Alle inzendingen over Een camera en een foto nemen

Een camera en een foto nemen, het gebeurt tegenwoordig bijna allemaal digitaal en in feite zie je nog maar weinig mensen met een enorm fototoestel en een ditto lens lopen.…

jij glundert omdat het moet van mij ik regel de klaarte van jouw blik die blikkert als een lemmet in zon het brandpunt schuift tot ik klik de straal die ik toeliet glipt door de glazen lens je wil jouw lippen nog tuiten maar te laat elke omtreklijn kantelt de matte spiegel kaatst hem naar een broos vlies van zilver dat oplost zoals…

het laatste beetje is nu op veel had ik te verduren het kaarsje is nu opgebrand gedoofd zijn alle vuren voor mij, die het aangaat, is het niet erg ik heb genoeg geleden voor hen die ik achterlaat vaarwel en wees tevreden…

Plantjes water geven dweilen stoffen ramen lappen De was doen boenen strijken poetsen nee het zijn geen grappen Borduren haken naaien punniken breien aan een mouw Dat zijn toch van die dingen die bestemd zijn voor een vrouw We gebruiken ook geen maandverband parfum of aceton potloodje make-up remover lipstick of tampon eye-liner mascara nagellak…

Ik zit te mokken mieren melken, altijd weer dat rot humeur Steeds maar zeveren zeiken zaniken zwetsen ziemelen en gezeur Ik heb koppijn ben chagrijnig heb een kater ben niet fit Kan wel janken huilen schreeuwen, ben zo triest ik heb geen pit Ben uitgekookt geirriteerd gevoelloos en zo treurig En als ik niet verzieken kan dan ben ik sikkeneurig…

Want alleen al het nemen van een foto van Linda Ronstadt was een serieuze aangelegenheid en uiteraard voorzien van de nodige commentaren, qua spitsvondigheid van het toen al legendarische niveau. Ontwikkelen en afdrukken van de kleurenopname kostte nog een paar dagen en uiteindelijk verdween de foto in een van de vele albums bij mij thuis.…

dan zal ik niet met deuren slaan of een raam kapot achterlaten ik zal met opgeheven hoofd zoals je wel op foto's ziet recht in de camera het huis uit gaan dan heb ik je verlaten als ik vertrek.…

Ik neem aan, dat ze daar ook internet hebben!... Desondanks is het een prachtige icoon, die Marielle uit haar camera heeft weten te toveren. De foto is wat wazig, maar dat past wel bij de situatie van Noeria. Het zou zo maar een schilderij van Delacroix of Gaugain kunnen zijn. Ik ben er helemaal verliefd op geworden.…

Onze ogen kijken op de foto verschrikt de camera in. De buurman die het kiekje maakte was een demonische figuur die zich te buiten placht te gaan aan excessen en deliria. Het is zestig jaar geleden. De foto prijkt in een zilverkleurig lijstje op mijn dressoir…

Het interesseert mij niet wat je voor de kost doet. Ik wil weten waar jij naar hunkert, en of je durft te dromen over het ontmoeten van je hart’s verlangen. Het interesseert mij niet hoe oud je bent. Ik wil weten of je het wilt riskeren om er uit te zien als een dwaas, omwille van liefde, van je dromen, van het avontuur om te leven. Het…

Zijn camera, die onze blikken stuurt, maakt elke foto tot een schilderij. Maar voetbalfotografen staan straks wel dankzij de voetbalbond ver buitenspel.…

Als ik zo foto's ga trekken, gaat mijn camera er aan. Plotseling kom ik op een idee; ik laat mijn handen drogen! Door de strakke wind zijn ze snel droog en ik veeg ze schoon aan mijn lange broek. Dat gaat er wel af in de was. Dit is dus het begin van mijn foto-avontuur, grinnik ik. Naast schepen fotograferen ga ik ook naar natuurgebieden.…

In een ijdele poging te redden wat er mogelijk nog te redden valt, houdt ze de camera boven water. De man gaat op een verschrikkelijke manier tegen het vrouwtje tekeer en terwijl zij met de druipende camera het water uitloopt, zien we haar furieus tegen hem terugkeffen. Terug op het strand gaat het geblaf en gekef, in het Duits, gewoon door.…

