Alle inzendingen over projectiel

Een mens kan zelf ook een projectiel zijn, bijvoorbeeld als levende kanonskogel. Hoe dan ook, je kunt concluderen dat een geleid projectiel altijd een voorwerp is waarbij een mens aan te pas komt. En dus kan een ongeleid projectiel nooit een voorwerp zijn, maar is het altijd een metafoor.…

Psychiaters zijn vergelijkbaar met projectielen gezien hun fantastisch projecterend vermogen.…

Heel Bagdad werd die ochtend ruw verstoord Toen er raketten uit de hemel vielen Een van de afgevuurde projectielen Heeft een hotelverdieping haast doorboord Ach, wranger kan de symboliek niet zijn: Met kerstmis 11 september in het klein…

In het leger is populistisch taalgebruik een ongeleid projectiel, in de literatuur een kruis dat voor een eigen rijk strijdt, in oorlogstijd een bekendmaking van standrecht en in termen van waterschapsbeheer in vredestijd een familie van dijken die geen zoden aan de dijk zet.…

alles is projectie bij bundel tot projectiel doorgeschoten dan tot buiten het profiel dat gesteld wordt bij entree door bazen van grote organen ter preventie van een te veel aan ongeleid want dat stort terug op aarde vaak met fataal vervolg doorgeslagen bladzijdes rouw in advertenties tranen bij de nog bestaanden…

Messen krassen over zijn dijen littekens op z'n ziel daar hij z'n gevoelens niet uiten kan heeft hij 'n scherp projectiel Hiermee kerft 'ie tot bloedens toe bonst zijn hart in z'n keel Wordt hij uiteindelijk weer rustig 't was hem allemaal even te veel…

Bittere tranen om de gemene kwetsuur, afgevuurd op mijn hart als een projectiel, als een onomkeerbare pijl met uiterst trefzekere uitwerking. Het bittere leed stapelde zich op en het bereikte onvoorziene, ellendige dimensies.…

Hoe bedrieglijk kalm de atmosfeer vóór de storm lieflijk doorzichtig tot de rotsbodem van de stroom schurend banen woorden zich ingehouden een pad nog halverwege strandend op hun weg naar uiting Woede nog op een kier als een gericht projectiel tot de laatste druppel wachtend op ontlading Dan spatten zinnen staccato repeterend rond borend…

- als een opgewarmd reptielen-mens verdubbelt ze haar snelheid– – een gierend projectiel in alle haast van haar bestaan– – in de spiegel ziet ze honden rennend bijtend in hun staart ze heeft– – geen tijd om goed te kijken– – als een vollevaartig-voertuig raast ze niets-ziend door de straten– ..langs de steen waar de mier slaapt.. .…

De ballen vlogen mij om de oren als ongeleide projectielen en ze misten steevast hun doel.... Nog eens keek ik er rond...De terreinen liggen er nu verlaten bij onder een matig aprilzonnetje. Toch moet ik zeggen dat ik altijd wel goed "over de horden" kon komen....…

mededogen met mijn liefdesblaren stop voordat je me in je leven zuigt Je heerlijke lijf met perfecte fouten je onbewuste dans klopt ritmisch met m'n hart Heb mededogen want ik neig naar dezelfde fouten een versmeltingsdans van jouw en mijn hart Je statische manier je stem met trilling gaat door heel m'n wezen als ongeleid projectiel…

De verhalen kwamen los en werden op mij afgevuurd als ongeleide projectielen; alsof van mijn kant alle soelaas te verwachten viel voor het mensonterend getob om vele sterfgevallen, voor ziekte, onheil en ongeluk van velerlei pluimage.…

badtas en trippelt naar zee hij laat zand tussen zijn vingers doorlopen genoot daarnet van een spannende videoclip op roze badlaken zo gaat het steeds het glipt door zijn vingers net als hij denkt het vast te kunnen pakken verdwijnt het uit zicht in één lange teug drinkt hij zijn Cola giet zand in de fles mikt het projectiel…

Een klein vogeltje met een groene staart, naar bleek toen het plots op zo’n vijf meter hoogte loskwam en, als een zelfsturend projectiel uit een laagvliegende bommenwerper, een nieuwe vrijheid ten geschenke kreeg. Luid kwetterend, verbaasd misschien wel, fladderde het slordig door mijn blikveld.…

Poe zo hartstochtelijk schrijft, niet beroerd of aangetast wordt door de pijlen die als giftige projectielen erop afgevuurd worden.....…

sneeuw op de rand van nu of nooit blijven of bloedend weg te gaan waar steen hoekt na zes stappen houdt boom willoos wit de wacht het bos mist mij niet fluistert hij als mijn hand zijn bast betast want hier ben ik zo groot gebracht van `t kille bankje aan zijn voet graai ik wat los winterweefsel af en kneed keihard kwaad de kou tot projectiel…

