Alle inzendingen over dieren park wijk

Op een dag in april toen de bomen aan mijn venster lichte aanzetten van groen vertoonden, hebben we met de "Opstapbus" koers gezet naar Dierenpark "De Oliemeulen" Haast verscholen tussen de overige bebouwing in de wijk treft men deze kleine dierentuin aan waar krokodillen, spinnen, aapjes, lama's, slangen en nog diverse andere dieren onderdak…

Wijken vol dier, groeien beestachtig snel. Aan de rand kijkt het dier argeloos toe hoe versteend leven zich opdringt.…

Het Leypark, de schepping van de beroemde tuinarchitect Springer, grenst aan de Tilburgse wijk "Fatima". Het park was ons altijd al vertrouwd en het vormde het brandpunt van vele herinneringen. Over zijn paden duwde ik de rolstoel voort, dag aan dag, jaar aan jaar terwijl het relaas van jouw lippen rolde, mama!…

Gedurende lange voor ons liggende jaren werd het park bekend en vertrouwd terrein voor ons. Ook de lieflijke dan wel stoere en manhaftige dieren die het safaripark bevolken werden als het ware tot onze vrienden.…

Ik sta even bij hem stil en zeg tegen hem dat het hier zo mooi en rustig is, dat veel mensen in de wijk om het park niet weten van deze schoonheid. Er volgt een pracht van een woordenwisseling, hij praat over zijn ex en een hond, ik vraag hem of hij de ijsvogel heeft gezien.…

Op deze winterse dag zijn tal van jonge gezinnen het park komen bezoeken en tal van trotse en liefhebbende ouders wijzen hun kinderen op de wilde dieren. De wandelpaden liggen feeëriek uitgestrekt te midden van het landschap en ik volg ze tenslotte tot de uitgang.…

de scheve huisjes aan het Hoge Zand die voor geen slopershamer wilden wijken de parken met de eeuwenoude eiken een schone slaapster op het stille strand de lommerrijke lanen voor de rijken de krijtstreep van een dienaar van het land het meisje met een ijsje in haar hand dat in Madurodam loopt rond te kijken Couperus die in brons te wachten…

gladiatorachtig wordt beslecht daar, in dat park wordt de geschiedenis van de Vendée in een waar avondspektakel tussen licht en donker schilderachtig in beeld gebracht www.puydufou.com…

In het nieuwe licht rezen wijken op, wegen kwamen en gingen overal naar toe. Die sloeg ik dan ook in. De bomen achterna. ------------------------ uit: 'Weg, wegen', 1985.…

Het lijkt alsof ze staart naar de weg die er altijd al was, het raam spiegelt de wijk.…

In Tilburg zuid zwierf ik eens door straten die het decor vormden van mijn jeugd en mijn geboortegrond en die van mijn ouders. De gezellige huizen uit de dertiger jaren rijgen zich daar aaneen en voor één ervan bleef ik stilstaan en bewonderde een kolossale, welhaast monumentale rozenstruik, beladen met een vracht aan uitbundig bloeiende rode rozen…

Ik ben trots dat wij 'onze pakketbezorger' hebben in de wijk. Hij maakt ons in de buurt compleet. Ik weet inmiddels dat hij van meerdere mensen dit soort details onthoudt. En we praten over hem bij 'het praatje op de hoek'. Sterker nog, voor mij maakt hij onze wijk compleet.…

Dit geldt echter geenszins voor alle dieren, aangezien veel door ziekte van het baasje of daar deze dieren zelf extra zorg en aandacht nodig hebben hiertoe niet komen; gelukkig is er dan de Dierenbescherming. Deze Dierenbescherming voedt en verzorgt dieren in de opvang en voorziet zieke dieren van medicatie.…

Rond die tijd leerde ik iets wat ik nooit had moeten vergeten maar toch heel vaak doe. Hoe minder je hebt, hoe minder je krijgt tot zelfs het weinige wat je hebt van je wordt afgenomen. Het staat in de Bijbel. Terwijl goud goud aantrekt. Het is heel gemakkelijk te denken dat je niks hebt maar er is altijd nog meer dat je kunt verliezen: je gezondheid…

