Alle inzendingen over ruimtes

gewaagd rood doorschemerend in kamerachtige ruimtes science fiction zilver zwart dringt door tot diep in het hart fiction en werkelijkheid geurend van gevaar een mega explosie transformeerde de gehele ruimte om in een weergaloos grandioos feestfestijn wil niet klagen wil ontwaken onder een groen grijs laken.…

Analfabetische emoties Plakken categorische woorden Aan metaforische beelden Wanneer ze parabolisch buigen Uit hermetische ruimtes Van mijn holistische ziel Ze draaien sofistisch in de rondte Met het cyclische weten Het dramatische vergeten Is euforisch zonder doel Zo is ongeveer Het fantastisch energetische Doch tragische verlies Van…

Weet niet of je ademhaalt, je voelt warm aan in het licht van een straatlantaarn, dat door de gesloten gordijnen schijnt, om je mond waarvan ik alle ruimtes en grenzen ken Vannacht werd ik wakker en keek ik je aan terwijl de onrust zich zette in mijn hart en met het kijken weer langzaam verdween Zo maakte jij mij als nieuw in een droom…

ik lees boeken en handen aan lange tafels in stille zalen en verloren ruimtes volg ik aders en lijnen, gesprokkelde letters tot zinnen gevormd kan ik waarzeggen, toekomst voorspellen in alle rust het einde dromen of blijf ik hangen in sprookjes, het schrijven in stilte van een eigen verhaal…

Poëzie is altijd in emotie je zinnen, een zoektocht tot in elke verloren hoek van een gestrekte ruimte ik dicht wie ik ben of worden wil en schrijf daarom ook de witte regels waar het denken zich niet door woorden kluisteren laat misschien vul ik wel die lege ruimtes als ik afdwaal naar het ijswater rond de kale keien waar lang geleden…

takken die gehaast teruggereikt worden aan een stam geen heeft naar buiten toe een belang een slinks verwijt leeft even of het valt terug naar het ongeloof waarvan het nuchter licht boven de bomen nog leeft wonderlijk zelfs in zijn eigen verleden ziet hij zichzelf weinig steekhoudend met zelfs nooit een ruzie hij houdt van de grote open ruimtes…

Kortom, de boel is nog steeds zo besmettelijk als de pest en weet je: als je het de afgelopen weken niet van iemand meegekregen hebt, als geen Aerosols van iemand cadeau hebt gekregen, als je dan ook nog net als wij, de 1.5 meter aangehouden heb dan zou ik zeggen: mijd drukke ruimtes, mijd eveneens drukke winkels en hou maar lekker de afstand aan die…

Kieuwen kiemen tot oeroude reptielen foetale fossielen in wording Licht en liefde ontwaken voor ‘t eerst uit stof en steen jij en ik Blozende blikken in obscure ruimtes een vluchtige vlam in het ijle Beloftes beleven op desolate stranden tijdens naakte nachten in een rijp avontuur Bloeien bloemen in de moederschoot Venus venaal…

Zonder enig voorbehoud vullen mijmerende muren koude ruimtes, met een warme, zachte eenvoud. Jij gaat met mij een eindje verder, de wind blaast met ons mee, weggereten dromen worden weer fantasie. Ik vertrouw op jou in een volmaakte harmonie.…

Denkend aan Holland zie ik slome rivieren relaxed door oneindig laagland gaan de wolken daarboven stukken sneller hoog op de Veluwe in dorpen tussen bomen die helemaal niet eens zo oud zijn gaat het leven eigenlijk net zo snel voorbij daarom koop ik hier in de straat het nationaal produkt gekweekt in ruimtes met afgeplakte ramen waarachter…

maar we worden weer ouder dan voorheen en we hopen onderweg in een auto met visum en driekwart fles wijn op weg door ons heen toch nog heldere klare ruimtes te kiezen voel een licht schudding in de schouders waar dacht ik aan toen ik daar bedrijvig door de tunnel reed met bijvoet sibelius en ouders en het graf in moeder aarde de omnivoor…

's nachts actief als nachtbeest graag in zwoel koele ruimtes lekker nat in de druip van onder aan de kruip een tikkie helderziend scherp ja met de oren opzij en niet van voren graag de vleugels uitslaan piepend met de fluit op de juffertjes uit tegen ochtendgloren breekbaar zweverig hunkerend naar rust de wereld staat op zijn kop…

Die ruimtes zijn toch niet alleen bestemd voor mensen die hierheen gehaald zijn?…

De keuken, de kamer en vreemde ruimtes, bedden verschonen die ik niet ken, kralen rijgen en dan zie ik eindelijk bekende mensen, ik voel me opgelucht.…

losbreken is een machthebbende wil die in een vicieuze cirkel geen inspraak heeft iemand kan bepalen en helpen maar wie heeft de kracht van vervulling in mijn leven, geïnteresseerd in echt leed maar als een kapotte rits, ongeopend is er niemand die geheimen weet of geleidelijk een dood wilt zien onwetend en ik ben oprecht ongeplaatst in ruimtes…

