1600 resultaten.
De Litanie van Gerardus Majella
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
523 ...en zo leerde de goede moeder die het kind had moeten afstaan aan de inrichting aan de andere kinderen de litanie van Gerardus Majella om voor het broertje dat zo ver weg was te bidden en om om genezing te vragen van zijn geestesziekte en om zijn thuiskomst. En zo stamelden de kinderen de frasen, weergegeven op het bidprentje met de beeltenis van…
Voorgoed onvervangbaar en verloren gegaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
482 Onvervangbare deskundigheid is met haar afscheid verloren gegaan voor Tilburg en de Tilburgers. Nu rijden de gele trucks af en aan.....…
"Malgré-moi l'infini me tourmente...."
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
407 Mijn goede vader, die mij in alles heeft bijgestaan, was een Verlichtingsdenker. Hij hield vast aan de "Clarté Francaise" en het "aude sapere" maar hij staarde met grote verontrusting en ontzetting in de oneindige, lege en angstaanjagende kosmos; zijn onherroepelijke en onvermijdelijke toekomst en bestemming.
Hij voelde zich een korrel zand in…
Het afscheidssignaal van mijn bloed (?)
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
542 Met mijn krakkemikkige gestalte, met mijn bewegingen en met mijn voorkomen schijn ik, waar ik ook kom, een hulpvraag te uiten of te demonstreren ("Gaat het mevrouw, kan ik u helpen?") maar ik ben mij allerminst bewust van de aftakeling die toch wel zichtbaar moet zijn op mijn zeventigste, al kijk ik nog met grote tevredenheid in de spiegel.
Niettemin…
Onder goedgunstige vleugels? / Een soort prozagedicht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
540 ....en zo ken en herken ik het panorama van mijn stad dat tevens het panorama van mijn jonge jaren is en dat ik doorkruis en waarneem met veel weemoed;
daar is het lage gebouw van mijn kleuterschool en daar is het doktershuis, zo vaak bezocht tegenover ons oude kerkhof waar de doden voorgoed rusten. De school heeft haar brede toegangsdeur eens en…
Een eresaluut aan jou, moedertje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
473 Als ik het flatgebouw genaamd "Berkenrode" passeer met bus of auto, weet ik dat je daar bent, dat daar, op die velden, onder die oude eik, eens je zilverwitte as is uitgestrooid, mama! Dat was je wens; daar wilde je voorgoed rusten.
Je portret in grijstinten siert mijn wand. Je draagt daarop het grijze vest dat je gehaakt hebt om je rookverslaving…
Een bedrieglijke zomer? of Een laatste thuis in de wereld?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
470 Ik heb tante ten afscheid gekust op de beide wangen. Toen ik aangekomen was in mijn geboortestad, "begroetten" mij naast mijn woning de bomen, al in zomertooi.…
Afscheid nemen is een beetje sterven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
453 Het uur van de verhuizing, van het vertrek en van het afscheid was nu aangebroken. Een voor een werden de meubelstukken, die de bewoners zolang omringd hadden en die de sfeer hadden bepaald in hun vertrekken, op een plateau geplaatst dat langzaam de diepte in zonk. De meubelstukken werden vervolgens geladen in de auto die was komen voorrijden.…
Verlatingsangst / Om het behoud van een kapel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
443 Veertig lange jaren waren voorbij gegaan in de inrichting en de verplegers, onder wier hoede hij verkeerde, waren gekomen en gegaan. Ze waren het instituut in- en uitgevlogen als duiven in een duiventil en vaak had hij zich verlaten gevoeld als een verweesd kind of als iemand die door zijn voorheen altijd zo trouwe minnares in de steek was gelaten en…
Haar erfenis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
478 In mijn boekenkast bewaar ik nog altijd een serie uitgaven, gebonden in mosgroene kaft van de beroemde negentiende-eeuwse auteur Theodor Fontane, uitgegeven door een eveneens fameuze Duitse uitgever. Zij heeft me deze werken eens geschonken. In haar nadagen, toen het onvermijdelijke levenseinde op kousenvoeten naderde, was ze bereid me nog de taal te…
Over de man die ik "vader" noemde....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
503 Hij had zijn bescheiden carrière ten einde toe volvoerd. Men had hem de rang van "commies" toebedeeld. Hij maakte dag aan dag de gang naar het Kafkaëske kantoor aan de Stationsstraat, doorsneden door labyrintische gangen. De gedachte aan de ongelukkige zoon moet hem gekweld en geobsedeerd hebben tijdens zijn dagelijkse bezigheden.
