Alle inzendingen over draaikolk

Wieljend wetter de kiste glydt oer de dinige deemoed fan in skolperige minskensé oeral hie’k wol frede mei: it geregelde farkeljen it hommels en dwerse swalkjen it reevjen fan dyn gelyk doe’t hja it skip útteagen en do fergean moast wienen it net de kâlde orka’s dy’t it spatwetter opwielen mar de wyte weach fan soannen draaikolk…

als een draaikolk van gedachten vliegen vlinders door mijn kamer en terwijl ik hen zie dansen zie ik wat geluk betekent en de vlinders blijven draaien en ik laat hen lekker vliegen in mijn draaikolk van gedachten voel ik vrolijkheid en rust…

Met mijn hoofd in de wolken bewandel ik water bevaar ik akkerland zwem ik over boomtoppen Onbeholpen voeten later handen in verkeerde stand begint mijn lichaam te kolken valt niet meer te stoppen Wanneer in benevelde toestand ik binnen draaikolken lig te soppen en snak naar bluswater…

de gewaarwording van haar rondingen haar heerlijk stevige vlees brengen mij aan de rand van het diepe water waar ik me weldra in zal onderdompelen de draaikolken zullen mij tot op de bodem trekken als door een noodlot gedreven overgeleverd uitgehongerd ook na zo lange tijd weer drinken van de nectar de hare uit haar beker gulzig…

Eén traan, rolt langzaam langs haar gezicht omlaag, ze voelt zich, als in een draaikolk, wat is 't ook weer voor dág vandaag? Soms wetend, vaak ook niet, maar wanneer ze 't wél beseft, heeft ze, nét als nu immens verdriet. De dagen rijgen zich aaneen, worden weken, maanden, wie weet járen.…

Gehuld in het eenzame schuim ik door straten in een schulp verborgen voel ik jou kijken nat voelt het vocht wat van wimpers glijdt een lint van vlinders houdt kermis in mijn ziel in een draaikolk tolt de liefde in stilte rond mij heen zonder jouw warmte Voelt het hart als steen Misschien herken je In sier mijn geschrift Stuur je…

Hoor je mijn stil gefluister wel in de wervelwind van extase hoor je mijn schrille kreten lied als de razernij je voedt Heb je genoeg aan een simpel spel als een bron in de oase of zijn de ogen die je ziet dat wat je smelten doet Hoor je het ruisen van de wind in de draaikolk van begeren voel je de adem van het licht die langs je lichaam…

voor hij vertwijfeld naast me zinkt mijn blik wordt troebel en verdrinkt moedeloos als ik mijn ogen sluit Het is te laat, je drijft de nevel in nog eenmaal kijk je treurig om woorden steken en ik staar stom vanaf mijn einde naar jouw begin dan slaat de duisternis me blind en zoek ik spartelend naar houvast maar niets dat de draaikolk…

Tussen de oude eiken ruist het middenin een draaikolk van blaadjes zwijgt opeens het Herfstkind en luistert Kom, het is weer tijd voor verandering is wat deze herfstwind haar fluistert ik blaas muziek dus dans en zing Voorzichtig danst ze de bomen kaal haar zang brengt paddestoelen tot leven en de herfstwind blaast, hij blaast zich schraal…

Hier sta ik dan: entre deux mers midden in de draaikolk van het leven. Entre deux mers: de dode bloedeloze en de rode van het leven. Tussen de moedeloze en de eindeloze. Ecce mater. Mater nostra. Zie haar. Hunkeren naar het vuur, smeken om het water. Vliegen in het luchtledige. Bijten in het zand. Zie haar. Zie hen.…

En weer stort ik in een opslorpende draaikolk.…

Liefste ik bood geen weerstand, gehuichelde liefste waarom spreid je je vingers niet over de draaikolken, de opspattende kermisvissen in mijn armen. ------------------------------- uit: 'Lilian Sugar Baby', 1990.…

Ze kantelen over het randje van mijn blikveld in het draaikolkend keelgat van een zandloper misschien. Wie zal het zeggen. -------------------------------------------------------------------- In opdracht gemaakt voor Oud Kerkhof in Hasselt, opgenomen in de bundel 'Pritt.stift.lippe', 2004.…

" Gevangen in dit wrede web slijten de lange dagen ze kan weinig ontvangen maar zal af en toe geven Wat nog over is, kunnen alleen haar ogen vragen vanuit deze laatste grote draaikolk in het leven...…

Even dodelijk als uitzonderlijk mooi Ze kan vergeleken worden met het wonderlijkste schoon Haar rode draad is het geven en het nemen En uiteindelijk de dood Een eerlijke kans bestaat niet Wel het verzwelgende lot Waarin men verdrinkt omdat het zo moet Eeuwige draaikolken spelen niet alleen in het water Als je het hebt meegemaakt Zitten ze voortdurend…

