3352 resultaten.
Vleugellam
verhaal
3.0 met 4 stemmen
550 Hij had van het ongelukkige ongeval gehoord en dus was de duif even bij de uil langs gegaan, om hem eventueel enige troost te bieden. In ieder geval om hem te zeggen dat hij met hem meeleefde.
De duif had gehoord dat tijdens z’n vlucht er een dode tak precies op z’n vleugel was terecht gekomen en de uil daardoor vleugellam was geworden.
‘Ach duif…
Het naaimachineboek
verhaal
3.5 met 2 stemmen
533 In de bejaardenwoning wacht mama (80 jaar) met de van spanning dichtgesnoerde keel, die haar altijd een week vóór de verjaardag van haar zoon overvalt.…
Ontmoeting in de herfst
verhaal
4.0 met 2 stemmen
587 Een veldslag als een pestepidemie had huisgehouden in onze familie en de gelederen gedecimeerd en wij, de kennelijk sterken, hadden overleefd, vooralsnog overleefd.…
Een retourtje Den Bosch en nul op het rekest.......
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 De busreis duurt anderhalf uur en voert door tal van Brabantse dorpen als Waalwijk, Sprang-Capelle en Vlijmen, tot ik mijn bestemming bereik: het grote, nieuwe Jeroen Bosch Ziekenhuis, gelegen aan de zuidrand van Den Bosch.
Terwijl opgewekte, jonge verpleegkundigen en artsen schertsend, lachend en flirtend, alsof onheil, ziekte en dood niet bestaan…
Canadese visite
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
475 Terwijl onze Nederlandse familie razendsnel uitstierf als ratten tijdens een pestepidemie, bleken wij ineens te beschikken over een aantal aantrekkelijke jonge verwanten, toonbeelden van bloeiend en gezond leven, dat zij ons enthousiast mededeelden.…
Een laatste thuis in de wereld?
verhaal
5.0 met 1 stemmen
558 De tante, naar wiens gastvrije, lieflijk ingerichte woning ik veertig jaar geleden na een dolzinnige escapade, in jeugdige onbezonnenheid, vluchtte, leeft nog en haar eenvoudige huisje draagt nog steeds de sporen van haar jeugd en verleden. Zij is me vooralsnog gebleven als een oase in de woestijn en staat me bij in mijn ongeziene, onuitgesproken armoede…
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
24.330 Ik had iemand nodig, in dit leven. Ik werd ontvangen door een moeder, die vanaf de eerste seconde van mijn aards bestaan voor mij zorgt. Ze heeft altijd voor me gezorgd, vanuit haar liefde en volledige toewijding.
Ik geloof, dat ik hier mee een zeer dankbaar mens kan zijn en blijven. Ik geef haar alle eer, die zij nu verdient! Wat rest mij verder te…
De onbekende man
verhaal
3.2 met 25 stemmen
3.493 Met een zucht kijk ik naar de grote stapel opdrachten die nog steeds over mijn bureau rondzwerft. Omdat ik absoluut niet tegen chaos kan, begin ik uit te zoeken welke taken urgent zijn en welke even mogen blijven liggen. Behalve op mijn bureau ontwaar ik op de andere vijf in dit kantoortje hetzelfde dilemma: stapels werk die niet kleiner willen worden…
Bonnemama
verhaal
2.5 met 4 stemmen
1.063 Toen Bonnema ging verhuizen en het tuinhuis werd leeg geruimd was de verbazing groot bij de familie en het personeel. Welke geflipte kunstenaars hadden zich hier verschanst en uitgeleefd? We moesten ons geheim prijs geven, maar niemand geloofde dat mevrouw des huizes de inspirator van dit kunstenaarstrio was.…
Niet om te lachen
dagcolumn
4.4 met 19 stemmen
1.875 Vorige maand luchtte Bertie haar hart in een brief van zes kantjes, omdat ze niet was uitgenodigd op de verjaardag van haar dochter. Al het opgekropte gif, alle bitterheid, alle verwijten maakten van de vrouw Anna een klein zielig hoopje mens. Hendrik, de huisarts en de psycholoog schrokken zich een ongeluk.…
Ingrid
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.490 Omdat het
familie van mijn Moeder was (en veel familie was er al
niet meer) vermande hij zich keer op keer. Nu is Tante
Ingrid…
Monica er sinds vorig jaar niet meer…hoe moeilijk heeft
ze het gehad. Ze heeft Oom Peter begraven en kreeg nog
een man, die Ingrid nam zoals ze was.…
het telefoongesprek
verhaal
2.8 met 8 stemmen
861 Tot wie spreek ik? ai, mamma het is met mij
uw zoon. Ach, mie gudu, zo fijn je te horen.
