Alle inzendingen over Astrid

Het was een mooi begin van de dag, de blije Astrid en de rode rozen. Het mokkagebak en lekkere koffie. De kwispelende ruwharige teckel Jesse zag alles met weemoedige oogopslag aan. Het was voor Bjarne belangrijk dat Astrid lekker in haar vel zat.…

Als ik een verzinsel ben, dan ben ik toevallig wel het beste verzinsel van de wereld.…

Niet zelden stel je daarmee jouw eigen positie centraal, alsof de hele wereld om jou draait Astrid, en toch blijf je mijn favoriete zus.” Astrid had een brief gekregen van haar zus Betty die met haar punkband in het buitenland verbleef. Ze was er blij mee, ze had al een tijd niets van Betty gehoord.…

De liefde van Astrid voor Grace en haar wonderlijke eigentijdse muziek kon niet anders dan een bewijs van goede smaak zijn. Bjarne was in zijn nopjes. Astrid hield van een eigentijdse frisse stijl. Hij kon even ontsnappen uit de stoffigheid van zijn herinneringen aan het heuvellandschap.…

Astrid begon zich al snel te ergeren, de kunstenares liep op houten klompen over de houten vloer. De avonden dat er cursus was waren onaangenaam door de vele geluiden. Astrid had in de avond haar rust nodig. Dat kwam er zo niet van. Al na vier, vijf maanden ontstond het idee om weer te gaan verhuizen.…

Hij hield meer van Astrid dan van zijn reserveschoenen. En Jesse kon er niets aan doen dat hij gevoelens had voor een man uit Kirgizië. Toen de teckel weer de deur uit was samen met zijn baasje Astrid liep Bjarne naar de muziekinstallatie.…

De volgende ochtend staat Astrid pas halverwege de middag uit haar bed, na een driekwart fles bourbon kun je ook niet anders, ze huilt aan een stuk door, terwijl ze bibberend de telefoon opneemt. 'Astrid, met Karin, heb je de krant al gelezen?' 'Nee, hoezo?…

De relatie met Astrid was inmiddels vriendschappelijk geworden. Er waren geen vrijpartijen meer, wel discussies en bemoeizucht. Astrid was een preutse vrouw met sadistische neigingen, overgehouden van een beroerde jeugd.…

liet Bjarne aan Astrid weten en er klonk geen twijfel in zijn stem. De ruwharige teckel werd onmiddellijk Jesse genoemd. Ook Astrid hoefde er niet lang over na te denken. Jesse was een goede naam voor een ruwharige teckel. Die zondagavond kreeg Bjarne een mailbericht van Yuriy uit Kirgizië.…

Astrid bleef niet slapen, maar ze spraken af elkaar spoedig weer te ontmoeten. Er bloeide iets van liefde tussen de twee, maar het was nog niet precies te duiden. Bjarne had een idee voor een nieuw schilderwerk, met de titel “Moeder en Zoon“.…

De woorden van Astrid klonken hard in de oren van Bjarne. Vooral het woordje “gewoon" had een gemene ondertoon. Wat wist Astrid eigenlijk over de ervaringen van Bjarne, die meestal niet over één nacht ijs ging wanneer er een correspondentie ontstond met mensen uit andere contreien. Het jaar 2023 begon hij vol goede hoop.…

Ze weten echt niet wat Astrid met die vraag bedoelt. 'Nou, domkoppen, dát is Ben natuurlijk!', schreeuwt Astrid, terwijl zij vliegensvlug haar trui uittrekt en haar BH losmaakt en haar borsten richting de camera draait. De cameraman is zo overvallen, dat hij automatisch inzoomt en daarna wegrent.…

Ook Astrid sprak wat woorden en hield het gesprek luchtig. Tot een echt diepgaand gesprek kwam het niet. Twee dagen later gingen Astrid en Bjarne nog een keer naar de ziekenzaal in het hospitaal om vader Gosse te bezoeken. Het werd misschien de laatste keer dat Bjarne zijn vader in leven zag.…

De liefde tussen Astrid en Bjarne begon steeds meer te beklijven. Ze waren samen op vakantie gegaan. Het voorjaar van 1989 vond voor Astrid en Bjarne grotendeels plaats op een zonnig eiland. Lange wandelingen over warme stranden, zwemmen in de zee en lezen onder een parasol. De twee geliefden hadden het er naar hun zin.…

Astrid was een van de twaalf Vlaamse dichters en ze staat dus ook op de verzamelCD 'Letter Lake Verses from Flanders'. Ze las voor in de Rotary Club bij een miniatuurkerk, die inmiddels in brons is gegoten voor blinden en slechtzienden. Ook is er een gedicht van haar bij geplaatst.…

