Beschouwingen over literatuur

Zelfportret Je ziet een man in de tuin hij lijkt verzonken in zichzelf die man ben ik, ik weet het maar als je lang kijkt naar een foto van jezelf verval je in gepeins - wie je bent en wie je bedoelt als je ik zegt, enzovoort ik kijk en kijk in dat gezicht en inderdaad - ben ik dat? over het ik is veel nagedacht ook door mij, maar de meningen…

Zoek heil en heul in uw gedichten; doe als ik en denk om roem en eer geen ogenblik, maar vindt in verzen vrede en zielsgeluk. Veracht de wereld en zijn valsch behagen in afbreuk doen, wat groot is te verlagen en al het kleine en slinksche hoog te dragen. Christenen, Joden, Parsen, Moslemin, zij dolen allen; voor wie toe wil zien, vervalt…

De ontmoeting Tusssen uw ogen en de mijne Was 't licht anders dan om ons henen, Zachter en van iets teers doorschenen: Glanzingen die in glans verdwijnen. Alle verrukkingen: vreugde en wenen Hebben zich in die glans gevonden; 't Smachten van ons begeerge monden, En de drang veel goeds te verlenen. En de weelge golvingen kwamen Van…

Op een dag spuwde mijn moeder mij uit, het was aardbeientijd, ze was kwaad want ze had net een groot bord vol geplukt toen ik haar relatieve rust (een man, een kind, een portie aardbeien) kwam verstoren. Ik had de haren van een vreemde en krijste hard en blauw, mij gaven ze een tik om me te doen zwijgen. Toch gooide ze me niet weg.…

Willem Frederik Hermans 1921-1995 (III - II) Gerard van het Reve 1923-2006 (III - I) Harry Mulisch 1927-2010 (III - III) Eenmaal boven lees ik graag nieuw werk!…

Vrij wil je zijn? Vergeet het, lady, je hebt er geen talent voor, geen spriet, je wilt de kwalen van de vrijheid niet, de pijn niet, noch de remedie. Verlies je toch niet in de monotone slaap die niet wil slapen, het gepluk aan die ene erogene zone die blijft vloeien en gapen, maar speel liever dat je gekluisterd bent en fluister over vrijheid…

Lenin, gij machtigste, dapperste Strijder, Gij alles durvende en hoge Held, In diep bezinnen en het verst geweld Even machtig, - gij werdt de bevrijder Der boeren, en wildet worden ook de leider Der Russische arbeiders ter vrijheid, redder Van het gehele wereldproletariaat, En stichter van de communistische wereldstaat. Gij stierft. Waardoor…

Nabil en Takis Vanmiddag, lezend in Kavafis' verzen, herlezend, proevend, vloeit geluk overdadig binnen met de herfstzon. Ik ben gezalfd en warm, er klinkt arabische muziek, griekse muziek, en in de tuin, stralend in jeugd en schoonheid oogsten Nabil en Takis henneptoppen. Ik heb geurige koffie klaar staan in doorzichtig porselein, maar…

Fata morgana We dwaalden langs verpulverde altaren waar grijze monniken met giereblik ons leverzuchtig zaten aan te staren. Hun lichaam was onooglijk van het slik. We zagen nonnen met bestofte brillen waarin het leed van eeuwen stond te lezen, ze huiverden en vreesden duizend vrezen. We hoorden dode mijterdragers gillen, het hof van Rome,…

De uitgever Toen Pegasus hem smadelijk had afgeworpen, sprong hij Mercurius maar op de nek en werd een naarstig vuller van het boekenrek, dat Wim en Gerrie zoet houdt in hun dorpen. Aanvankelijk nog wat gevleugeld, nam hij poëzie van diepe mannen mee op voorjaarsreizen en sloeg de boekverkopers met die steen der wijzen. Maar och, wat harde…

de avond heft de zwarte tafel hoger en wij, die er aan zitten, stijgen mee. wij stijgen, dalen, stijgen weer en weten dat wij de aarde niet betreden mogen. wij stijgen, stijgen, vergeten te spreken, vergeten van alle dingen de namen, stijgen, stijgen, zien sterren en manen, stijgen, zien sterren en manen en weten plotseling door een gouden…

