Alle inzendingen over Der Zi

" "Hee Zhuang Zi, meester!" "Ik heb gelezen dat jij het willen wil. Klopt dat?" "Dat heb je goed gelezen, meester!" "Ik ben meer van het niet-doen, de dingen laten komen zoals ze komen, en dan meebewegen, of gewoon helemaal niks doen, en rusten." "Zhuang Zi, gewaardeerde vriend, de mens is een brug tussen de aap en Übermensch.…

En het sluit mooi aan bij wat Zhuang Zi, naast Lao Zi de andere grote daoïst, het nut van het nutteloze noemt. Voor Westerse oren is dit waarschijnlijk de knuppel in het hoenderhok. Voor de nutteloze boom, die niet gekapt wordt omdat hij te lelijk is, is dat zijn overleving. Bovendien kunnen dieren op zoek naar beschutting in zijn schaduw zitten.…

Jij vertaalde ook: o.a. in 1999 'Du vide parfait' van Lie Zi en in 2004 'Mélancolie du pouvoir, chamans, poètes et souverains dans la Chine antique'. In 1999 verschenen de kinderboeken 'Foming et le trésor des mers' en 'Un rêve pour tous les nuits' en de roman 'Zoo'.…

Het is de stomdronken Ludovicus, die gromt: 'Stomme go-godslas-lasteraar, i-idioot, vui-vuile flik-flikker, gestoorde on-ongelovige, he-heb je nou je-je zi-zin?'. Ludovicus smijt een ijzeren staaf tegen de engel, maar die staaf ketst terug en raakt het hoofd van Ludovicus, wat een open wond veroorzaakt.…

Ik hou van mij hoor je nooit zingen Ik hou van mij wordt nooit gezegd Maar ik hou van mij ga ik toch zingen Want ik hou van mij, van mij alleen en ik meen het echt. Ik hou van mij, want ik ben te vertrouwen Ik hou van mij, van mij kan ik op aan Ik hou van mij, op mij kan ik tenminste bouwen Ik hou van mij en ik laat mij nooit meer gaan.…

Beïnvloed door hem schreef jij 21 gedichten van de fictieve, Chinese dichter Li Xiang Zi, die in ballingschap werd gestuurd vanwege zijn geloof in de onsterfelijkheid van de menselijke geest. Li Xiang betekent 'een huis onder een perenboom'. Jij woonde inderdaad onder een perenboom.…

Het Concertgebouw in Amsterdam had in de dagbladen een advertentie geplaatst, gezocht werden sopranen om een aria te zingen in een Operette orkest. Mijn zuster Sjaan, oud 74 jaar, had zich opgegeven, zij houdt van operette muziek en waagde een kans. De dag was aangebroken om haar met mijn auto te brengen. Toen we bij het concertgebouw arriveerden…

Pijnscheuten schieten als zaagvissen door het zieke, geteisterde lichaam dat desondanks aan de fragiele buitenkant optimaal gedogend oogt. Openheid kenmerkt de blikken richting bezoek dat pas na enige aandrang kan beslissen de jas uit te doen, een stoel te pakken. Gesprekken vinden plaats op clichépaden met beveiligde onderwerpovergangen…

Neen, het is geen schrijffout en ik zie nog steeds goed. Nou, ja goed; met bril dan. Mijn buurman van een paar huizen verderop ziet niets. ‘Stekeblind,’ zoals hij zelf placht te verwoorden. ‘Altijd al geweest.’ We zien elkaar -nou ja, ik hem en hij mij op zijn eigen wijze- ongeveer drie keer per dag bij het uitlaten van de honden. Keurig binnen het…

M’n hoofd loopt vol, ik snotter, snuif en snuit, als ik die klachten richting farmacie fax bereikt de kriebel in mijn neus een climax en woest en onbeheerst proest ik het uit: “Hatsjiep, hatsjiep, hatsjiep-tsjiep tsjiep, tsjiep tsjiep !” Mijn God, ik heb waarschijnlijk vogelgriep.…

Een man is maar een kleine man. Hij valt in slaap, zijn mond valt open, zijn dromen ontsnappen hem zonder spoor. En 's ochtends niemand die zeggen kan welke naam er op zijn lippen lag, welk gezicht hij daarbij amper trekt. Hij neemt zijn lege koffer en vertrekt. Mensen zeggen naar zijn werk. -------------------------------------- uit:…

Ik voel nog steeds aan mijn billen Van vaders fiets de ronde stang Voorop de fiets keek ik vooruit Ik heb nooit achterop gewild Voorop keek ik naar voren en opzij Achterop opzij en achteruit Als kind vooruit te willen kijken Verbaasd kijk ik nu achteruit Ik deel het eerste met mijn dochter Nooit wilde ze achterop de fiets Altijd in het…

Verloren was mijn leven toen je me gisteren in de rede viel en me dankte voor alles wat ik deed Verloren was mijn ziel toen je me vertelde dat je van iemand anders hield Verloren was ik door jou verlaten nergens nog kunnen zijn alleen jij, ik en de dood…

