1770 resultaten.
Als kinderen........
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
478 Het is al te zien als je langs de ramen loopt die de vertrekken begrenzen waarin zij zijn ondergebracht en waarin zij hutje bij mutje zitten aan lange tafels
Daar staan in de vensterbank poppen en beren waarmee de oma's en opa's knuffelen alsof zij met een enkele reis zijn teruggekeerd naar de tijd waarin zoiets gewoon bij de leeftijd hoorde....…
Voor mijn beste vriend/Als ik woorden had.....
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
545 Als ik woorden had zou ik ze geven aan het diepe geheim dat jij bent en dat ik ben.
Dan zou ik omschrijven hoe het mysterie wortelt in diepe lagen die wij niet op kunnen delven zoals de ijverige geoloog de aardlagen definieert en determineert:
Kwartsiet, Obsidiaan, Basalt
Dan zouden wij samen de schittering en de merkwaardige aard van die gesteenten…
Een avondje gezellig uit eten.....
verhaal
2.0 met 1 stemmen
542 De spare ribs namen zijn bord voor negentig procent in beslag en ik vroeg me af wat zijn maag ermee aan moest, zoals ik me afvroeg hoe ik de avond met hem door moest komen....
In het halfduister van het restaurant moesten we schreeuwend ons gesprek in stand houden dat leek weg te zinken in het niets om weer op te leven als we het als een drenkeling…
Twee koningen.....
verhaal
4.5 met 2 stemmen
520 Het centrale plein wordt bewaakt door twee stenen gestalten, geheel verschillend qua geschiedenis, postuur en betekenis.
De ene is van de koning, die verstard is in een stoere, krijgshaftige pose met bijbehorende kledij.
Aan zijn voeten vier stenen, levenloze maagden en op zijn hoofd vaak een brutale duif die het niet zo nauw schijnt te nemen met…
Een afschuwwekkende hoest........
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
468 Ik blafte en bulderde, hoestte en kuchte en dit ging niet onopgemerkt voorbij aan vriend en vijand, vreemdeling en voorbijganger.....
Aanvankelijk onvoorbereid en overdonderd door hun onverwachte opmerkingen, begon ik antwoorden in mijn brein te prepareren, ik draaide ze om en om en overwoog ze tot ik ze klaar had en tegen die zorgzame heer-met-pet…
Bevrijdend water......
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
519 Als mijn ingewanden op voet van oorlog met elkaar schijnen te verkeren, als ik het gevoel krijg dat mijn maag in opstand komt tegen mijn darmen en dat mijn longen in een strijd zijn gewikkeld met de alvleesklier, is het hoog tijd dat ik mijn lichaam toevertrouw aan het koele, klotsende water dat ongetwijfeld een wapenstilstand tussen de interne organen…
Terug naar de Chopinstraat.......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
474 Mijn wandeling voerde me op die late oktoberdag door een stille wijk waar ik vele voetsporen heb liggen.
Daar is de Mozartlaan, de Hoffmannlaan en ook de Chopinstraat en daar is het huis, nu bewoond door andere bewoners, waar we eens, lang geleden, afscheid namen van jou, mijn vriend, vóór je verre reis naar en verblijf gedurende lange jaren op het…
Mijn dode hart........
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
511 Mijn vriend nodigt me uit een kijkje te komen nemen in zijn nieuwe woning. Het is een koude, winderige dag in de Schubertstraat en rillingen dringen door mijn dikke winterjack.
Op de eerste etage bevindt zich een brede gang met grasgroene vloerbedekking, doorweven met zwarte strepen die toegang biedt tot de flat, een sfeervolle seniorenwoning.
Mijn…
Mijn beste vriend.......
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
596 Hij heft me door zijn blikken uit het wilde, woeste water van twijfel en vertwijfeling, zodat ik me spoedig op de hoogvlakte van zijn liefde bevind, veilig voor de laagte, voor de grauwheid en leegte....
Hij raagt met de wisser van zijn glasheldere brein door de uithoeken van mijn wezen en houdt grote schoonmaak zodat alle tobberijen, problemen en…
Wat nou individualisme....?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
484 Stijf en stom, star en stupide staren ze voor zich uit, hun gezichten als stilzwijgende, maskerachtige tronies...
Ongastvrij en vijandig rollen zij de luiken naar beneden en trekken zij zich daarachter terug....
Achter alle voordeuren ontrollen zich individuele levens met kennelijk noodzakelijke individuele wederwaardigheden...
