Alle inzendingen over Een camera en een foto nemen

Een camera en een foto nemen, het gebeurt tegenwoordig bijna allemaal digitaal en in feite zie je nog maar weinig mensen met een enorm fototoestel en een ditto lens lopen.…

Want alleen al het nemen van een foto van Linda Ronstadt was een serieuze aangelegenheid en uiteraard voorzien van de nodige commentaren, qua spitsvondigheid van het toen al legendarische niveau. Ontwikkelen en afdrukken van de kleurenopname kostte nog een paar dagen en uiteindelijk verdween de foto in een van de vele albums bij mij thuis.…

Ik neem aan, dat ze daar ook internet hebben!... Desondanks is het een prachtige icoon, die Marielle uit haar camera heeft weten te toveren. De foto is wat wazig, maar dat past wel bij de situatie van Noeria. Het zou zo maar een schilderij van Delacroix of Gaugain kunnen zijn. Ik ben er helemaal verliefd op geworden.…

Onze ogen kijken op de foto verschrikt de camera in. De buurman die het kiekje maakte was een demonische figuur die zich te buiten placht te gaan aan excessen en deliria. Het is zestig jaar geleden. De foto prijkt in een zilverkleurig lijstje op mijn dressoir…

Als ik zo foto's ga trekken, gaat mijn camera er aan. Plotseling kom ik op een idee; ik laat mijn handen drogen! Door de strakke wind zijn ze snel droog en ik veeg ze schoon aan mijn lange broek. Dat gaat er wel af in de was. Dit is dus het begin van mijn foto-avontuur, grinnik ik. Naast schepen fotograferen ga ik ook naar natuurgebieden.…

In een ijdele poging te redden wat er mogelijk nog te redden valt, houdt ze de camera boven water. De man gaat op een verschrikkelijke manier tegen het vrouwtje tekeer en terwijl zij met de druipende camera het water uitloopt, zien we haar furieus tegen hem terugkeffen. Terug op het strand gaat het geblaf en gekef, in het Duits, gewoon door.…

Zal de Wereld, zal de Liefde de jongen, zullen zij de man in een perfide omstrengeling, in een wurggreep nemen, zo geheel tegengesteld aan de omhelzing van zijn op de foto nog lieflijke, jonge, trotse moeder?…

Zal de Wereld, zal de Liefde de jongen, de man, in een perfide omstrengeling, in een wurggreep nemen, zo geheel tegengesteld aan de omhelzing van zijn op de foto nog lieflijke, jonge, trotse moeder?…

''Lekker bakkie koffie, jongens'', zei ze ''Eerst even een foto maken'', zei Carla. De oudjes gingen naast elkaar staan en moesten glimlachen. De flits van de camera ging en klaar was de opname. ''Buurman, als je de televisie aanzet, dan kan ik de foto met een speciaal kabeltje meteen laten zien.…

In het blikken trommeltje met de kleurige motieven dat ik eerder beschreef, bewaar ik een foto van mijn tante Gerdina, de zus van mijn moeder. Al mijn moeders zussen overleden vóór haar en in verbittering en eenzaamheid sleet ze haar laatste dagen. Op een andere foto uit de oorlogsjaren kijkt de tante flirterig de camera in.…

Het speelt over het jeugdportret uit mijn zesde levensjaar en over de beeltenis van de allerliefste, sinds zestien jaar niet meer te midden van de levenden, die op de foto lief lacht in de camera, voor het oog van de fotograaf en mij. Ze draagt het zelfgehaakte grijze vest dat ze fabriceerde om haar hardnekkige rookverslaving te beteugelen.....…

Ik heb een vrij goede camera maar je moet wel een beetje mikken om op zo n schermpje te kijken en tegenwoordig is alles digitaal en daarom ben je geneigd veel meer foto's te nemen dan vroeger. Ik maak graag eenvoudige foto's met een duidelijk onderwerp. Het landschap in friesland is gewoon mooi dus je kunt eindeloos doorknippen.…