Als gekken rennen ze achter een bal, en lopen in de media-val. Want hoe je het ook benadert of ziet, het is geen sport maar commercie. Ze gaan er zelfs voor over lijken, als je slaagt behoor je tot de voetbalrijken. Je ruikt niet meer je eigen stank, miljoenen staan immers op de bank. Je mentaliteit die was niet pluis, menig tegenstander gaat…

Zoals een zaadpluis door een spinragdraad, De glinst'rende door 't glinst'rende gevangen, Een korte poos stil trillende blijft hangen, En dan langs lucht'ge helling opwaarts gaat, Zo kleeft de mensenziel zich vol verlangen Aan ijle broosheid van geluk, en haat De vlaag van 't lot, die stuk het spinsel slaat En voort haar jaagt tot nooit vermoede…

Dauwdruppels op het gras, zij weerkaatsten mijn gevoel. Verdriet van mijn ziel.…

De schier open vlakte ligt voor me. Een sereen landschap waarin twee schitterende meren, als ogen, mijn ziel trachten te doorgronden. De vreedzame reflectie van haar warme straling verzacht haar contouren tot een uitnodiging haar te betreden. Twijfelend neem ik het in me op. waar haar openheid me nood voel ik de broosheid van haar…

Gebeeldhouwd tussen het laken, Met verroeste appelkop en op elkaar geklemde kaken lig je te staren naar de klok. Je dorre vel, een stuk tekort, vol bulten en neten wordt grauw en strak: een droge pel rond botten en spleten. Je ogen tranen, en zeveren doet je mond; je vals gebit valt steevast op de grond. Je babbelt met een paardentong…

Beelden van losbandigheid, moord, verlies. Onmacht, verdriet, strijd. Zijn zij zichzelf kwijt? Of is dit het gevoel van verslagen zijn. Het laatste restje van Gods licht. Hoop, Geloof, Liefdesvuur. Dan treft het noodlot henzelf. Een kogel, het mes, genadeloos uur. Worden zij opgevangen in Gods aanwezigheid. Mogen zij rusten, zichzelf bezien…

Ik schilder dingen zoals ik denk, niet zoals ik ze zie.…

Psychisch is de vrouw ongetwijfeld beter af dan de man. Ik meen opgemerkt te hebben, dat een vrouw psychisch hechter in elkaar zit, en wat haar ziel betreft niet zo snel bezwijkt als een man.…

Zij braken mijn spirit, mijn vechtlust. Zijn namen mij mijn energie met dat ene veel betekende zinnetje “Dat kunt u zelf wel mevrouw” en hij deed niets, bleef achter mij staan wachten. Ik was gebroken, had geen weerwoord, vroeg enkel nog of hij mij wat cassis wilde inschenken, dit deed hij stil zwijgend en zuchtend, moest daarvoor wel naar de andere…

Het zijn de dagen, die weer korter en donkerder worden. Het is de wind, die onder mijn kleding door waait, en mijn lichaam doet verstenen. 's Avonds sta ik in het licht van een lantaarnpaal in de spiegel naar mijn silhouet te staren. Het licht is beperkt. Mijn gezicht in het donker, ongezien. Het lijkt of ik kijk naar het lichaam van een ander.…

Ziek is hij, doodziek. Wat moet je ermee. Moet je meevoelen, zeggen hoe erg het is? Of moet je zeggen dat hij moet leven en er voor moet vechten. Ik weet het niet. Het is verschrikkelijk, een acute vorm van leukemie. Hij wil dood en wil niet meer. Hij wil steun maar heeft alleen maar contact met zijn twee kinderen. Wat moet hij zich ellendig en…

De prijs van intimiteit is jezelf.…

'Deze plaats is bezet' zeggen we uitsluitend als er niemand op zit.…

Ook bij een misdadiger of idioot is de goddelijke ziel verborgen aanwezig.…

Onlangs heeft een goede kennis van mij (laten we hem voor het gemak Piet noemen) een knieprothese laten plaatsen. Dat klinkt simpel, maar is het natuurlijk niet. Piet liep al jaren slecht en met name het opstaan uit bed ging, naar eigen zeggen, steeds beroerder. Dat kwam overigens niet omdat hij te lui was om uit zijn bed te komen. “Jongen, mijn knieën…

Als er door een ziekte evenveel doden, gewonden en invaliden ontstonden als door de auto, werd alles in het werk gesteld om die ziekte uit te bannen. De schade aan het milieu is ook berucht, evenals de stress waaraan veel automobilisten blootstaan. Zelf ben ik slachtoffer omdat ik geen auto durf te rijden, bang om iemand letsel toe te brengen, moet…

Toen voor het eerst een borst bij haar verwijderd moest worden, was ik ongeveer getuige, voor zover men van een dergelijke gebeurtenis getuige kan zijn en ongeveer tezelfdertijd wandelde ik, om haar een dienst te bewijzen, met haar twee schattige hondjes (waarvan het ene bruine en zwarte vlekken droeg en het andere, wat kleinere en slankere, met een…