8088 resultaten.
Het bloemstuk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
450 Eens, in lang-vervlogen tijd (het eindexamen was op handen...) had ik in het buitengebied al uitgekeken op de witte zijmuur van het huis dat ik nu, na vijftig jaar, van binnen leer kennen; hier vindt de cursus bloemschikken plaats in een langgerekte rommelige loods.
De rest van het huis blijkt labyrintisch, met gangen, achterkamertjes, grasvelden…
Aan de esdoorn aan mijn venster......
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
443 Jouw naam kende ik nooit, trouwe wachter aan mijn raam, die weer groen draagt alsof de zomer al voortijdig haar intrede heeft gedaan.....(De namen van de botanische soorten zijn mij altijd al onbekend gebleven).
Je draagt blad, je draagt vrucht en je bent trouw, zoals de wrede, trouweloze mensensoort nooit is geweest...
Je takken breiden zich machtig…
Een merkwaardige tuin aan het Westerpark in Tilburg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 ....en daar observeerde ik steeds die rozen: geel, wit, roze en rood, die daar stonden te pronken in het late seizoen op die merkwaardige, lange, houterige stelen.....
"Auf der Heide blüh'n die letzten Rosen" zingt men en zo zal de dag spoedig aanbreken van mujn zeventigste verjaardag en met weemoed en tranen zal ik instemmen met dit lied.....…
Een stukje natuur in mijn kamer.....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 De zo lieflijke witte tulpjes die ik geschonken kreeg wegens de momenteel allesoverheersende crisis sieren nu mijn zwarte vitrinekast die achter haar glazen deuren servies bevat en eveneens lieflijke en kunstzinnige siervoorwerpjes. Bij nadere beschouwing tonen de bloemen roze vlekjes op hun blaadjes en in hun innerlijk bevindt zich het gele stampertje…
Bloei en troost
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
497 De bloempjes, de helgele kleine roosjes, ontluiken nu een voor een en bloeien op, hoewel een gedeelte van de knoppen voor altijd gesloten zal blijven.
Het plantje werd mij geschonken door mijn liefste kameraden van de "Opstapbus" met wie ik jarenlang vele avonturen heb beleefd; de goedmoedige maar zo eenzame Tilburgse weduwen die ik nu missen moet…
Opnieuw in het buitengebied.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
461 Het natuurgebied "De Drunense Duinen" strekt zich uit zoals voor onze geboorte en ongetwijfeld zoals lang na onze dood. Rondom de stammen van de oude eikenbomen heeft het zand zich opgehoopt en taai wortelen ze in de ondergrond.
We nemen voetsporen van reeën waar op ons eveneens zanderige pad en aan de horizon verheffen zich de geelwitte duinen…
Gestalten van Moeder Natuur
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
468 door een dakgoot en beklimt de zilvergrijze gelaagde schubben van de dakpannen, op zoek naar kameraden om mee te babbelen, die zich vooralsnog hogerop amuseren
Luie roodbonte koeien koesteren zich ongegeneerd en met traag malende kaken in de zonbeschenen grasgroene weide om nooit meer aan hun dagtaak te beginnen
Honderdvoudig toont zich de Natuur…
Natuur en passie in de inrichting
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
463 Een gezellige en feeërieke schapenkudde is de cliënten van "Prisma" komen vergezellen. Ze grazen op de grasgroene, uitgestrekte weide naast het paviljoen, staan trots op hun wankele poten, dragen hun wollige vacht en op hun koppen hun indrukwekkende hoorns. Ze komen als waren ze nieuwsgierig aanlopen en ze kijken als verbouwereerd in mijn richting…
Achter de schermen van de Natuur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 Deze dagen zijn mij het liefst en het meest dierbaar; als in de atmosfeer een verwachting zindert; als de vogels terugkeren en in zwermen de hemel bevolken.