hoe is het daar en met je vrouw? ik wilde je
laten weten mamma, ze heeft me verlaten…
het telefoongesprek
mijn gunst jongen en waar is ze gegaan??
ze is toch de jongste niet meer? zeg me..
was het voor een andere man? niet? ai
ze was ook al de mooiste…
De dag dat de Profeet huilde.
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.434 Ibrahim, wil je wat leuks horen? Ik ben aan het werk,
vertel het me later maar. Buurman grinnikte zacht
maar Ibrahim, dan is je zoon vast al geboren. Ibrahim
stopte met wat hij deed. Is het echt waar?
Buurman knikte, de vrouwen zijn bij haar. Dan moet ik
snel naar huis. Ibrahim zijn hart was vol vreugde. Als hij
thuis kwam had hij een…
Voor mijn laatste moeder......
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
498 In het dorp waar mijn eenennegentigjarige tante haar ongetwijfeld laatste levensdagen nog altijd rekt en voortzet, kennen de ouderen elkaar en zij begroeten elkaar hartelijk. Vandaag was ik welkom in het kleine huisje waar de piano nog stond, waar de oude, pontificale staande klok uit 1910 de uren nog wegslaat, waar nietige, kwetsbare vogeltjes aan…
Een icoon als laatste souvenir....
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
628 Bij "Mater Misericordiae" bezocht ik haar nog vaak terwijl de overige familie het liet afweten. Tante zat meestal gebogen over haar brei- of haakwerk dat zij wegens haar blindheid op de tast volvoerde.…
Tante en nicht (vervolg)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
463 Mijn oom A., die nog gespeeld heeft met ons, kinderen, in de zonnige tuin van ons arbeidershuisje werd, vijftig jaar geleden, overrompeld door de onbarmhartige dood. Zijn graf ligt in Engelen, in het dorp waar zijn nu negentigjarige weduwe het nog iedere week bezoekt....Zij is mijn trouwe en lieve tante, de laatst-overgeblevene van mijn tantes en ze…
Goochelen
verhaal
2.4 met 12 stemmen
2.087 Hij schuddebuikte van het lachen.
Stopte de knikker in zijn ene broekzak en "simsalabim" toverde hem uit zijn andere zak weer tevoorschijn.
Vol bewondering én wantrouwen keken we toe.
"Hoe doe je dat, pap? Doe het nog eens! Doe je het nóg een keer?! Alsjeblief..."
"Simsalabim!" daar verdween de knikker in zijn linkerzak en hup daar kwam hij…
Aan mijn onbekende opa
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
440 Opa, op die oude foto zie ik je beeltenis (het nette pak met de pochet....). Als kind stond ik aan je graf en wenste je toe: "Rust zacht, lieve opa!"
