Alle inzendingen over lichaam emoties wonden

Vanmorgen bedekte een lange, zwarte pantalon de diepe wonden die geslagen zijn en die nu tijdelijk schijnen te zijn genezen, echter nauwelijks tot opluchting of blijdschap van meneer....…

De welvingen van mijn lichaam, mijn zachte, nog altijd donkerblonde haar, mijn dappere ademhaling waarvan niemand kon houden; ik heb ze lief en koester ze.....…

Beetje rood, beetje bruin zodat het net een heel diepe wond lijkt. Ha, niks aan de hand. Zie je wel. Die schaafwonden stellen ook niet niks voor. Schoonmaken, pleister erop en klaar. Zo doen die profwielrenners dat ook.…

Vaak worden emoties weggestopt. De meeste zaken kun je niet doen met emoties. Je hebt wel emoties, maar niemand die ze ziet of je wilt ze niet laten zien. Er worden cursussen gegeven om, om te gaan met je emoties. We kunnen de emoties die we hebben wel degelijk in banen leiden.…

Vandaag troffen we elkaar opnieuw voor de glazen, openschuivende deuren van de supermarkt waarop optimistisch het woord "welkom" staat vermeld. Wit verband was dit keer gewikkeld om zijn linkerbeen. Dit kon niet verhinderen dat de snijwonden zichtbaar waren die diep in het bovenbeen gekerfd waren zoals de innerlijke pijn die meneer hiermee probeert…

wordt het kwetsbare, witte, weke vlees - dat meer geschikt is voor de liefkozingen en strelingen die het niet ontvangt - hardhandig gespreid op de metalen plaat van het vernuftige, ingenieuze medische instrument en pijnlijk samengedrukt Ik heb ongewild en ongewenst het harde, koude staal van de machine die rondwentelde en rondcirkelde boven mijn lichaam…

Een carillon of ‘klokkenspel’ kan bij personen gevoelens van uiteenlopende aard generen, zoals vrolijke of droevige stemmingen en emoties. Soms ervaart menigeen ook gevoelens van geestelijk en lichamelijk genot.…

Maar ik bedacht hoe de onzichtbare innerlijke wonden van de liefdespijn, die ik verborgen houd voor de mensen nog langzamer zullen genezen als de uiterlijke wonden....…

Wellustig en bevangen door ongrijpbare emoties beantwoord ik op afstand zijn verklaring van digitale lust.…

Gelukkig was de kanker verwijderd, maar de wond op mijn linkerwang is nu zes centimeter en vertoont zwellingen van vocht. Dat vocht zou vanzelf verdwijnen, via de wond zelf of via het lichaam. Een groot litteken zou blijven, maar dat vind ik niet erg, nu ik 82 ben.…

Maar je hebt ook een lichaam. Je bent je lichaam. Minder denken en meer voelen: via je lichaam ervaar je dingen. Wanneer je je daarop focust, laat je je gedachten voor wat ze zijn en ben je in het nu. Dit is waar mindfulness om draait, en het is ook de basis van haptonomie. Haptonomie gaat over voelen: hoe de dingen voor je zijn in je lichaam.…

De verpakking van mijn ziel, met zorg door de Allerhoogste uitgekozen. Naar Zijn beeld geschapen, bedoeld voor de roeping die me is gegeven. De presentatie van mijn zijn. Een afdruk van een indruk, door iemand gemaakt. Positief of negatief, het is maar net hoe je iemand raakt. Hetgeen wat me doet zijn tot hoe ik word gezien, hoe dan ook. Gehoord…

Ik realiseerde me dat als IK er weer in zou gaan, Ik het was die mijn lichaam persoonlijk maakte door het te gaan bewonen. Het lichaam zonder mij erin was niets, gewoon een lichaam zoals alle andere. Mijn aanwezigheid erin maakte het dat IK het werd.…

Maar die ene uitspraak — Je bent niet je lichaam — die bleef plakken. Het idee dat ik niet m’n lichaam ben intrigeerde mij en dat doet het nog steeds. Ik denk omdat het haaks staat op hoe de mens, en ik dus ook, normaal gesproken in het dagelijks leven staat. Want eigenlijk zijn wij mensen best veel bezig met ons lichaam.…

Datzelfde heb je met gedachten die je verontrusten of waar je vervelende gevoelens of emoties bij krijgt (gedachtes veroorzaken emoties).…

