2583 resultaten.
Herinnering aan het Vierwoudstedenmeer en blik op een onzekere toekomst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
484 Daar, in die luwte tussen de hoog oprijzende, beschermende berghellingen, aanschouwde ik eens jouw azuurblauwe, schitterende watervlakte.....
Ik heb je nooit weer mogen zien. Onze schoolklas van gymnasiasten had de reis aanvaard die naar Rome had geleid en naar Pompeii en als dochter van een klein ambtenaartje mocht ook ik mee (het valt niet te ontkennen…
Herinneringen aan mijn wandeltochten door Midden-Brabant (vervolg)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
446 In Tilburg Noord, grenzend aan de bebouwing die zich sinds de zeventiger jaren van de voorgaande eeuw verheft, treft men haast onverwacht een min of meer merkwaardig natuurgebied aan dat uiteraard een geheel andere sfeer ademt dan de stadse omgeving.
Daar strekt de kaarsrechte baan van een wandelweg zich uit, geflankeerd door een weide waarin we…
Herinnering aan oom G., die aan mijn wieg stond
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 Hij was de broer van vader. In het gezin waren drie broers; ook Guus die is vertrokken naar Australië en een dochter, Cecile, die het leven niet kon dragen. Allen stonden rond mijn wieg en toen ik nog een kleuter was tekende en kleurde ik met de potloden van cederhout met hun heerlijke geur en ook oom G. kleurde met mij met Wasco-krijt op vellen hagelwit…
Herinneringen aan mijn studententijd (vervolg)/De psychedelische sigaret
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
443 In het herenhuis (het studentenhuis aan de Korte Heuvel) hielden de langharige studenten het tot diep in de nacht vol onder de ondoordringbare walm van hun sigaretten die als een mist in het vertrek met het hoge plafond hing en onder de in mijn oren disharmonische klanken van Jimi Hendrikx, Joan Baez en vele anderen....
Ik was nog een kind en kinderlijke…
Herinneringen aan mijn mislukte carrière/In een villa aan de Bredaseweg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.477 Het uitzendbureau had me verwezen naar een van de villa's aan de Bredaseweg die tot kantoor was omgebouwd en in welks kamers heren in hemdsmouwen en nette pantalons en colberts de hele dag zaten te rekenen achter computerschermen; een accountantskantoor.
Mijn stem schalde door het hele gebouw als ik aankondigde dat er telefoon was voor een van de…
Herinneringen aan mijn mislukte carrière (vervolg)'/De Openluchtschool
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Ze hadden me gevraagd in de grote eetzaal van de Openluchtschool, die zich bevond in een bosrijke omgeving en bevolkt werd door vele kinderen de tafels te dekken en ook werd ik verzocht tijdens het middaguur het servies en het bestek af te drogen dat een gigantische afwasmachine uitbraakte. De gangen en de kamer van de directeur moest ik stofzuigen,…
Herinneringen aan mijn studententijd (vervolg)/Vóór de boekhandel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Met mijn toekomstige mede-studente Annette, het tengere, nog kinderlijke meisje uit een bankiersfamilie uit Breda, dat nog kniekousen droeg, zou ik in de boekhandel het dikke Amerikaanse statistiekboek gaan aanschaffen. Nu ik zesenzestig ben siert het boek nog mijn boekenkast.Professor S. zou vóór het amfitheater dat de collegezaal was het bord vol…
Herinneringen aan mijn "carrière"/De eeuwige (onbetaalde) notuliste
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
551 Na de mislukkingen, de teleurstellingen, de afwijzingen en de pesterijen werd mijn parool: "Don't shoot at me, I am only the piano player" Daarom ging ik me als uiterst zwijgzame notuliste op de achtergrond houden en ging ik me "schuilhouden" in gezelschappen en vergaderzalen tijdens de vergaderingen waarvan ik verslag legde. Mijn verslagen toonden…
Ten tijde van de voorbije jaarwisseling / Een herinnering
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
478 Mijn ramen zijn als met een bombardement van vuurwerk bestookt in de nieuwjaarsnacht en ik vreesde dat ze zouden bezwijken onder het geweld. Meer en buitensporig geweld had het land overspoeld. In rood, in groen en in vele kleuren vonkte het licht tegen de achtergrond van de indigoblauwe nachtelijke hemel. De volgende dag was een dag die we plaatsvervangend…
Herinneringen aan onze oom / "Der grosse Vertreter"
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
542 Hij was de broer van onze vader en we noemden hem "Der grosse Vertreter". Op de familiefoto uit 1947 is hij nog een jonge jongen. Hij draagt evenals zijn oudere broers Willem en Guus een net colbertje met een wit overhemd en een stropdas; kleding die hem eigenwijs maakt en vroeg oud, als zou hij al kunnen concurreren met de broers en vóór zijn tijd…
Herinnering aan onze volkswijk en aan haar bewoners (vervolg)