Want wat de Pentax camera registreerde, werd onherroepelijk vastgelegd op het kodakrolletje in het apparaat. Dagen, soms weken later pas, zag ik de foto weer terug. Nu houd ik mijn telefoon voor het gezicht van mijn zoon en hij kijkt tevreden naar de foto die ik heb gemaakt. Een bezoek aan het Sprookjesbos is een vluchtige.…

Op die zwart-wit-foto uit dat verre jaar zie ik mezelf op veertienjarige leeftijd in het gezelschap van mijn goede, nog jonge ouders aan een tafeltje op een terras met een flesje limonade.…

Wanneer ik gearriveerd ben bij deze beroepsbeoefenaar, vraagt deze mij te poseren voor de camera. Het helle licht flitst en het belicht mijn verouderde gezicht dat op de resulterende foto hopelijk sporen van enige intelligentie of van een opgewekte gemoedsgesteldheid draagt.....…

Dan pas kun je weer verder gaan met je leven en kun je weer verder genieten, want je moet het leven nemen en geven, maar vooral nemen!…

Mama omarmt op de foto mijn zusje gekleed in het luchtige, frivole jurkje met een vluchtig, steels gebaar en rechts van haar zie ik mijn gestalte. Trots en met grote, waakzame ogen kijk ik in de camera.…

Op foto's uit die tijd is te zien hoe ik als opgewekte, vrolijke baby de camera inkijk.…

Dit was dus candid camera in optima forma, alleen was er, anders dan in de tijd van Ralph Inbar, verrekte weinig om te lachen. Smile, you'r on candid camera?…

En denk erom jullie worden gevolgd met een verborgen camera af en toe. KRO/NCRV gefeliciteerd met de uitzending. U heeft het christelijke gedachtegoed een extra dimensie gegeven. De jacht is geopend. Dit was Brandpunt...goedenavond.…

Hij behoorde tot de werklozen die op straat kwamen te staan na het faillissement van de timmerfabriek; zij was een schoonheid en poseerde voor zijn camera. Met liefdevolle precisie en inventiviteit vervaardigde hij haar portret in de donkere kamer; het portret dat vijftig jaar na dato nog zijn woonkamer siert.…

Het kan dus nog even duren voordat de echte high definition foto's op het web verschijnen.…

Ten eerste zie ik een foto van wijlen Lucebert, die heftig smokend en zuipend de camera ontwijkt, want wat doet dat stomme flitsapparaat pal voor zijn artistieke inspiratiemomenten.…

Het blijkt dat hij ook zijn foto's allemaal nog uitprint omdat de oude foto's immers ook al op papier staan, dan heeft hij ook de foto's mooi allemaal bij elkaar toch? Ik mag dan misschien niet voorop lopen in de informatie-revolutie, maar ik word tenminste niet belemmerd door verouderde gewoonten.…

Het is 20.30 uur. Een zomerse dinsdagavond. Nog steeds hangt er buiten een tropische hitte. Ik zet mijn fiets naast het gebouw van het verzorgingstehuis waar mijn moeder woont en begeef me naar de lift. Als ik haastig de gang van de 5e verdieping op loop en – weer veel te laat naar mijn zin - naar binnen ga, tref ik mijn moeder aan in bed. Ze draagt…

Soms kan afstand nemen ook mensen dichter bij elkaar brengen.…

In het boek 'Somebody Else' van Charles Nicholl staat op pagina 241 een wazige foto van Arthur in Harar, waar hij woonde en werkte als handelaar in huiden, wapens en zelfs slaven. De foto is duidelijk niet met een Canon-camera gemaakt.…

Hij poseert gewillig en controleert het resultaat op mijn camera. Goedgekeurd, maar nu moeten wij nog op de kiek. Hij draait aan het slingertje op de camera om het rolletje vooruit te spoelen.....hij luistert naar het klikje als bewijs dat hij aan het volgende frame is. Hij draait nog eens en draait... en draait. Niets. De film heeft niet gepakt.…

wie zijn nek uitsteekt maakt meer ruimte voor de guillotine....…

in het jurkje met de pofmouwtjes dat ik me zo goed herinner, opgetogen, blij in de camera kijkend; verlegen steun en bescherming zoekend bij vader.…