2219 resultaten.
Voor geen meter!
verhaal
4.4 met 7 stemmen
1.551 Lieverd, ik voel me eenzaam, dat kan je toch wel begrijpen?…''. - Paula hapte naar adem en wilde de brief niet meer verder lezen - nu niet tenminste. Hoe kon je vader nu aan zijn verstand brengen dat moeder er niet meer was?…
Een alledaagse scheiding...
verhaal
3.2 met 10 stemmen
1.444 Het is zo vanzelfsprekend geworden...zo banaal bijna.
Een scheiding is zo ongeveer het allerergste wat iemand kan overkomen.
Tenminste, als je over gezond verstand beschikt.
Degene die hier licht overheen gaat en bijna als vanzelf in een andere relatie sukkelt, zal nooit het geluk vinden.
In de ogen van degene die achterblijft en dit nooit gewild…
Smart
verhaal
4.0 met 5 stemmen
1.069 Half elf in de ochtend is het, en ik, Lydia, zit al in een kroeg.
Knap vroeg dus.
De lady-bartender is dik, oud.
Ze veegt hier en daar met een spuuglapje, op mij let ze niet.
Waarom zou ze ook?
Waarom gelet op mij, op mij en mijn verdriet?
Eerst mijn werk afgebeld, zo slim ben ik wel.
Kan moeilijk met een dronken kop langskomen, mensen te woord…
Geluk
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
934 Wat elk mens nodig heeft is liefde in zijn leven: zonder liefde leef je niet goed en ben je eenzaam en somber.
Liefde kan je op veel manieren tegenkomen.
Een liefde zichtbaar in allerlei relaties, liefde voor de natuur, voor je hobby, voor je werk enzovoorts.
Zelf ben ik niet zo gelukkig in de traditionele liefdesrelaties.…
De winter komt er aan.
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
914 Maar alleen zijn doet alles veranderen en ineens zijn de gezellige
kerstdagen dagen van eenzaamheid geworden.
Daarnaast zijn het voor veel mensen drukke dagen, moeder en vader bij kinderen of andersom.
Gezellig ontbijten: veel mensen gaan op kerstavond naar de kerk.…
Ter overdenking
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.022 Linksonder en rechtsboven is al dichtgetimmerd, de eenzaamheid sluipt op kousenvoeten zijn wereld binnen.
Ooit had hij kinderen, en een vrouw, ze willen hem niet meer kennen, daar sta je dan in je lege deur, je hebt hulp nodig want je redt het niet meer, alleen, argwanend druk je toch op de knop. Je weet het maar niet.....…
Bij een minnares in de biechtstoel (7)
verhaal
4.0 met 3 stemmen
2.045 Zowel de moeders als de beweeglijke dochters werden door nauwlettend gevolgd. Voor hen was ik een dronken monnik, die hen geil zat aan te staren en misschien droomden ze wel van het stijve pikkie onder mijn schijnheilige outfit.
In ieder geval droomde ik wel van de achtergebleven schoolmeisjes en dat we samen naakt door de gangen renden. Nee, die…
Duister
verhaal
3.8 met 6 stemmen
790 Zwarte wolken drijven door de lucht. Blokkeren het licht dat de zon nog naar de aarde probeert te sturen. Maar tevergeefs, dag werd nacht en is dat gebleven. Ik heb niet anders geweten, maar de boeken verhalen over tijden dat de aarde nog vrolijk en helder was. Tijden waarin de mens nog niet zijn zwarte stempel op de aarde had achtergelaten. Maar over…
De bus
verhaal
4.2 met 4 stemmen
750 ‘Is deze plaats vrij, mevrouw?’
Ik kon het niet ontkennen. Steunend liet de man zich neer op de stoel aan de andere zijde van mijn tafeltje. Hij stak de vinger op naar de ober.’
‘Een sterke, Johan.’
‘Komt er aan, meneer.’
Een stamgast dus. Hij nipte van de onmiddellijk bezorgde oude klare, een opvallend verschil met het tempo waarmee mijn bestelling…
Flat
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
651 Ik ben verhuisd. Allemaal feliciteren ze me ermee. Zelfs de oudste zoon van Charlotte, immer kritisch en veeleisend, is positief. ‘Je kan er heel wat van maken’ zegt hij goedkeurend. Dat foeilelijke tapijt, waarvan ik dacht dat het grijs was maar dat nu bij betere bestudering eerder olijfgroen lijkt, moet eruit natuurlijk. Dat keukenblokje uit het jaar…
bewering
0.8 met 4 stemmen
651 U doet er niet toe.…
Langs de zijlijn.