Een plekje dat ik zo bewonder dat is toch wel het mooie park, waar ik een man zie staren z'n armen rustend op zijn hark. De bankjes langs de paden waar mensen zitten hand in hand, verliefde blikken naar elkaar werpen met naast de bank een picknickmand.…

lijken lang vervlogen dagen dat ik hier op een bankje zat en de jongen van mijn dromen me vroeg hoe lief ik 'm wel had En ik dan, zacht giechelend met schaamrood op mijn wangen niet durfde te bekennen dat ik brandde van verlangen En terwijl ergens een merel een prachtconcert ten beste gaf schoven wij dichter naar elkaar dichter in het park…

Ziet u nu in een park een man met een blij hondje, dan denkt u vast: "is dat die dichter van 't rondje?"…

HEKEL IN HET PARK Hekel zit met uitgestrekte beentjes op een verveloze houten bank in het park. Het is een warme herfst namiddag. Om hem heen overheersen de zilver en grijs tinten. Een bankje verder op, zo'n 10 meter verder, zit een taaie Slanke Vrouw.…

Morgen wandel ik weer in het park, mits er nog bomen staan.....…

De zomer had vroeg ingezet en zich al warm betoond die dag en de avond, gelardeerd met de silhouetten van de oude bomen in mijn wijk, legde zich nachtblauw over de wereld toen ik een paar brieven ging posten....…

En dan was het ook nog herfst in het park, de bomen hadden nog even hun mooiste kleren aan. We stonden aan weerszijden van het pad, zij tussen gekromde bruine bladeren, ik bijna in de struiken. Een oude man, de kaken strak op elkaar geklemd, schuifelde voorzichtig tussen ons door, alsof we twee poortwachters waren.…

Morgen zal mevrouw zich de lentesfeer van de dag ervoor in het park en op het plein ongetwijfeld niet meer herinneren.......…

Het dier besmet de mens, de mens besmet het dier. Maar, voor het dier is een oplossing, jawel, de gaskamer! Jemig wat een onverschrokken zooi zeg! Nou weet ik ook niet wat er met de katten, poezen en honden is gebeurd, maar daar heb ik niks over een gaskamer gehoord.…

Het festival werd gehouden om het nieuwe kunstwerk in het park in de Edelstenenbuurt officieel in te wijden. Dat kunstwerk werd ontworpen door Nico van der Boezem. Het bestaat uit twaalf zuilen met elk een glanzende steen én een teken van de dierenriem. Want bij elk teken van de dierenriem hoort een edelsteen.…

Wij waren vrienden in een ver verleden van nachtfilms, zangersfeesten, parken, dromen. Wij waren minnaars op de hoge treden van lustpaleizen tussen bonte bomen. De maan bescheen de vijvers van Granada, de zon bescheen de zuilen van ons Thebe. Je arm was broedplaats voor de vogels van Messina, mijn dieren trokken jou per winterslede.…

In het park waar de nacht het water steelt Vergeet het licht haar stralende humeur In de diepe holtes van het donker Verliest de liefde haar verlegen kleur Daar sterven schimmen in het duister En de schaduwen omhelzen elkaar Er brandt een vuur zonder rook Vlammend heet maar onzichtbaar Als het vuur de nacht vervolgt En de passie angst verstijft…

Door het park gewandeld en hier blijven staan waarom, nou ja, we weten van elkaar waarom, allebei denken we: jij jij bent het hier blijven staan om die ander aan te kijken, te kussen. ------------------------------------------------------- Uit: Over het verlangen naar een sigaret, 2001.…

Je bent het licht op de gevel van een vlierbessenstruik, in het park, op een kerkloze septembermorgen. Ik wil je bezitten als een enigma, maar kan geen metrum vinden waarop we dezelfde schijnbewegingen kunnen maken.…

Ineens stond je naast mij, met aan de hand je fiets, Haren in de war, het interesseerde je niets Kom, zei je we gaan wandelen aan de overkant Je was opgewonden en pakte mijn hand Je ogen straalden, je verraste mij Er was passie, we liepen zij aan zij Innig en hard, onze lichamen Het park was van ons We waren samen We streelden…

ik ben vanavond naar buiten gegaan, de bloemen waren alle wit, de maan had haar ontroerd. Ik heb een boom omhelsd, zijn bast was hard, maar ik voelde duidelijk het kloppen van een hart, ik denk dat het alleen het mijne was. Ik stond in het ontzichtbare, natte, en zware gras, en ik voelde me in het paradijs gedreven.…