Alle inzendingen over Der Zi

" "Hee Zhuang Zi, meester!" "Ik heb gelezen dat jij het willen wil. Klopt dat?" "Dat heb je goed gelezen, meester!" "Ik ben meer van het niet-doen, de dingen laten komen zoals ze komen, en dan meebewegen, of gewoon helemaal niks doen, en rusten." "Zhuang Zi, gewaardeerde vriend, de mens is een brug tussen de aap en Übermensch.…

En het sluit mooi aan bij wat Zhuang Zi, naast Lao Zi de andere grote daoïst, het nut van het nutteloze noemt. Voor Westerse oren is dit waarschijnlijk de knuppel in het hoenderhok. Voor de nutteloze boom, die niet gekapt wordt omdat hij te lelijk is, is dat zijn overleving. Bovendien kunnen dieren op zoek naar beschutting in zijn schaduw zitten.…

Jij vertaalde ook: o.a. in 1999 'Du vide parfait' van Lie Zi en in 2004 'Mélancolie du pouvoir, chamans, poètes et souverains dans la Chine antique'. In 1999 verschenen de kinderboeken 'Foming et le trésor des mers' en 'Un rêve pour tous les nuits' en de roman 'Zoo'.…

Het is de stomdronken Ludovicus, die gromt: 'Stomme go-godslas-lasteraar, i-idioot, vui-vuile flik-flikker, gestoorde on-ongelovige, he-heb je nou je-je zi-zin?'. Ludovicus smijt een ijzeren staaf tegen de engel, maar die staaf ketst terug en raakt het hoofd van Ludovicus, wat een open wond veroorzaakt.…

Beïnvloed door hem schreef jij 21 gedichten van de fictieve, Chinese dichter Li Xiang Zi, die in ballingschap werd gestuurd vanwege zijn geloof in de onsterfelijkheid van de menselijke geest. Li Xiang betekent 'een huis onder een perenboom'. Jij woonde inderdaad onder een perenboom.…

Het Concertgebouw in Amsterdam had in de dagbladen een advertentie geplaatst, gezocht werden sopranen om een aria te zingen in een Operette orkest. Mijn zuster Sjaan, oud 74 jaar, had zich opgegeven, zij houdt van operette muziek en waagde een kans. De dag was aangebroken om haar met mijn auto te brengen. Toen we bij het concertgebouw arriveerden…

Neen, het is geen schrijffout en ik zie nog steeds goed. Nou, ja goed; met bril dan. Mijn buurman van een paar huizen verderop ziet niets. ‘Stekeblind,’ zoals hij zelf placht te verwoorden. ‘Altijd al geweest.’ We zien elkaar -nou ja, ik hem en hij mij op zijn eigen wijze- ongeveer drie keer per dag bij het uitlaten van de honden. Keurig binnen het…

Zij braken mijn spirit, mijn vechtlust. Zijn namen mij mijn energie met dat ene veel betekende zinnetje “Dat kunt u zelf wel mevrouw” en hij deed niets, bleef achter mij staan wachten. Ik was gebroken, had geen weerwoord, vroeg enkel nog of hij mij wat cassis wilde inschenken, dit deed hij stil zwijgend en zuchtend, moest daarvoor wel naar de andere…

Het zijn de dagen, die weer korter en donkerder worden. Het is de wind, die onder mijn kleding door waait, en mijn lichaam doet verstenen. 's Avonds sta ik in het licht van een lantaarnpaal in de spiegel naar mijn silhouet te staren. Het licht is beperkt. Mijn gezicht in het donker, ongezien. Het lijkt of ik kijk naar het lichaam van een ander.…

Ziek is hij, doodziek. Wat moet je ermee. Moet je meevoelen, zeggen hoe erg het is? Of moet je zeggen dat hij moet leven en er voor moet vechten. Ik weet het niet. Het is verschrikkelijk, een acute vorm van leukemie. Hij wil dood en wil niet meer. Hij wil steun maar heeft alleen maar contact met zijn twee kinderen. Wat moet hij zich ellendig en…

