Alle inzendingen over Aard van het beestje

Nu weet ik dat in de diepte het de aard van het beestje is. Misschien lijdt hij of zij wel ernstig onder zichzelf...…

Van tijd tot tijd betrap ik mezelf, blijkbaar de aard van het beestje.…

"Het is de aard van het beestje" verklaart hij. De gouden wijzers van het uurwerk op de gevel van de Kapel wijzen het tijdstip van twee uur aan. De tranen staan mij in de ogen.....…

Het heeft dus bij voorbaat geen zin om ook maar een poging te doen met iets, dat niet de aard van het beestje is, omdat het zou uitmonden in een slechte imitatie. Dit laatste wederom staat haaks op mijn gevoel. Zo zal ik het ook voortaan op de mij meer vertrouwde en ietwat omslachtige manier van schrijven moeten doen.…

‘Ja, natuurlijk wel, maar zo is de mens nu eenmaal, dat weet je, dat is de aard van het beestje.’ ‘Juist, dat is de aard van het beestje en daar ben ik niet altijd van gecharmeerd. Daarom hou ik van honden, zij zijn eerlijk, aanhankelijk, trouw en beduvelen je niet.…

De aard van het beestje veranderde niet, oh hij deed zijn best, maar hoe langer hij onder het andere dak vertoefde, hoe meer de leugens de overhand kregen. Wanneer hij ter verantwoording geroepen werd, was de verklaring: ik kan niet tegen de regels! Nee, net over de twintig jaar en dan niet met regels om kunnen gaan, dat ging te ver!…

Identiteit, 'de aard van het beestje', haar of zijn eigenheid, individualiteit dus persoonlijkheid kan voor een (belangrijk) deel verloren (zijn ge-)gaan door veel dat (een) leven onaangenaam verrast. Vrijwel iedereen, in elk geval veel mensen, heeft hiervan een voorbeeld in eigen- of naaste omgeving.…

‘Dat we daar niet eerder op gekomen zijn’, zegt Boris, ‘maar dat hoort bij het volwassen worden, dan komt onze aard pas echt tot zijn recht’.…

Dat zit nu eenmaal in de aard van het beestje en dus is dat straks mijn grootste troef als God mij streng maar wijs zal vragen wat ik met al mijn gaven gedaan heb. Als ik mij niet vergis zal dat vraaggesprek net zoiets zijn als een aards interview. Maar natuurlijk zou het ook kunnen zijn dat God liever mij zelf spontaan alles laat vertellen.…

Klinkt misschien wat negatief allemaal, maar zo is het echt niet bedoeld – het zit een beetje in de aard van het beestje. Na meerdere decennia over de grens te hebben gewerkt, ben ik weer teruggekeerd naar een dorp in het ‘heitelân’ en heb me inmiddels snel aangepast.…

Nou behoort een dichteres zich ook niet zomaar te laten vangen, het is de aard van het beestje om stofwolken en afleidingsacties te gebruiken, nieuwe vluchtroutes te hanteren en onverwachtse ruimten te openen. Ze kan het zichzelf als deftige dame niet veroorloven om zich hoe dan ook inhoudelijk te verlagen tot al te verstaanbare omgangstaal.…

Ik vind dat er zoveel...dat er zoveel moet’ ‘Dat is zo bij vrouwen,’ zei het Paard, ‘zo is de aard van het beestje’ Ze lachte.…

Eerste waar ik aan denk is dan toch, aard van het beestje, de natuur. Daar begon de deskundige, Maarten van Andel, in het programma `Vroeg' zijn betoog ook mee en dat deed me deugd.…

Al dit feesten leidde tot een soort van ultimatum kwam dag kwam doel kwam eind Ik duwde je weg op de fiets net als bij de Spelen maar dan minder enthousiast we hebben niet verloren leerden doden en bekoren hadden ‘t beste met elkaar voor Waar wacht je op? Tot je me ziet huilen? Tot je sterker bent? En alle gevoel lag bevroren…

