Alle inzendingen over Petit Coglio

Een prachtig portret van Josquin wordt ons geboden door zijn enige leerling Petit Coglio: 'Mijn geliefde leermeester Josquin heeft nooit een voordracht gehouden over de muziek of een theoretisch werk geschreven. Hij leverde in korte tijd volmaakte musici af.…

als je dan in het zaaltje tja je moet wat doen draai dan petite fleur voor mij dat is mooi ik in mijn kist jij op het stapelstoeltje dan moet je huilen huilen om mij en petite fleur dat is genoeg dan is het voorbij…

Als u wilt lachen en janken, tegelijkertijd, google dan "Le petit train" van Rita Mitsouko (youtube, de clip).…

Tu est passé à côté de moi. L'odeur, je sais, c'est toi. Mon coeur, brille dans mon corps. Tes yeux, je ne sais pas où ils vont. Ce sont eux, qui me touchent.…

buiten fluit een verborgen vogeltje wel tien verschillende wijsjes door elkaar zodra ik regelmaat ontdek begint het weer in een andere volgorde naar willekeur even laat het zich zien zo klein te kort om uitgebreid waar te nemen te classificeren, vogelgids in de hand onzichtbaar zingt het rollertjes voort…

Jij bent een blinde passagier verborgen in het ruim van mijn verlangen ik kies de zee al dromend op de pier en jij het schip met horizon behangen onze ogen spoelen aan in verre landen maar toch gaan we voor anker in onze haven van gevlochten handen waarin de sporen van gemis verzanden één keer nog wil ik in de zee van liefde springen en…

Huid als grens. Tastbaar overschreden. Geboeide stilte. Gedachten verlaten het zwijgen. Het ledikant luistert. Het bed geeft zich over. Helft en wederhelft. Eén teder territorium. Hoofd bakent imaginaire grenzen. Vingers worden woorden. Ze strelen je lichaam. Van papier. Ik schrijf tederheid op je witte vlakte. Ik ben je immigrant. Gastarbeider…

Dag wit blad, Zoals een ochtend. Toegedekt met sneeuw. Egaal wit. Luisterzacht. Ongerept. Nog onbesmet door woorden. Geluidsarm. Stilterijk. Zo stel ik me een wit blad voor. Van het noorden naar het zuiden. Van oost naar west. Een leeg nest. Het niet zijn. Voor het zijn. Alles kan nog. Ieder ongeschreven woord kan nog veranderd…

Hoe graveer ik in papier het tasten naar haar golvend haar dat silhouet van jonge abrikozen verdronken in mijn vingers. Hoe blijft de zomer blinken in haar ogen terwijl haar zacht gezonken geur al slaapt in 't gele glooien van een herfst verloren rimpels in de huid van hoge bomen. Ze is er niet. Ik zie haar wel. Ik luister diep en hoor…

jouw schaduw laat ik onaangeroerd doch je warmte schilder ik als een zomer op mijn rusteloos behang jouw blikken bewaar ik in de koelte van mijn ogen en je vingers strooi ik als toetsen over een piano je voeten loop ik achterna in verdwenen sporen en je handen draag ik als kralen rondom mijn hals maar je stem leg ik…

tussen ons ligt de leugen te slapen nog lauw onder de geur van het laken je ogen vertellen een ander verhaal dan de weifelende woorden van je ontklede taal ze verschuilen zich in haperend huilen getemde tranen als zachte wapens van pruilen maar je vingers verlieten reeds lang als vreemdelingen mijn oevers van verlangen vragen onder een…

Il-y-a l'éclat des fleurs du printemps qui fleurissent: les petits narcisses faisant le tour d'un arbre ancien caressent les crocus jeunes et violets pendant que les tulipes blanches le long de l'allée vont en bouton. Anémone! Quelle perspective! Sincèrement, Antoine…

Ik draai nog maar eens "Le petit train" van Rita Mitsouko, besef dat de wereld denderend een stootblok zoekt.…

ik ben veelvuldig in contact getreden met het recente verleden de lijnen naar de toekomst zijn vaak overbezet historische gebeurtenissen lijken vandaag de dag ondergesneeuwd retorische vraag is of dat ooit essentieel anders was petite histoire van alledag (en allenacht) boeit mensen verreweg het meest van Al als saus fungeren roddel en achterklap…