Onlangs heeft een goede kennis van mij (laten we hem voor het gemak Piet noemen) een knieprothese laten plaatsen. Dat klinkt simpel, maar is het natuurlijk niet. Piet liep al jaren slecht en met name het opstaan uit bed ging, naar eigen zeggen, steeds beroerder. Dat kwam overigens niet omdat hij te lui was om uit zijn bed te komen. “Jongen, mijn knieën…

Het is onbegonnen werk om bij een onderlinge onenigheid het in de optiek van ieder betrokken persoon goed te doen. Zodra je voor sommigen de deur op een kier zet, doet dit voor anderen op hetzelfde moment de juist deur dicht.…

Volgens een aantekening in de administratie, gemaakt op de afdeling verloskunde van het plaatselijk ziekenhuis van mijn geboortestad, aanschouwde ik op een woensdag, op ‘den derden dag van den vierden maand’ van dat jaar het levenslicht – rond 10:55 uur om precies te zijn. Het geboortejaar hoef ik verder niet te noemen, te meer wanneer ik u bij dezen…

(voor Tarja Soile Susanna Turunen Cabuli (17 augustus 1977)) Je bent geboren in het plaatsje Puhos, vlakbij Kitee, in Finland. Je moeder Marjatta werkte bij de administratie van de gemeente en je vader Teuvo is een timmerman. Je oudere broer heet Timo en je jongere broer Toni. Je viel als kind al op in het kerkkoor en op je zesde kreeg je zang- en…

Als er door een ziekte evenveel doden, gewonden en invaliden ontstonden als door de auto, werd alles in het werk gesteld om die ziekte uit te bannen. De schade aan het milieu is ook berucht, evenals de stress waaraan veel automobilisten blootstaan. Zelf ben ik slachtoffer omdat ik geen auto durf te rijden, bang om iemand letsel toe te brengen, moet…

Toen voor het eerst een borst bij haar verwijderd moest worden, was ik ongeveer getuige, voor zover men van een dergelijke gebeurtenis getuige kan zijn en ongeveer tezelfdertijd wandelde ik, om haar een dienst te bewijzen, met haar twee schattige hondjes (waarvan het ene bruine en zwarte vlekken droeg en het andere, wat kleinere en slankere, met een…

Natuurlijk heb ik het over de grootste graaiers in de gezondheidszorg: dokters en specialisten. Als je met spoed naar een uroloog wordt gestuurd met een katheter in je piemel en je vraagt iets, is schouderophalen het enige antwoord. Hij beveelt een echoscopie en een cystoscopie. Gelaten, omdat je ongerust en bang bent, ga je naar zijn assistente.…

"De sterren verschijnen eerst een voor een. Dan fonkelen er duizenden, je telt er geen" (Zr. Theodorien) Aan een nachtelijke hemel zijn niet direct alle sterren zichtbaar. De verst gelegen sterren lichten soms op uit de duisternis, worden zichtbaar, terwijl andere voorgoed aan onze ogen onttrokken blijven. Zo speur ik de hemel van mijn bewustzijn…

(voor Jasmine van den Bogaerde oftewel Birdy (15 mei 1996)) Je bent geboren in Lymington, graafschap Hampshire te Engeland. Je bent van Nederlandse(!), Belgische en Britse afkomst. Je moeder is een concertpianiste en je oudoom, die je nooit ontmoet hebt, is de beroemde acteur Sir Dirk Bogarde (1921 - 1999), o.a. de hoofdrolspeler in Visconti's…

Couperus. Dat was voor mij vooral die ene scene uit de tv serie de Stille Kracht. Een jaar of 12 was ik en Pleuni Touw stond naakt onder de douche toen ze met bloed werd onder gespetterd. Een verboden en uiterst opwindende ervaring voor een ontluikend pubermannetje. Verderop, bij het samenstellen van de HAVO boekenlijst, waarbij het aantal bladzijden…