De emoties maar even weggestopt. De hartkloppende medicijnen verstomden…. Maar ze hield deze uitputtingsslag krachtig vol. Uur na uur, minuut na minuut. Hoelang kon haar lichaam dit nog verdragen? Gaat dit niet teveel ten koste van haar? Wat kan ik doen? Ze wilde persee die 32 weken halen. Want dat was het beste, zo vertelde men.…

Aan de manier waarop haar lichaam zich bewoog kon ik haar talloze emoties lezen. Het ging sneller dan haar geest bijhield, er viel een stoel. Het was ijzigwekkend stil, te midden van haar relaas. Ik kon de toon der liefde niet verstaan, zag een verterende angst in de ogen van een jonge vrouw, van wie ik zoveel houd.…

Al mijn moed bij elkaar rapend begin ik mijn lichaam puntsgewijs te beoordelen. Tja, die oren. Echt blij ben ik er nooit mee geweest. Flaporen, één van mijn zwakke plekken. Alhoewel: Ik heb er veel prachtige dingen mee gehoord. De intieme woordjes die manlief me influistert, de eerste huiltjes van mijn kinderen,hun lachjes en kromme zinnetjes.…

En wanneer er niets meer in het lichaam zit om over te geven, dan wordt overgegaan op de sappen van de gal. Alles wat erin zit wordt eruit geperst. Tot de laatste druppel reinigt het lichaam zich en ontdoet het zich van de toxische stoffen die de oververmoeidheid heeft opgebouwd. En de geest?…

Een kleine wond vertoonde zich aan de binnenzijde van mijn rechter middenvinger.…

Wie een ander niet met zijn dode lichaam wil opzadelen, die wandele als Henoch met God.…

Haar edele lichaam verwarmt mij als erwtensoep in de winter. Ik wil haar balletdanser zijn, haar spieren aanraken, dartelen in haar losse energieën, haar zweet ruiken, de lenigste erotische bewegingen maken. Kwiek hoogtepunten herhalen.…

Ook deze laatste poging om iets van de emoties en gevoelens uit mijn jeugd in mij te laten genereren, haalde niets uit. Natuurlijk bestaat er een goede definitie van het begrip nostalgie. De verschillende aspecten daarvan alsmede de impact van de gevoelsbeleving is blijkbaar voor een ieder verschillend.…

Als verstandige man van 40 verborg ik op dat moment de vrijkomende emoties voor mijn moeder die de glinsterende tranen van haar wangen depte. Toen de film begon zei ik nog : "Ma, is er nou echt niets anders?..." Het onderwerp sprak me niet aan en ik wilde graag iets anders zien. Na 10 minuten zei ik niets meer.…

Het felrode bloed, mijn dierbare bloed, springt op uit de wond. De machine toont een gunstig cijfer....…

Hij voelde nieuwe emoties in zich opkomen. Het verhaal ging over de prille liefde tussen een oude Hollandse dichter en een charismatische talenstudent uit Kazachstan, die in de avond als ober werkte in een restaurant.…

Wat we aanschouwen is de buitenkant, het lichaam dat afsterft. De persoon zelf, dus de ziel, neemt ook afscheid van het lichaam en leeft daarna verder aan gene zijde. Afscheid nemen van het lichaam waar je in geleefd hebt is niet gemakkelijk en dat zal vaak gepaard gaan met kreunen. Kreunen is dus niet altijd een uiting van lichamelijke pijn.…

Ik hang tegen haar aan, zij ondersteunt het lichaam dat geen kracht meer betoont. Ik drink haar liefde met volle teugen word er zelfs misselijk van. Later in de avond, over mijn schrift gebogen, beginnen de woorden te schrijven en vormen samen een flash-back van mijn jeugd. Messteken door mijn hele lichaam, mijn hart breekt.…

Een felle pijn had mijn been getroffen, was dit onverwacht en plotseling komen bezetten als een leger in oorlogstijd. Een ranselende pijn die geselde en die het been doorsneed als een mes. De pijn noodzaakte mij te strompelen bij mijn trage parcours door de straten en deze veroordeelde mij bijna tot de status en de lotsbestemming van een slachtoffer…

En dan zei ik: "Ik kom voor de borstcontrole" en dan zei hij: "Ga maar in het hokje" Vervolgens moest ik me uitstrekken op de onderzoeksbank en kwam hij met zijn koele artsenhanden en kneedde hij de zware lobben die op mijn bovenlichaam rusten als halve citroenen, landurig. Allerlei ondefinieerbare "gezwellen" bevonden zich daarin die vooralsnog…