Alle inzendingen over Puberteit

Waarom kan die puberteit in godsnaam nooit eens zonder strijd?…

Ooit ging ik weer waar ik was schoolgegaan. Ik zag mijn lerares, krom door haar jaren. Ik voelde haat, maar niet door haar ontwaren - zij had nooit bij mijn voelen stilgestaan. Volwassen nu trad ik haar stevig nader. Mijn hart vol van rancune, van mijn haat. Ik zou haar alles zeggen, accuraat! Bij elke stap gezet werd ik steeds kwader……

Toen je nog naar het kinderdagverblijf ging Stond je heel rustig alleen in de poppenhoek Die tijden zijn allang voorbij de puberteit is gekomen Je kamer ligt bezaaid met puinhoop, elke week enorme troep Grenzen zoeken en discipline vinden Strijd met jezelf en met mij aangaan Weten hoe het moet maar het toch niet doen Alle wijze raad in de…

De eerste keer dat ik ze zie, sta ik te wachten bij de deur van lokaal B14: huidkleurig met dunne naden die haar kuiten en dijbenen volgen tot onder haar rok. Mevrouw Bonnet staat bij het raam, met haar rug naar ons toe, en praat zachtjes tegen meneer De Bruin. Hij knikt, zijn gezicht gespannen. ‘Ga je naar binnen, of hoe zit het?’ vraagt Sem achter…

De puberteit van een schrijver herkent men aan de lentebuien van zijn lezers.…

De liefd' als puberteitsbedrijf heeft niet zo gek veel om het lijf.…

de leerplichtinvulling op Mulo-niveau was vooral een kwestie van ontdekking niet dat a²-b²=c² mij interesseerde of de wijsheden van ene Pythagoras wel de riskante dikte van het kanaalijs tijdens het geconcentreerd schuifelen naar de overkant de vraag van Eddy B. aan de leraar of hij de beroemde auteur Fats Domino kende nooit van gehoord…

ikke zelf doen was zo ongeveer en pappa lief volgde daarop weer de eerst geprobeerde zin van haar toen was het mijn pappie is erg slim het bracht pa behoorlijk in vertedering even later kwam de puberteit zowaar het leek wel haat en nijd en af en toe met moeite een heel klein beetje spijt nog steeds is pappa dom maar dagend aan de horizon…

Ik denk terug aan de tijd, dat ik jonger was dan heden een vlotte, aardige meid, kritisch, ontevreden Vanuit een duidelijk gevoel soms ietwat overdreven overtuigd van mijn doel bereid alles te beleven Liep ik over het Stratumsend en ging ietwat bevreesd binnen in een soort ‘tent’ waar ik niet eerder was geweest Met een drive als nooit…

Ben ik dan niets waard? Zouden ze me zo kunnen laten vallen? Meenden ze het? Tranen puilden in mijn ogen, maar vooral voelde ik de haat die door mijn aderen stroomde. Boosheid, vooral tegen mezelf. Maar meer dan dat, agressie. Ja, het was agressie. Ik heb geen bescherming meer nodig. Ik hoef geen armen meer om me heen. Geen hek om mijn huis. Ik wil…

Clara weifelde. Wel? Of niet? Of wel? Ze wist het niet. Ze wist wel dat Clara iets betekende in het Latijn, iets van schoon of zo. Of lief. Of mooi. Wist zij veel. Katja had Latijn. Zij niet. Katja had alles geleerd over naamvallen. Die stomme nom… nomin… ach, wat maakte het ook uit. Als Clara voor Duits straks alles moest weten, nou, dan was dat straks…

Mijn moeder zegt "je zit in de puberteit", ik zie het als het begin van mijn volwassenheid.…

De overeenkomst tussen de puberteit en de psychotische Schub komt ook naar voren in het optreden van primitieve afweerhoudingen, die horen bij de angst van het Ik voor de intensiteit van de driften, dus een angst die ouder is dan de angst voor de werkelijkheid of voor het geweten.…

mijn moeder Hielp me door mijn kinderjaren Kamde elke ochtend mijn haren Vertelde me over haar puberteit Luisterde tot in de eeuwigheid Gaf me tips voor op school gaf me soms een klein symbool om te laten zien ik hou van je, mijn lieve lien…

Kinderen maken zichzelf tijdens de puberteit onafhankelijk van hun ouders. In elk geval emotioneel. Vaak volgt later de financiële onafhankelijkheid. Vaak volgen daarna samenwonen, trouwen en kinderen. De opvoeding is hierbij volbracht. Met Schotland werkt dit net andersom.…