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
798 Laatst besefte ik dat voor mij de wereld op dit moment eigenlijk een beetje te snel gaat. Wat heel jammer is. Het is net of je aan de zijlijn staat van iets wat je niet kan volgen. Niet echt leuk. Ook merk ik, dat de vereenzaming problemen begint te brengen. Dagen niet spreken stompen verschrikkelijk je hersenen af. Althans zo lijkt dat bij mij. Jammer…
Het dagboek
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
721 Een betrouwbare vriend
Een dagboek kan een metgezel zijn die ons nooit en te nimmer in de steek laat, een meevoelende vriend in een onsympathieke wereld.
Een dagboek stelt ons in staat onze persoonlijke levensweg in een verzameling stillevens vast te leggen.
Net als een fotoalbum dat ons verleden in beelden registreert, levert een dagboek geschreven…
bewering
2.3 met 10 stemmen
1.645 Ik had ooit iemand lief, duik zometeen m'n bedje in, rook nog een peuk en drink een borreltje. Dat is het dan, morgen weer de zorg in, ook bevredigend.....…
Zoeken
verhaal
1.8 met 5 stemmen
1.277 Het moest in deze buurt zijn. Langzaam stijgend heuvelland, dat plotseling afbrak bij steile rotsen bij de kust.
Bij een inham lag een wit huis. Hij reed er naar toe. Uit de tuin kwam een vrouw die hem vragend aanzag. ‘Goede morgen.’
‘Goede morgen.’
‘Kan ik je helpen?’
Hij haalde de schouders op. ‘Mogelijk. Alleen weet ik zelf niet goed waar ik…
Alzheimer
hartenkreet
1.2 met 5 stemmen
997 Thuiszorg, toverwoord, deuren gaan open, werktuiglijk open je kasten waar je verwacht de instrumenten te vinden die er werkelijk toe doen. Stofzuiger, dweil, emmer, stofdoek, zelfs een ragebol, allesreiniger in het kastje onder de gootsteen.
Sanitair pak ik aan met de keukenrol, samen met Glassex, ideale combinatie om alles glinsterend en knisperend…
The Grand Old Tour
verhaal
3.7 met 6 stemmen
808 Daar is de brug weer. Gisteren heen, vandaag weer terug. Een eindeloze stoet vrachtwagens wurmt zich eroverheen. Als je in de auto zit moet je voorzichtig zijn. De brug, zo mooi en machtig als hij lijkt, is eigenlijk te klein en te smal voor deze tijd. Misschien slopen ze hem nog wel eens. Vervangen ze hem voor een modern en efficiënt geval. Als je…
Bank
dagcolumn
4.0 met 3 stemmen
1.055 Het is gewoon een bankje in een straat. Mijn straat.
Het staat ongeveer op de helft van de route van mijn huis naar het kleine winkelcentrum waar ik elke dag wel even kom voor het een of ander. Beter gezegd, het bankje staat aan het eind van een brede groenstrook tussen twee lange huizenblokken.
Daar hadden ze 30 jaar geleden een trambaan gepland.…
Snelrecht
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
717 Hij probeerde het wel, een eigen leven opbouwen. Een simpele baan, genoeg verdienen, huurhuisje, autootje voor de deur, drankje, hapje, een vriendelijk woord voor de buurman. Niets tekort, maar wel van alles te weinig.
En dan, dan heeft men je niet meer nodig, jouw aanwezigheid is overbodig, je wordt de laan uit gestuurd. Hoofd boven water houden…
Stof ter overdenking
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
831 Stel je eens voor: je bent net tachtig geworden, je echtgenoot begint te alzheimeren en je hebt een indicatie van drie uur zorg, eens in de twee weken. Zelf heb je nek-artrose die jou geen plotse bewegingen toestaat, zelfs fietsen is uit den boze.
Je woont in een flat, elf hoog, rand van de stad en je voelt de hokjesgeest indringend en opdringend…
Pentekening
hartenkreet
1.3 met 7 stemmen
563 Kent u ze nog, de Wasco-krijtjes, ik zette de kleuren op papier, geel rood blauw groen, de zwarte stift er over heen, afdekken. En dan scherp de bovenlaag wegstrepen, een betoverend schouwspel, een kind schiep een wereld.
