Alle inzendingen over Tracy Chapman

Als er één vrouw in deze huidige wereld voor zichzelf is opgekomen, dan is het Tracy Chapman wel. Ik zie haar als een zeer krachtige vrouw, die een hoge verantwoordelijkheid op zich neemt en blijft nemen. Zij zingt voor vrijheid als een prachtige nachtegaal.…

Ze is geïnspireerd door Tracy Chapman, Bob Dylan en Leonard Cohen. Op zeer jonge leeftijd werd ze door haar vader in zijn kelder met een flink stereosysteem geconfronteerd en ontdekte ze de vreugde van muziekbeleving.…

Why do babies starve when there's enough food to feed the world Why when there're so many of us Are there people still alone. Why are missiles called peace keepers When they're aimed to kill Why is a woman still not safe When she's in her home. But somebody's gonna have to answer The time is coming soon Admidst all these questions…

Op dit punt in mijn leven zou ik willen leven alsof alleen liefde van belang was.…

Op 15 april 1988 verscheen jouw debuutalbum 'Tracey Chapman', met o.a. 'Fast Car', 'Talkin 'Bout a Revolution' en 'Baby Can I Hold You'. In juni 1988 zong je 'Fast Car' op het Nelson Mandela 70th Birthday Tribute concert. Het album won drie Grammy Awards, o.a. voor Best New Artist.…

De seksaffaire tussen Tracy en Mighty Mike van Gerwen, zoals in de Sun gepubliceerd, lijkt me niet zo veel om het lijf te hebben. Men kan zich afvragen hoeveel succesvolle sportlieden, populaire politici, gefortuneerde zakenmensen en gevierde mediamannen niet vreemd zullen gaan.…

van rivieren door de bergen van mijn kracht waar de hoop en liefde wacht Maar oneindig ver lijk jij bij mij weg te bewegen als een niet te vangen ster De dagen klimmen waarna ze dalen zoals mijn ziel weet wat je hebt te geven in dat hart zou' ik altijd kunnen dwalen -------------------------------------------------- Beth Nielsen Chapman…

In ons kantoortje aangekomen zag ik dat het rolluik voor het raam helemaal was neergelaten. Wanneer Andy hier gewoonlijk de kas op maakte na sluitingstijd van de zaak, wilde hij niet op z’n vingers gekeken kunnen worden maar ook niet claustrofobisch opgesloten zijn. Nu stond ik in een door T.L. verlicht kantoor met mijn voordeligste kant, m’n bovenbenen…

Terug uit Genève ging je bij jouw uitgever John Chapman wonen en noemde jij jezelf Marian Evans. In 1851 kocht Chapman het kwartaalblad 'The Westminster Review' en werd jij zijn assistente-uitgever, al deed jij al het werk en schreef jij artikelen voor het blad.…

Mijn schildklier werkt niet meer. Hoewel ik haar stimuleer, heeft zij na een lang gevecht het bijltje er bij neergelegd. Zij geeft er de voorkeur aan om in de V.U.T. te gaan. Dit heeft ze duidelijk gezegd in ons laatste werkoverleg. Ik moest dus snel beslissen want ik kan haar echt niet missen…

Och arm blinde darm! Vond je het niet fijn om blind te zijn? Wilde je ontsteken om te worden bekeken, en vervolgens te worden verlost? Heb je nu je zin wanneer je in de handen van de chirurg vakkundig wordt gewurgd? Nu ben je geen deel van een levend geheel Je hebt zoveel pijn gekost.…

Drie mensen in mijn leven hebben mijn lichaam als goed ervaren: Mijn man die het genot ervan beleefde en mijn kindjes tot ik ze mocht baren. De eerste is reeds heen gegaan en de laatsten worden groot. Wie geeft mij nog reden voor bestaan hetgeen mij zekerheid bood. Ik plaats mijn lichaam voor de spiegel. Een wazig beeld verschijnt. Ik…

Schiet je pijlen! Vuur je wapens! Spuug je gal in mijn gezicht. Je raakt mij niet, noch mijn lichaam. Ik doe gewoon mijn ogen dicht. Ook mijn oren willen niet horen wat je op je lever hebt. Ik voel alleen nog diep van binnen; mijn hart dat bonst met groot geweld.…

Mocht ik reincarneren na dit leven, dan wil ik dat als bloem. Als mens heb ik mezelf genoeg bewezen; ik zou dit niet graag overdoen. Ik kom graag terug als klaproos. Ik identificeer me met die plant; terwijl zij haar oranjerode gewaad toont, in het veld en langs berm en bosrand. Ieder voorjaar bloei ik op, gedragen door mijn vlassige steel…

Oh! veelvormig water der zee, los me op en neem me mee. Houd mij in jouw diepten gevangen Voer mij mee naar zonnige stranden. Laat mij opgaan in wolken jouw veelzijdigheid vertolken rimpelloos glad zijn door de zon uitgedaagd en ontstuimig kokend door de wind opgejaagd. Breng mij ten slotte voor een langdurige rust en ontspanning terug…

Kleine Daisy zat voor het keukenraam en keek de straat in waarlangs haar zusje Gerdien terug moest komen van school. Dikke vliegen zoemden tegen de ruit en zij probeerde deze met haar wijsvinger te volgen. Ze gingen dan sneller bewegen en dit vond zij grappig. Zij drukte er een plat. Er kwam een bloedvlek op de ruit en ook haar wijsvinger was besmeurd…

