Alle inzendingen over emoties

Ik heb er lang over nagedacht, moet ik nog doorgaan met al die alter ego's van mij. Achteromkijkend denk ik van niet, soms vergat ik de vink aan te klikken dat mijn email adres niet voor anderen (u dus) in beeld mocht verschijnen. De poespas schaf ik bij deze af, u krijgt wat u leest. Ik ben gluiperig, muzikaal blijf ik ontroeren danwel verbijsteren…

(voor J.D. Salinger) Ik heb zijn wrevel verstaan, een somber klokgebeier in de nacht van zijn eenzame ziel. Eén ding begreep hij als geen ander, dat kunst, hoe geniaal ook, geen geluk brengt. De aasgieren vermalen al het schone. Al het edele gezwoeg is als parelen voor de vraatzuchtige zwijnen, men herkent het niet, men laat het links liggen,…

We gaan varen naar Enkhuizen en vandaar uit naar Hindelopen, Friesland. Is het plan. Ligt er nog een plaatsje eerder T.? ‘Jawel Stavoren. Maar dat is niks joh’. We vertrekken. Eerst weer uit ´de parkeerplek´ zien te komen. Motor aan. Boeien binnenboord. Hoorn is een mooie plaats. Langzaam verwijderen we ons van de haven. Om ons heen al dat water…

Eigenlijk vreemd, wij belandden op de dansvloer terwijl ik jou daarvoor niet eens zag zitten. De vloer lichtte op in kleurrijke patronen, wederzijds omarmd bestegen we de 'Stairway to heaven', ik verdronk in jouw haar. Bedwelmend, geurige uitnodiging, zacht stralend blond, ik werd er bang van. Let wel, ik was er niet op voorbereid, het overkwam…

Het gebeurde even na middernacht. Het was net vrijdag de dertiende. Een jonge studente gaat uit in Amsterdam. In een café in de binnenstad let ze even niet op en weg is haar tasje. Foetsie portemonnee met OV-kaart, collegekaart, pinpas, sleutels. Een ramp voor iemand die hard werkt maar weinig heeft. Ze zit in zak en as, is boos op de wereld en bang…

Wat vreemd eigenlijk, zelf net over een depressieve bui heen en heel optimistisch gelovend dat de vitamine D wel zullen helpen, wordt zij door haar allebei zoons die dag gebeld. De één had geen zin meer in zijn oude hobby en de ander reageerde haast niet op haar verzoek iets gezelligs te vertellen. Kwam het door de regen, of doordat ze misschien…

Nog 1 nacht, dan is mijn oudste dochter jarig. Negentien jaar geleden heb ik haar voor het laatst gezien. Ze was nog maar vijf jaar oud toen zij en haar zusjes bij mij vandaan gingen. Verdriet maakt zich meester van mij, wat is het toch allemaal anders gelopen dan ik mij had voor gesteld. Nog 1 nachtje slapen en dan mag iedereen haar feliciteren, behalve…

De aarde scheurt. Ik sta erbij en kijk ernaar. Niet in staat tot bewegen, laat staan tot handelen. Kan ik blijven hangen in wat ik ben? Oude patronen hebben geen functie meer. Niemandsland is mijn plek van vertoeven. Alle wegen zijn afgesloten. En dus liggen alle wegen open. Chaos als uitgangspunt. Composthoop als broedplaats voor nieuwe impulsen. Wat…

Krampachtig houd ik vast. Wetend dat het leidt tot niets. Altijd is ergens een opening, loslaten in deze. Dat lijkt me theorie en geen praktijk. Houvast heb ik nodig zolang zich geen gelijkwaardig alternatief aandient. Dan wòrd ik losgelaten. Hier heb ik niets in te brengen, maar moet het er mee doen. Een knoop die is doorgehakt. Waar is dat alternatief…

Het licht flikkerde aan en uit in de kamer. Buiten gierde de wind langs de ramen en dikke sombere regendruppels sloegen tegen de gebarsten ruiten. De harde en koude wind rukte enkele jonge bladeren van hulpeloos op en neer zwiepende bomen en ze zweefde wild en zwijgzaam door de lucht. Een enkele hond blafte wild en luid in de verte. Het kleine gloeilampje…

Hoeveel kan een mens verdragen en wanneer wordt het teveel. Ben ik nu te gespannen omdat ik mijn waterlanders niet meer onder controle heb. Maanden is het goed gegaan en nu is het ineens weer mis. Hoe komt dat toch? Kon ik er maar een antwoord op geven, dan kon ik er meteen wat aan doen. Maar ik weet het niet! Huilend leg ik mijn hoofd op tafel…

Zij wist niet wat te doen, een moeder tot stof vergaan, zij dacht een verleden te begraven. Maar al dat haar restte was niet meer dan een keramiek vol gruis. Verstrooid zocht zij naar een plek waar zij de herinnering kon vast houden, het park, daar heeft ze haar hart uitgestort. En daar ligt mams, links en rechts en iets verder uitgewaaid, onbetrouwbare…

Ik heb al wat droevige dingen gezien in mijn leven. Een kind dat zijn eigen vader zag doodgeschoten worden in een kapotgeschoten stad en daarna zelf een kogel in de keel kreeg, op vier uur vliegen van hier. Vertederende zeehondjes die met een hakbijl doodgeknuppeld worden. Mijn bejaarde buurman die nu alleen boodschappen doet. En vroeger waren ze…

De miniramp gebeurde enkele maanden voor ik in dienst trad. Metaalgroothandel R gaf als relatiegeschenk een roestvrijstalen sigarettenaansteker met daarop een rode snijbrander gegraveerd. De aansteker was niet goed afgesteld en er ontstond een steekvlam die snor, neuspuntje en wenkbrauwen van de inkoper van een scheepswerf in Amsterdam Noord schroeide…