Je had me nooit lief Af en toe wel een ei of wat gebak Je toonde geen begrip geen luisterend oor voor mijn verdriet Je had me nooit lief om wie ik was of wilde worden Je was er niet toen ik zei dat ik er genoeg van had Je had me nooit lief Je had me nooit lief…

Het liet het beestje los, en ‘t loeg de traantjes uit zijn oogskes, en zei ‘t: "Het beestje is schoon genoeg, maar ‘t heeft zulke hete pootjes."…

Zo blij en vrij, Een beestje dat vrede zoekt. Verzameld en bedreigd, Een wit beestje dat wordt bevrijd.…

Half verschroeit klimt het beestje ten einde raad in een boompje – geen weg terug, het einde tegemoet. En dan die vrouw die haar t shirt uitrekt, naar het boompje rent en het beestje uit het boompje plukt.…

Maar jij kwam niet uit een ei, jij kwam uit een plukje aarde dat ik zojuist met het mos had weggegooid. Of kwam je uit een larve en was je ooit verpopt lang voordat ik deze bak ging verpotten? Of was je afgelopen najaar uit jezelf in de aarde gekropen en lig je te wachten tot het zomer wordt?…

Zoekt hulp geweldloos op deze hete aarde. Weest niet boos, maar herstel je waarde. Zo kunnen we Hogeren tot voorbeeld zijn. Dan is 't logeren op aard nog eens fijn. Want huis en haard is vaak nog een mijn.…

Sneeuwend tussen de lippen Van de aarde, draag ik Haar lichaam in mijn lichaam. En nergens woont de mens: De ontaarde stilte Die genadig spreekt. En nergens draag ik onze liefde - Tussen groeiend puin - Onsterfelijk als de dood. -------------------------------------------------- Uit: 'Winterrunen', 1967.…

Een broze schil van steen, aarde, en wateren rond vuur gegoten.…

Zou de rijkste man op aarde net zo gelukkig zijn als wij, Of gaat het in grote vaart telkens weer aan hem voorbij? Staan we er wel eens bij stil hoe gelukkig we eigenlijk zijn, of doen we vaak alsof en is het uiterlijke schijn?…

Dansend loop je tussen hemel en aarde Met de sneeuwwitte wolken onder je Waar zul je heen gaan? Naar beneden naar land en zee Of zet je je voet op de eerste tree Van de trap die naar boven leidt Naar de post van de hemel? Twijfelend zoals je nu staat Besluit je dat je dansend de hemel in gaat…

Al is je lichaam nog op aarde je ziel is eeuwig thuis je mag nu zingen in de hemel in 't liefdevolle Vaderhuis Je hebt de rust gevonden die Hij je heeft gegeven je strijd op aarde is gedaan en je mag voor eeuwig leven.…

Een kubieke centimeter tuingrond bevat meer nieuws dan een goed gevulde avond krant.…

Nederlands - moedertaal - 97 bug > afluisterapparaat(je), beestje, fout(je), insect, kink, programmafout(je), programmeerfout(je), verborgen microfoon(tje)…

Bij een kat heb je, tenminste ik, dan ook het gevoel: dat beestje weet vast meer van wat er zich tussen hemel en aarde bevindt. Wij mensen kunnen alle kanten op kijken, aanschouwen alles om ons heen en beseffen dan ook dat er wel iets moet zijn, want laten we eerlijk wezen het is toch indrukwekkend wat je kunt zien als je goed kijkt.…

Maar kunnen zon en wind een menselijk hart ooit uit zijn boei bevrijden, Dan, Moeder aarde, Ben ik weer uw kind!…

Mijn vingers beroeren de aarde. Witgekleurd drinkt mijn huid van het zuivere water, zoals het verdorde blad, verdwaald op haar levenspad. Mijn handen wiegen de zon. Verkleumd verwarmt mijn huid zich in het pure licht, zoals een gesloten roos, gevlekt en oh zo kleurloos. Mijn armen openen in de wind.…