Die verwondering, ik mis dat, als kind van de rekening, ik ga slapen en wil morgen mensen tegen komen.…
Een puzzel van woorden
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.046 "Toen ik jou voor het eerst zag, was het alsof al mijn woorden die ik ooit op papier had geschreven opeens gingen vliegen. Ze vlogen door al mijn blaadjes papier, alsof ze allemaal in een groot toneel stuk zaten. Data klopten niet meer, en ik kwam er niet meer uit van wat ik nou allemaal had opgeschreven."
"Woorden zijn slechts wat gedachten…
Vaste klant
hartenkreet
2.2 met 13 stemmen
1.018 Sommigen van u weten het, ik werk in de thuiszorg. Afstoffen, stofzuigen, dweilen. In die volgorde, anders kan je het net zo goed niet doen. En de plee moet schoon, dikke bleek onder de rand en sprayspul op en rond de pot.
Een kleine tien maanden doe ik dit al, onverwachte banden gesmeed, thuis gekomen in vreemde huiskamers. Alleen de woensdagochtend…
autobiografie
4.2 met 4 stemmen
1.111 Tijdens de lange eenzame winter probeerde Bjarne de liefde te vergeten. Zijn muze de lieftallige Emma was telkens in het buitenland. De correspondentie met zijn vrienden was niet weerbestendig.…
Help me, ik ben zo alleen.
verhaal
1.0 met 1 stemmen
648 Ik ben zo alleen. Het is zo koud, zo donker om me heen. Is er dan niemand die om me geeft? ! Help! Help me alsjeblieft! Laat me nu niet in de steek. Ik voel me zo alleen, zo verdrietig… Als ik nu zou sterven, dan zal ik blij zijn… Niemand zal mij missen, niemand zal om mij huilen, niemand… Kon ik maar doodgaan… Ik huilde en jammerde de hele dag, er…
Eddy van Vliet: Verliefd
beschouwing
2.0 met 7 stemmen
1.728 Verliefd
Zo gaat het, zo ging het en zo zal het altijd gaan.
Afspreken in cafés op de sluitingsdag.
Aan de verkeerde zijde van bruggen staan.
Tussen duim en wijsvinger, als brandend as,
het fout begrepen telefoonnummer.
Parken te nat, hotels te vol, Parijs te ver.
Liefde als een veelvoud van vergissingen.
Onbeholpen woorden als zo-even op…
Weerzien (1)
verhaal
3.7 met 7 stemmen
595 Verbaasd draaide ik me om, en keek naar de plek waar hij gestaan had. Onze blikken hadden elkaar vluchtig gekruist.
Hij was verdwenen voor ik het wist. Had ik het me dan verbeeld? Dat kon toch niet waar zijn!
Ik versnelde mijn pas en liep de hoek om. Mijn blik zocht haastig de drukke winkelstraat af.
Aan de overkant van de weg zag ik hem weer…
Het Poldergraf
verhaal
2.0 met 1 stemmen
608 Nooit is iemand me ooit op komen zoeken
Ik word alleen gevonden door eenzaamheid en de elementen.
De polder is mijn noodlot en thuis en dat zal het blijven
Mijn graf is de mooiheid en de verschrikking in één.…
weerzien (3)
verhaal
4.0 met 4 stemmen
4.391 Vijf over acht. Ik stond voor de lange spiegel in de gang en staarde naar mijn spiegelbeeld. Het was een ware metamorfose geworden. Even zag ik mijn moeder daar staan, de gelijkenis was verbluffend. Het zelfde donkerbruine lange haar, de hoge jukbeenderen, dezelfde lengte en een slank figuur, wespentaille en kleine voeten. Een twijfelachtig blik in…
Waar grijze wegen wijken
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
611 Het is haar niet aan te zien, maar toch, toch zit ze hier gewoon dood te gaan, achter dat brede raam. Na de droom, waarin ze weer achttien was, toch weer de realiteit van die grijze weg in een weggestopte wijk.
Een kop koffie, ja, een kop koffie, dat zal helpen. De rollator rolt voor haar uit, slepende benen met steeds dikker wordende enkels strompelen…