Tot mijn verrassing is de brede Postelse Hoeflaan in haar middenberm gesierd door een tapijt van maïsgele krokusjes en piepen lieflijke, fragiele vogeltjes al die zich schuilhouden in de hoge…
De val, die geen val was natuurlijk
verhaal
4.3 met 6 stemmen
719 Hij wordt vergeetachtig, we noemen het nog geen dementie want dat woord ; daar trekt hij z’n neus voor op en reageert: dement, ik? Hoe kom je erbij? Dus we herhalen tot in den treure alles wat we al eerder zeiden, op herhaling als het ware….
Hij is vergeetachtig en ach dat zijn we allemaal wel eens maar dan komt er een heel raar verhaal want, hij…
Onverwachte natuur in de stad
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
442 Niet ver van mijn woning, in de nabijheid van de rotonde aan de Ringbaan West, van het tankstation en van de gebouwen van Traverse die uit lichtbruine steen zijn opgetrokken, bevindt zich een merkwaardig verwilderd terrein, een onverwacht stukje natuur te midden van de troosteloze omgeving.…
Een edel voortbrengsel van de Natuur.......
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
502 Mijn beste vriendin schonk me een maiskolf. Ze adviseerde me de langwerpige vrucht te ontdoen van het groene blad dat haar als beschermend omhulsel omgaf en haar te verwarmen.
Daarna kon ik knabbelen aan de zo toepasselijk "maisgeel" genoemde bolletjes en ik vroeg me af hoe toch een Onbekende ons de edele, gave en zo mooie vrucht geschonken heeft…
Getrouwd met de Australische natuur
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 (voor Dorothea Mackellar (1885 - 1968))
Je bent geboren als Isobel Marion Dorothea Mackellar op 1 juli 1885 in het huis 'Dunara' op 10 Dunara Gardens in Point Piper, een voorstad van Sydney. 'Dunara' is in 1882-1883 door jouw vader gebouwd. Jouw vader was de politicus/chirurg/filantroop Sir Charles Kinnaird Mackellar (1844 - 14 juli 1926). Zijn…
Een wandeling met bijna natte afloop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
427 Een zenuwachtig gevoel dwingt mij elke dag te gaan wandelen, de natuur maakt mij rustiger. Het was een hete dag en de weidse hemel was hier en daar bedekt met stapelwolken. Gelukkig hoef ik niet ver te lopen om mijn dorp achter me te laten.…
Vakantie-stilte.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.269 De dageraad glijdt hier over de wouden en heuvels en kleurt de wakker wordende natuur-wereld van indigo naar groen. Bleekwitte mist bespeelt dan schuchter de met blauwgekleurde bloemige bosweiden en ik geniet van de vluchtige stuifnevel die mijn huid streelt.…
De bloemetjes en de bijtjes
dagcolumn
3.7 met 6 stemmen
809 We kunnen natuurlijk ook nu al iets doen. Als je iedere dag weer in diezelfde verrekte file staat, gooi dan eens een handje zonnebloempitten in het gras bij de vangrail. Je dag zal nooit meer hetzelfde zijn als je begroet wordt door zoveel zonnige vrolijkheid. Vooral op die verschrikkelijke maandagen.…
Dwingelderveld IX
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
569 Ik ken het veld. De boom waarin het hemelvuur nog altijd brandt. Het hek dat open springt…
't Ei wordt gelegd
beschouwing
4.0 met 1 stemmen
705 Als postbezorgers kennen wij natuurlijk alle seizoenen van haver tot gort.…
Een mysterieus meer
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
647 Als men de weg naar Biezenmortel aflegt (wellicht met auto of taxi) passeert men een groot water dat nauwelijks te vergelijken valt met een ven in het nabijgelegen Oisterwijk of met een zee of meer. Lange tijd bleef mij de herkomst van het water een mysterie tot mijn vragen opgehelderd werden.