Mevrouw Klinkenberg was mijn hospita. Zij was weduwe en haar man had een goeie baan bij de Post gehad, zo zei ze altijd. Ik was op zoek naar een kamer omdat mijn ouders mij de deur hadden gewezen. Hier kon ik niet om rouwen want ik had het ook met hen gehad. Mevrouw Klinkenberg bood mij woonruimte op de tweede verdieping. Er waren twee kamertjes…

Ik was op weg naar mijn moeder. Deze titel verdiende zij niet; zij was mijn pleegmoeder en ik had het meestal over stiefmoeder. Aangekomen bij 'IJseloord', het complex van aanleunwoningen, was op afstand al te zien dat het moederdag was. De parkeerplaats was vol en ik moest uitwijken naar een ander terrein. Iets anders dan bloemen had ik niet kunnen…

Wachtend op onze reisleider zat ik samen met mijn man Andyin het atrium van Margaritha Village. Wij wilden vanwege problemen aan het thuisfront eerder terug van onze vakantie op Isla Margaritha. Tegenover ons zat een jong Hollands stel. Ik had dit niet meteen door omdat zij geen Nederlands spraken; gekker nog, zij spraken helemaal niet met elkaar,…

Samen met twee andere dames vrijwilligers hielden wij ons maandelijkse lotgenotencontact voor schildklierpatienten. De opkomst was zoals altijd goed. In kleine onderonsjes waren de luitjes gezellig met elkaar aan de praat. Ik liep wat rond in de gespreksruimte om eventuele vragen te beantwoorden. Een gebrilde man met een slobberig licht kostuum…

'Ja Saartje het is goed zo', riep ik onze hond tot orde. Bij het zien van de postbode blaft zij altijd de post naar binnen. Deze keer zag ik een plechtige kaart tussen de reclame en belastingpost. De adressering in prachtig schoonschrift, uitgevoerd door iemand met aanleg voor kalligrafie. Het was een uitnodiging. De Vrijmetselarij bestond honderdvijftig…

De dag van het feest was aangebroken. Andy werkte zich in zijn rokkostuum met de aan het zicht onttrokken bretels om zijn broek op z'n plaats te houden vanwege een vooruitstekende buik. Ik moet altijd zijn vlindertje vast maken over zijn smokinghemd en dit irriteerde hem vanwege zijn iets te korte nek. Ik krijg dan meestal te horen dat ik z'n hemd…

Waarom sterven er nog kinderen door honger en gebrek aan drinkbaar water. Terwijl er genoeg voedsel is ter verzadiging van heel dees aarde. Waarom lijden er nog mensen, aan de last van een leven zonder glans. Terwijl wij met zo velen zijn grijpt eenzaamheid nog steeds z'n kans. Waarom noemt men een missile…

'Goede morgen mevrouw, U ziet er goed uit', zei m'n huisarts en wendde zijn blik van mijn vakantiebruine voorkomen terug naar zijn computer. Ik vulde zijn gedachten in; gelukkig, het gaat goed met haar, snel klaar. Met twintig minuten vertraging op z'n spreekuur maakte hij een gehaaste indruk. Dit gebeurde vaker en ik had voor de goede orde mijn…

‘U kunt daar gewoon met Euro’s afrekenen’, verzekerde de baliemedewerker van de bank ons. ‘Dat weet ik, maar wij willen met zo min mogelijk contant geld op reis’, antwoordde Andy, m’n man. Hij keek schichtig om zich heen en trok de portemonnee uit de binnenzak van zijn jack. Met een temperatuur van 32 graden zou een ieder z’n jasje thuis laten. Andy…

‘s Avonds kon Mus zijn energie ook wel kwijt. Hij liep als een bezetene met een vliegenmepper achter de muggen aan, hij ging zelfs in discussie met deze beestjes. “Kom maar op, ik sla jullie allemaal plat”. Maatje 38 vond dit nog al barbaars en had een andere oplossing voor dit probleem. Zij ontstak een citronellakaars, dat was muggenwerend vond zij…

“Rossy”, zo meldden wij ons bij de receptie van de camping aan het Italiaanse “Lago di Tracimeno” na een lange vermoeiende reis. De signorita achter de balie begon een heel verhaal in het Italiaans en natuurlijk begrepen we haar niet. Wij maakten ons verstaanbaar in het engels, waarbij de signorita verbaasd keek en vertelde dat zij “Rossy” een Italiaanse…

Geduldig en een beetje apathisch wachtte Tine op haar beurt. Ze bevond zich in een plaatselijke bloemenwinkel. De adrenalinekraan die de afgelopen dagen wijd open had gestaan, druppelde nog een beetje na. Ze liet haar gewicht beurtelings door beide benen dragen en zocht met haar arm steun tegen de stellage met snijbloemen. Meestal kocht zij voor…

Het was gezellig druk in de sportkantine. Het 25jarige jubileum van F.C. Heveadorp werd uitbundig gevierd. Job baande zich een weg terug langs de benevelde luitjes die zich rond de bar verdrongen. De barkeeper zou zijn bestelling 'vijf pilsjes en een Spa-rood' aan zijn tafel serveren. Op een afstandje observeerde…

De grote passpiegel in haar slaapkamer had nog nooit gelogen. In de voorafgaande maanden had Meriam haar vaker om reflectie gevraagd. Meriam kon dit aan; zij was een sterke vrouw. De chemokuur had echter niet alleen de kwaadaardige celletjes in haar borstweefsel vernietigd maar ook haar mentale welzijn ondermijnd. 'Oh God', zuchtte zij bij het…