Alle inzendingen over kosmische communicat

Er is nóg een kosmisch communicatieprobleem en dat schuilt in de afstand. Zelfs al kunnen we verstaanbare berichten uitzenden, het zal voorlopig wel een monoloog moeten blijven. De snelheid van onze signalen – zo'n 300.000 km per seconde – is veelal nog te laag om er kosmische afstanden mee te overbruggen.…

Er is nóg een kosmisch communicatieprobleem en dat schuilt in de afstand. Zelfs al kunnen we verstaanbare berichten uitzenden, het zal voorlopig wel een monoloog moeten blijven.…

Op aarde hebben de opeenvolgende grote beschavingen het immers ook nooit veel langer dan hooguit een paar duizend jaar volgehouden en op kosmische tijdschaal is zo’n tijdspanne niet meer dan een flits.…

Met onze geest kunnen wij er niet bij.' Maar wel met ons (hart-)bewustzijn, verstand en in contact met het Kosmisch Bewustzijn. Tot slot een uitspraak van dr. Kovacs: 'Leven en dood zijn gebeurtenissen in tijd en ruimte.…

Overgeleverd aan kosmische grillen vertwijfelde de in vroeg’re tijden onwetende mens naar antwoorden die hem bevielen schiep tussen hemel en ziel eigen cultuurgoden Op papyrus dromen verbeeld binnen een oogwenk hemel en aarde gesticht…

Waar sterrenstof mij omringt Gedreven door kosmische stralen Waar mijn geest de kracht ontvangt Doe ik omvattend op u nederdalen Open uw aura voor dit magisch moment Zowaar ik het beheer en geeft u door het helende Mijn handen signalerend uwe serene ziel strelende…

Gekropen uit het kosmisch ei op weg naar een nieuw leven gaandeweg de tijd voorbij een ruimtelijk gegeven. Rode draden banen een weg door tranendal en vreugd gevlochten in een mandje pech een pijnlijk nare jeugd. Versleten door de tijd je sporen achterlaten verleden is ontdaan van spijt nu...hoeft niet meer te haten.…

Zou het eerder omschreven kosmische gevoel wellicht een luxeverschijnsel zijn vraagt u zich opeens af nog half staand met uw gedachten in de derde wereld. Zouden factoren als vrijheid, opvoeding, opleiding, economische omstandigheden en vooral de luxe van veel “vrije” tijd aan de basis staan van deze zielenroerselen.…

Want kosmisch haast verruimt mijn blik, mijn brein, vóór mij zie ik opeens het hele plein.…

De horizon Verbloemt in de rook van de stad De zon Verdwijnt als een kostbare schat Het heelal Rijst op in de nacht Een duizendtal Verlicht de donkerte met al hun pracht De anonimiteit Is zo groot als het kosmische domein De kleinheid Maakt ons tot een zandkorrel in de woestijn De schemering Verfoeit de komst van een nieuwe dag…

Om elke ster vormden zich planeten, en toen de kosmische hitte langzaam afnam condenseerden om die planeten de eerste manen. Daarop plantten de eerste levensgolven zich voort door het heelal.…

Kleuren worden versterkt, geesten kunnen verschijnen, de gewijde plant lijkt goddelijk voor de sjamaan die hem ceremonieel heeft opgeroepen, en misschien verschijnt er een kosmische brug of rooktunnel in het visioen van de sjamaan, die hem toestaat naar de hemelen op te stijgen.…

Hoeveel manieren van dichten kent de wereld, of hoe weinig maar: superieur ingenieurswerk met woorden, de kosmisch bewogen gevoelige snaar, de inktvraat van het onttoverd citaat of schaarse woorden in een wit ravijn. Men kan ook met minder omhaal.…

Maar nu moet onze kosmische status klaarblijkelijk nog verder worden verlaagd. Het deeltjes-chauvinisme moet verdwijnen, want we zijn niet opgebouwd uit de stof die in het heelal het meeste voorkomt.…

De kosmische dans Hoe hij de blaren kust die haar tot engel maken lief klein vuurvinkje dat hem tot in iedere uithoek kent die het roet van bliksem schoon pikt en ook de vuile was. Over koppijn zeuren we niet, migraine is waarheid en spanningshoofdpijn bestrijd je met vuur, dus temper verbeelding ziedend schoteltje en breng me papier!…

Afgeplat wentelt de bol om de as In een ring van puin, steen, stof Miljarden hemellijfjes Volgen de baan De kosmische wet In een samenhang tussen verte en vaart Door een massieve kluit aangezogen (Omgekeerd evenredig met het kwadraat) Zwier- en zwaartekracht houden elkaar in toom Dan scheurt een reuzekruimel los De maan die te dicht nadert…