Verlangen Meenge mooie meid heeft door de domme, lange nacht, naar het naakte bijzijn van de minnaar smartelijk getracht, zij heeft in de grote leegte van haar wit bed, de peluw gekust, als wilde ze zijn matte hoofd in rust gesust. Haar hoofd was ongerust te midden van de wilde harengeur, haar armen grepen, bang begeren, om 't onzekere genot…

Ontsnappen In de kooi van dag en nacht, de kooi van de boodschappen, blikjes bier, de betere baan. In de kooi van het fotoalbum, van de liefde. In de kunstkooi, in de kooi van het weten: Sta op, grijp de tralies, haal de diepste adem en scheur je hart uiteen. Christa Widlund-Broer alias Anna Enquist is geboren in 1945 te Amsterdam.…

Kinereth Het water ligt niet zwaar en diep maar hangt als nevel tussen bergen een vangnet tot de kanten uitgespannen en opgehangen aan de punten licht hier en daar zichtbaar aan de kusten. Een vangnet voor de sterren? Er valt er geen, de hemel is wel stevig maar hier is veel te wensen rondom dit wachtend en geladen water waar vaker vrede…

Liefde is d'eenge kracht Liefde is d'eenge kracht die de ziel naar boven draagt tot de sfeer van het eeuwige leven van zelf; zij bevleugelt ook 't laagste streven daarom wil ik haar boven alles loven. Als ontgoocheling en twijfel ons ontrooven geloof dat menschheid eens omhoog zal zweven, laat ons dan 't wonder der liefde beleven een…

Ik had gedacht... Ik had gedacht dat ik je kon vergeten, en in de zachte nacht alleen kon slapen, maar in mijn onschuld heb ik niet geweten dat ik bij elke windvlaag zou ontwaken: Dat ik de lichte trilling van je hand weer langs mijn sluimerende hals zou voelen - Ik die dacht dat het vuur dat in me brandde als de witte sterrenbaan zou zijn…

Geen winterakker hard en zwart geen stroom, die tot kristal verstard groenglanzend in zijn bedding sliep, zo grondeloos, zo eeuwig diep zo diep bevroren als mijn hart. Geen zilverpalmen op het glas o grillig als het wild gewas - varens, lianen, vlijmspits riet - bloemarabesk van kil verdriet die in mijn leven staat gekrast. Decemberhart…

Steenuil in West Riding Het is verstandig zo gerust in aardes muil en keel te zitten als de kleine steenuil van de kalksteengrot. Gelaten wijsheid is het om je jong zo vroeg zijn lot, de wet te leren van het peristaltisch slikken van de schaduwkuil, Waarin de tropen, na 't verteren, De sneeuwvos en de witte beren De oermens van…

Vahine no te tiare Als ik haar zie, rechtop gezeten, zwart voor een rode achtergrond vrouw met het rustige gelaat, lijkt ieder ander mij verbeten, onzeker en te snel verwond. Haar voorhoofd is een koopren plaat, een schild waarachter haar gedachten naakt en gehurkt liggen te wachten; boven de wallen van haar wangen de bruine ogen, onbevangen…

Het kind dat wij waren Wij leven 't heerlijkst in ons vèrst verleden: de rand van het domein van ons geheugen, de leugen van de kindertijd, de leugen van wat wij zouden doen en nimmer deden. Tijd van tinnen soldaatjes en gebeden, van moeders nachtzoen en parfums in vleugen, zuiverste bron van weemoed en verheugen, verwondering en teerste…

