Hartenkreten over werk

Ze kwamen laat in de avond met grote, luxueuze sleeën van auto's die mij minstens vijfmaal mijn jaarinkomen zouden kosten. De parmantige en in feite bespottelijk aandoende horlogeketting van de voorzitter van de vergadering is gedrapeerd over zijn formidabele buik en zijn colbertjas heeft hij provisorisch over een stoel gehangen. Ik bekijk zijn grijze…

Een bijna volwassen iemand wil ontdekken wat er in hem zit, wat zijn betekenis in het leven zal zijn. Velen zien zichzelf daarbij als vereerde of gevreesde held, die in kranten, boeken of op beeldschermen vermeld wordt. Uitdaging blijft steeds een grote rol spelen. Uitzendbureaus verstrekken allerlei werk. Fabrieken, voorraadmagazijnen, tuinderijen…

De Gemeente Tilburg is mij niet altijd goedgunstig geweest en vaak heeft zij de strop van de armoede verder aangetrokken dan draaglijk voor mij was en het is daarom verwonderlijk voor me dat Ilonka op een dag is verschenen: Ilonka, de jonge vrouw met de Hongaarse naam van wie ik ben gaan houden; Ilonka die de mooie antracietgrijze foulard kunstig om…

In de Bredase buitenwijk Muizenberg bevindt zich een bescheiden, maar zeer welkome zaak van de welbekende Albert Heijn. Voor wie tijdens het winkelend rond zien een beetje moe zijn, is hier smakelijk vertier bij even rustig zitten. Over een smalle kleine tafel dansen koffiedamp en bloemengeur zwierig met elkaar: een vorstelijk nodend domeintje met…

Nee, het was bepaald geen misdaad tegen de menselijkheid, maar toch had ik moeten beseffen dat ik een parelkettinkje had moeten dragen op het nette mantelpakje zoals de andere secretaressen en bovenal dat ik met mijn achterwerk had moeten wiegen; met mijn overigens allerminst fraaie achterwerk, als ik de lange gangen van het supersonisch moderne gebouw…

De afwasmachine braakte uren aan een stuk haar vracht uit; vorken, messen en lepels in een kennelijk nooit aflatende stroom. Ik werd geacht er met een "big smile" bij te staan en een en ander op te vangen en af te drogen want mijn motivatie voor het werk was een vereiste en een voorwaarde. De meiden die eveneens op de school werkten waar zich dit…

In die tijd - ik was drieëntwintig - was ik aangenomen als "educatief assistente" bij het Nederlands Textielmuseum. In de grote zaal van de villa aan de Gasthuisring - die was als die van een tempel - kwamen de collega's bijeen. Er werd gelachen en geschertst - ook ten koste van mij. Mij was opgedragen een scriptie te vervaardigen over het…

Diep onder de grond daagt klamme duisternis uit, wordt doorboord door brede lichtstralen, die begaanbare paadjes tonen en verderop nieuwe werkplekjes. Zware pikhouwelen geven moed om driftig te hakken in het harde zwart. Ruwe schoppen schuiven knerpend door verslagen steenkool, werpen de grove brokken en korrels op bonkende wagentjes. Stoffig vuil…

In de Veemarktstraat van Breda vind je een oude drogisterij, waar helende kruiden en gezond smakelijk snoepgoed van eeuwen terug heerlijk geuren in houten schappen. De ramen wenken zacht en bescheiden de haastige wandelaars. Hierbinnen herbergen nostalgische laden lange geschiedenis, vertellend van vernuftige kunst, die medicijnen uitvond en…

Zo'n zes jaar lang heb ik mijn gedichten geplaatst bij www.gedichten.nl. Daarna voelde ik aan dat ik toch over mijn dichterlijk hoogtepunt heen begon te komen. Zowel voor mijzelf als voor bovengenoemde site vond ik het min of meer een afgang om ermee door te gaan. Wel plaats ik nog gedichten van reeds overleden dichters op het tabblad poezie. Eigen…

