Alle inzendingen over ZONNESTELSEL

Toen Gustav Holst in 1914 begon met het componeren van zijn symfonische meesterwerk 'The Planets', was de Astroloog Percival Lowell al 9 jaar op zoek naar een mysterieus 9-de familielid van ons Zonnestelsel (die hij Planeet X noemde) die volgens zijn berekeningen verder dan de verste planeten Uranus en Neptunus op de rand van de familiekring zou moeten…

jij keek langs me heen doorzag ik, je legde geen gevoel in samenspel van lichamen die nooit in het kielzog kwamen van stand geen zonnestel het zonnestelsel leeft geen beleving…

iemand die het zonnestelsel op kleine schaal op z'n slaapkamer kan laten ronddraaien.…

De waarschijnlijkheid ervan is de afgelopen eeuw nog toegenomen door de ontdekking van steeds meer sterrenstelsels met steeds meer zonnestelsels die met het onze vergelijkbaar zijn. 2.…

langs de sterren zullen we zweven door de wolken zullen we gaan, met zijn tweeën samen reizen in het zonnestelsel staan samen hand in hand onze handen op elkaars buik je liefde maakt me gek kom we trekken er op uit ik blijf altijd reizen altijd op weg naar jou overal waar ik ook ben, ik ben toerist op het eiland vrouw…

De NASA en de ESA hebben tientallen ruimteschepen gelanceerd die ons zonnestelsel moeten verkennen. Zo zijn verschillende sondes geland of neergestort op Venus, Mars, Jupiter en de Saturnusmaan Titan. De Pioneer-10, de Voyager-1 en de Voyager-2 zijn zelfs al onderweg naar andere sterren.…

Natuurlijk was Van Eeden geen meteoriet die, komend vanuit verre zonnestelsels, insloeg. Hij had zijn vrienden, zijn schrijvers, zijn invloeden. William Morris, de Engelse socialist, omgaf zijn marxistische visie eveneens met een rijke natuur.…

Een juichkreet welde in hem op: dit had hij tot dusver alleen maar gezien op NASA-foto’s van ruimteverkenners die na een eenzame vlucht van jaren bij de buitenplaneten van het zonnestelsel waren aangekomen om daar duizenden haarscherpe opnamen te maken van hun oppervlak. Hij had al na enkele minuten de rand van het zonnestelsel bereikt.…

Vrijdag 21 december 2012, de planeten binnen ons zonnestelsel staan op een lijn. Dit is geen Indianenverhaal of misschien toch wel, strubbelingen zijn van alle tijden. De Maya's hebben dit indertijd uitgerekend en konden zich niet indenken hoe het verder zou kunnen gaan. Alles op een lijn, perfectie maakt alles kapot.…

Of de aarde een sterrenhemel schijnen wou, Sidderen zonnestelsels, fijn gesteeld: En ied're graspluim is een sterrebeeld, En als een Melkweg hangt die streep van dauw; 'K zie, als ik 't hoofd eerst zo, dan anders hou, Hoe rode Mars oranje Sirius speelt, En hoe, knipogend, 't groen zijn gunst verdeelt Naar 't geel en 't violet van achter '…

– zal het in zo’n dichtbevolkte sterrenhoop af en toe gebeuren dat een planeet van het ene zonnestelsel naar het andere hopt. Zo’n reis van het ene zonnestelsel naar het andere kan zo maar miljoenen jaren duren. Sommige migrantenplaneten komen zelfs nooit bij een andere ster aan.…

Op Sedna staan geen reuzetelescopen; Daar kijkt geen wezen diep in het heelal, Want leven is daar niet, in geen geval, En dus gaat daar de wereld ook niet open. Wij kennen nu de zoveelste planeet, Maar wie heeft er nou van de aarde weet?…

Als er daarentegen eens een drietal planeten in ons zonnestelsel in eenzelfde lijn staan, maken ze er dagenlang poeha over, maar zeggen ze er fijntjes bij dat je er een telescoop voor nodig hebt, wegens niet waarneembaar met het blote oog.…

Sinds de vijftiger jaren verkennen we ons zonnestelsel. Ruimteschepen met steeds krachtiger motoren en steeds scherpere camera's worden erop uit gestuurd om foto's te nemen van planeten, manen en kometen. Ook worden er regelmatig landingen uitgevoerd op andere werelden. Zo zijn er al een paar satellieten geland op planetoïden.…

Al jaren zijn een paar enthousiastelingen in de VS bezig om technieken te bedenken waardoor het mogelijk wordt om naar andere zonnestelsels te reizen. Hun fantasie is bijna grenzeloos. Zo hebben ze zelfs al een methode onderzocht die ze hebben afgekeken van Star Trek, de zgn. ‘warp drive’.…

