Alle inzendingen over Honing

Jij en ik zijn als honing en thee. Ik bruis, kook en walm maar al te vaak. Jij verzacht dan kalm de wrange smaak.…

Het vormt de honing, zoet en zacht; lekker van smaak... Mijn liefde, vanuit de koningin der bijenraat, die doordruppelt als een vorm van wijze raad.…

Ik voed u met woorden van goedheid, wat gepredikt is moet genomen worden in honing van de heere. En anders knuffelt u gewoon een boom. Hahahahahaha…

Bedankt, jij zoemel-bloemelmans jij zachte boenwasbij wat kun jij - nuttig - smullen m'n tafel en m'n spullen kregen gans glans erbij Bedankt, jij suizel-pluizelbeer jij warme waskaarsbij wat kun jij - nuttig - knagen m'n nachten en m'n dagen kregen meer sfeer erbij Bedankt, jij gonzel-donzelpracht jij zoete honingbij wat kun jij…

lieveheersbeestje haar sproeten tot realiteit verheft Dat het mos haar blonde pracht doet herleven in zacht fluweel Dat het water haar gezicht spiegelend toont aan mij de minnaar Dat de rozen haar lippen stelen De kiezels haar voetstappen hebben opgeslagen Haar ogen zijn door de wolken bewaard Haar neus door ambrozijn herkend Haar smaak door honing…

geef mij je angel en honing kom dichtbij ik streel je tot koning je dood is goedkoop als je mij nu zou steken zo kort bloedt geen leven weef het geel van de maan met de kracht van de wind in het blad van de bloemen de glans zal verbleken als het licht van de zon de nacht doet vergeten we vliegen in rood stuiven meel op de…

Mevrouw Julia doet de ramen open en ze weet geen woord voor de lucht die haar wangen aanraakt en de zon heeft de kleur van honing en ze weet vandaag gaat het gebeuren en ze denkt maar eerst blijf ik nog even staan. - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - -- - - uit ‘Het moest maar eens gaan sneeuwen’, 2003…

honderden bijen verzamelen de honing jong, ijverig volk…

Ik zou het vinden, het land van melk en honing, het ultieme geluk. Zij zou het schip zijn wat mij ernaartoe zou voeren, zij zou degene zijn die mij de weg naar het zoete geluk zou wijzen. Zij, de vrouw van wie ik met onwaarschijnlijk hoge zekerheid wist te stellen dat zíj me wel even de weg naar het land van melk en honing kon wijzen.…

het zwijgend nat dat leekt nu langs mijn kaken, gij kunt het, en uw kunst is dat, gij kunt het honing maken... o Lied! o Lied!…

Waar is die oerhartenkreet gebleven ? Toen we nog een moordkuil maakten van wat we voelden. Nu lees ik zoetsappige verhaaltjes, niveau Libelle met een glossy weerschijn. Schop toch nomdeju schenen, sta op lange tenen, strijk tegen haren in en stuit tegen de borst. Krijt weerzin jegens de omhooggevallenen, kijk vol ongeloof naar de waanzin in relidwaze…

Ik hou van je Mijn liefdesnectar Zoet als honing Ik hou van je Mijn liefdesbloem Geurend als parfum Ik hou van je Mijn liefdesnestje Kleurend als witgoud Ik hou van je Mijn liefdesfontein Kabbelend als water Ik hou van je Mijn liefdesgeschenk Zacht als dons Ik hou van je Mijn liefdesschat Zoet als honing...…

Maar goed, ik zet het potje bloemenhoning links van het potje yoghurt en lepel honing in het potje. Zet het potje honing neer, en leg het dekseltje rechts van het dekseltje van de yoghurt en roer de honing er goed door. Mijn vrouw had mij het zien doen, bleek achteraf.…

Dit is de kampioen: zijn hand zwaait achteloos naar achteren, zijn schoen bijt in de sintelbaan. Ziehier: de nieuwe kampioen, hij sleept zich voort, zoals dat hoort, een hand drukt in de zij. Maar kijk dan toch hoe lang is nog de baan die hij moet ondergaan, wat goud terwille. Zijn wangen trillen als gelei, zijn botten branden in 't…