Zijn laatste wedstrijd en terwijl de lucht betrekt en het spel zich bij de andere zestien afspeelt en meeuwen op het middenveld en het geroep om de bal als van een commentator met een kop als een boei, die uitkraamt kosmische vlieger, van welke planeet kom je?! en dan nog net een machteloze stap naar een niet onhoudbare bal.…

De ziel kan zich dan zonder masker vertonen in het kosmische veld van verbondenheid.…

stof terwijl ik bij de wadi´s zong in fata morgana´s voor jou bestond, geen droom of vreugde zeker geen geluk of zaligheid Ik beitel herinnering in jou uit opdat je mij zult gedenken regels die galmend versterven en tevens ogen, die angstig sluiten om dat kransje ijzer van roestvrij staal te verbergen Als ik weg zal zijn met Aap kosmische…

Uit chaos ontsprong ooit leven door de godheid Kronos zelf gesmeed met een onheilspellend kosmisch beven dat sidderen, schroeien, splijten deed en Gaia kiemde, ragfijn in ’t land geweven ’t gras rond de zee rond de plas rond ‘t meer Aldaar kniel ik neer, zo roekeloos want geheel verblind zo zoet toch zilt zo onbemind Zie mij nu in…

De sleutel tot een nieuw begin ligt veilig opgeborgen De zandloper loopt de uren door tot aan de dag van morgen Tijd en ruimte gevlochten ineen spoeden zich door eeuwige paden Kosmisch gezien het rijk alleen grenzeloos vlecht het zijn draden Waar de aarde tolt zijn eigen baan de zon schijnt jaargetijden Dag en nacht, zon en maan…

Deze uitspraak drukt een diepe spirituele overtuiging uit: dat het universum niet willekeurig is, maar gebouwd op een harmonieuze, kosmische orde die door de mens gekend kan worden.…

Vol noorderlicht van plechtige flambouwen, Vol sterrebeelden hing het ijspaleis: 'T leek uit bevroren vuur, uit vlammend ijs, Uit poolnacht en uit tropenzon gehouwen; Door bloemen was 't, kristallen paradijs, Nog stil, maar 't scheen, kosmische machten zouen Een symphonie als van Beethoven bouwen Uit al wat edel is en groot en wijs.…

Met kosmisch Zelfgevoel zal 'k u verrijken; Zink door mijn schijn in 't Wezen en word vrij.…

Zij draaide haar eenzame banen op een grotere afstand, als een onopgemerkte begeleider van een kosmisch danspaar dat nooit helemaal in balans was. Ze was niet geboren in rust, maar uit chaos. Geslingerd uit dezelfde vurige wolk van puin en vuur die volgde op de titanische botsing tussen de jonge aarde en Theia.…

In dat geval selecteren kosmische beschavingen zichzelf uit en lost het probleem zich vanzelf op. Dat is dan weer een geruststellende gedachte. Echt gevaarlijke aliens liggen dan al lang begraven onder de ruïnes van hun eigen planeet.…

Na verloop van miljoenen jaren kan onze kosmische landloper opnieuw rakelings een toevallige ster passeren. Als zo’n ster met ongeveer dezelfde snelheid om het centrum van het melkwegstelsel draait en in dezelfde richting beweegt, kan die planeet zelfs voorgoed in zijn zwaartekrachtsveld terecht komen.…

Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen, Dat kleine ding, zoek onder wolk-ruïnen; Dan 's morgens staat, bij donder van lawinen, 'T kosmisch sonnet van kleuren en van lijnen: Grens tussen blauwe, onwereldse kwatrijnen, Hangt smal een wolkenstreep, geel als lupinen; Omhoog, omlaag wijzen, aardse terzinen, Sneeuwtoppen rood, en glooiend…

Ik wou hen leren om naar de hartslag van de aarde te luisteren, aan het universele leven deel te nemen en ondanks de druk van hun kleine lotgevallen niet te vergeten dat we geen goden en door ons zelf geschapen, maar kinderen en een deel van de aarde en van het kosmische zijn.…

Heeft zij de "kosmische eenzaamheid" echter gekend, die ik zo zou willen noemen als men wegzinkt als een atoom in het universum als men 's-nachts de hemel beschouwt in ultieme vertwijfeling? Ik betwijfel of zij deze sentimenten ervaren heeft. Aan wie zijn deze trouwens voorbehouden?…