Alle inzendingen over Paleis Dam

Weet je wie het paleis op de Dam te Amsterdam heeft gebouwd?'' ''Was dat niet Jacob van Campen?'' ''Heel goed, Kees. Bij Jacob van Campen (1595-1657) vind je ook de renaissance terug, zoals de geveldriehoek en de koepel.…

Gretig trek in de envelop open en lees dat ik ben uitgenodigd op Paleis het Loo. Een grote grijns verschijnt op mijn gezicht. Ik lees iets over concerten, balzalen en high tea’s. Terwijl ik de tekst op me in laat werken, droom ik weg naar de wereld die adel heet.…

amy, kleine dame vol met ondeugd en met gein vriendelijk, vrolijk altijd samen ik zal altijd bij je zijn…

Er was eens een dame uit Millen die had twee enorm dikke billen ze at een boleet en liet toen een scheet de aarde begon hevig te trillen.…

Iedereen noemde haar de Dame. Maar iedereen had angst voor haar. Geruchten gingen dat zelfs de ratten op de vlucht sloegen wanneer de hakken van haar naaldhak schoenen de grond onder haar met een klik klik klik mishandelden. Het was een uiterst gevaarlijke vrouw. Daar was iedereen het over eens. Stukje bij beetje nam de Dame de stad over.…

Vele antieke staatsieportretten completeren de inrichting van het paleis en zo ook de levensgrote beeltenis van Koning Willem II, de grote voorvechter gedurende de negentiende eeuw van onze goede stad Tilburg.…

Het volk verzamelde zich voor het gouden paleis met de eeuwige gouden wenteltrappen wat omhoog draaide zonder einde leek het. Op het koningsplein van blauwe en witte blokken verzamelde het volk zich om volgens de traditie een gezonde rode zoete appel te krijgen, voor iedere inwoner een!…

Altijd had hij zijn paleis beschouwd als een paradijs op aarde, een sprookjesachtig hof dat tot de verbeelding sprak. Nu hij al die westerse paleizen gezien had en wist hoe de andere staatshoofden leefden, leek zijn paleis eerder op een middeleeuwse burcht.…

Het voormalige “Paleis van de Keizer” is nu een Rijksmonument met vele historische en culturele wetenswaardigheden waarin nu het Schiller Theater Place Royale gevestigd is.…

De expositie is nog tot 27 oktober te zien, van 10.00 tot 17.00 uur in het Paleis op de Dam, Amsterdam.…

Mijn knus paleis trilt nu verwoed En laat mij innig beven Want alles wat zij wil is moed Met hoop slechts als gegeven…

Paleis Soestdijk. Een naam die herinneringen oproept aan warme chocomel, wilde kermisdagen, Maartje van Weegen, met het gezin bij de televisie en het einde van een oorlog die nauwelijks meer wordt herinnerd. Paleis Soestdijk. Een lege huls, een stapel stenen waar geen hond meer wil wonen.…

Zijn intuïtie zegt hem, dat hij niet lang meer in het paleis undercover kan zijn. Hij neemt de balans op, het is mooi geweest, in een paleis eindigen, lijkt hem ineens zeer gepast. In een gribus-café koopt hij een flinke smak heroïne en even na middernacht is hij weer thuis.…

alleenstaande zuid-molukse met gierende hormonen één motorfiets zeven zonen ze boert goed te zeewolde elke maandagavond krijt zij haar permanente keu ze gaat voor tien over rood in plusfour kostuum stemmig grijs in Sociëteit De Witte zonder overdrijven zij is bedreven in het drijven van ballen…

Het openluchtbad is aan de andere kant van de stad. Op de enige fiets die wij als gezin bezitten, rijd ik die middag naar de Badstraat; heerlijk zwemmen, mijn lust en mijn leven. De zomerschoolvakantie is eindeloos lang en warm. Toch is zwemmen voor mij, als onzeker pubertje, een twijfelachtig genoegen. Ik heb geen flitsend badkostuum, laat staan…

Een dame wenkte hem. ‘Als u wilt kan ik wel een beetje opschuiven.’ Ze leek wel een aardig mens. Keurig in een mantelpak en een batik shawl. Hij knikte dankbaar. Ze ging wat naar haar kant en hij liet zich kreunend neer. De dame brak wat stukjes brood af en wierp die in het water. Kwakend vlogen de eenden er op af.…

