Alle inzendingen over middenrif

De ingenieuze slangen van een ander, vernuftig medisch instrument werden eens over mijn middenrif gelegd. Het hart, het kwetsbare en feilbare hart, zetel van vele passies, is mij nog altijd trouw.…

Een simpel spel Land veroveren Onverwacht, heel snel Wit/zwart, ballen toveren Belangrijk, de hoeken Middenrif Doe ik uit de doeken Zet een zet met gif…

Het bezette mijn middenrif als een steen tot de tranen uit mijn ogen vloeiden als gletsjers, als smeltend ziele-ijs: de tranen die een heel leven lang bevroren waren geweest. En ik huilde.....…

Het bezette mijn middenrif als een steen tot op het moment dat de tranen uit mijn ogen vloeiden als gletsjers, als smeltend zieke-ijs. De tranen die gedurende mijn hele lange leven bevroren waren geweest en ik huilde... Het lieflijke jonge meisje (waar kwam ze plotseling vandaan?)…

De lont spuit vonken Een stroomstoot in het middenrif Frivool en vederlicht Als een gekarteld herfstblad Twijfelend tussen val en vlucht Een ogenblik dwarrel ik bedwelmd In het nu dat zwanger opwelt De koekoek aan een springveer geketend Hupt twaalf maal uit zijn kooi In een wijde kleurenwaaier Ontplof ik Een seinlampje schiet door open…

En zo zeg ik stilletjes voor mij uit en melancholiek de verzen op die zij plachten te reciteren: "Van den hoogen sperel, waar hij verre ziet, luide zingt de merel nu zijn avondlied" En de tranen dringen naar mijn ogen, de tranen die bevroren waren in het middenrif en wel vóór alles om deze verzen die zij mij meegaven; zij die voorgoed rusten, maar…

De arts betastte vandaag lichtjes mijn kwetsbare middenrif dat ik uitstrekte onder haar handen die tevergeefs op zoek waren naar een ondanks alles onvermoede monstruositeit die zich zou kunnen bevinden onder het oppervlak van de huid in de duistere regionen die hun geheim niet gemakkelijk prijsgeven. Althans voorlopig werd ik vrijgesproken.....…

buiten regent het niet alleen daar inwendig worden longen en hart belaagd door windvlagen elkaar verdrijvende stortbuien hagel tart lever en nieren die vergeefs proberen te schuilen onder middenrif en maag dichte mist omhult de hersenschors slokdarm en luchtpijp zwellen gestaag milt en blaas staan bijkans op springen elleboog enkel en knie…

Het middenrif raakt geblokkeerd, de woorden komen niet, omdat zijn ademhaling gewoon stagneert... Het is geen domme jongen Heeft alles op een rij Maar krijgt zo nooit een leuke baan, want, praten hoort daarbij... Hij 's weer in therapie gegaan Die rotbaantjes is hij zat...…

De longarts zal vandaag de stethoscoop hoopvol maar bezorgd laten rusten op mijn kwetsbare rugpartij en het is de vraag welke onfortuinlijke conclusies hij zal trekken uit de fluittoon die mijn middenrif nog steeds voortbrengt....…

met ogen groen en geel van het staren pent hij zijn streken op het papier getekend met zijn grijze haren neemt hij nog snel een slokje bier een boer ontspant zijn middenrif doorbreekt voor even de sleur uit zijn hoofd ontsnapt het dichtersgif en het papier krijgt langzaam kleur blauw schetst hij zichzelf neer zoals hij dat al tal van…

Ze had mijn middenrif betast maar er was gelukkig nog altijd geen aanleiding de meest onheilspellende diagnose te stellen. "U maakt van een mug een olifant" merkte ze op en vervolgens zei ze "dat is het leven".…

Men heeft de handen geplant op mijn oude lichaam, op mijn middenrif en het betast en beklopt en men heeft gevraagd of ik gereanimeerd zou willen worden. Ik ben vervolgens ondergebracht in een hooggelegen kamer. Na mijn verblijf heeft men verklaard dat mijn oude lichaam nog veel klappen zal kunnen opvangen in de toekomst.....…

Schokgolven door mijn lijf emoties houden niet op Jij ging terug naar hem jij blijft maar in mijn kop Samentrekkingen van middenrif gezicht vertrekt van pijn Mezelf afvragend waarom we hadden het zo fijn.…

Je innerlijk, je middenrif is van angst samengeklonterd en de wereld en de mensheid tonen een demonisch, satanische aanblik. Plotseling echter neemt onverwacht blijmoedigheid bezit van je geest, van je hart en ziel. Opgewekte vogels nestelen immers vaak al in januari....…

in mijn linkeroor Ik kijk naar rechts De verbeelding kantelt naar de overkant Een klaar niemandsland Krijsen wil ik Houtskool smeult in mijn strot Min of meer vond ik evenwicht In het licht van jouw middenrif Zo waad ik door dit verschroeid veld Proef van jouw zweet Je zegt HIER!…