Huub van Baar eindigt zijn essay 'Roma worden weer zigeunerboeven' (Trouw, 26 oktober j.l.) met de alarmerende zin: 'De Roma zijn de laatste minderheid in Europa die vaak ongestraft gediscrimineerd kan worden. Daarvan moeten we nu krachtig, en tegen de trend in, afstand doen om grotere escalaties te voorkomen.' Het schokt me dat er volgens de…

Mijn "oude" leraar Nederlands is niet meer te midden van de levenden. Ik vernam dit door enig gedegen, deducerend speurwerk met behulp van het toentertijd nog "vigerende" telefoonboek. Ik zou het mijn ex-klasgenoten willen vertellen, die allen uit het zicht zijn verdwenen en die wellicht, maar ongetwijfeld op andere wijze, eveneens te lijden hebben…

Met regelmaat bekeek ik het commerciële voetbalpraatprogramma van Derksen en Gijp en consorten. Hard gewerkt overdag. ’s Avonds met chips voor de praatbuis met verstand op 0. Wilfred Genee wist – onder zijn niveau werkend - op een slimme manier de boel telkenmale over steeds dezelfde onderwerpen aan het praten en aan het lachen te krijgen. Met de…

‘Koop een nieuwe bolide, huis, biefstukken of vaatwasser. Vertrouw op de toekomst, consumeer méér. Echt, dat sombere denken is niet nodig. Boek gerust verzorgde reizen, mik oude stofzuigers weg, koop stofzakloze monsters, of schaf nieuwe zitgroepen aan. Dat mag ook. Dat kan echt. Wij zijn een welvarend land. Onze kinderen voelen zich het meest gelukkig…

Ik wil een verhaal delen uit mijn zenuwslopend, tragikomische leven. Alhoewel, het is eigenlijk meer tragisch dan komisch. Ik heb deze week niet bepaald een geweldige week gehad. Het begon ermee dat ik 2000 euro won en het de volgende dag, met mijn stomme kop, allemaal weer verloor. Misschien zegt de term 'najagen' iets voor de kenners onder jullie…

Die prachtige rij boeken. Die geweldige rij opzoekboeken in de onverslijtbare quiz Twee voor Twaalf. Vanaf volgende week kunnen we er weer naar kijken, en zal ons waarschijnlijk opvallen dat die boeken elke aflevering minder en minder gebruikt worden. Twee voor Twaalf heeft namelijk ook de cd-rom encyclopedie Encarta staan. Gelukkig zijn er nog diverse…

Mijn lichaam golft door de stralende tunnel. Een helderheid doorschijnt alles en na het openen van mijn ogen blijk ik in een roeiboot te liggen. De oude man kijkt me geïnteresseerd aan. Ineens begint hij te praten. Zijn stem klinkt vertrouwd. "Nog nooit meegemaakt dat een zelf bij de eerste helft van de tocht al tot helderheid komt." Een zelf?…

Ontmoeting Beschenen door een milde voorjaarszon, schuifelde hij wat rond bij de uitgang van de afdeling waar hij deze ochtend was opgenomen.Toen ik hem daar voor het eerst ontmoette, bij de deur die slechts opengaat voor wie de geheime code kent, vroeg hij of hij mee naar buiten mocht. Hij wilde naar huis. Naar zijn vrouw die in zijn beleving op…

Weerspiegeling De man leek in een dikke mist rond te dwalen. Vrijwel alles in zijn nieuwe omgeving was voor hem vreemd en onherkenbaar. De mensen die naast hem zaten, zeiden hem niets. Evenmin de personen in het wit, die met veel drukte langs hem heen snelden. Dan vond hij het thuis toch een stuk prettiger en overzichtelijker. Bij deze gedachte werden…

Voorjaarsgeluk De man zat bij het raam en keek verlangend naar buiten. Het ochtendzonnetje gaf een aangename warmte op zijn oude huid. ‘Ik zou wel eens naar buiten willen,’ zei hij tegen het jonge meisje dat hem zijn koffie kwam brengen. Hij had voor zijn gevoel al veel te lang binnen gezeten. ‘Na de koffie gaan we samen wandelen in de tuin,’ beloofde…