Aanvankelijk hadden we de brede straten doorkruist, omlijst door het roestbruin en steenrood van de villa´s en bij ¨Petit Paris¨ waar heel toepasselijk een prent aan de wand monumenten uit de Franse hoofdstad weergaf, geluncht.…

gebrandschilderd glas dat dagelijks licht en suiker kleuren filtert in mijn donker zicht wentelt stof en glinstert schuin omlaag naar de stenen vloer sintert zwart naast wit waar mijn bewustzijn daalt door het flapperen van lange gewaden met hun wervel en rokken ruisen mijn tijd vervliegt in het stofspel dat volgt de stilte heerst tot…

We liggen in jouw bed, alweer is het verlangen sterker dan wij samen. Het zweet parelt in heet beamen de natheid naast ons naakt zijn neer. En weer is elke ruit beslagen, wentel ik mijzelf in de overdaad die met jouw lichaam samengaat in tijdloos wederzijds behagen. Dan stopt geheel en als bij toverslag heel de wereld, ook mijn hart,…

Dat komt straks wel, 'petit-à-petit'. Ronalde en ik halen hier en daar een steen of een te grote stok uit het maaiveld zodat de messen van de machine gespaard blijven. 'Iets drinken?' vragen we. Ach ja, waarom niet. Een pastis met veel water dan. In de namiddagzon zitten we aan de tuintafel.…

A l'heure présente je cherche ton jeune et vif visage dans les profondeurs inconnues de ta mort trop imprévue, ma chère petite fille, où es-tu, ma grande? Je te cherche dans tous les étés d'il-y-a seize ans et plus, l'amie du coeur pur et simple d'un père lointain, Julie? Je t'aime sans aucun doute.…

Je laatste filmrollen waren in tv-series als 'Rebelote', 'Le paria', 'Lili, petit à petit' en 'Sins'. Op je zesenveertigste was je filmcarrière voorbij. Bij topsport worden sommige dieren vroeg oud.…

Jij was lid van de christelijke verzetsbeweging La France continue, gevormd door Henri en Annie de Montfort, de schrijver Paul Petit, bevriend met Paul Claudel, Émile Coornaert, Suzanne Feingold en Raymond Burgard. Jij woonde op 34, rue de l'Assomption.…

Daarom verlaat Le Petit Prince in alle stilte een pingpongbond-in-liquidatie, zonder zijn WK-vrijwilligers een blik waardig te keuren. Usance bij parmantige woordvoerders? Binnenkort springt Hanemaaijer tegenover iedere klagende gasafnemer hoog en laag in zijn functie van professionele foxterriër.…

Het is zelfs minder dan petit-histoire; voor iedere Parool-column over Aznavour gebruikte hij hooguit 320 woorden.…

Sous prétexte d'abdomen complexé elle me séduisit en pistaches et manons tandis que mois je lui cueillis tout en plastique bio-dégradable la marguerite la plus petite.…

Op 13 december 2019 verscheen 'Goodbye Butterfly', met 'Zero Hour', 'Break Free', 'Petit Papillon', 'Song To The Siren', een cover van Tim Buckley, 'In Freedom's Name', 'Feels Like', 'Servant To Love', 'Another World', 'Into The Deep', 'As The Skies Cascade', let op de bijgeleverde, peperdure videoclip, en 'Petit Papillon (alternatieve…

In september 1881 werd je lid van de club Les Hirsutes, opgericht door de pianist/organist Maurice Petit. De leiders waren Alphonse Allais en Eugène Bataille. Een medelid was de dichter Léo Trézenik, die samen met Georges Rall het literaire tijdschrift "Lutece' oprichtte, met o.a.…

Op 23 april 1869 speelde jij Marguerite in 'Le Petit Faust' van Hervé. Henri de l'Étang schilderde jou naast een fiets en in een broekrok. Jij was de eerste vrouw in Frankrijk die fietste en jij promootte de Michaux-fietsen.…

In 1900 debuteerde jij in de libertijnse vaudeville 'Le Petit Chauffeur' van Henri Alexandre Frigot in het Déjazet Theater op 41, boulevard du Temple. Jij speelde voor vast in het Folies Bergère, toen er nog koetsen reden.…

Je ontving de Prix Louis Delluc en je won het Montreal World Film Festival voor het Beste Scenario met het drama 'Le Petit Prince a dit'. Je was als actrice zeer geliefd. Op je dertigste werd je gevraagd hoe je zou willen sterven en je antwoordde: 'Door mijzelf te doden, wanneer het zover is!'.…

Ze stuurden jou eind augustus 1944 in één van de vele veewagons van de gevangenis-Romainville naar een subkamp van het vrouwenconcentratiekamp Ravensbrück, genaamd Königsberg/Neuberg, door de Franse gevangenen ook wel Petit-Königsberg genoemd.…