Inloggen
voeg je verhaal toe

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6611):

GEHEIME AGENDA

‘Zeg C., weet je ik maak me weleens een beetje zorgen over jullie’.
'Over ons, mijn vrouw en mij bedoel je?’
‘Inderdaad, jullie beiden. Jullie zitten daar maar zo’n beetje afgelegen – weinig aanloop en zo. Vereenzamen jullie niet een beetje?’
‘Ach kerel, dat valt best wel mee. Aanloop genoeg door de hondenoppas. Zo af en toe even een gezellig praatje met vaak gelijkgestemde mensen en dat vind ik meer dan genoeg. Je hebt in zoverre gelijk; ze lopen bij ons de deur niet plat. We hebben nu eenmaal weinig kennissen en familie. En als ik zin heb om ze te spreken dan ga ik er even langs. Ach weet je ieder heeft zo z’n eigen leven.’

‘Weet je ik krijg soms de indruk dat jullie meer houden van honden dan van mensen. Gek hè?’
‘Nou zo gek is dat niet, er zit wel een kern van waarheid in. Ik denk dat je de spijker half op z’n kop slaat.’
‘Maar ik vraag me af, hoe kan dat. Waar en wanneer heeft zich dat ontwikkeld, hoe is dat ontstaan, waar ging het mis?’

‘Alsjeblieft Sjors, ga nu niet de psycholoog of psychiater uithangen. Dat is nou typisch iets wat niet bij jouw past.’
‘Hebben jullie Engelse voorouders of zo, of heb je op één of andere geschifte kostschool gezeten? Die Engelsen zijn over het algemeen ook gekker met hun hond dan op hun vrouw – zegt men.’

‘Daar zeg je wat. Die Engelsen zijn opgegroeid met een soort van dwang en etiquette, waar hun honden geen brood van lusten. Die mensen kunnen amper open met elkaar communiceren. Neem alleen hun parlement maar – allemaal vreemde gewoontes en gebruiken.
En dat is het hem juist, tegen hun hond kunnen ze vrijuit spreken, helemaal zichzelf zijn. Misschien is dat het echt.
Voor mijzelf geldt dat ik best wel van mensen hou, maar het probleem met mensen is dat hoe goed je ze ook kent, ze hebben altijd geheime agenda’s. Ze hebben altijd verscholen belangen te verdedigen en te bewaken. Laten nooit het echte allerachterste van hun tong zien. Jij hebt dat blijkbaar nooit zo ervaren of nog niet misschien.’
‘Ja, natuurlijk wel, maar zo is de mens nu eenmaal, dat weet je, dat is de aard van het beestje.’

‘Juist, dat is de aard van het beestje en daar ben ik niet altijd van gecharmeerd. Daarom hou ik van honden, zij zijn eerlijk, aanhankelijk, trouw en beduvelen je niet.
Laten zowel letterlijk als figuurlijk het achterste van hun tong zien en zijn niet achterbaks.
Mijn opa zei altijd, wees er op beducht jongen:
Mensen zijn altijd behangen
met onzichtbare eigenbelangen

Laat ik voor de duidelijkheid even zeggen dat er ook fantastische mensen zijn, die heel veel voor een ander doen, vooral in deze moeilijke coronatijd. De pareltjes die uniek zijn, die je normaal niet ziet, maar in deze donkere tijden oplichten. En dan blijken er toch veel verborgen schatten te zijn. Ook ik heb zulke fijne mensen wel ontmoet – ze zijn er echt wel. Maar geloof me, de meeste mensen hebben teveel geheime agenda’s, waar ze soms helemaal in verstrikt raken.

Ach weet je, het mooie van een hond is. Hij is open, trouw, aimabel en puur. Heb toevallig een agenda waar veel foto’s van zijn soortgenoten in staan. Maar ik weet zeker, ik sta nergens bij hem in een of andere geheime agenda.’

Schrijver: catrinus
Inzender: C.A. de Boer, 20 apr. 2020


Geplaatst in de categorie: overig

4,0 met 2 stemmen 83



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)