Stuurs, nors en harteloos…
Na de bekentenis....
verhaal
4.0 met 1 stemmen
519 De noot is gekraakt, het vlies is gescheurd, het zegel dat gehecht was aan de geheimzinnige brief is verbroken; de bekentenissen zijn van de lippen gerold van mijn mysterieuze wandelgenote, die gedurende twaalf lange jaren iedere zondagmiddag stilzwijgend naast me heeft voortgestapt; de tragiek van haar levenslot heeft zich geopenbaard aan mij: een…
Een licht voor Kerstmis.......
verhaal
4.0 met 1 stemmen
699 Omdat de Liefde en de Vriendschap mij schijnbaar voorgoed de rug hadden toegekeerd, ging ik mijzelf een licht voor Kerstmis verschaffen. Door desolate en duistere novemberstraten begaf ik mij naar het Winkelcentrum. Uit een overvloed van staande, hangende en liggende lampen, armaturen en spotjes koos ik de metalen, ronde huls met rasterwerk waardoorheen…
Vliegeren met oom Wim
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
517 Eens per jaar kwam oom Wim uit Rotterdam in onze jeugdjaren naar ons, kinderen, naar het huisje in de volkswijk. Dan was het feest, want oom Wim, een aantrekkelijke vrijgezel, ging steevast met ons vliegeren.
Daartoe gaf hij ons opdracht latjes en touw te gaan kopen en het glanzende, half-doorzichtige vliegerpapier in schitterende kleuren: groen, blauw…
Jeruzalem: een stad in een stad......
verhaal
4.0 met 1 stemmen
475 De wijk Jeruzalem ligt ingeklemd als een stad in een stad, als een sfeer binnen een sfeer, ongeveer zoals het ene veelkleurige Russische poppetje zich bevindt in het andere.
De vervallen, verpauperde flats rijzen hoog op en geven de indruk alsof hun ontwerp ontsproten is aan het verziekte brein van een krankzinnige architect die een koortsdroom verwerkelijkte…
De kade van het afscheid......
verhaal
3.5 met 2 stemmen
589 Daar moet het zich afgespeeld hebben; daar waar de massieve kolos van het gebouw van de Holland Amerika Lijn verrijst; daar waar het water tegen de kade klotste toen Rotterdam nog niet haar na-oorlogse silhouet verkregen had, maar de St. Laurenskerk in de verte niettemin haar toren verhief, zoals altijd al.
Toen, aan die Kade (het moet 1955 geweest…
Terug naar de oude St.Josephstraat
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
486 De lange St.Josephstraat ligt uitgestrekt als een kleurig lint en verbindt centrale gedeelten van de stad met de omgeving. Hier kun je nog oude villa's bewonderen en je treft ook winkels aan, een kerkhof en een buurthuis.
Eens kwam een meisje uit Den Haag. Na het grootsteedse, mondaine milieu van de stad aan de zee verwonderde ze zich over de asgrauwe…
Een mislukte sollicitatie (vervolg)
verhaal
3.0 met 1 stemmen
1.333 Toegegeven; het zou misschien niet onaangenaam geweest zijn om in het grote, labyrintisch geconstrueerde gebouw, in een kamer op éénhoog, die je met een witgelakte, steile trap kon bereiken, samen met meerdere dames de in de Kringloopwinkel binnengebrachte kleding te inspecteren en te sorteren....
Misschien zou ik van harte zijn opgenomen in de groep…
Een kleine oase in de stad
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
782 De Tilburgse straten, omzoomd door huizen en bouwwerken die uit baksteen of beton opgetrokken zijn, rijgen zich onverdroten aaneen in grauwe eentonigheid.
Te midden van dit stenen labyrint is daar aan de Reitse Hoevenstraat ineens de boerderij met de malse, grasgroene weide waarop bevallige bokjes en geitjes grazen. Het is alsof een asgrauwe hemel…
Belevenissen in de stad
verhaal
4.0 met 1 stemmen
499 Vertwijfeld en met ogen vol tranen bevond ik mij vis-à-vis met een manshoge etalagepop, die aan de andere kant van het glas "Abraham" stond voor te stellen, maar het was niet het gewicht of het getal van de halve eeuw van mijn leeftijd die mij neerdrukten. (Welke betekenis dit uiterst armzalige en hoe dan ook geheel ontoereikende substituut van menselijkheid…
De stenen catalogus van de ellende....
verhaal
4.0 met 1 stemmen
503 Het Twee Steden Ziekenhuis is van een dusdanig erbarmelijke architectuur en entourage dat de aanblik ervan zelfs bij de meest levenslustige en blijmoedige beschouwer onmiddellijk een zelfmoordgedachte oproept...
Haar inwendige bestaat uit een doolhof van gangen en kamers waar ijverige jongedames de dossiers beheren waarin de variëteiten van menselijke…
De fluwelen handschoen en het pak slaag.....
verhaal
4.5 met 2 stemmen
688 Eens per zes weken mocht ze komen. De trein snelde door afwisselende landschappen en bracht haar naar de spreekkamer die rijkelijk voorzien was van absurdistische en surrealistische kunstwerken.