Twee heren verplegers, verbonden aan de nabijgelegen…
Tegenwind
column
3.5 met 10 stemmen
859 Hij verwijst ook naar de Canadese astrofysicus Hubert Reeves, die zei: “We verkeren in oorlog met de natuur. Als we winnen, zijn we verloren.” Toch leest het boek prettig, door de typische Tim Fransen-grapjes. Hij wisselt zware onderwerpen graag af met lichte, net als in zijn theatershows. Een onweerstaanbare combinatie, wat mij betreft.…
Vergankelijkheid.
beschouwing
4.2 met 4 stemmen
1.044 Ruimte om niet langer te strijden tegen de natuur van het leven zelf. Ruimte om mee te stromen met de Dao, zoals de Taoïsten zeggen, in harmonie met de natuurlijke cycli van groei, verval en wedergeboorte. Het leert ons Wu Wei, handelen door niet te forceren.…
autobiografie
4.0 met 1 stemmen
518 In de verte bij de uiterwaarden klonk het geluid van kwakende eenden. Er kwam een boot aan die me deed denken aan die van Sinterklaas: een klassieke stoomboot met ronde ramen. Hij had flink de vaart erin. ‘Domenica’ stond er in gouden letters op. Ik voelde een lichte triomf op deze zondag.
De Kade heet het laantje op de hoek van de dijk, met uitzicht…
Sazan
bewering
5.0 met 2 stemmen
429 En daarmee komt alle menselijke shit, zoals (licht)vervuiling natuurlijk weer mee ten koste van natuur & dierenleven. Hoe kan het dat ze het niet zien (stront in de ogen en het hart) en wie stopt de afgrijselijke kapitalisten?…
Onvoltooide symfonie
verhaal
1.2 met 4 stemmen
1.025 Een paar dagen geleden viel het me op. In een van de hoge bomen achter de tuin had zich een maretakachtige uitwas genesteld. Het raadsel werd gisteren opgelost: het gaat om een eksternest in aanbouw.
IJverig vlogen de vogels af en aan met takjes in de bek. Soms was er maar een, en dan hield die de wacht tot de andere kwam. Soms waren ze beide druk…
Mooi of hard?
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.042 De natuur heeft veel moois in petto. Rozengeur en maneschijn. Te mooi om waar te zijn?
Jazeker.
Als je nauwkeurig om je heen kijkt in de natuur zie je overal strijd. De spin weeft zijn kunstig web om de arme vlinder in te strikken. Eerst zal hij haar verlammen. Om vervolgens al het leven uit haar te zuigen.…
Verwondering.
beschouwing
3.9 met 19 stemmen
2.302 De bewondering voor het leven is de fundamentele boodschap van liefde die de natuur onze zintuigen doet strelen en verwondering afdwingt.
De werkelijkheid die wij willen waarnemen is een onbegrepen vorm van elektromagnetische mogelijkheden.…
De kastanjeboom.
beschouwing
3.7 met 6 stemmen
1.003 Hoe sterk is de kracht van de sluimerende stilte verstopt in de schaduw van jouw grote gestalte. Een boom van macht die gevangenschap veracht en het landschap verrijkt met zijn groene pracht. Een boom zoals een boom moet zijn in een symmetrische vorm,volledig aanwezig en herkenbaar uit de tekeningen van vroeger, die je als kind schiep op het witte papier…
foppe als oude eik
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
712 Alleen in de natuur vond hij rust en hij ging 's morgens altijd praten met de oude eikenboom aan het einde van zijn weggetje naast de oude boerderij. De boom zweeg immers maar luisterde en hoorde al zijn gemoedstoestanden aan.…
Verloren gegane schoonheid
verhaal
2.4 met 37 stemmen
2.204 Een natuurlijke rust keert dan in het weiland terug. Moeder Natuur regeert.
Maar nu is de zomer in volle aantocht.
De vogels kwetteren in het rond. Een kievit in de aanval probeert je door telkens terugkerende duikvluchten uit de buurt van zijn nest te houden. Met groot succes.…
Lentetaferelen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Ijle, witte berkenstammen tekenen zich in de verte af. De avond valt en een late zon zet de bomen in een schemerachtig licht. De narcissen die mij al begroetten bij mijn vroege komst in deze woning staan weer te pronken met hun licht- en donkergele kopjes. De vogels die zijn teruggekeerd, bevolken de bomen aan mijn venster. Een meesje heeft de dennenappel…