Alle inzendingen over sprei

Het was een warme, wollige sprei, versierd met een symmetrisch patroon van donkerrode motieven die op regelmatige afstanden van elkaar waren aangebracht.…

Het was een warme, wollige sprei, versierd met een symmetrisch patroon van donkerrode motieven die op regelmatige afstanden van elkaar waren aangebracht. Onder de sprei sluimerden en sliepen we; mijn bejaarde moeder en ik. Als ik bij haar was strekten we onze lichamen naast elkaar uit.…

Hoe heeft Katja die gaten in de sprei geknipt? Nou, met een schaar en dan steeds op een vouw. Waaróm heeft Katja die gaten in de sprei geknipt? Nu ben ik diep van binnen beledigd door deze miskenning van mijn creativiteit. Wat is Katja aan het maken? Pap? Hollen naar de keuken. Wat wóu Katja maken? Rijst.…

Ek sprei my arms die lengte van ’n rivier. My bene, die wydte soos dié van ’n oseaan. Ek skreeu vir die wêreld : “ Ek lief jou, ” oor ’n bulderende, vuurspuwende, vulkaan.…

in de stille kamer onder strak gesteven lakens en een sprei van linnengeel je lichaam uitgeput je ogen vaalblauw langs de einder heen staren in de eeuwigheid zachtjes streel ik je gelaat heel even nog een laatste kus want afscheid nadert voorzichtig sluit ik je ogen nu mag je altijd slapen heerlijk dromen…

Bij zijn bijl, op een sprei zoekt hij bomen in de kamer. En te voorschijn in wit schort, uit een deur in het lover, komt een zoon, een jager die hem aan tafel vraagt. Hij knikt en komt binnenkort. ------------------------------ uit: 'Waar de egel gaat', 1995.…

Toen pakte ik toch de sprei: het werd te veel voor mij…

en rijst op de schaal door een klam doek bedekt ik kneed de gladde bal die nog stijven moet jouw duim drukt een klonter boter in zijn hart nu ligt hij uitgespreid met meel bestoven kromgebogen maar gaaf schuift hij in de oven ingesmeerd met eigeel hij dampt nog wat na van rooster naar bord Naar jouw schoot schilfers op de sprei…

Toen de indigoblauwe nacht als een deken over de wereld lag en als een sprei de wereld toedekte, heb ik mij gehaast naar het nabijgelegen Wijkcentrum en ben ik aan het knutselen en kleuren geslagen te midden van mijn goedmoedige stadgenoten die het roddelen niettemin niet helemaal na kunnen laten.....…

Een doffe, droge, felle pijn omvat en wurgt mijn ganse denken; mijn ziel en zinnen zijn zo leeg ik kan geen aandacht schenken aan de helderwitte morgendauw die als een sprei van fijn satijn ligt uitgespreid; 't graf bedekkend. De pijn dreunt als een droef refrijn. Waarom heb ik steeds vergeten te zeggen dat ik van haar hield?…

Zijn tijgerin was in Antwerpen en de donkerblonde Bjarne lag onder het roze sprei van haar heerlijke bed.…

Jouw mond halfvol kruimels Jouw malende mond verwijt me en ik drink die speelse prikwoorden, (kloothommel wordt een kriebel) terwijl het prakje de sprei bespat.…

terwijl een gonzend klokgelui ons suste je zachte lichaam rook naar zoet gevrij en werd een speelbal voor mijn lusten we rolden, tolden, lagen zij aan zij van top tot teen nam je bezit van mij we spoelden aan op verre, zilte kusten de zon boetseerde je figuur in klei je levenssappen die mijn vlammen blusten lieten hun sporen achter op de sprei…

Links plaatste ik de barbies, wat weckflessen en een sprei. En op de rest mijn boeken, dit was een hele rij. Toen ik ze daar zag liggen, ging er van alles door me heen. Geen enkel kon ik missen, Bekeek ze één voor één. Die kreeg ik van de zondagschool, en die van een vriendin, deze van mijn Pa en Moe ‘k Was terug bij het begin.…

Daarnaast het divanbed met de gestreepte linnen sprei waarop ik vertwijfeld lag te woelen als de andere meiden in het huis bezig waren met hun minnaar. Maar het grote raam opende het uitzicht op een binnenplaats met schoorsteen die weer andere, mildere fantasieën opriep.…

is de (on)zin van 'bestaan' ontdekken je ziet het licht en bent opeens de enige bij zinnen met om je heen een land vol gekken die zich met koffers vol bagage haasten naar het grote niets al ben je nu een machtig mens uiteindelijk bereik je niets je vergaat tot louter stof stof de huisvrouw haalt de bedden af wast lakens, slopen, sprei…