Ooit in de tijd dat we beiden nog werkten, oh ja, ook toen was het ‘s zomers best heet en moest je ook nog werken, in ruimtes waar geen airco was, geen ventilator ook! Puffend kwamen we de tijd door…Nederland zwoegt onder de warmte deken, maar we hebben 1éénvoordeel: morgen is het een graad of acht minder, dat scheelt puffen zeg...…

Twee ruimtes; de wachtkamer en de spreekkamer van de arts worden gescheiden door een klein kamertje waar jonge vrouwen van vroeg tot laat stressen om de patiënten te bedienen.…

ben, de badkamer, of een van de andere ruimtes, wc mag ook en nee: ik neem het niet mee!…

De vogel heeft heel ingewikkelde longen, met vele bronchiën, in hun longen zitten lichtblauwe ruimtes doorbloed met vogelbloed en eraan hangende lijkt wel stofzakken, en bloedzakken en luchtzakken ook. Geen schepsel heeft zulke raadselachtige en wonderlijke longen met bloedzakjes en vele luchtzakjes eraan hangende als een vogel.…

Die ruimtes zouden door struikenrommel aangenaam verduisterd worden. Dat mocht een gezellige warboel wezen, juichend bij verstrooide, voorzichtig binnendringende zonnestralen.…

en het achtergelaten huis Ettol-Rah de dag dat alles begon was voor Ettol-Rah zo’n belangrijke dag zo’n mooie dag ze glom van trots en rilde inwendig toen de sleutel voor het eerst in het slot van de voordeur gleed ze had ook zo lang gewacht maar nu nu was het zover het slot opende zich evenals de deur en haar nu nog kale ruimtes…

Niet op bed, want je krijgt het maar in weinig ruimtes echt gekoeld. Zomer in Nederland, meteen een hittegolf, scholen die net begonnen zijn in de regio, passen de roosters aan, tropenrooster. Kinderen wat vroeger naar huis. Leerkrachten ook natuurlijk.…

Sommige ruimtes lijken op woonwagens zonder wielen, de hele rommelzolder is leeggehaald. Resultaat is een gekmakende verzameling bric a brac die zomaar ergens in de ruimte is neergedonderd. Familiefoto’s, oude wiegen, kunstwerkjes van oma, knutseltjes van de kleinkinderen.…

Ja, als het nog vroeg is, huppen daar dikwijls mussen en mezen door de ruimtes. Gauw wat kruimels oppikken voordat er mensen komen! "Vogeltjes, hoor eens," zeggen de elfen en kabouters. "Gaan jullie eens gauw naar de trein toe, die hier telkens langs rijdt.…

Een andere engel sprak tot al die ruimtes binnen de muren. De aard van ruim denken en verdraagzaamheid zorgde dat er in de zalen bijeenkomsten van schappelijke aard gehouden zouden worden. Er kwam ok een gezellige toog, bestemd om onder gemoedelijke kout te drinken. Feesten van verrassende geest lieten ook niet lang op zich wachten.…

.' 'Het geeft een prettig gevoel dat er geen ruimtes meer onnodig verlicht worden.' Een enkele klacht daargelaten. In een ruimte waar een scheidingswand de kamer verdeelt, moet een collega opstaan en binnen het bereik van de detector komen als een andere collega de ruimte heeft verlaten, om zo het licht aan te doen.…

De titel zegt alles al, ik heb alles en niks met kleine ruimtes, en met alles bedoel ik dat een kleine ruimte me in negatieve zin, bezig houdt terwijl niks zegt, zet of leg me niet is een te kleine ruimte want ik heb er alles en dus ook niks mee!…

Toch zou IK in dit geval heel graag vermelden dat inmiddels is gebleken dat we buiten niet zoveel gevaar oplopen als binnen, want naar nu blijkt is het motto: zet thuis ramen open, daar kan de vijand niet tegen, lucht zoveel mogelijk je huis, kan de vijand niet tegen en last but not least: blijf zo kort mogelijk in ruimtes waar de ramen niet open kunnen…

Het zijn veilige ruimtes waarin de stilte mag bestaan." Nu, op deze donderdag in maart, begreep Bjarne wat ze had bedoeld. Emma was op dat moment al jaren dood, maar haar woorden waren gebleven. Haar afwezigheid liet een heel ander soort stilte achter, een die leeg was, maar waarin haar herinnering hem nog steeds kon beschermen.…

medicijnen die er niet om liegen, een muts of sjaal op moeten zetten, jawel ik weet wel dat een nieuwslezer niet met een muts op zijn hoofd het nieuws moet voorlezen, maar het gaat me dan eventjes om het idee, denk even met me mee, een sjaal ook geen optie, want tenslotte zijn we ook aan alle kanten bezig om moslims een sjaal te verbieden in openbare ruimtes…