start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (130)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (31)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (39)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (76)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (133)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (60)
vrouwen (87)
welzijn (53)
wereld (34)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5454):

Belevenissen in de stad

Vertwijfeld en met ogen vol tranen bevond ik mij vis-à-vis met een manshoge etalagepop, die aan de andere kant van het glas "Abraham" stond voor te stellen, maar het was niet het gewicht of het getal van de halve eeuw van mijn leeftijd die mij neerdrukten. (Welke betekenis dit uiterst armzalige en hoe dan ook geheel ontoereikende substituut van menselijkheid voor mij nu of ooit in de toekomst nog zou kunnen hebben, bleef mij geheel onduidelijk).

Later zag ik drie etalagepoppen, gehuld in elegante, pastelkleurige pantalons mest bijbehorende colberts. Alsof discriminatie, hier te midden van deze levenloze gestalten bij uitzondering geen rol mocht spelen, waren de gezichten van de poppen mokkabruin.

Een vrolijke jongen met accordeon die hij energiek uitrekte en ineen drukte op de klanken van opwekkende muziek zat op de grond en glimlachte alsof hij de achteloze voorbijgangers die hem nauwelijks een cent toebedeelden, wilde bemoedigen en wilde wijzen op het zinloze van hun doelloze jacht op meer en beter, maar het winkelend publiek was kennelijk doof en blind voor zijn onuitgesproken vriendelijke vermaningen en het jakkerde voort langs de etalages als een ten onrechte en door een onbekende jager opgejaagde kudde of als slaven ten prooi aan de onberedeneerde drang om hun bezittingen eindeloos te vermeerderen, dan wel als ijzervijlsel willoos en onbewust aangetrokken door een krachtige magneet.

Ik had zo vaak te midden van deze mensenmenigte gezocht wat ik nooit vond; slechts het armzalige idee onder medemensen, onder soortgenoten te zijn, was soms voldoende om de scherpste kanten van mijn grondeloze eenzaamheid af te slijpen...
Gaapt niet tussen de uitersten van verlatenheid en de volledige weldadigheid van een altijd denkbeeldige want nooit werkelijk goddelijke liefde een kloof die met lichtjaren niet te overbruggen is?

Schrijver: I. Broeckx, 08-12-2014



Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Deze inzending is 75 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:08-12-2014
Bericht:De waarschuwende functie van die straataccordeonist is heel mooi beschreven.
Je laat ons achter met een filosofische vraag. Als je goddelijke liefde ziet als 'altijd denkbeeldig', dan is die kloof inderdaad nooit te overbruggen. Dan blijf je eenzaam in de allerdiepste eenzaamheid, maar juist in de allerdiepste eenzaamheid laat God zich vinden. Als je in een moeras van wanhoop dreigt weg te zinken. Op het scherpst van de snede. Juist in die tergende situatie van een verlatenheidsgevoel, zoals Christus Jezus uit schreeuwde op het kruis: 'Mijn God, mijn God, waarom heeft U mij verlaten?!'


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)