Het is zo'n zesentwintig jaar geleden dat ik me wenste aan te sluiten bij het gezelschap van opgewekte, nijvere typistes dat de typekamer van de verzekeringsmaatschappij bevolkte en dat hele dagen in de weer was met het uittypen van de brieven van hun chefs, de verzekeringsadviseurs en ik had gehoopt te midden van hen een plaats te verwerven, opgenomen…

Ik had niet ongaarne de notulen van de Cliëntenraad verzorgd voor de kennelijk onmondige, hulpeloze en weinig assertieve psychiatrische cliënten die het oude, uitgestrekte, voormalige benedictinessenklooster met de rustieke klokkentoren, die in vroeger tijden een ander doel had gediend, bewoonden, maar had mijn blikken tijdens de niettemin saaie werkzaamheden…

Aan de rand van het dorp Prinsenbeek staat een echte Brabantse woonboerderij. Onder hoge, statige bomen lopen kippen vrij rond, zoeken naar zaden en wormen, al het voedsel dat de natuur geeft. Sierlijke struiken geuren vol kleurige bloemen, die zoekende vlinders en tierige zangvogeltjes wenken. De schaduwen rondom de boerenwoning overhuiven een bewogen…

De Nieuwlandstraat in Tilburg vormt een breed, kleurig lint dat de stad doorkruist met haar feestelijke serie van winkels die Tilburg opsieren en verrijken. En zo herbergt ook de Wereldwinkel, daar gevestigd, een collectie aandoenlijke en ontroerende, handmatig vervaardigde producten uit verre, exotische landen die een eveneens exotische sfeer teweegbrengen…

De Lange Schijfstraat in Tilburg vormt een onaanzienlijke dwarsstraat die de drukke verkeersaders van de Schouwburgring en de Korvelseweg met elkaar verbindt en waaraan het gebouw van een juridische instantie is gevestigd waar ik lang geleden "de kous op de kop" kreeg en ook het sobere vergaderlokaal waar ik vandaag aantreed als notuliste, voor de…

Er viel onlangs een kaart in de brievenbus, keurig verzorgd en met het logo erop van de organisatie voor maatschappelijke diensten waarbij mijn vriendin en oud-collega, die in een ver verleden naast me heeft gestaan als niemand voor of na haar, veertig jaar werkzaam is geweest. Op de kaart is haar door acne zozeer gehavende, maar hartelijk glimlachende…

Sterke edele dieren waren bestemd om heen en weer te draven in de weide. Misschien mochten ze lustig werken in de milde zon of in verkwikkende regen. Zij werden echter verwezen naar de werkplaats van eeuwige, naargeestige duisternis. Vele uren moesten die paarden zware wagens voorttrekken door een lange, zwarte gang om daarna op hun schreden terug…

Mijn (Turkse) kapper beschikt in zijn zaak over heel wat "toeters en bellen" om het zijn klanten, jong en oud, te veraangenamen en om hen te plezieren. Zo is daar de donkerblauwe, glanzende auto op een standaard, voor de kinderen, en naast een breed televisiescherm staan de twee echte massagestoelen, waarvan de klant desgewenst gebruik kan maken.…

Het Kringloopbedrijf is gevestigd in een mistroostige, trieste loods vlakbij een kanaal met zwart, spiegelend water. Hier is de oude troep ondergebracht en opgestapeld die niettemin een aantrekkingskracht heeft op de bevolking als honing op de vliegen. Het is een koude, troosteloze novemberdag als ik hier mijn opwachting ga maken, als een uitgestotene…

De straten rondom het gigantische complex van het Zorgcentrum dragen namen van kleuren, zoals "vermiljoen" of "indigo". Ik nader het witte gebouw met de vele ramen waarachter de appartementen van de bejaarden schuilgaan. Mijn toekomstige begeleider staat al op me te wachten bij de Receptie. Ik geef hem een hand en hij voert me naar een tafeltje…