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
478 In die jaren speelden we nog veel buiten en kende iedereen iedereen in onze volkswijk.
De kinderen van het gezin D. waren Yvonne, Wil en Frank. Yvonne was elegant en mooi en droeg, in tegenstelling tot mij, "flatjes". Vader werkte bij de Schouwburg en de meisjeskamer van Yvonne werd gesierd door een fraaie poster van een balletvoorstelling. Haar…
Bevrijd Tilburg vierde feest / Een herinnering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
833 Dit alles ter herinnering aan een absurde, chaotische en onbegrijpelijke oorlog die gedurende vijf bittere jaren een continent in haar ban hield.
En toen de avond over Amsterdam was gevallen, kon heel het land via het beeldscherm getuige zijn van een concert.…
Herinneringen aan miijn mislukte carrière/Vervolg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
531 Het Kringloopbedrijf is gevestigd in een mistroostige, trieste loods vlakbij een kanaal met zwart, spiegelend water. Hier is de oude troep ondergebracht en opgestapeld die niettemin een aantrekkingskracht voor de bevolking bezit als honing op de vliegen.
Het is een koude, troosteloze novemberdag als ik hier mijn opwachting ga maken, als een uitgestotene…
Uit mijn herinneringen/ vervolg/ Het koor van Zuster Yvonne
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
110 Het kleine kerkje met in zijn interieur de lichtgrijze pilaren was gesitueerd aan het plein. Het plein was in een ruitvormig patroon belegd met bolronde keien. In een zijbeuk van het kerkje vonden de repetities plaats van het koortje onder leiding van Zuster Yvonne, gekleed in lang, zwart habijt en met de kap met wit gesteven front op. Het moeten religieuze…
Jicht
verhaal
1.3 met 3 stemmen
672 Volgens mij heb ik helemaal geen jicht gehad, maar moet ik mijn grote teen hebben gestoten, maar dat kan ik mij niet herinneren. Jij bent veel te zwaar, dus jij hebt meer kans om jicht te krijgen.…
Hoofddoekengezeur
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
769 Ik herinner me huisvrouwen, die met een hoofddoek de schoonmaak deden, in woestijnlanden is het een logische handeling, persoonlijk vind ik militaire hoofdversierselen veel lelijker en bedreigender, dan die onschuldige hoofddoeken, die vaak heel charmant staan en de vrouwen extra klasse geven.…
Witte ronde bollen
verhaal
3.0 met 1 stemmen
611 Ik herinner mij nog een situatie: mijn moeder had op een ochtend mij en mijn jongere broertje Gijs netjes aangekleed. We zouden naar de kermis gaan. Mijn vader werkte bij een boer in de omgeving. Die betaalde niet veel. Daarom waren we erg arm in de jaren dertig van de vorige eeuw, maar er was wel gespaard voor de Kermis.…
Ik hou je in leven
verhaal
4.4 met 5 stemmen
807 Wim nu jij er niet meer bent, erf ik onze gezamenlijke herinneringen ze doen soms pijn door weemoed, ze wijzen mij op de vergankelijkheid. Je was nooit weg uit mijn gedachten, maar nooit was je zo nadrukkelijk aanwezig als nu je dood bent.…
Midzomernacht droom.