Cora was een klein meisje, dat zo graag eens honing wilde proeven. Ze had het nog nooit gegeten! Haar vader en moeder moesten niets van honing hebben. "Dat smerige spul," zeiden ze altijd. Op een zonnige middag rustte Cora lekker uit in de tuin voor haar huis. Ze genoot van een glas heerlijke frambozenlimonade.…

Kleurrijke bloemen lokken bijen met hun geur Wij krijgen honing.…

Het gebulder klinkt als vertraagd geblaf in de boomgaard. Dan is er geen geluid meer, even, daareven nog metalen hakken De smaak van ijzer uit haar lijf Op de lentebloemen die zij had klaargezet om op het erf te planten. Hij kijkt niet om en veegt zijn handen aan de muur, De warme witte kalk haar gruwel uit zijn vingers zuigt. Hij schopt naar…

Zoemen en voor honing zorgen, tenslotte zijn er niet voor niets imkers en potten honing...want de bijen, bestuiven en nemen alles mee naar hun korf. Dat die korf nou net in zo'n luchtsleuf zou zitten, dat wist niemand tot Wieteke een theedoek van de muur wilde halen, maar het ding zat vastgeplakt aan de tegels van de keukenmuur.…

Men kwam er kennelijk op af zoals vliegen op de honing, want het was bij mijn bezoek druk in de zaak aan de Tilburgse Westermarkt. Ook ik liet een oogmeting verrichten. Ik mag een montuur uitkiezen uit de uitgebreide collectie die uitgestald is tegen een wand in de winkel.…

iemand opent het venster iemand houdt de nacht over ons heen als een nieuw tentdoek iemand kent de weg iemand legt mij zijn oude tweedjasje over de schouders iemand zegt honing, iemand zingt honing, iemand proeft iemand gaat met mij de rivier in iemand zoekt tussen de schelpen naar de allerkleinste geopende schelp iemand zoekt naar een…

Jij en ik zijn als honing en thee. Ik bruis, kook en walm maar al te vaak. Jij verzacht dan kalm die wrange smaak !…

Maar hoe ik stroop en honing strijk, ik kom niet in zijn koninkrijk.…

Met honing. En een koekje.…

De koude lepel met honing werd snel opgewarmd en stond zijn kou af aan de thee. Hetzelfde gebeurde, langzamer, met de honing die zich mengde met de aanwezige vloeistof.…

In een klein boomhol woonde een volkje van wilde bijen. De honingzoekstertjes keken uit over een heideveld, omringd door de landduinen van Loon op Zand. Deze vlijtige diertjes kenden geen andere bloemen dan die aan de heidestruikjes. Ja, dat grote veld was voor hun volk genoeg om al het benodigde voedsel te vinden. In de maand September werden de…

Evenals een roos had jij je gewapend met doornen ik ben er heel behoedzaam tussendoor gelopen en vond onder het vlijmscherpe pantser een kelk vol honing waar ik me dronken aan drink…

In Brabant, in het land van melk en honing Daar is een imker die zijn bijen kweekt Die wordt – hij kijkt niet uit en ja dat steekt - Mooi op de bon geslingerd als beloning Het volkje uit Breda dat gonsde even Tot hij zijn pijp aan Maarten heeft gegeven…

net geen hazelnoot of de kleur van je ogen geen graantje honing of de smaak aan je lippen nog geen bloesem die uit je buik de vlinders lokt niets dat blozend het inzitten met je ronding snoeit geen rijpe boomgaard of de gedachte heeft het verkorven…

Beadem mij met je ziel Zo ik weer leven uit blaas Dat bloemen doen bloeien Waar honing uit zal groeien Het zoete van de dag Zal smaken naar maanden van gelach Laat me dromen in je hoofd Zo ik kan ontkomen Aan een eenzaam hart…

Een geur van hoger honing verbitterde de bloemen, een geur van hoger honing verdreef ons uit de woning. Die geur en een zacht zoemen in het azuur bevrozen, die geur en een zacht zoemen, een steeds herhaald niet-noemen, ried ons, ach roekelozen, de tuinen op te geven, riep ons, ach roekelozen, naar raadselige rozen.…