Inloggen
voeg je verhaal toe

Verhalen

Het Spoor

Na een tijdje kwam Theo terug. Hoewel het vorige bezoek hem al van de ene verbazing in de andere liet komen, viel ditmaal zijn onderkaak bijkans op het perron. De beste man met wie hij had gesproken was er nog steeds, min of meer op diezelfde plek! Theo vroeg zichzelf even af of hij hem zou groeten, het antwoord daarop werd echter direct gegeven:

"Goedemorgen jongeman!" De man liep met uitgestoken hand op Theo af.
"Goedemorgen mijnheer." Theo gaf hem verbaasd een hand.
"Jongen, het lijkt mij verstandig dat wij eens met elkaar gaan praten. Heb je tijd voor een kopje koffie?"
"Ja, ik wel, maar mist u uw trein dan niet mijnheer? Ik heb de perronchef net horen roepen dat de trein er aankomt!"
"Ik kan mijn trein niet missen. Maar dat had je zelf ook al bedacht geloof ik. Kom, laten we gaan zitten."
Ondanks het late najaar vonden ze een behaaglijk plekje op het terras, in de zon. Tot het moment dat de koffie geserveerd werd zeiden beiden niets. De verbazing was nog steeds niet van Theo's gezicht verdwenen. Het beviel hem echter wel dat de man hem hierover niet aansprak.

"Wat vond je van ons laatste gesprek?"
Theo keek een beetje op van deze vraag. Hij had eigenlijk een les over treinkaartjes verwacht.
"Tja, hoe zal ik het zeggen? Ik vond het eigenlijk onbevredigend dat ik u niet kon bereiken. Het voelde niet goed."
De man knikte en nam een slokje koffie.
"Dat vond ik eigenlijk ook. Ik had niet het gevoel dat je hoorde wat ik zei. Echter, toen je wegliep, realiseerde ik me pas dat ik niet sprak in jouw taal. Tegelijkertijd besefte ik ook dat ikzelf niet luisterde. En, de essentie van een gesprek is niet het praten, maar juist het luisteren."
Theo probeerde zich aan te passen. Deze dag verliep totaal anders dan hij zich had voorgesteld. Maar deze man had wel gelijk. Ook hij had vooral gesproken en minder geluisterd. En toch, er was meer aan de hand.

"Mijnheer, ik begrijp u als u spreekt over luisteren. Toch is er meer. Het gaat over meer dan Treinen en Stations. Het gaat over u en over mij. Over ons als zelfstandige mensen."
De man luisterde aandachtig.
Theo ging verder:
"Mijn hele leven zijn er mensen geweest die mij vertelden hoe ik moest leven. Over goed en kwaad. Over God en Allah. Over vrije wil en verplichting."
Theo pauzeerde even om een slok van zijn koffie te nemen.
"Eigenlijk denk ik dat het allemaal veel eenvoudiger ligt."
De man friemdelde wat met een suikerzakje.
"In ieders leven zijn er momenten waarop het makkelijk is van het juiste pad te raken. Iedereen is bezig te zoeken naar de juiste weg. U heeft dit spoor gekozen in de verwachting dat de Trein u naar het juiste Station zal brengen. Dat is uw goed recht en hoogstwaarschijnlijk heeft u gelijk. Ook in mijn leven zijn er regelmatig verzoekingen geweest. Ook ik ben regelmatig teleurgesteld in mijn medemens. Ook ik heb soms gewenst dat het allemaal makkelijker kon."

De serveerster kwam langs om te vragen of alles naar wens was. Een tweede ronde koffie werd besteld en gebracht.

"Ik hoor je", zei de man, "het is inderdaad waar dat iedereen worstelt met het leven; met het zoeken naar de juiste weg. Voor mij heeft de Heere Jezus voor mij de weg gebaand. Hij is mijn Trein en zorgt ervoor dat ik het Station zal bereiken. Voor jou ligt dat wellicht anders?"
"Dat weet ik niet. Mijn Jezus zegt mij naar eer en geweten te handelen. Anderen te helpen en te ondersteunen. Niet te sturen en niet te oordelen. Ieder is op zoek naar de juiste weg. Ieder heeft het recht die weg zelf te vinden. Ik ben ervan overtuigd dat we allemaal uiteindelijk Het Station zullen bereiken!"

De serveerster bracht de rekening. Theo betaalde.
De man en Theo stonden bijna synchroon op. Ze gaven elkaar een hand en keken elkaar aan.
Respect voor het individu.
Respect voor eigen wil en vrije keuze.

Zonder te spreken gingen beiden hun weg.
Op weg naar Het Station.

Schrijver: Anton Brikaer, 21 dec. 2005


Geplaatst in de categorie: religie

3,8 met 4 stemmen 550



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)