Alle inzendingen over boterbloemen

geurende warmte van gewas en aarde boterbloemen stralen onder de zon gras in alle tinten groen deint teder en glanzend in de wind een veldboeket in groen en geel rood en wit de bodem van een blauwe koepel eindig door blauwgroene bosranden meer is er niet en het is genoeg…

boterbloemen... luister naar de duizend vleugels als een erekrans van pastelkleurig geluid om de stilte, ben ik. Zou ik kunnen dansen? in de hitte, boven het veld... boterbloemen... vormen zich de paarse geuren, versmelten zich het leven en de rust. Alsof de tijd, het besef ervan kristaliseert, tijdloos kort verstilt...…

Weg was de boterbloem. Mijnheer Vleeming had het gevoel dat gelijktijdig iemand de kamer verliet en dat hij na zoveel tijd weer de enige aanwezige was. Op zijn gezicht verscheen een glimlach, dit maal de voorbode van een goed idee.…

malse grassprietjes zwaaiende boterbloemen in gele jasjes…

Maar de boterbloem dan, en het hondsdraf, al dat belang dat bodem wil, voeding, voortplanting, niks poëzie -…

Boterbloem als metafoor Vinkentouw als rode draad Arendsoog als antiheld Romantiek als houden van Paringsdans als ritueel Ongekust als maagdenvlies Onsterfelijkheid was zijn deel Maar leven kon hij niet…

luchtruim is ontdooid, de wind werd zichtbaar aan de wand, waterzucht en spataderen ontsieren de oevers van verlaten wensen, de onderhandelingen waren afgesprongen en de vlaggen gestreken tot grondniveau, de fanfare speelde met lijf en leden haar stuk 'Gratis Toegang tot Kasteel en Park' daar hoorde ik voor het eerst de gil van de boterbloemen…

Lieve moeder in het groen gelegen, brandende van boterbloemen; bunkers. Zing ik als de kindren zongen, bommen, bommen, goede bommen, op de aarde neergedaald. --------------------------------------------------------- Uit: 'Duizenden zonsondergangen', 1972.…

kom wonen waar ik woon het gras is groener er is meer tijd om te verlangen naar wat je misschien zoekt bomen wuiven in de wind diepe grachten waar je volop boterbloemen vind kom wonen waar ik woon het gras is jonger er is meer tijd om te verlangen naar wat je misschien mist.…

Crocus en pinksterroos – Zijn grandioos, Hortensia en lupine Klinken als mandoline, Lelietje-van-dalen en boterbloem Ze krijgen verdiend hun roem, Lelie en alpenroos Zijn net zo mooi als een hartstochtige klaproos, Pensee en vergeet-me-niet, Papaver en aconiet, Lavendel en rozemarijn Doen mij denken aan een oase in de woestijn.…

Beweringen die stijf staan van vaagheden, opgeheven vingertjes, of flauwe humor, en van geestig, pissig of serieus commentaar worden voorzien, krijgen zo alsnog méér belangstelling, waardoor schrijvers van deze beweringen, waaronder ook ik, op dagen dat lentebriesjes boterbloemen strelen, rap denken, dat zij literair uitdagende pareltjes leveren.…

Bloesem Bomen met een koningskroon Weg is de koude winter Donderslag Stormwind strooit bloemblaadjes Een enkele hagelbui Boterbloemen Witte madeliefjes in de berm Stuifmeel in de lucht Zonneschijn Wolken drijven langzaam voort De lente is gekomen Vriendelijkheid Een groet, een hand omhoog Mensen lachen weer…

En de randen van de landen Zijn van boterbloemen geel. Ach, ik zou zo tussenbei'en Om die bloemen kunnen schreien: Het zijn er zo heel, heel veel.…

Roodbonte koeien in 'n groene wei gele boterbloemen natuur maakt blij Dieprode klaprozen 'n blauwe lucht soms 'n witte wolk ik slaak 'n zucht Bruine wollige schapen paardebloemen heldergeel donzige eendjes 'n kleurrijk geheel Donkerpaarse distels verdwaalde madelief 'n kleurenpallet Holland ik heb je lief !…

leven voort op een pad van sintels in Spitsenbergen dan weer Groenland Andijk of een gewone wijk een stad op stelten zitten verdekt onder mijn kasten of naast me op de bank geboeid ineen geslagen als halswervel zonder wrevel blauw van binnen degelijk draadloos verbonden leggen teder liefdevolle ontroering symbolisch in een boterbloem…

ja en nee gevoel geen afscheid willen nemen van het geel en vermiljoen de boterbloem de koperzon en lente jong de zomer met haar bronzen huid en zalig rollebollen op het platgewalste groenegrasmatras diepe zuchten langs het lichte korenbloemenblauw zalig zachte warme lippen lieflijk overvloedig kussend op die lustige van jou onder…

het voorjaarsfeest is in volle gang uitbundig schermt het fluitenkruid de boterbloemen contrasteren geel de zuring houdt minder opvallend het midden in de rijk begroeide berm langs de idyllisch bochtige Zuiderweg hokt een kolonie witte dovenetels samen laag wit van lipbloemigen ik waan me decennia terug pluk een bloempje zuig eraan onderga…