De armoede die je kende, kon je nauwelijks dragen maar in je "rijke tijd" was je vrijgevig, tot verbazing en ontsteltenis van de goegemeente. Ze noemden je in de stad "koperslager Broeckx" en het…
Bij tante Willy en tante Lee op het Goirke
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Tante Lee was nooit getrouwd geweest, zo ging het verhaal in de familie, en haar aanbidders waren altijd tevergeefs aan haar deur gekomen.…
Momenten van geluk.......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
501 Ik was op weg naar mijn zus, de dierbaarste, de enig overgeblevene van mijn familie die in onze kindertijd naast me stond, die me verdedigde als de buurmeisjes mijn dierbare pop hadden afgepakt.…
Het familieportret
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 De fotograaf moet gevoel voor compositie bezeten hebben: daar zijn zij allen die niet meer te midden van de levenden zijn: de jonge mannen: mijn ooms Gérard en Guus, onschuldig, in het nette kostuum, de stropdas naar voren springend in de uitsnijding van het colbert, de handen elegant en kennelijk berustend gevouwen; mijn vader met ernst, passie en…
Het huis waarnaar ik zozeer verlang/"Dort wo Du nicht bist, dort ist das Glück"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
525 En zo is er slechts mijn verlangen, mijn vurige, grenzeloze verlangen naar dat huis, naar mijn familie; de enigen die ik nog heb op deze aarde.....…
Het familieportret (vervolg)
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.380 En ook opa is vertegenwoordigd op de foto; opa, die ik niet gekend heb, maar had willen kennen; reeds door een slopende ziekte vermagerd; de karakteristieke trekken van onze familie in het gezicht; de handen elegant gevouwen; de chique pochet voor de gelegenheid in het borstzakje van het colbert; allen zijn niet meer te midden van de levenden; zij allen…
Een jeugdherinnering, gedeeld aan een ziekbed
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
457 "Uw zus is er", verklaarde de verpleger, Spoedig inderdaad verscheen zij aan mijn bed in de ziekenkamer; het oude gezicht omlijst door een gordijn van grijze haren, als een helm.
Zo trots noemde ik steeds haar naam en bezigheden tegenover vreemden, tegenover onbekenden, die onze familienaam niet kennen: "Mijn zus, van Milieudefensie, mijn zus, de voorzitster…
Herinnering aan "oude" oma
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Van onze beide oma's noemden we haar "oude" oma. Op de foto's die ik nog altijd bewaar is ze afgebeeld; in een roeibootje met haar toekomstige echtgenoot August, onze opa, sinds lang niet meer te midden van de levenden, en op latere leeftijd, in ouwelijk aandoende kledij; zorgelijk, bezorgd. Ik herinner me hoe ze in het huis aan de Oisterwijksebaan…
Rond een parkachtig terrein.....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Vanmiddag hebben we "Memory" gespeeld met het mooie nieuwe "Memory"-spel dat ik hem voor zijn verjaardag op 17 mei schonk. Razendsnel heeft hij de afbeeldingen van voorwerpen als een paar sokken, een beker of een appel bij elkaar gezocht.…
Het gezin Broeckx in 1947
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
469 De foto siert nog altijd mijn kamer. De leden van het gezin Broeckx zijn daarop compositorisch goed gerangschikt; allereerst oma, in de zwarte jurk, gesierd door de camee die een erfstuk werd; ze loodste het gezin met succes door de recessie en door de armoede; verder opa, die ik nooit kende; kopersmid die bekend stond om zijn humanitaire inslag en…
Leuk! Een dagje strand...
dagcolumn
3.2 met 4 stemmen
753 Om tijd te winnen pak jij de spullen bij elkaar als de familie rond de ontbijttafel staat. Als je de achterbak dichtslaat denk je dat ze nu al zijn uitgegeten, maar nee. Er moest nog een eitje gekookt. En dan, als iedereen is uitgegeten, een lunch gesmeerd.…
Broers en zussen/In de instelling
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
536 Bezoekers zijn altijd welkom in de lage paviljoens van "Prisma" in Biezenmortel die verspreid liggen over een parkachtig terrein en ook in het gebouw met de kale, "prikkelarme" maar door geldgebrek weinig opgesierde wanden waar sinds jaar en dag mijn broer verblijft. Vele "cliënten" van "Prisma" ontvangen echter weinig of geen bezoek "afgeschreven…
Glimlach uit een verre, vreemde wereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
560 De eerste kerstkaart lag in de brievenbus. De envelop toonde een zwart, lopend schrift, maar dan in drukletters en deze bevatte een foto van het gezinnetje van mijn lesbische nicht en van haar vriendin en hun twee kinderen, glimlachend en door de fotograaf in een harmonieuze pose afgebeeld. Men had mij weten te bereiken; men had geprobeerd een afstand…