Op het gymnasium sloeg ik geen slecht figuur, maar na een "carrière" in bedrijfsleven en overige sectoren van de maatschappij, die men met recht desastreus of rampzalig in plaats van fortuinlijk of voorspoedig kan noemen, had ik mij aangemeld voor het schoonmaken van een kippenhok. Via een ruilhandelssysteem, speciaal ontworpen voor armoedzaaiers…

De sociale media.... Ja, dat heeft wel heel wat voordelen! Scholen, onderwijsinstellingen, wat voor bedrijven ook, zenden berichten naar alle schermen in huizen en kantoren. Wat komt het heerlijk snel en ongehinderd over! Hoe rap kan men daar ook antwoord op geven. Allerlei reacties zwermen naar de wachtende boodschappers. Mag er misschien een enkel…

Ik wist nooit dat de stad mijn domein zou worden na het afscheid van de allerliefste, maar de stad is mijn toevluchtsoord geworden, mijn hoedster, mijn beschermster, mijn geliefde en mijn vriend..... Ik had gehoopt dat mijn geliefde binnenstad, decor van mijn omzwervingen en dwaaltochten mijn werkterrein zou worden, maar alles liep toch anders....…

Van de Tilburgse Multi Functionele Accommodatie met de euforische, maar misplaatste naam "De Symfonie" aan de Eilenbergstraat maakt met zich wellicht - doch geheel ten onrechte - een paradijselijke, hemelse voorstelling. Daar bevinden zich aan langgerekte gangen eendere lokalen, begrensd door matglazen ramen, die men zou kunnen omschrijven als "…

De bus kwam tot stilstand en hield schijnbaar onnodig lang halt bij de bushalte in afwachting van een chauffeur die zijn voorganger zou vervangen. Vertrouwelijk schoof ze (een passagiere?) een stukje (een stoel?) dichter in de richting van het gangpad en vroeg ze de mevrouw aan de andere kant daarvan, die ze kende van eerdere gelegenheden: "U bent…

De directeur heeft een collectie jonge meiden voor diverse taken aangeschaft, die nu het pand bevolken, heupwiegend door de gangen huppelen, gekleed in feeërieke kledij, die hun schoonheid accentueert. Zij nemen nu de plaatsen in in het sfeerloze gebouw achter de geavanceerde computers..... In de vergaderzaal zat hij me vanaf de andere kant van de…

In de typekamer was het niet goed toeven. Heen en weer geslingerd tussen de commando's van hogerhand en de spanningen van onderop, fungeerde de cheffin als onwillige buffer tussen beide regionen van het bedrijf en zelfs haar persoonlijkheid en haar lichaam waren het slagveld geworden waarop deze ongelijke strijd woedde; de hartklachten bleven niet…

Een bejaarde buurvrouw gaf ons, kinderen nog, eens het boek cadeau, nog uit haar eigen jeugd, met de titel: "Het vrolijke freuletje." Daarin wordt verhaald over vrolijke "bakvissen" die zich door hun minnaars laten ophalen in vandaag de dag gedateerde auto's, die tennissen en snoepen van bonbons, dan wel, figuurlijk gesproken, van de feestelijke…

Meer dan vijfentwintig jaar geleden heb ik voor het laatst de wandeling gemaakt; de afstand afgelegd die mijn appartement scheidt van het gebouw (of de kazerne, of het gekkenhuis, of de gevangenis) waar ik gedurende negen lange jaren mijn werkplek en collega's had gevonden en waar ik op die (fatale of bevrijdende?) dag ben weggestuurd met gesnauw en…

Mijn eerste vriendinnetje droeg de naam "Gabie". Ze was mijn buurmeisje, het meisje van wie men zei dat ze bij haar geboorte al lang zwart haar had..... Samen stepten we, ik op de glanzend-rood gelakte step, over de paden van een parkje in de omgeving van mijn ouderlijk huis en samen gingen we "knotsen" halen, zoals we de lollies noemden, in het…