Alle inzendingen over ex liefde

'Don't Shut Me Down', ofwel 'Leg me niet het zwijgen op', gaat over een ex-liefde die zij graag terug wil als minnaar en partner. Zij is een andere ik inmiddels. Niet degene die hij kende. Zij is zo nu en dan gecombineerd, vraagt hem om een open geest, daar zij geenszins dezelfde persoon is zoals voorheen.…

Dan zou het bij ‘ex-liefde’ kunnen geplaatst worden. Of misschien toch maar beter bij ‘verdriet’? Moeilijk. Zo zit ik me suf te piekeren waar ik mijn laatst geschreven stukje moet klasseren. Het is een doodsimpel schrijfseltje over mijn kapper. Niks ingewikkeld.…

De liefde voor mijn ex moeilijk te omschrijven Ons allergrootste doel was altijd vrienden blijven Blijkbaar voorbeeld voor velen die er niet veel van snappen Voor ons iets vanzelfsprekends wil je het geheim wel verklappen Gewoon respect hebben voor elkaar sommige dingen kunnen gebeuren Maar gun elkaar het geluk toch natuurlijk mag je…

Weet je nog die ene avond samen, hand in hand slenterend langs het water genietend van de zonsondergang. Weet je nog die ene avond jouw lippen raakten de mijne de mijne raakten de jouwe dat eeuwigdurende hemelse gevoel. Weet je nog die ene avond waarschijnlijk niet want jij bent weg en ik bleef hier.…

er was eens... wat er nooit was liefde zoals liefde moest zijn van stiekem vrijen in het gras tot dansen in een fontein maar het fluweel bleek imitatie en je mooie woorden schijn een illusie van een relatie te mooi om waar te zijn…

Ik kan uren aan je kunnen denken hele gesprekken voeren in mijn hoofd Ja, ik heb je meer dan alleen lief, echt bij jou is alles anders ... er klopt iets niet Zonder jou zou ik ook gelukkig kunnen zijn ik heb jou niet nodig voor een mooi leuk leven nooit heb ik daar bij stilgestaan, ik wist het pas vanaf het moment dat ik jou zomaar verliet…

door liefde gedreven mijn mooiste gedicht op jouw lijf geschreven net niet in het zicht mijn zijn en mijn wezen in een regel of vier maar nu ik wil lezen ben jij niet hier in liefde bedreven mijn schoonste melodie in jouw hart beschreven een ware symfonie mijn lust en mijn leven in tonen herboren een minuut of zeven ...ik zal het nooit…

Op de plank ligt onze liefde op papier, met vele foto's en gekke dingen. Dat we samen vanuit Valkenburg in de trein luidkeels hebben zitten zingen. Dat boekwerk daar op de plank, keerde mij de rug. Net als jij dat toen deed, daarom kreeg ik het terug.…

Je vraagt me of ik het nog weet Hoe kan ik dat ooit vergeten? De tijd die we samen hebben geleefd Iets dat ik voor altijd zal weten. Je vraagt me of ik het nog weet Hoe kan ik dat ooit kwijt zijn? Lopen hand in hand Samen zo groot, samen zo klein. Ik hoor het je vragen Hoe kun je dat nu doen? Ik wil het niet vergeten Verzegeld met een…

Ik heb de hele dag in doolhoven gedwaald, om jouw liefde daar te halen. En weer heb ik het niet gehaald, "Ik heb het opgegeven" blijft er door mijn hoofd malen. Ik loop hier gewoon te verdwalen, opzoek naar iets wat ik niet vinden zal. Ik wil het zo graag komen halen, zelfs uit het allerdiepste dal.…

Je ogen zeggen niets ze zijn zo leeg en stil Je lippen spreken niet ze zijn zo koud en kil Je handen zijn als ijs ze voelen somber en koud Je armen omvatten mij niet ze lijken zo ver weg Je kijkt niet meer naar me Je houdt me niet meer vast Je lippen spreken niet meer Je handen zijn niet meer zo zacht Als ik de tijd terug kon draaien…

Liefde kwam, zag in mij een gewillig slachtoffer en liet me niet meer los. Nu moet ik leven in een droom van onbeantwoorde liefde, in een nachtmerrie van verlangen naar jou!…

Dat kleine beetje liefde is over.... Het doet me toch wel een beetje zeer!…

Vanuit de verte klinkt een luwe stem: "Jij moet hier niet zijn." Die stem kan ik slechts gelijk geven, naast mij zit iemand met dezelfde ideeën, louter toeval maar toch. Naast ons zit iemand wie bedreven is in zijn werk. Zijn werk is ons werk. Ons werk is ridicuul; ons werk is een verlengde van de economie die nu niet wil floreren. Ons werk is…

Weet je nog, toen de wind, de bomen tergde en hen de mantels, van het lichaam trok. Dat wij samen, de regen kletterde bij stromen, schuilden en jij zo schrok. Toen ik je zei, dat dit het eind was en voorgoed onze wegen zouden scheiden, m'n arme kind 't is droevig maar het moet, beter is het heen te gaan. Ik zweeg en jij schreide,…