verhaal
3.3 met 17 stemmen
3.031 De zonnestralen die opnieuw de energieën van verloren herinneringen met elkaar verbinden. Het plaatje komt in beweging en brengt dan de herinnering weer terug naar die unieke midzomer gebeurtenis. Nieuwe werkelijkheden overschrijven het verleden en de gebeurtenissen uit het verleden transformeren tot een nieuwe werkelijkheid.…
Eva Bartok
beschouwing
3.7 met 7 stemmen
1.613 In één tas zaten oude avondjurken die ze droeg in bekende films, herinneringen uit haar glorietijd waar ze geen afscheid van kon nemen en wat ons nu vertelt hoe vergankelijk uiterlijkheid is en hoe wreed het leven kan zijn.…
Emmen
verhaal
2.7 met 3 stemmen
1.370 Tsja, Emmen en beesten… Opeens herinner ik mij de Emmense blonde stoot met wie ik een wilde nacht mocht beleven toen we een paar jaar geleden in mijn geliefde Amsterdam zijn wezen stappen. Dát was pas een beest!…
Ik zal u geen wezen laten.
beschouwing
4.7 met 3 stemmen
776 En het enige wat ze nog hadden was de herinnering. Daarbij de woorden die Hij had gesproken. De belofte die had geklonken. Ik zal u geen wezen laten.
Er kwam een tijd van verwachten. Een tijd van hoop. Een tijd van uitzien. Misschien ook een tijd van twijfel? De Heere Zelf had gesproken over de Trooster. Deze zou komen.…
Iconisch beeld
beschouwing
4.0 met 2 stemmen
642 Als ook zij zijn wat zij zich herinneren, is tijd in principe nog niet rijp voor een eeuwig samenzijn... .
X X X X X X X
Inmiddels rukken nieuwe mensen op naar het Westen.…
Eenzame bomen.
beschouwing
3.8 met 8 stemmen
533 Ze stonden daar al langer dat ik mij kon herinneren: twee bomen zonder kroon, zonder ritselende bladeren, zonder de schaduw om te kunnen schuilen tegen het verzengende zonlicht. De rest van het bos was jonger geworden, beweeglijker, vol licht en wuivende takken.…
Vaarwel
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.018 Vaarwel, ik zal me jou altijd blijven herinneren.…
Een platenkoffer met platen; mijn onvervangbare souvenir.....
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
462 In mijn achterkamertje stond sinds jaar en dag, verstoft en onttrokken aan het oog, de platenkoffer, herinnering aan en erfstuk van mijn vader.…
Aan de goden overgeleverd.........
verhaal
5.0 met 1 stemmen
632 Het ziekenhuis, nu fantastisch gerenoveerd, met fraai laminaat in de gangen, draagt mijn vele herinneringen; aan het sterfbed van moeder en oma, aan mijn benauwenissen en zenuwtoestanden en eens zal ik hier vermoedelijk ook zelf als slachtoffer voor pampus liggen in een vermoede, maar uiteraard zeer ongewenste toekomst die hopelijk nog ver in het verschiet…
Dromen bedrog....???
verhaal
4.3 met 74 stemmen
1.892 Die plastic tassen met vuil had ik even bij de buitendeur gezet.... en - ja nu herinner ik het me echt - daar stond ook de plastic tas met gymspullen, door zoonlief daar neergekwakt toen hij uit school kwam.
En ineens weet ik het heel zeker.…
Ik kan je nooit laten gaan!
verhaal
2.4 met 27 stemmen
2.468 Herinneringen zorgen voor nostalgie en striemen op mijn hart.
De dood lacht me nog verleidelijker toe dan gister.…
Verstoten
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.129 Deze foto brengt het me hardhandig in herinnering.
Het is niet eerlijk. Het schrijnt.…