Ze leeft in de hel, in de draaikolk van de depressie die haar meesleept en de zwarte diepte inzuigt. Woorden bieden geen soelaas voor vertwijfeling en wanhoop die onzegbaar diep in haar innerlijk zetelen, maar bij het afscheid klemt ze zich aan me vast als was het voor het laatst.…

ochtendzon schijnt vrolijk iedereen lijkt blij de herfst zit er goed aan te komen en ik, ik voel me vrij vandaag laat ik me meeslepen met wind en blad op jacht hoelang kan me niet schelen al wordt het middernacht vandaag ben ik een buitenkind het najaar stemt me blij de wind giert hard en raast zichzelf van woede haast voorbij een draaikolk…

verweet Mijn bloed zal nimmer stollen In de kraters van mijn trots Als Prometheus hang ik hier Aan mijn eigen rots En de holle waanzin, Die ook mij zal resten, Verzwakt weldra mijn ego, Zal mij tot slot verpesten Ik twijfel of elke adem Aan mijn doelen zijn verspild En of finale terugblik Dan om mijn daden rilt Ik wil geen draaikolk…

(voor Susan Taubes (1928 - 1969)) Jij bent geboren als Judit Zsuzsánna Feldmann in 1928 in Boedapest. Jouw opa Mózes Feldmann (1860 - 1927) was opperrabbijn in Boedapest. Jouw moeder was Marion Batory. Jouw vader was de atheïstische psycho-analyticus Sándor Feldmann (1889 - 1973) uit de school van de psycho-analyticus Sándor Ferenczi, een leerling…

(voor Mário de Sá-Carneiro (1890 - 1916)) Jij bent geboren op 19 mei 1890 op de Rua da Conceição 92 in Lissabon, op de derde verdieping, in een rijke familie met een sterke, militaire traditie. Jouw vader Carlos Augusto de Sá-Carneiro was een ingenieur en jouw moeder Águeda Maria de Sousa Peres Marinello overleed toen jij 2 jaar was. Jij werd door…

De multiple sclerose veranderde het leven van mijn vriendin al in een onafzienbare kwelling, veranderde haar dagen al in woestijnen van pijn en eenzaamheid, veranderde haar innerlijk al in een draaikolk van neerslachtigheid en angst.…

(voor Ingeborg Meyer (1925 - 1966)) Je bent geboren op 13 maart 1925 in Berlijn. In de tweede wereldoorlog werkte je voor de Reichsarbeitsdienst in enkele steden te Steiermark, Oostenrijk. Daarna werd je assistente bij de Berlijnse Luftwaffe. Tijdens een luchtaanval kwamen je ouders om het leven en jij lag drie dagen onder het puin, samen met…

Geen wolkje aan de lucht Ik wist het, dit is geluk Geen ruimte voor twijfelzucht 't leven simpel en gezamenlijk Toch verscheen mijn donderwolk Alle vallen sloegen dicht Alles verdwenen in een draaikolk Alles verdreven, al mijn licht Een tijdje daar gezeten Lang gelopen, diep gegaan Gestaag mijn wezen te vergeten Verlangend naar hiervandaan…

Draaikolken van woorden. Sommigen onsamenhangend. Andere woorden zijn dan weer zinnig en reinigen de stilte zodat het tikken van de klok gedoemd wordt een figurantenrol te spelen. Personages komen tot leven. Dat doet de elektriciteit die woorden produceren in de gedachten van hem die zit te tikken op een toetsenbord. De verwarring stopt nooit.…

(voor Julia de Burgos (1914 - 1953)) Je bent geboren op 17 februari 1914 in Carolina, op Puerto Rico. Je geboortenaam was Julia Constanza Burgos Garcia. Je vader Francisco Hans Burgos was een boer.Je moeder was Paula Garcia de Burgos. Je vader werkte voor de Nationale Garde en jullie woonden later in de wijk Santa Cruz van Carolina. Je was de oudste…

Spoedig zal ik verzinken in het niemandsland van de narcose dat is als de zwarte, kille dood en waarin ik meegezogen word als in een draaikolk of een maalstroom, terwijl de chirurg met fijne precisie-instrumenten de obstakels wegneemt.…

Spoedig zal ik verzinken in het niemandsland van de narcose, dat is als de zwarte, kille dood en waarin ik meegezogen word als in een draaikolk of in een maalstroom, terwijl de chirurg met fijne precisie-instrumenten de obstakels wegneemt.…

Spoedig zal ik verzinken in het niemandsland van de narcose, dat is als de zwarte, kille dood en waarin ik meegezogen word als in een draaikolk of een maalstroom, terwijl de chirurg met fijne precisie-instrumenten de obstakels wegneemt.…

Spoedig zal ik verzinken in het niemandsland van de narcose, dat is als de zwarte, kille dood en waarin ik meegezogen word als in een draaikolk of een maalstroom, terwijl de chirurg met fijne precisie-instrumenten de obstakels wegneemt.…

(voor Martin Ros) Wat was hij moe van de a-literaire wereld en tevens van zijn held Chateaubriand, al had hij dat niet door, het zinloze geharrewar, de draaikolken die men in stand houdt. De ongeschoren mankepoot liep als een geroutineerde parvenu naar het primitieve spreekgestoelte.…