start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (241)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (169)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (146)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (385)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (257)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (96)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (129)
overlijden (79)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (84)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (54)
wereld (35)
werk (96)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 4985):

Ontmoeting in de herfst

Op het driehoekige plein in het hart van de stad, dat ingeklemd ligt tussen gastvrije en sfeervolle restaurants met vriendelijk, attent en wellevend personeel hebben we elkaar ontmoet, mijn oude tante en ik, in de herfst en in de herfst van onze levens.
Een veldslag als een pestepidemie had huisgehouden in onze familie en de gelederen gedecimeerd en wij, de kennelijk sterken, hadden overleefd, vooralsnog overleefd.

We zijn beiden jarig geweest en wisselen cadeaus uit; met schijnbaar valse bescheidenheid wijst mijn tante mijn geschenken af, maar ze accepteert ze uiteindelijk toch; een roman van Isabel Allende en een set verzorgingsproducten voor haar oude, doorlijnde, getekende gezicht dat de tand des tijds heeft doorstaan en dat de trekken draagt van haar vader, mijn oom, de broer van mijn opa; de trekken van de familie.

We praten niet over mijn vriend of over haar echtgenoot. Omdat ik haar onbegrip vermoed en een beetje vrees en haar anderzijds wil sparen verzwijg ik het striemende, geselende liefdesverdriet dat mij voortgesleept heeft door de jaren heen, dat mij getekend en verouderd heeft, praat ik niet over de herhaaldelijke afwijzingen die voortduren tot op de huidige dag, zwijg ik over mijn tranen en eenzaamheid, en mijn oude vriendin zegt al evenmin iets over de nukken en grillen van haar echtgenoot, over zijn humeurigheid, somberheid en pessimisme die wel doorschemeren uit haar woorden en gedrag maar niet met vaste, te onderscheiden contouren en die geen vaste overtuiging bewerkstelligen in mijn geest en gemoed; slechts veronderstellingen blijven die een solide basis missen.

"Het valt niet mee, maar ik mag niet klagen", is mijn enige bewering die zou kunnen duiden of ontevredenheid of ongeluk.
De Nieuwlandstraat strekt zich voor ons uit met haar lichte en donkere, grijze en crèmekleurige gevels en we bereiken het terras van "Anvers" en te midden van de jeugdige gasten en onder de milde zon van het late najaar drinken we nog een glas.....

Schrijver: I. Broeckx, 19-08-2013



Geplaatst in de categorie: vriendschap

Deze inzending is 95 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)