Hij vindt mij ontevreden, tja misschien heeft hij gelijk...ik wil zo vreselijk graag verhuizen naar de plaats waar ik mij het meeste thuisvoelde. Hij zegt dat dat bij het verleden hoort, ik vind van niet! In dit kleine gehucht kwam ik noodgedwongen terecht, na een boel ellende, ik kon toen niet anders... een kleine gemeenschap zonder voorzieningen…

Juist mensen om wie je het meeste geeft, kunnen je het diepste kwetsen.…

Zij zaten afzijdig van de primitieve kroegenstam, in hun afgewezen positie ergens voor een beslagen raam. De afgestompte, Amerikaanse B-acteurs vreesden voor een dreigende inkrimping van hun jachtgebied, ondergedompeld in hun saaie bier en achterlijke manieren, krijsend als kippen zonder kop. Al jaren waren ze verliefd op dezelfde ordinaire snol, wat…

Gedachtes schieten door m'n hoofd, ik word heen en weer geslingerd tussen hart en hoofd! Hoe lang kan ik dit nog...sterker nog, hoelang wil ik dit nog. Na twee dagen "oorlog" teruggekeerde rust, excuses en woorden van hoe het anders moet en kan. Ik ben hier trouwens ook geen heilige in hoor...ik strijd mee, niet van harte maar toch... Hij is…

Het is heerlijk weer buiten. Tom vindt dat hij wel weer genoeg huiswerk heeft gemaakt voor vandaag en besluit te gaan skateboarden. Zo’n twee uur later komt hij binnenvallen, gooit zijn skateboard in de gang en ploft op de bank. “Mam, wat ik nou heb meegemaakt, niet te geloven, echt niet te geloven! Ik ben naar de half-pipe geweest, je weet wel…

"We gaan door," roep ik tegen mijn moeder. Ze hangt een laken aan de waslijn en knikt. "Om vijf uur thuis zijn en pas goed op je kleine broertjes," waarschuwt ze. Het is een warme zomerdag. Ik loop met de kleintjes de straat uit en voel de zwoele wind op mijn gezicht. We gaan naar mijn doopmeter en dooppeter. In onze stad zeggen we daar mit en…

Ik kom uit een familie waar iedereen, ter begroeting, elkaar kuste. Jong of oud, man of vrouw, hetero of homo, wij zoenden er op los, drie keer. Soms wang wang en daarna vol op de mond, maar meestal links rechts links. Tegenwoordig zie je dat niet meer, argwanend worden handen geschud en zelfs dat niet meer als je de imam moet geloven. Ik ben bang…

De flonkering van een diamant is meestal kouder dan de glinstering van een traan.…

De laatste tijd ben ik beslist niet erg in m‘n hum; sterker nog: ik ben zelfs bij tijd en wijle een heuse mopperkont en boos op mezelf. Met een gevoel van: “zet de motor uit als je in een file terecht bent gekomen en wacht totdat deze zich heeft opgelost” zit ik als het ware al wekenlang te mokken. Wanneer de persoon aan de kop van die file er ook zo…

Een scheutje meer dienstbaarheid bij de vrouw en een sloot meer ridderlijkheid bij de man zou menige relatie goed doen.…

Alleen op je kamer, met maar 1 klein lampje aan, omdat je eigenlijk moet gaan slapen, maar nog aan van alles zit te denken. Je bedenkt wat je allemaal gedaan hebt vandaag, was het weer zo’n zelfde dag als al die andere dagen of gebeurde er vandaag misschien iets totaal onverwachts.. Ondertussen hoor je stemmen op de gang, ze klinken blij. Je probeert…

Dwalende gedachten over mijzelf. Waar moet het heen met mij zonder jou? Als zou ik vertrekken met een vliegtuig. Hoog boven de wolken uitkijkend naar niets. Zo voel ik mij. Eindbestemming nul. Ladderzat en stomme dingen zeggend tegen een vreemd persoon. Kiss me and smile for me. Ik vertrek vandaag voor altijd liefste. En ik weet niet of ik ooit…

Waarom zou ik nog schrijven? Waarom? Geen idee. Mijn schrijfsels schijnen zoetsappig te zijn. Ze schijnen te vallen onder de categorie..Kiss me and smile for me.. Nou en?? Daarom wilde ik ermee ophouden. Vanwege die weegschaal die naar het negatieve uitsloeg. Tot ik bericht kreeg van mensen die mij vroegen waar mijn woorden bleven. Want zij misten…

Oceanen die zo moeilijk te bevaren zijn omdat de nevel de wereld verbergt. Tijd die stil schijnt blijven te staan. Zeemannen die legendes waarheid zien worden terwijl de angst met de golven meegroeit. De oceaan die in razernij het schip met zijn bemanning laat weten wie de baas is. Machteloos drijvende op een oceaan gevuld met angst terwijl gebeden…

Wachten op de haven die mijn veiligheid garandeert. Ondertussen dobberend op de oceaan van gevoelens. En maar het eeuwige wachten op de opkomst van de zon zodat de duisternis verdwijnt. Ik, de kapitein van mijn schip vol gevoelens die wacht op het licht dat mij de weg zal wijzen. Ik aanschouw het drijvende wrakhout van de schepen die mij zijn voorgegaan…

Natuurlijk weet ik net zo als ieder ander dat er 24 uur in een etmaal zit; waar wij zo gemiddeld 17 uur van wakker zijn. De een wat korter de ander wat langer. Dat is de kloktijd, maar veel mensen kampen ook met een emotionele tijd. Dan heeft de tijd soms heel lange of korte dagen. De ene dag is de andere nu eenmaal niet. Veel zullen nu denken gelukkig…