Bij recente opgravingen is een 3,500 jaar oud paleis van 750 m2 gevonden dat 4 niveaus en 33 kamers telde. De voetballers van het Amsterdamse Ajax heten godenzonen vanwege deze achtergond.…

En dan komen er berichten binnen, na het overlijden van onze Koningin en Prins, wordt het paleis, dat ik altijd uit de verte zag, opengesteld voor bezoekers. Men mag voor een luttel bedrag naar binnen, kijken in dat schitterende paleis, dat ooit de woonruimte was van onze Koningin en Prins.…

Ze is gekooid, de dure dame Ondanks haar schoonheid in mineur Zonlicht schijnt door rose ramen Maar haar gevoel mist elke kleur Zo charmant, de laatste mode Die ze als een harnas draagt Kil van binnen, als een dode Waar verdriet aan alles knaagt Ze kent zijn tekens van verlangen Weet precies wat komen gaat Speelt het spel, met goud behangen…

Ik had nagedacht over God en m'n dame. Ik begreep iets van 't een, en beminde het ander. Ik droomde, en meende veel te weten, veel lief te hebben. Al liefhebbend en dromend liep ik 'n restaurant in, en daar heb ik groen-erwten met spek gegeten. Daarom ben ik boos op mezelf.…

Een uitwas van het proletariaat Dat was dat vieze slapen op de Dam Nu prijkt het weer voor één keer op 't program Omdat een kraakverbod op stapel staat Een update van een jaren-zestig-droom Met waterwerend telefooncondoom…

Ik keek haar achterna en dacht bij mijzelf: dat is nog eens een vreemde Dame!…

Hij zag een dame naderen, ze was misschien net in de veertig en deftig gekleed. Ze droeg een lichtblauw mantelpakje en was vol slank, verder droeg ze een klein donker hoedje schuin op haar hoofd met een netje voor haar knappe gezicht. Dat zal ze wel niet zijn, dacht hij, maar tot zijn verbijstering kwam ze naar hem toe.…

ACHTER DE GERANIUMS. Een paar jaar geleden hadden de oudjes in de zomer een huisje gehuurd, die nog vrij was, ongeveer één kilometer van het strand, in de kop van Noord-Holland. Het was een lange rit vanuit Drenthe via de afsluitdijk, maar de volgepropte Daf, zo lek als een mandje, bracht ze op de plaats van bestemming. Mien had van alles meegenomen…

Opeens zag ik een jonge dame het terras oplopen. Ze had prachtig lang ravenzwart haar. Een weldadige bries zwaaide het haar naar achteren en ik was weg van dat knappe smalle gezichtje met die donkere ogen. Ze droeg een lichte zijden jurk en daarin waren haar bijzonder weelderige vormen duidelijk te zien.…

In de supermarkt viel het mij herhaaldelijk op, dat een vrouw van middelbare leeftijd mij altijd heel vriendelijk aankeek. Ze was slank en tamelijk lang en had een grijs kapsel, maar op een andere dag stond ik bij de bakker en voelde ik, dat iemand op mijn schouder tikte. Ik keek om en zag haar, maar nu geblondeerd. Ze zei: ''Ik moet u wat vertellen…

Het licht van een vroege, onverwachte zomer speelde over de wereld, toen ik haar ontmoette in de cafetaria. Voor haar zou het nooit meer zomer worden en het viel te betwijfelen of het ooit zomer was geweest in haar leven. Ze sprak me plompverloren aan met de woorden: "Ik ben schizofreen. Ik woon in de IJskelderstaat". Haar hamsterachtige wangen…

Zou zo iemand ooit een vrouw in zijn van alle luxe voorziene glimmende paleis durven binnenlaten? Stel je voor dat een nietsvermoedende dame voor deze man in zijn hypermoderne keuken de meest exquise maaltijd moet bereiden. Zou het kunnen dat hij de goedheid heeft haar ongetwijfeld totale miskleun te vergeven?…

Ze was bijna honderd, jaja, een hoogbejaarde dame dus of zal ik zeggen, een oudere vrouw die tot een paar weken geleden nog gewoon ‘ op zichzelf ‘ woonde, met wat hulp praktisch alles nog zelf deed ook, ja verleden tijd dus…en natuurlijk vonden de kinderen en kleinkinderen het niets, die wilden heel graag dat oma naar de verzorging ging… Na lang…

wanneer vlammen van hartstocht mij verblinden in het paleis der liefde met ingangen zowel uitgangen is het maar de vraag in welke ik uitmond.…