Wat die op de Wadden deden, -die Joden Wie die vrouw was met het kind dat schreide Wisten de violen die je hoorde De soldaten of misschien de treinen De blauwe woorden van die ene Man Die op het water nog iets anders zag Dan boterbloemen langs het morsig pad Van de dood en het Meisje van Ameland Schatert een ekster mij onenigheid Tussen…

Zie hoe fel de boterbloemen kleuren in het zonnelicht dat ze wakker kust zo zacht, dat het goudgeel stralend rust op de blad’ren die van knop nu scheuren aan de waterkant, in dromen gesust terwijl ze stil het spiegelzicht keuren hangen de wilgen twijgend te treuren zich van hun eigen schoonheid onbewust in ‘t groene boord van het weidemeer…

Bewaarde prille jeugd werd plotseling eeuwige schoonheid, bemind door duizenden violen die hartstochtelijk weerklonken tussen de heuvels, en gouden boterbloemen wiegden zachtjes op het liefdeslied dat door de wind vooruit werd geblazen, en vertelde dat ik nooit meer zou ontwaken uit de passionele droom die liefde heet.…

Je vroeg slechts om een boeketje van hondsdraf, van boterbloemen of van de bloesem van de rododendron. Toch begeleidden onze wanhoop en ons verdriet ons stilzwijgend; stilzwijgend duwde ik je zware lichaam in de rolstoel voort. Nu zijn er nog de paden en beekjes, de koeien en bloemen van Moerenburg, en ik huil om jou.....…

Langs bloesembomen, vennetjes met eenden, een enkele reiger, de overweldigend blauwe lucht, de soorten gras, de immense hoeveelheid gipskruid, paardenbloemen, madeliefjes… boterbloemen! Ze staan er mooi bij, mijn favoriet, zal ik….? strek mijn hand uit, kijk op, zie enkele meters voor me een gezette Labrador zijn poot oplichten.…

Wie belicht nú simpelweg de lelie, lis en roos de boterbloem, de bosframboos de heide, groen en gras de vlinderstruik, het struikgewas Wie bezingt nú simpelweg de vlinder, vlieg en mier de watervlo, de regenpier de lijster, spreeuw en kraai de roepie-roepie, vlaamse gaai Wie omlijst nú simpelweg het wonder, land…

Nu zie ik je lopen door mijn hoofd, door de grote valei vol van boterbloemen en vlinders. Niemand die mij van deze dagdroom berooft. Want het is de beloning van de eerlijke vinder.…

De krokus haast zich naar de velden de narcis danst al op de wind het klokje wil zich gaarne melden en speenkruid gaat al door het lint De pinksterbloem is al in aantocht daar glinstert al een boterbloem het fluitenkruid komt dra in optocht met de fanfare van bijgezoem Eerst nog wat madelievenkransjes wat paardebloem en gladiool de klein…

door de straten, dansend bedwelmt ze de stad met woorden met een glimlach van deur tot deur een pirouette van geurige boterbloemen het lied van de zon voert over de meidoornhaag de appelbloesems blauw glanst de lucht en over de leeuweriken die zich uitbundig laten meevoeren door de straten, dansend bedwelmt ze de stad met woorden…

In 't meer, hier blauw als lucht, ginds groen als weiland, Vol vonken zon en langs gouden vegen Als boterbloemen en als gouden-regen, Ligt, tweede cirkel, 't kleurig stralend eiland: Want rhododendrons, paars als zomers heiland, houdt de oever tot juweelsnoer saamgeregen, En 't lijkt een kelk: tintelend trilt de zegen van 't licht, als…

Het waren boterbloemen, margrieten, klaprozen, korenbloemen, bijeengebracht door mama's teder-poëtische aard.…

Ze had ons de namen van de kwetsbare, lieflijke bloempjes geleerd: ereprijs, hondsdraf, vergeet-mij-nietje, boterbloemen en die bloemen kweekten we ook in het tuintje op een smalle strook donkerbruine aarde.…

Jong holden wij over de glooiing Boterbloemen knakten onder hoefgetrappel We vluchtten voor de springvloed die de kale rotsen slaat en telt.…