Alle inzendingen over Keuz

Leyla moet over haar toekomst gaan nadenken, maar bovendien een keuze maken die eigenlijk geen keuze meer is...! Ondertussen filosofeer ik nog even over mijn reis naar Praag, die zo meteen bij het verlaten van de trein tot een waardig einde is gekomen, terwijl ik wat Anna Drijver betreft gewoon zou blijven...…

Je hebt me lang in onzekerheid gelaten, Slapeloze nachten, iedere dag Gister wilde je er ineens met me over praten En wat ik verwachtte was een tegenslag. Het kwam voor mij zo onverwacht, Je uitte je gevoelens voor mij, Stiekem had ik daar al die tijd al op gewacht. Was dan eindelijk die onzekerheid voorbij?! Ik had iets speciaals bij je…

Zwak wordt ik van de gedachten, Ik raak in mijn eigen gevoelens verdwaald En steeds blijf ik weer wachten, Tot iemand anders het voor mij bepaald Af en toe word ik gek in mijn hoofd Hoe raak ik al die twijfels kwijt? En steeds wordt door iemand beloofd "er komt een eind aan jouw onzekerheid" Maar waarom kan ik dit niet geloven Zo leef…

Ontstaan uit zelfbedrog verstoren duivelse machten wreed het koninkrijk waar vrede altijd heerste Daar strijdt haar angstig wezen innerlijk verscheurd door opgelegde keuzen Ooit onschuldig en vrij geboren om te leven werd geketend en onthand het echte gebroken Maar eens de oorlog uitgewoed verschijnen glanzende muren spiegels van…

Dus lijkt de tijd zowat aangebroken om de keuze te maken. Knopen doorhakken noemen ze dit. Voor die periode had ik nooit wat zinnigs, (lees poëtisch) op papier gezet. Maar door een samenloop van omstandigheden ben ik verkikkert geraakt in het spelen met woorden. Die zo door elkaar verweven dat er tekstjes ontstaan waar je even stil van wordt.…

Ik hoef immers vandaag nog geen keuze te maken.…

Elk probleem is een keuze.…

Ja, je moet een keuze maken, want je staat nu op een weg die aan 't einde dood zal lopen en er is geen middenweg...…

Het is twee uur 's nachts en donker hier ik slenter langs de ruiten er staat nog één meisje van plezier ze is jong en ze kijkt guitig ik loop vlug verder want ik weet zoiets kan nooit lang duren lig je in bed je kop vol zweet... God, wat is de liefde duur he ik ben geen jongen van fatsoen ik heb een sociale kater ik ben dronken van…

Samen in gedachten Eenzaam in ons hart Verloren en verward Zoekend naar een start Ik wil niet langer wachten De keuze is verzonden Blijven wij verbonden? Ik wou dat wij het konden Wachtend op het einde Het moment is nu gekomen Verlangens blijven stromen Ik wil niet langer dromen De keuze is aan jou...…

Ach, slechts eenmaal de gewenste vergetelheid waarin schreienden momenten kunnen vervagen en jouw droeve beeltenis even wordt uitgewist, te vergeten, het onvermijdelijke van afscheid, voor eeuwig door innerlijk verdriet gedragen op het moment harten kiezen doch het leven beslist. Gelijk witte bloesem afgerukt van een lenteboom, de ontstuimige…

Maar als je in tweestrijd komt in je hoofd met jezelf en wat je me zojuist hebt beloofd Als je niet zeker bent van ruis en waarheid van keuze en spijt als je verdrinkt verminkt de wolken je overmannen in hun sluiers gevangen Zeg dan nog een keer "nee" dan mag je altijd met mij mee.…

Hij zou zijn eigen keuze moeten maken galmde het door zijn hoofd terwijl hij achter zich keek en zag dat de aasgieren een grootse maaltijd vierden. Hij had zijn keuze gemaakt en schreeuwde het uit nadat hij op zijn knieën was gevallen. De gouden poort ging open en het mooiste licht denkbaar daalde op hem neer.…

Welaan, het gaat volgens mij om een fundamenteel dilemma dat ons als mensen voortdurend parten speelt, genaamd: KEUZE. Wat zal het Wezen, vraagt De Mens zich af: Wezen of Waan? Waarheid of Leugen? Werkelijkheid of Droom? Weerstand of Weerloos? Wilskracht of Weekheid? Welwillendheid of Wraak? Woorden of Daden? Waakzaamheid of Wolligheid?…