De ballen vlogen mij om de oren als ongeleide projectielen en ze misten steevast hun doel. Nog eens keek ik er rond. De terreinen liggen er nu verlaten bij onder een matig augustus-zonnetje. Toch moet ik zeggen dat ik altijd wel goed over de horden kon komen.....…

Achteloos wordt het projectiel op straat gegooid, wederom een knappe enorme knal, een blauwe rookwalm en dame in spe, loopt verder, schrikt nergens van en ik zie weer haar handen uit de zakken komen. Inmiddels is ze vlakbij het fietspad, ze zal toch niet?…

Mijn prominente borsten sprongen er als luchtballonnen, als ongeleide projectielen uit naar voren en de jas kon mijn redelijk corpulente lichaam niet omsluiten. Mijn goede tante had me echter eerder twee andere winterjassen geschonken in haar moederlijke bezorgdheid. Onverricht ter zake aanvaardden mijn neef en zijn vrouw de terugtocht.…

Niettemin vormde ik het piespaaltje van de cheffin die haar gesnauw als een ongeleid projectiel op mij afvuurde en het zij opgemerkt: een weerloze verzet zich niet. Na negen jaren van trouwe dienst riepen de heren me bij hen; de heren die zo graag een sigaar tussen de lippen staken of de secretaresses in de billen knepen.…

geworden waarop deze ongelijke strijd woedde; de hartklachten bleven niet uit Dat hemelse visioen van de Arcadische Tuin, van dat Paradijs waar de Gerechtigheid en de Liefde heersen, dat u en de mensheid voor ogen zweeft, werd in de typekamer, evenmin als elders gerealiseerd, getuige de snauwen en schimpscheuten die afgevuurd werden als ongeleide projectielen…

Vooral de woorden van de mensen die op me zijn afgevuurd als ongeleide projectielen, als gifdragende pijlen, in een woordenstroom zonder einde gedurende de lange, lange dagen, maanden en jaren, hebben mijn aanvankelijk nog argeloze, nog naïeve hart verbitterd en verbrijzeld. De kleine, citroengele vogel is mij gebleven als enige kameraad.…

Ze richtte zich tot een andere mevrouw die daar eveneens stond te wachten en de woorden rolden in rap tempo van haar lippen als een mitrailleurvuur of als een ongeleid projectiel, afgevuurd op de onschuldige andere dame die het relaas wijselijk en zonder slag of stoot over zich heen liet komen, als een onstuitbare lawine.…

Afgeleid door rondvliegende projectielen op het tv-scherm (jazeker, het moet om het liedje gaan, maar wat is dat vuurwerk gaaf! Meer vlammen, grotere schermen! Alleen niet nóg meer avonden of landen alstublieft) schiet mijn kam uit mijn hand en belandt tussen de paperassen. Onvindbaar. Echt, gewoon weg.…

Om als een ongeleid projectiel in nog geen fatsoenlijk Nederlands het woord kankerhoer op mij af te vuren...are you tokking to me, schatje? En nu we toch van alle kanten scherp voor schut gaan; het schiet niet op.…

In pak em beet...tig jaar aan experimenten verder en dan nog steeds bemoederd moeten worden met vakkundig vilein, alsof wij aan het eind van ons Latijn volgens wat goocheme onderzoeken, als een ongeleid projectiel weer een slag in de rondte moeten neuken en we zijn weer helemaal bij. Super.…

En dat allemaal omdat: projectielen, vuurwerk, straattegels, bommen en allerlei andere dodelijke spullen werden gelanceerd naar: hulpdiensten zoals: politie, ME, brandweer, boa’s, vrijwilligers, ambulancepersoneel, kortom naar alle mensen die moesten werken op oudejaarsavond!…

Dat klinkt als een nieuw soort projectiel, dat de politie afvuurt op relschoppers. Ik geef het op, net als de fabriek. Die noemt de lekkernij voortaan gewoon 'zoen'. Gutteguttegut. Wanneer houden we nou eens op met zeiken? Overigens, als we het dan toch over verboden namen hebben: mag Arnhemse meisjes dan wel?…

Een giftig blauw projectiel floot langs. Van links naar rechts. Een flits. Een dodelijke duizend kilo, geladen met twee(?) lichamen. Wij met ons drieën. Ik was morsdood geweest. Platgeplet tegen m'n rechterbuurvrouw. Zij ook pulp. Achterin? Wie weet? Het is niet doorgegaan. We zijn niet doodgegaan. Er is niets gebeurd.…

Met zo’n ongeleid projectiel roep je vraagtekens op, maar sommige mensen vonden het grappige neo-hysterie. Een enkele insider herinnert het zich, Murphy’s Law sloeg het onbarmhartigst toe bij eurovisiesongfestival-1990.…