Aanvankelijk had haar ziekte haar in zijn ban en was ze blind, doof en onwetend ten opzichte van de onduidelijke weldaden die de dokter voor haar in petto…
Normen en waarden (?) - Een notitie uit het jaar 2004
verhaal
4.0 met 1 stemmen
515 Langdurig bekeek de Dominee het stuk papier dat ik hem in handen gegeven had. Hij keek alsof hij water zag branden. Maar onder zijn handen of onder zijn verbaasde, verbijsterde blikken veranderde het deplorabele negatieve saldo allerminst in een positief bedrag, in een cijfer boven nul.
Ook zijn voorbije theologiestudie, waarop hij mogelijk jaren…
Angstvisioen of toekomstdroom - Prozagedicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
448 Als de ongenadige tijd zover is voortgekropen en voortgeschreden dat een bleekblauwe ochtendhemel zich vertoont, weet je dat er appel voor je wordt geblazen.....
Meermalen heb je het weefsel van de zachte, weke lobben die mede je vrouwelijkheid bepalen, betast, maar ze geven hun geheim niet prijs.
Je innerlijk, je middenrif is van angst samengeklonterd…
Aan de oma die ik nooit gekend heb.......
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
514 Ach oma, hoe zorgelijk en ouwelijk sta je op die foto uit 1955 in je zwarte kledij! Je was toen al ziek en met mijn vroegste intuïtie besefte ik dat die geheimzinnige ziekte je sloopte en dat je daarom altijd op die sofa lag in die verduisterde kamer in dat oude, bouwvallige huis.
Ach oma, hoe graag had ik je gekend! Hoe graag had ik je getuige gemaakt…
Angstvisioen of toekomstdroom?
verhaal
4.0 met 2 stemmen
664 (Tweede, herziene en uitgebreide versie)
Als de ongenadige tijd zover is voortgekropen en voortgeschreden dat de bleekblauwe morgenhemel aan mijn venster verschijnt, weet ik, dat er appel voor me wordt geblazen......
God verhoede dat, ongezien en onbetast, de dodelijke ziekte al heeft postgevat in de weke welvingen, in de zachte, tedere lobben…
Zelfportret zonder "cheese-glimlach"
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
549 De fotograaf koos waarschijnlijk een turquoise achtergrond om een en ander nog wat op te vijzelen. De foto die het resultaat is van zijn inspanningen toont mijn verouderde gezicht met haar kwetsbare uitdrukking en de schijnbaar ernstige of chagrijnige, maar onopgesmukte trekken die weergeven dat het hier om een "open boek" gaat waarin alles te lezen…
Een laatste thuis in de wereld?
verhaal
5.0 met 1 stemmen
558 De tante, naar wiens gastvrije, lieflijk ingerichte woning ik veertig jaar geleden na een dolzinnige escapade, in jeugdige onbezonnenheid, vluchtte, leeft nog en haar eenvoudige huisje draagt nog steeds de sporen van haar jeugd en verleden. Zij is me vooralsnog gebleven als een oase in de woestijn en staat me bij in mijn ongeziene, onuitgesproken armoede…
Het Herbarium/Bloempjes uit een ver verleden.....
verhaal
5.0 met 1 stemmen
564 Toen zij niet lang meer te leven scheen te hebben, bracht ik het schriftje voor haar mee dat zij mij eens gegeven had, een van de schamele bezittingen uit haar jeugd, waarop armoede en gebrek hun zware stempel gedrukt hadden. In de trotse letters van haar eigen handschrift stond in zwarte inkt geschreven op het etiket: "Herbarium van Mientje Hendrickx…
Een macaber souvenir.....
column
2.0 met 1 stemmen
569 Nog niet zo lang geleden ontmoette ik het echtpaar in het park.
Hoewel senioren, leken zij toonbeelden van bloeiend leven en blakende gezondheid.
Hij hield nauwlettend de hand aan de pols van haar persoonlijkheid en registreerde iedere ritseling en rimpeling van haar brein en de huiver van haar hart onder haar wisselvallige levensomstandigheden.…
Uit de herinneringen van een mishandeld kind.......
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
472 Het meisje op de foto heeft aarzelende borstjes en op de achtergrond is het huis zichtbaar. Het meisje ben ikzelf op 13-jarige leeftijd en het huis is mijn ouderlijk huis uit die tijd. Veertig jaar later zag ik het arbeidershuisje terug, op een oktoberdag, toen storm en regen de ramen geselden zoals eens mama's harde handen waren neergekomen op mijn…