Zal de Wereld, zal de Liefde de jongen, zullen zij de man in een perfide omstrengeling, in een wurggreep nemen, zo geheel tegengesteld aan de omhelzing van zijn op de foto nog lieflijke, jonge, trotse moeder?…

Zal de Wereld, zal de Liefde de jongen, de man, in een perfide omstrengeling, in een wurggreep nemen, zo geheel tegengesteld aan de omhelzing van zijn op de foto nog lieflijke, jonge, trotse moeder?…

Je neemt gewoon een stuk of wat personen, Die stop je in een huis, de deur gaat dicht En camera's die op hen zijn gericht Laat je hun doen en laten dan vertonen. Straks komt de nieuwste serie op teevee: Big Brother Vier met Volkert van der G.…

ik neem je op de korrel gevoelig op de plaat in asa en din digitaal vang ik jou in pixels maar jij weet van niets ik had mijn camera verborgen…

''Lekker bakkie koffie, jongens'', zei ze ''Eerst even een foto maken'', zei Carla. De oudjes gingen naast elkaar staan en moesten glimlachen. De flits van de camera ging en klaar was de opname. ''Buurman, als je de televisie aanzet, dan kan ik de foto met een speciaal kabeltje meteen laten zien.…

In het blikken trommeltje met de kleurige motieven dat ik eerder beschreef, bewaar ik een foto van mijn tante Gerdina, de zus van mijn moeder. Al mijn moeders zussen overleden vóór haar en in verbittering en eenzaamheid sleet ze haar laatste dagen. Op een andere foto uit de oorlogsjaren kijkt de tante flirterig de camera in.…

Ik heb een vrij goede camera maar je moet wel een beetje mikken om op zo n schermpje te kijken en tegenwoordig is alles digitaal en daarom ben je geneigd veel meer foto's te nemen dan vroeger. Ik maak graag eenvoudige foto's met een duidelijk onderwerp. Het landschap in friesland is gewoon mooi dus je kunt eindeloos doorknippen.…

Het speelt over het jeugdportret uit mijn zesde levensjaar en over de beeltenis van de allerliefste, sinds zestien jaar niet meer te midden van de levenden, die op de foto lief lacht in de camera, voor het oog van de fotograaf en mij. Ze draagt het zelfgehaakte grijze vest dat ze fabriceerde om haar hardnekkige rookverslaving te beteugelen.....…

Want wat de Pentax camera registreerde, werd onherroepelijk vastgelegd op het kodakrolletje in het apparaat. Dagen, soms weken later pas, zag ik de foto weer terug. Nu houd ik mijn telefoon voor het gezicht van mijn zoon en hij kijkt tevreden naar de foto die ik heb gemaakt. Een bezoek aan het Sprookjesbos is een vluchtige.…

Op die zwart-wit-foto uit dat verre jaar zie ik mezelf op veertienjarige leeftijd in het gezelschap van mijn goede, nog jonge ouders aan een tafeltje op een terras met een flesje limonade.…

Wanneer ik gearriveerd ben bij deze beroepsbeoefenaar, vraagt deze mij te poseren voor de camera. Het helle licht flitst en het belicht mijn verouderde gezicht dat op de resulterende foto hopelijk sporen van enige intelligentie of van een opgewekte gemoedsgesteldheid draagt.....…

Dan pas kun je weer verder gaan met je leven en kun je weer verder genieten, want je moet het leven nemen en geven, maar vooral nemen!…

Het omgekeerde van nemen is nemen.…

Mama omarmt op de foto mijn zusje gekleed in het luchtige, frivole jurkje met een vluchtig, steels gebaar en rechts van haar zie ik mijn gestalte. Trots en met grote, waakzame ogen kijk ik in de camera.…

Eens de camera's gaan draaien ziet men stijve pokerklazen die de brave Jan gaan paaien met geleerde holle frazen. Is de journalist verdwenen ? Werd hun speech goed opgemerkt ? Dan nemen ze voldaan de benen : "We hebben weer eens goed gewerkt !"…

Op foto's uit die tijd is te zien hoe ik als opgewekte, vrolijke baby de camera inkijk.…

Dit was dus candid camera in optima forma, alleen was er, anders dan in de tijd van Ralph Inbar, verrekte weinig om te lachen. Smile, you'r on candid camera?…