Op een foto,…
Op weg naar het einde....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
402 Zal ik op een kwade dag de trucks niet meer zien passeren met onveranderlijk op de buitenkant onder de naam van de firma het woord "Logistics"?
Zal ik de rechte, zwarte banen van de schaduwen niet meer kunnen aanschouwen die zich in het zomerseizoen neerleggen op de oranje dakpannen van de flats aan de andere zijde van het plantsoen?
Zal ik…
Afscheid nemen is een beetje sterven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
447 Het uur van de verhuizing, van het vertrek en van het afscheid was nu aangebroken en één voor één werden de meubelstukken, die de bewoners zolang omringd hadden en die de sfeer hadden bepaald in hun vertrekken, op een plateau geplaatst dat de diepte in zonk. De meubels werden in de bestelwagen geladen die was komen voorrijden.…
Een flakkerend vlammetje / Ongeneeslijke wonden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
534 En eens, eens toen je zwakke, maar zo tedere en zo kwetsbare ziel nog altijd in je flakkerde met een vlam die spoedig zou doven, nam je me mee naar die velden, die ik de velden des doods zou willen noemen.
Sinds lange jaren rust je daar, onder de eik die je uitkoos en die je beschermt, zoals het leven je nooit heeft ontzien en zoals dit die ongeneeslijke…
¨Quantité Négligéable?¨
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
423 Ik had de rouwannonce, in feite tegen beter weten in, op het prikbord geprikt dat een prominente plaats innam in de ruimte die gefrequenteerd werd door de bezoekers van de eetclub.
Ik had kunnen beseffen dat mijn zogenaamde ¨vrienden¨ dermate opgingen in hun ziekelijke en ziekmakende ego´s en eigenbelang dat het op de genoemde kaart vermelde heengaan…
Duisternis van de dood en licht van verbondenheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
782 Er is geen afscheid, in licht en duisternis van mijn leven leven zij voort met mij, mijn geliefden.…
Verdoemd en voor altijd verloren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 Het dorp Ewijk kent haar voorzieningen zoals gebruikelijk in vele dorpen. Men zou dan ook wellicht kunnen beweren - met een misschien wat merkwaardige redenering - dat ze alle variaties vormen op een thema. Men zou ook kunnen zeggen dat wat ik zou willen noemen de "parallelle wereld" (helaas een bedenksel van mijzelf) overal in alle steden en dorpen…
Het witte tafeltje, een laatste souvenir?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Naast de overige lieflijke en kunstzinnig vervaardigde meubelstukken die mijn sinds lange jaren overleden moeder mij eens schonk, naast de zwarte vitrinekast en de kledingkast die we samen eens aanschaften, is nog altijd een wit tafeltje in mijn bezit dat mij zeer dierbaar is. En zo herinneren mijn hele omgeving en mijn hele huis me aan degene die ik…
Ontmoetingen in het Openbaar Vervoer (vervolg)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
449 Ik kon niet anders dan haar veel succes wensen met haar carrière en dwaalde na afscheid van haar genomen te hebben nog zinloos wat rond door het stadscentrum.
De Latte Macchiato "bij Cees" kon me niet troosten...…
Zijn zozeer gemiste bescherming......