Door lichte dromen straalt de lichte morgen, En streelt mij zoals moeder deed, en legt er Een bloem van zon op de oude sprei, en vlecht er Het dierbaar beeld van verre kinderzorgen. En 'k ben weer kind, - niet beter - ach!…

Met de kleuren rood, geel, bruin of groen weten we; we zitten in een ander seizoen dat gekleurde sprei van bladeren op de grond maken het plaatje lekker rommelig en bont.…

En de aarde deint in weelde en kracht en breidt heur golvend groene sprei voor d’edele Minnaar, trouw verwacht, de blonde Mei, de fiere Mei. Plechtstatig stijgt een breed geruis als traag aanzwellende orgelklank, vol bladgefluister, beekgebruis en licht en geur en vogelzang.…

Mijn sprei gedoogt een rafelrand over het stel lauwe teentjes die allen even verliefd voelen hoe warm de zijne erbij liggen. Ook hij is bij kennis. Nog verlamd van de nacht strijk ik langs zijn rugreflex en zeg hem dat hij snuffel heet. Hij schudt iets tussen ja en nee.…

De kamer die de allerliefste, die mijn zelfstandigheid zozeer toejuichte, voor mij gevonden had, de kamer waarin ik droomde en sliep, waarin ik worstelde met mijn eenzaamheid, waar mijn oude bureau de ruimte vulde, waar de gestreepte linnen sprei het eenpersoonsbed bedekte.…

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - priemend ijsgekertel - priemvormige ijskristallen met de asemtocht - met de adem 't haargespertel - verwarde neushaartjes temt - hindert locht - lucht spree - sprei ‘t zij waar ge uwe ogen vlucht - waar je ook je ogen laat gaan snee - sneeuw gesnoeid - snijdend aangewaaid…

Diep duiken de zeeeën, hoog drage' hun kruinen Een witte sprei! Vollek van Holland! bestorrem de duinen, Loop storm met mij! - Duisterder schuiven de nev'len in risten Ver naar het IJ, - Blaas ze heen uit volle longen die misten, Ken uw waardij! - - Aan het eenzame strand wanklen mijn voeten, - 0, waar zijt gij -? Schoon volk!…

Ze is gaan houden van de L-vormige kamer waarin ze nu anderhalf jaar woont en waarin in een hoek het bed staat met de glanzend-witte sprei; de kamer waarin de grote kast, de tafel en de chique fauteuils met de bonte bekleding een plaats gevonden hebben Hoe moet het straks op "De Duynsberg"?…

Ongelooflijk dat hier mijn divanbed met de linnen, gestreepte sprei eens gestaan heeft en mijn oude bureau, dat mijn schoolcarrière begeleidde. Ongelooflijk dat ik hier gedroomd, geslapen en gestudeerd heb, eens, in die lang vervlogen tijd van mijn jeugdjaren.…

Ongelooflijk dat hier mijn divanbed met de linnen, gestreepte sprei eens gestaan heeft en mijn oude bureau, dat mijn schoolcarrière begeleidde; ongelooflijk dat ik hier gedroomd, geslapen en gestudeerd heb, eens, in die lang vervlogen tijd van mijn jeugdjaren....…

Ze was gaan houden van de kamer waarin in een hoek haar bed stond met de glanzend-witte sprei, de kamer waarin de grote kast, de tafel en de fauteuils met de bonte bekleding een plaats gevonden hadden. Ze herhaalde de zinnen steeds, die uitdrukking gaven aan haar grote bezorgdheid.…

Vóór de schoorsteen een klein, schamel bibliotheekje waarin tweemaal de titel "New York" opviel en op een hoge bedbank waaruit, stakerig, witte spijlen omhoogstaken lagen slordig neergeworpen bonte kussens en vodderige lappen die als sprei dienst deden. Emma leek nooit uitgehuild te raken en stortte haar hele leed over me uit.…

Het was daar stil stil stil - Ruisen van waskaarsen, 't knappen van vlamamandelen, de lucht goude as — schaarse leli'n lagen op mijn sprei te wandelen. Ik ben geboren als een bloem brekende in de bleke lucht als 't guldene lente is in de lucht, de velden nog wat sneeuwbevlucht, goudene lucht, sneeuwgrond rondom.…

Het was daar stil stil stil -- Ruisen van waskaarsen, 't knappen van vlamamandelen, de lucht goude as -- schaarse leliën lagen op mijn sprei te wandelen. Ik ben geboren als een bloem brekende in de bleke lucht als 't guldene lente is in de lucht, de velden nog wat sneeuwbevlucht, goudene lucht, sneeuwgrond rondom.…