Stad aan de Wadden Drie eilanden staan aan den horizon, Als 't niet zeer nevelt. Jongens komen kijken, Wanneer de postboot keert, die langs de dijk een Rookpluim doet strijken, licht-bruin voor de zon. De winter duurt hier lang; het spaarzaam groen Bevat een stillen winter in zijn takken. En in de binnentuintjes, kalme vakken, Zou zelfs…

Groteske Waar staat haar huis? Achter de bergen. Wat zijn haar knechten? Draken en dwergen. Wat is hun werk? Spoken en stelen. Zijn het er weinig? Neen; het zijn velen. Wat ligt op tafel? Een toverdoos. Wat at ze gister? Een bord vol kroos. Wat eet ze vandaag? Niet één enkele hap Maar om te drinken schuurt ze haar nap. Wat zal ze drinken…

Vrouwen Moede vrouwen geven hun lichaam veil In deze stad. De felle lampen schreien Hun rosse gloed over eindloos heenglijen Der vrouwen uit, die spieden wreed en geil Naar prooi. De stomme donkre huizenrijen Ter weerszij staren hoog, hunkrend naar 't heil Van koele hemel die zich als een zeil Boven de straat uitspant, grijs-vlos en zijen…

Nacht-stilte Stil, wees stil: op zilvren voeten Schrijdt de stilte door den nacht, Stilte die der goden groeten Overbrengt naar lage wacht... Wat niet ziel tot ziel kon spreken Door der dagen ijl gegons, Spreekt uit overluchtsche streken, Klaar als ster in licht zoû breken, Zonder smet van taal of teeken God in elk van ons. Pieter Cornelis…

Wil je als dichter een beetje serieus genomen worden dan schrijf je geen sonnetten en zeker geen light verse, knutsel je geen gorgelrijmen in elkaar, vind je geen persiflage op de haiku uit (de "stanka"), doe je niet mee aan sms-poëziewedstrijden, ga je niet vreemd met luchtige columns en ga je (godbetert!) absoluut niet zingen. Kan het nog erger…

Tien regels De dood bedroeft maar is zelf niet droefgeestig. Zie hoe de gestorvene geredelijk glimlacht. Hij heeft afscheid genomen van licht en warmte, voegt zich genoegzaam naar aarde en koude. Ontbinding begint, is al begonnen: de vliegende vogel staat een ondeelbare oogwenk stil in het luchtruim, eindeloos, en verdwijnt in de ongenaakbare…

Het prozawerk van Kavafis is vertaald uit het Grieks door de heren Hans Warren en Mario Molegraaf. Warren is bekend geworden vanwege zijn talloze dagboeken en zijn verzamelde gedichten. Molegraaf is bekend omdat hij jarenlang de partner van Warren was. De verzamelde poëzie van Kavafis is mij ooit binnengedrongen als een beeldschone, cyperse kater, die…

['Eurèka!'] 'eurèka!' riep de Heer.- Rondom hem stonden De zieltjens naar zijn beeld, met slaaprige ogen, Bedrukt omdat zij nog niet lachen konden En zich verveelden met Jehova's pogen.- Doch thans...zie wijn! God had den wijn gevonden! Van vreugde ontroerd bracht hij een kelk omhoog en Greep ziel na ziel en goot in aller monden 't…

'I hear the click-clack of your feet on the stairs.' [Mick Jagger] ik treur de leegte, lief want zo even waren kamers nog alsof wij samenbleven je bracht bloemen bewogen foto's hoe je lacht ontklede geur in bed een verlaten gelippenstifte sigaret struikel wankel over sporen en denk je moedig in de gang te horen teneinde dronken…

De soldaat die Jezus kruisigde Wij sloegen hem aan 't kruis. Zijn vingers grepen Wild om den spijker toen 'k den hamer hief - Maar hij zei zacht mijn naam en: 'Heb mij lief' En 't groot geheim had ik voorgoed begrepen. Ik wrong een lach weg dat mijn tanden knarsten, En werd een gek die bloed van liefde vroeg: Ik had hem lief - en sloeg…