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Eens is zijn hand voorgoed verkild in die van onze moeder toen het afscheid kwam....…
Vijf jaar na dato
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
413 Vijf jaar vóór dit tijdstip had de Weense muziek weerklonken in de aula van het Crematorium waar we afscheid hadden genomen van zijn vriend, de fotograaf, mijn trouwe en oprechte kameraad en collega gedurende jaren. Toen had Ad naar de pillen gegrepen maar vandaag de dag was Louis zijn nieuwe vriend. "Nee, we wonen niet samen" verklaarde hij.…
Jouw anonieme graf.....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Jouw graf zal ik nooit kennen of bezoeken. Je zult sterven op je stromatras zoals je zozeer wenste en aan de kant van de weg, aan die onbekende Afrikaanse landweg, zal een eenvoudig, schamel en armoedig houten kruis aangeven dat je eens leefde en dat je mijn hart en ziel in bezit genomen hebt en meegenomen hebt naar je verre land en dat het met jou…
Toen de glorie verging
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
470 Op de zevenentwintigste januari, de dag van jouw verjaardag, kwam de familie gewoonlijk bijeen in het oude huis; mijn geboortehuis. Feestelijk gebak werd bij die gelegenheid geserveerd en meestal bracht ik je een azalea met sneeuwwitte bloemen, jouw favoriete plant.
De collega's zijn jou nooit meer in het verpleeghuis komen bezoeken en onze oom…
Allerzielen; geen lichtje voor jou?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
561 Eens verzekerde je me: daar wil ik voorgoed rusten; op die velden; onder die oude eik.
En zo strooiden we jouw zilverwitte as daar in lang vervlogen tijd uit. Er is geen grafsteen waarop je zo dierbare naam staat ingebeiteld; waarop we bloemen zouden kunnen leggen; waarop een lichtje zou kunnen branden.
Moedertje, je rust, je rust voorgoed aan…
Aan de Goirkestraat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Aan de Goirkestraat staan de standbeelden die een Rooms-Katholieke traditie symboliseren dan wel vertegenwoordigen in een lange statige rij. Sommige zijn begroeid met klimop dat als het ware steun zoekt tegen het beeld van de heilige. Achter de stenen gestalten bevinden zich de vele graven en grafmonumenten van degenen die onvermijdelijk onder ogen…
Elfstedentocht
dagcolumn
5.0 met 1 stemmen
748 Goedgemutst als altijd las ik dan ook dat Vliegbasis Leeuwarden afscheid neemt van haar F16’s.
U weet wel die straaljagers van onze luchtmacht die met grote regelmaat boven de Noordzee plotseling in de veronderstelling verkeerden dat ze een onderzeeër waren.…
De oude stoel
column
4.4 met 5 stemmen
516 Ik kan geen afscheid van haar nemen, oh iedereen weet dat ik pogingen genoeg heb ondernomen, om van haar af te komen, maar op het cruciale moment, dat de deur openstaat en zij in de deuropening geplaatst is, moet ik weer rechtsomkeer maken, ze heeft nog zoveel te vertellen dat ik geen afscheid kan bedenken om haar aan de kant te zetten.…
Herinneringen aan mijn studententijd (1)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Dit debacle luidde het begin in van mijn teloorgang, van mijn mislukte carrière en onheilspellende afscheid van de universiteit.....…
Zomer in oktober?
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
487 Het was alsof het in oktober nog zomer was, hoewel ik afscheid heb moeten nemen van de zomer en tevens van de zomer van mijn leven.…
Aan mijn betreurenswaardige geboortestad
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
418 Mijn stadgenoten begroeten mij vaak en ze spreken tot mij in de taal, in het dialect van mijn jeugd, dat in de volksbuurt waarin ik opgroeide "Gang und Gebe" was, ze noemen mij "mèdje" en bij het afscheid zeggen ze steevast hartelijk "houdoe!"…