Ook al ken je geen integriteit Heb je geen stabiliteit Voel je onbetwiste nijd Als anarchistische meid In een ellenlange puberteit Vanwege burgerlijke banaliteit Door anderen gekastijd En gebombardeerd als stommiteit Toch dan zie ik in jou geheid Dat jij je hebt bevrijd Uit de hypocritisch strijd Van deze zogenaamde moderne tijd…

dat ik dit nou niet eerder heb gedaan: een ode schrijven aan mijn lieve moeder voor mij had zij toch immers altijd tijd of ik een lieverd was ofwel een loeder als kleutertje of in de puberteit zij leerde mij hetgeen ik echt moest weten ze zorgde en ze raakte mij niet kwijt als ik de weg naar huis eens was vergeten is zij altijd naar mij…

Zij snapte het vast ook niet wist zich ook met jou geen raad Noemde het onzin, puberteit, toneel Net zoals jij nu Zoveel is er niet veranderd Hoewel ze het zelf hebben meegemaakt begrijpen ouders dus nog steeds niet hoe verliefd de liefde maakt……

het leven trok als film aan je voorbij in zwart en wit vervlogen kinderjaren de puberteit (een duister navelstaren) het witte doek gescheurd door averij de rolprent kleurde, maar de wilde haren wekten weldra lach en spotternij de eb werd nu het heersende getij het scherm zou nooit de diepgang openbaren je bent een vage figurant gebleven…

Treed binnen met zachte passen mijn beste in de bittere realiteit van tegenwoordige kaalheid en koude vernielzucht Laat je ogen en oren niet verpesten door het gedrein van klein gespuis en semi hormonen opgedrongen en nooit stilstaande stelletjes die nauwelijks de puberteit ongeschonden zijn ontklommen Vergeet de schurftige honden…

Degene die naast mij wandelde in de snel vervlogen jeugdjaren, die aan mijn zijde stond in de turbulente puberteit en die tenslotte de kalme wateren van de volwassenheid met me bevoer....…

In die tijd sloop de puberteit op kousenvoeten naderbij. Aan het Tomado-rekje dat kon dienen als bureautje, maakte ik de eerste schooldag al de sommen die meneer Kwantes, de wiskundeleraar, ons opgedragen had. Tante C., de zus van vader, had me de pick-up geschonken.…

We waren nog tieners en de puberteit stormde aan. We droegen mini-rokken en kniekousen en in het patronaat dansten we op de klanken van "Pretty Woman" van Roy Orbison. We hadden een fascinatie voor de overigens onbereikbare Jeroen van E. die woonde in een van de hoge flats aan de Fatimastraat en die gitaar speelde in een band.…

Olaf had zijn jack gepakt en was weggelopen, zonder dat iemand hem tegenhield. Het gebeurde nadat zijn vader had gezegd “Doe nou gewoon een keer even normaal”. Daarbij had hij met zijn hand tegen het aanrecht geslagen, niet hard, meer om te benadrukken dat hij het meende. Doelloos loopt hij door de stad. Hij loopt een boekhandel in. Vanuit…

Ik wilde per se de okergele laarzen. Het was het laatste paar, een maat te groot. „Weet je het zeker?” vroeg mijn moeder. „Ik doe er gewoon dikke sokken in.” Okergele beenwarmers vouwde ik over de rand van de laarzen. Mijn witte bandplooibroek stopte ik erin. Daarboven een wit bloesje met een okergele spencer. Je zag de kleur overal. Mijn…

het zijn een paar grote hazen geografische kennis verbreden daaraan moest ik mijn kostbare puberteit besteden maar ik ontduik de woorden, aan mij gericht omdat de ware aardrijkskunde in de wijde wereld ligt daar waar een spreeuw de wet van de natuur krees de schoonheid van de lente bewees deden twee schimmen mij verbazen wat is het?…

.....en dan dansten we de "Hanky-Panky" in het patronaatsgebouw dat sinds lange tijd afgebroken is ("Come-on baby, dance the Hanky-Panky!"). We droegen witte kniekousen en mini-rokjes en waren veertien jaar oud. Mijn vriendin Lucia moest ik verliezen. De reden daarvan bleef onduidelijk. Haar moeder bracht lange dagen door achter de naaimachine en…

Tussen twee zinnen die bijeenhoren Een geheel zijn vormt wissel van regel de overgang schakel naar een verder verhaal onbezorgde jeugd verhardt zich in de puberteit tot roekeloos verkennende verbinding met het volgende station der kennis het derde station stapt volwassenheid op de trein des levens nu in volle vaart de trein ploetert voort…

Het waren woelige jaren, ontdekkingsreizend verkende ik mijn puberteit/pubertijd (streep door wat fout is), warmzachte meisjes in fladderende jurkjes deden onbereikbaar langs de kant van de zolder. Soms werd er toch gedanst, iedereen wachtte op "Stairway to heaven", besmuikt en verwonderd dat het kon kleefden we aan elkaar.…

Het werd in Galerie Pierre in een apart vertrek tentoongesteld, omringd door gordijnen, want je wist dat het voor velen chockerend zou zijn en sommigen kwamen inderdaad niet verder dan je voor een ordinaire pedofiel uit te maken, terwijl je juist heel dieptepsychologisch de puberteit had geanalyseerd.…