De volgende dag belde Astrid om de afspraak voor een studentendiner te maken. Astrid droeg de geur van blauwe bloemen rond haar schouders. Bjarne stemde toe. Hij kon er naar toe gaan met zijn fiets. Het was wel ver, maar hij wilde Astrid weer zien en haar beter leren kennen.…

Het zien van de goed gevoerde en zelfbewuste kooidieren wekte bij Astrid en mij een hongerig gevoel op. Wat begon als een grap eindigde in het restaurantgedeelte van de dierentuin, waar Astrid voor ons allebei een portie patat, mayonaise en een kroket op landbrood met mosterd bestelde.…

Het was Astrid. Opnieuw was Astrid in de ban geraakt van het werk van een beroemde kunstenaar. Het was geen hardnekkige maanden durende obsessie zoals Emma Petronella die tijdens haar uiterst succesvolle leven vaak had. Nee, het waren dagenlange momenten van voortdurende opwinding.…

Astrid leek er een topsport van te maken om overal commentaar op te leveren.…

De relatie met Astrid was inmiddels vriendschappelijk geworden. Er waren geen vrijpartijen meer, wel discussies en bemoeizucht. Astrid was een preutse vrouw met sadistische neigingen, overgehouden van een beroerde jeugd. Ze hield ervan om Bjarne te sarren met vileine opmerkingen die het daglicht nauwelijks konden verdragen.…

Nu Astrid Lindgren pas is overleden, en Willem Duijs krijgt niemand meer beroemd, nu Arafat zijn opvolgers benoemt, en Duisenberg bekend maakt af te treden verzucht ik: Wat een oudje word ik toch... Maar godzijdank, Hans Wiegel is er nog!…

Gisteravond naar Op 1 gekeken met het presentatie-duo Astrid Joosten en Paul de Leeuw. Hoe heeft men die twee naast elkaar kunnen zetten. De enigszins serieuze Astrid en die jolige Paul die overal en altijd, vaak ongepast, humor in wil leggen.…

Hij had daarna een telefoongesprek met zijn voormalige geliefde Astrid die weer rap van tong was. De vlijmscherpe maatschappijkritiek die de amateurfilosofie van Astrid met zich meebracht had een vreemde en eenzame reflectie op het gemoed van de zachtaardige Bjarne, die uit bescheidenheid altijd tevreden was met de aan hem geboden kansen.…

In 1964 schreef je de bundel 'Drietal', samen met Astrid Tollofsen en Astrid Hjertenaes Andersen. Op 11 februari 1964 deed je een poging tot zelfdoding door je polsslagaders door te snijden. In 1969 overleed je moeder. Op 9 oktober 1973 overleed je geliefde Astrid.…

Een week later kwam Astrid op bezoek. Om bij te praten over het leven op de kunstacademie. Astrid nam een grote slok van haar kruidenthee en zette de mok met een harde tik op de houten tafel.…

Ik ben onderweg ga niet meer en moet nog komen tussen realiteit en dromen. Ik ben in de tussentijd.…

Het begon allemaal toen ik nog een klein meisje was. Op school moesten er opstellen geschreven worden. Ik weet nog wel dat ik dan altijd erg blij was, want ik vond bijna niks leuker dan verhalen verzinnen. In mijn rapporten stonden dan ook vaak opmerkingen als: "We moesten zo lachen om je verhaaltjes" en "Je verhalen lees ik altijd met een glimlach…

Waarom ben je zo hard? Waarom ben je zo eerlijk? Waarom ben ik zo slecht? En lijk jij zo heerlijk? Waarom ben je zo raar? En doet me dat veel, wat jij denkt Waarom is er geen maar... en is het gewoon zo? Waarom is het kapot? Waarom kijk je niet terug? Op de periode dat het nog goed was... Of vraag ik nu teveel?…

de zon schijnt op mijn nog bleke gezicht de heldere stralen laten op mijn gezicht een lach verschijnen steeds feller worden de stralen dan verdwijnen ze zomaar, in het niets de zon wordt opgegeten door de schaduw de lach verdwijnt van mijn gezicht opeens is het donker geen zon meer geen lach meer maar wel een zonsverduistering…

Bjarne moest glimlachen om het liedje dat zijn vriendin Astrid vrolijk zong. Het was een verlegen glimlach vol met innerlijke droomgeheimen, die Bjarne liever voor zichzelf hield. In het verleden had Astrid dikwijls commentaar gehad op de nieuwe geaardheid van Bjarne, maar tegenwoordig wist ze er goed mee te leven.…