Miljarden jaren geleden, toen ons zonnestelsel nog maar net was ontstaan, werden de manen en planeten van ons zonnestelsel regelmatig door ruimtepuin en planetoïden getroffen. Maar niet alleen kleine objecten sloegen in; soms botsten ook complete planeten op elkaar. Eén van die botsingen leidde zelfs tot het ontstaan van de maan.…

Als de mensheid nu al in staat was om naar andere zonnestelsels te reizen, zou dat ook wel ‘es heel slecht kunnen uitpakken voor de levende wezens die daar wonen. De mens is immers een gevaarlijke soort.…

En 90 miljoen voor een auto die miljoenen jaren doelloos rondjes in het zonnestelsel zal draaien, so what. Met welk doel, wat schieten we ermee op. Eerst hier beneden de zooi maar eens opruimen, zegt het rationele zuurbekje in mij.…

Er was een tijd, in de jeugd van ons zonnestelsel, dat onze aarde twee manen kende. De ene was groot, helder en trots en werd onze maan genoemd. Maar daar was ook nog een kleinere, stillere zuster. Zij draaide haar eenzame banen op een grotere afstand, als een onopgemerkte begeleider van een kosmisch danspaar dat nooit helemaal in balans was.…

De rechtstreekse waarneming van een planeetatmosfeer in een ander zonnestelsel brengt de ontdekking van buitenaardse civilisaties een stapje dichterbij.…

Dat wordt nóg onwaarschijnlijker als we bedenken dat ons zonnestelsel en dus ook de aarde betrekkelijk jong zijn. Op planeten van veel oudere zonnestelsels zou je dus veel ouder en veel verder ontwikkeld intelligent leven mogen verwachten.…

Iedereen met een paar jaar middelbare school weet dat het meningsverschil tussen Galileï en de kerkelijke autoriteiten niet ging over de stelling dat de aarde rond was maar over over de vraag of de aarde het centrum vormde van ons zonnestelsel of de zon.…

Een oude ster sterft en uit zijn nevels vormt zich ons zonnestelsel. Ik ontdek dat de grote van het heelal relatief is. Ik beweeg met oneindige snelheid en overbrug afstanden in geen tijd, het universum heeft voor mij geen afmeting.…

De waarschijnlijkheid ervan is in het recente verleden nog toegenomen door de ontdekking van zonnestelsels die met het onze vergelijkbaar zijn. 2. Er worden op steeds meer plaatsen in ons zonnestelsel (op kometen) en daarbuiten (interstellair) eenvoudige organische moleculen aangetroffen (koolwaterstoffen, eenvoudige aminozuren).…

Hoe zou zónder die “neiging van de natuur” uit de immense warreling van krachtvelden bij de big bang ooit een universum hebben kunnen ontstaan waarin (om maar wat willekeurige schakels te noemen) van atomen tot mens, van mensen tot mensheid, van mensheid tot planeet, van planeten tot zonnestelsel, van zonnestelsels tot melkwegstelsel, van melkwegstelsels…

Als je, zoals ik, van een andere planeet komt, uit een ander zonnestelsel, dan val je van de ene verbazing in de ander. Je kunt bijna niets anders concluderen dan dat die malle Aardbewoners kierewiet zijn, getikt, de weg kwijt, molentjes in hun hoofd, lopen te slaapwandelen in de droom van nooit geweest.…

De afstanden tussen lichaamscellen zijn immers relatief vergelijkbaar met die tussen planeten of zonnestelsels onderling.…

Om de timings van de steeds veranderende stand van het complexe, samengestelde uurwerk dat wordt gevormd door de kosmische rondgang in en van ons zonnestelsel –een raderwerk in een groter raderwerk in een groter raderwerk- te leren lezen, voelen, en ermee te synchroniseren: nu eens een hazenslaapje; dan weer als een pijl uit de boog te versnellen…

Dat wordt nog onwaarschijnlijker als we bedenken dat ons zonnestelsel en dus ook de aarde betrekkelijk jong zijn. Op planeten van veel oudere zonnestelsels zou je dus veel ouder en veel verder ontwikkeld intelligent leven mogen verwachten.…

Het is een herinnering aan de oer gewelddadige geboorte van ons zonnestelsel, een gloeiende erfenis diep in ons aller binnenste. Maar wat zegt dit diepe, verborgen innerlijk ons? Het zegt dat het wezen der dingen niet ligt in wat zichtbaar is, maar in wat verborgen is. Dat de stilte niet leeg is, maar vol van een onvoorstelbare activiteit.…