Eens heb ik je lief gehad maar dat is nu gedaan Misschien doet het je pijn mijn schat maar nu moet ik echt gaan Vele jaren gaan voorbij Klokken tikken door Ik weet nog goed wat jij toen zei Echte liefde, die gaat voor Die echte liefde is voorbij Althans voor jou en mij De keus is nu toch echt gevallen Het is nu ik en hij Hij kan mij…

Blof brengt herinneringen terug Barcelona een weekend lang, zittend op de mooiste bank ter wereld Jij stond op en schreeuwde mijn naam uit, De bank, Barcelona, Spanje, de wereld was van ons Kleine mozaïeken vormden een geheel, zoals jij en ik De radio staat aan en je belt me, alleen om gedag te zeggen, Ook ik heb deze week bij het horen van…

Opgekropte frustratie stroomt van haar wangen. Haar lange wimpers klitten samen en de mascara loopt uit. Kristallen worden mat. Onbegrip en ongeloof, het willen maar niet kunnen verklaren. Wat je niet ziet aankomen slaat dubbel zo hard toe. Tevergeefs zoekend naar antwoorden, naar troost huilt ze.…

Ik zag je In mijn dromen Even samen Jij (en ik) Heel even Net als toen En daar Daar liepen we Even samen Jij en ik (en de hond) Heel even Net als toen Alsof er nooit iets gebeurd was Ik werd wakker Met tranen Met vragen Over toen Over nu Jou en mij En soms, heel even Doet het pijn Dat jij nu Gewoon Gelukkig…

Met gesloten ogen in zich zelf gekeerd flaneert hij peinzend heen en weer in het vagevuur van de illusieboulevard onderwijl oude dromen gedag zeggend Zijn eerste liefde een innige romance eindeloos vol jeugdig bloed heet stromend door het lichaam met de zekerheid van eeuwigheid als volmaakt twijfelloos toekomstbeeld Zijn laatste liefde…

Hoe jaren verdwenen na enkele woorden ‘iets’ ‘iemand anders’ -------------------------- verlorenwoorden.web-log.nl…

ik heb mijn vleugels weer versteld de flarden opgelapt mijn kleuren bijgesteld en kan weer vliegen je had me weggetrapt ineens was ik oud vuil te min om naar te kijken in blinde haat ging je agressie over lijken je ogen openden het weten niet vergeten hoe het was we spiegelden de uren we braken muren af en liepen uit de pas…

ik heb een paradijs gedroomd jij was de hel ontstegen we zochten heel voorzichtig in elkaar naar nieuwe wegen het groeide in ons allebei gaf zonlicht aan de dagen het maakte teksten in ons vrij door blikken vol met vragen we gaven schoonheid aan elkaar in het versieren van de uren de fundamenten waren klaar alleen het mocht niet langer…

Wat heb ik fout gedaan? Terwijl ik zo mijn best deed Kon ik het niet waar maken Wat ik beloofde? Was ik toch niet de ware Is het daarom dat ik dit verdiende? Deze pijn Bijna onverdraagzame pijn?…

Jou te zien Jou te zien lopen Jou te zien lachen Om jou te zien huilen Om met je te praten Verschrikkelijk Zo’n waanzinnige En onverdraaglijke pijn De gedachte aan jou Aan hoe je deed Wat je met me deed Hoe je naar mij verlangde De hartstocht De passie Onze liefde Oh wat verlang ik er naar terug dat verdriet die pijn de twijfels…

Jij was zo ooit en onverwacht alsof de schepping nog beginnen moest. Misschien was je te laat, een dag teveel, een achtste, toch heeft god jou mijn leven ingesmoest En nu je bij mij wegijlt, uit een scheppingsweek verlangen berg ik je op in genesis Wij, eerste mensenpaar Wij, eigen slangen en gesis……

we bewegen ons langs elkaar heen en weer terug naar onszelf en we schijnen elkaar niet meer mooi te mogen vinden (ik geloof jouw woorden eigenlijk niet) gek, maar sindsdien is het alsof we ons huis bliksemsnel aan buitenstaanders verkochten en we bleven en die anderen kwamen erbij en ik ben nog zo verknocht aan het bekende…

Een jaar terug is het alweer dat ik het leven niet meer aankon. Het deed me allemaal zo zeer, terwijl ik toch heb geweten waaraan ik begon. Tenminste, zo heb ik altijd gedacht; maar het bleek niet zo te zijn. Want wat ik van ons leven samen had verwacht, bracht al gauw niet anders dan verdriet en pijn. Voor het geluk leek ik niet geboren…

Soms zijn er van die momenten dat ik liever niet aan jou denk dan gaan er weer weken voorbij dat ik geen aandacht aan jou schenk Jij hebt mij immers verlaten voor de vrouw van jouw dromen ik heb jou werkelijk vervloekt hoe kon het toch zo ver komen Ik probeer mijn leven weer op te pakken ik weet dat dat het beste voor mij is maar soms…

Ik heb mij laten ontvoeren door jouw woorden van trouw jarenlang wist jij mij te ontroeren ik was de allermooiste vrouw Ik leefde in een paradijs voor twee en wij waren de bewoners aldaar als in een droom ging ik met jou mee zo leefden wij intens met elkaar Jij bent de man van mijn dromen maar nu droom ik niet meer over jou want jij hebt…