De arts die sinds jaar en dag mijn huisarts is, greep, grabbelde en graaide naar hartenlust meerdere malen met haar handen in mijn weke, kwetsbare middenrif en ik vroeg haar eveneens meerdere malen, dodelijk ongerust, of ze "iets nieuws" geconstateerd had.…

Op mij maken ze vaak een absurdistische, koele, koude, welhaast sinistere indruk die zelfs mijn middenrif in opstand doet komen en daar een welhaast fysieke weerzin doet ontstaan, vertaald in psychosomatische gevoelens van weerzin, verwrongenheid, angst en walging. Mijn trouwe metgezel was zich hiervan allerminst bewust.…

Er schuilt een springveer in zijn schouder, beton in de biceps, een staalplaat in het middenrif. Mijn longen zwoegen. Ik verdraag nog net de opstoot tegen mijn druipende kin, de rechterhoek die mijn kaak ontwricht, de drilboor in mijn flanken. Touwen veren me terug in zijn bereik. Mijn wimpers klitten samen van gestolde klonters.…

In zijn trillende dijen zindert iets, een kernkop richt zich op in het middenrif, de ontsteking staat op scherp. Maar de klap blijft uit, al zijn aandacht toegespitst op het lemmet van een vlindermes. “De wereld is een kruimel in de oersoep” kerft hij en hij herkauwt de zin als een prakje van gras en kwijl in de muil van de os.…

Als toegift en extraatje na de massage plaatste de therapeut nog even de klankschaal op het middenrif van de cliënte die willoos en kwetsbaar lag uitgestrekt op de massagetafel.…

Zij heeft moeite met ademhalen, een middenrif te dicht op de longen veroorzaakt versnelde moeheid. Vroeger kon ze alles, had ze niemand nodig, nu merk je soms de irritatie. Vandaag zouden we boodschappen doen ivm een feest dat ze aanstaand weekend voor haar familie wilde geven.…

We vertrekken, en eenmaal aangekomen in de wijk Reeshof bij het startpunt van onze wandeling dringt de eerste kou van het seizoen door mijn dikke winterjas heen en deze bereikt mijn botten en plotseling voel ik de zweepslag van de angst; zij bezet mijn middenrif en brandt in mij en schroeit mij de keel dicht, verscheurt mij van binnen; angst om evenzoveel…

Zij bezet mijn middenrif en brandt en schrijnt mij de keel dicht en verscheurt mij van binnen.…

De kroeg was zwanger van schelle lachsalvo's en bastonen die in het middenrif dreunen. De klapdeuren weken uiteen, een rijzige vent verscheen. Hij stond met gespreide benen op de planken. De verdoofde student dramde onverstoorbaar verder. Hij zei: "Eigenlijk ben ik een verzamelaar van religieuze kunst.…

Bach, dat ik vroeger op de LP al had grijs gedraaid, vulde fortissimo de gehele akoestische ruimte en de lage en aanhoudende D-bas in forte fortissimo deed mijn buikholte tot aan mijn middenrif meetrillen. Binnen 30 seconden was ik totaal overmand en ontsnapte mij een harde emotionele snik.…

Het zindert door het middenrif. Ik word terug die melige minnaar, zo’n stroperige prins met een anjer in het knoopsgat. Het is een man die ik meestal vervloek maar nu niet, nu prijs ik hem omdat hij in staat is tot verzoening. We praten over de verbazing van de rechter. Onze blikken kruisen en in dat snijpunt gloeit er iets op.…

Bij mijn middenrif stopte de gevoelloosheid. Op dat moment voelde ik mij weer ademen met een uitdagende kribbel in mijn buik. “Zullen we daar aan tafel zitten”, vroeg Arcelia. Ze wees naar een tafel bij een wand achter in de Engelse pub. Op tafel brandde er een waxinelichtje in een glazen pot. Arcelia kon makkelijk van de barkruk afkomen.…

Onze spreekmachinerie, het hele complex van brein, strottenhoofd, longen, middenrif, verbindings- en bedieningsspieren en de half-automatische piloot die de woorden, zinnen en taalsequenzen te voorschijn haalt en verklankt, is een fantastisch, ondroombaar complex, maar uiterst efficiënt opererend organisch systeem.…

Scherp concentreerde hij al zijn aandacht op zijn middenrif waar zich de zonnevlecht bevond, de verbinding tussen geest en lichaam. Voorzichtig liet hij daarop zijn geest uit zijn lichaam glippen. Alleen met een dun, zilveren koord was hij nog met zijn lichaam verbonden, verder was hij vrij om zich overal naartoe te verplaatsen.…