De bekende weg Dwalingen ontstaan door de reis, niet de bestemming.…

De keuze is gemaakt Je hebt me laten gaan Er was geen zijweg Geen misschien Je hebt me laten gaan De keuze is gemaakt Raak me niet meer aan De pijn is onverteerbaar Aan elk van jouw vingers Kleeft mijn lichaamsvocht Je eens zo zachte strelingen Willen mij nu nog uitleg geven Je hebt gekozen Voor die ander Er was geen ooit of misschien…

En buiten giet het pijpestelen ik word van binnen zo ak'lig koud 't is toch mijn eigen keuze omdat ik ook van een ander houd…

Probeer niet mij te veranderen ik ben wie ik wil zijn met jouw gemene woorden deed je mij opzettelijk pijn. Als jij denkt het beter te weten ga dan vooral je gang maar met alles wat je zei maak je mij toch echt niet bang. Want waarom zou ik anders worden die keus is niet aan jou ik blijf mijn eigen keuzes maken zonder dat ik spijt heb…

Daar lag ze, met haar benen wijd en omhoog, uiterst charmant. “Hoe bizar”, dacht ze. “Nooit van mijn 37-jarige bestaan heb ik kunnen bedenken dat ik hier zou komen te liggen”. De arts naast haar keek haar geruststellend aan. “Je voelt er niks van,” zei hij, “wil je het nog zien op de echo?” “Goed.” Een vreemd gevoel, kijken naar een echo, wetend…

Roerloos staar ik naar mijn spiegelbeeld Zo veel gedachten slapeloze nachten We hebben veel Samen gedeeld Ik mis je, steeds meer Ik denk aan jou, elke keer Je weet niet Wat je moet doen Blijven of gaan Maar je loopt voor je gevoelens weg dus draai er niet om heen De keuze is aan jou Jij mag kiezen Ik kan alleen hopen…

Engel, Gevallen Van hemel Naar aarde. Zoekt rust In moeders schoot. Om daarna, In kracht hervat, De veren Te verliezen, Omdat de engel Niet kon kiezen, Tussen thuis En het huis Dat de aarde bood.…

Als de waarde van mijn woorden tot het nulpunt is gezakt en de hoogte van de vriendschap door de tijd is afgevlakt is het tijd om te vergeten dat mijn naam jou nog iets zegt en dat ik ooit zal weten waar de oorzaak wordt gelegd Als het verdriet om een verleden tot verbittering heeft geleid en het zaad van haat gevoelens opgroeit tot zinloze…

Ons leven is ten diepste afhankelijk van de beslissingen die we maken, niet van onze gevoelens.…

Afgelopen avond het politieke debat gevolgd. Oostbloktuig en getint crimineel gezien. Oudpolitiek breedbekkend bij P&W. Ik ga morgen stemmen, tegen dus...…

In zijn witte kamer zit hij zwart te wezen geest op slot gordijnen dicht Zonnebril spiegelend in eenzame kaarsvlam de sleutel is zoek zoek het slot of vind het einde…

Het is nog geen tijd Niet nu, niet morgen Twijfels en zorgen Staan door elkaar Het is nog geen tijd Ik zal moeten kiezen houden en verliezen Zal moeten, maar... Het is nog geen tijd Ik volg mijn hart Elk einde maakt een start Ik volg mijn gevoel Het is nog geen tijd Ik blijf denken en dromen De tijd zal wel komen…

Laat me los Ik voel me gevangen In fantasie en verlangen In mijn gedachten en gevoel Laat me alleen Mijn eigen weg gaan Vallen en weer op staan Is wat ik bedoel Laat me ontdekken Wie ik ben en waar ik ga Wat ik zoek en waar ik sta Laat me dansen, laat me leven Laat mij zoeken Naar wie ik wil zijn En ookal doet het pijn…

We probeerden mee te leven aan te klampen maar zijn geest was verduisterd en de wolken reeds voorbij Hij ontsteeg zichzelf definitief en ontvluchtte alle anderen Ons vertwijfeld lamgeslagen achterlatend in schuldgevoel en boosheid Zoveel talent nog onbenut teveel verdriet achterlatend En alweer had de dood z’n onschuld…

De Weg Als je helemaal links van de weg loopt is er niks aan de hand. Loop je helemaal rechts van de weg is er ook niks aan de hand, maar loop je in het midden van de weg vraag je gewoon om aangereden te worden. Wees verstandig en maak goeie keuzes. Of helemaal of helemaal niet, maar doe nooit half werk want dat kan tot problemen leiden..…

Kus het afscheid De reis begint Niets meer zeggen Ga mee Kus het verleden Een vaarwel Niet meer omkijken De toekomst lokt Kus mij zacht In liefde tot schoonheid De keuze is gemaakt Wij gaan samen verder...…