweest dan had men gemerkt; dat ze haar medicijnen al een poosje niet meer had ingenomen en zou het drama zich ook niet kunnen voltrekken.
Nu vond men haar met lege ogen en een vreemde bleke kleur, zittend in haar rolstoel voor het raam.…
Het is mooi geweest..
verhaal
3.5 met 10 stemmen
2.801 En terwijl de gordijnen zachtjes een afscheid wuiven komt er nog een laatste felle rookpluim van de nu geheel opgebrande sigaret. De as vormt een net hoopje in de asbak.
Tussen het geklingel van de glazen op de onderliggende verdieping klinkt het kakelende gelach van Van Putten van Cosmetica.…
Dapper
dagcolumn
4.2 met 14 stemmen
1.182 Op de Nieuwe Ooster Begraafplaats nemen we afscheid van Edo. Zesenveertig jaar, veel te jong. Kanker. Mei 2012 kwam de aanzegging. Van vrijwel geen overlevingskans.
Edo vocht voor elke kans. Benutte onderwijl alle tijd van leven optimaal. Moest meteen stoppen met werken. Maar tafeltennissen bleef hij tussen de kuren door.…
Verlichting
verhaal
2.8 met 12 stemmen
2.417 Ik verlicht, zij verlicht, wij verlichten.
Het had zo mooi kunnen zijn en dat was het ook: geen decennium, geen lustrum, maar slechts de helft van laatstgenoemd tijdperk. Verwoede pogingen werden ondernomen het tij te keren. Helaas mochten deze niet baten. De vloek ging er met de liefkozing vandoor. Niet vanwege niet houden van. Wel vanwege opgekropte…
De treinreis
verhaal
1.9 met 34 stemmen
5.063 Op een sombere middag, een vage zon hangt grijs achter kaal gewaaide kastanjebomen, staart Machteld Slootwijk naar buiten en hoort dat er achter haar in de huiskamer wederom een stoomtrein vertrekt.
“Tjoeke tjoeke, puf puf, huu huu!” doet een vrouw tegen het kind op haar schoot. Het kereltje ondergaat het spel lijdzaam, al weer twee uur lang. Zijn…
Herinneringen aan de vertedering
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
752 Op mijn heenreis naar het naburige dorp passeerde ik een hoog oprijzende molen met gladde, witte muren waarop spookachtig licht viel uit vele schijnwerpers.
Ik ging op bezoek bij mijn klasgenote van de lagere school die de nonnen al evenmin op handen had kunnen dragen en die, zoals ik mij herinner, op de voorste bank zat, in de Gouverneurslaan woonde…